4934 resultaten.
ik zoek soms even een plekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 aan je houding te zien
had je waarschijnlijk
de hele nacht liggen huilen
en elke ster van die nacht
gaf weer een spiegel in je tranen
ik zoek soms even een plekje
om te schuilen
wil er eigenlijk niet over praten...samen
als ik langer zou blijven
dan dat mijn hart het toelaat
lijkt het steeds alsof mijn liefde
langs een zijden draadje…
Thuishaven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
642 Zelfs naar mij wordt nog gekeken
alsof ik verschillen maak.
En geluisterd als ik zeg
dat ik misschien een goed idee heb.
Tussen al die mensen in
ben ik een mens, ik ben een mens.
Maar tot nog toe leef ik voort
op mijn groot en veilig schip,
in de hoop om sterk genoeg
ooit mijn touwen uit te gooien.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 De mensen worden blij en zullen zingen
en kinderen gaan buitelen in 't gras
alsof er nooit een winter heeft bestaan.
O mensen, laat ons hoopvol verder gaan
herinnerend hoe 't voorjaar telkens was
en dat de warmte allen wil omringen.…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 mijn stilte bij de boom
eenzaam op het oeverland
het meer spiegelde mijn ontzag
voor de dichtershemel
waar jij altijd koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte alleen pijn voelbaar
in afgrijzen, alsof…
Verliefde olifanten
gedicht
4.2 met 5 stemmen
6.642 Ze staan nu boekensteunend kop aan kop
en vlechten lieflijk hun slurven samen
alsof twee slangen 't minnen overnamen.
Dan meet zijn slurf haar schedelbulten op.
Wie dierenliefde voor instinct verslijt,
zag nooit die grote zakken tederheid.
----------------------------------
uit: 'het dagjesdier', 1997.…
Bij zijn graf
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.107 De arm vol bloemen, ijlt de vrouw naar 't graf,
Alsof haar stralend dáar te beiden stond,
Wijd open de armen, rijzig, jong en blond,
Haar lief, die haar, wie zij een hemel gaf.
En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond
De naam van hem, wien dood nam van haar af.
Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf.…
Intieme vrijheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 sleutel van liefde
wij openden met de charme van vriendschap
in wederzijds herkennen van komaf
vertrouwdheid was de basis van ons samengaan
als wij spreken maken woorden zichzelf overbodig
in samen weten ligt begrijpen besloten
jouw gebaar toont al zin en doel
onze ego’s bemerken ongekende ruimte
zonder zich te beperken in besluiten
alsof…
Alleen voelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.389 Wanneer voel je je alleen
dat niemand je begrijpt of weet
dat je helemaal voor jezelf
moet knokken om aandacht voor je leed
Wanneer voel je je zo alleen
met genoeg mensen om je heen
zomaar op een dag
laten ze je zitten, alsof je verdween
Het gevoel wat voor je overblijft
laat haar maar, ze wil dat het zo is
we gaan verder met ons leven…
Winter in een brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Winterbomen staan kaal in de straat
wolkenkolossen drijven boven natte daken
jij bent slechts bij me in een laatste brief
alleen de dood kan mijn verlangen doen staken
je aarzelt in het naderbij komen
stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid
ik droom tussen het zwijgen van antwoorden
alsof ik een landschap ben in de tijd
mijn rivieren…
Meeuwen van de Grote Markt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Sta beduusd weer
Bij te komen
Van het werken
Met mijn handen
Onder kundige
Begeleiding van
De mensen van AT,
Die weten hoe
Mijn hersens te
Kneden door
Het werken met
Glas en draad
En zoals altijd klei -
' t Voelt alsof
De eindeloze knopen
In mijn hersenkabel
Wat ontward worden
En de pijn wat
Minder schuurt,
Sta…
Nieuwe-Tonge, 31 januari 1953
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.220 Kort daarop hing elk leven aan een koord,
leek het alsof alleen ons zolderdak
nog boven de zware zondvloed uitstak,
werd jouw adem in ziltigheid gesmoord.
Met mijn levensgeluk tot staan gebracht,
de ramp in het geheel nog niet bedwongen,
word jij haast elke dag door mij herdacht.…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
Schizofreen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.008 Er wordt te makkelijk over gepraat alsof het niets is.
Het is een zwaar leven en ik kan er soms niet mee leven.
Het altijd ziek zijn gevoel.
Dromen moeten laten varen omdat sommige dingen gewoon niet kunnen
Zeggen ze.
Maar ik ben een vechter en laat de mensen maar praten
Ik zou wel eens willen als ze in mijn situatie zaten.…
Mijn grijns, mijn grimas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Alsof het nooit anders was!
Al, dat ik via mijn ogen uit onze wereld las.
Ik genas: alleen en met de wereld,
in mij, rondom me
buiten en achter
mijn grijnzende grimas!
Zo ik had besloten: ik zou daar staan,
voorgoed, altijd, onvergetelijk...
een mens mooi en goed
volledig opgaand in de eigen elementen!…
Jij en ik of ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Jij bent niet mij,
jij bent jij waar je ook bent,
jij laat niet weten wie je bent,
dus doe niet alsof jij mij kent.
wat is jou drijfveer,
liefde of mischien wel haat,
maar weet dat in je hart
is het nooit te laat.
Ook jij kan gelukkig zijn
zonder het valse gedoe,
leef je je eigen leven
en laat die haat niet toe.…
Klam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
486 Soms, na het minnen is ze ietwat klam
alsof ze sambal oelek heeft gegeten.~…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug
Hij zag al ‘t leed dat hij bescheen
en mijn naderen bij de spoorbrug
De ochtend was noodlottig koud
als men alle lichaamsresten vond
Ik, verdwaald in het levenswoud,
was geveld alsof…
Nog lang geen lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 Alsof ze bij de bouwmarkt zijn langs geweest,
voor het raam is het een groot feest
van vogels die aan het bouwen slaan.
Ze piepen, nee joh, die moet recht en die ander
ertussendoor, hij kijkt op en zegt;
je doet het dalijk zelf maar hoor!…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 ook ergens anders
zingt het zachtjes
Alsof een duif
het opgeeft.
--------------------------
uit: 'Licht overal, 2012.…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Alsof hij hulp van boven aanroept voor
zijn daad, terwijl zijn lichaam staat te beven.
Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.…
Nieuwe wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 ik hield vroeger al van donkere luchten, van
harde striemende wind en regen die kletterend
op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en
de balkondeuren in de sponningen deed ratelen
alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe
wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar
werelden die nog onontgonnen waren, zonder
dat volwassenen bezig…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
KE-BOENG-KE-BOENG
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
523 Eerst zie ik uit zijn tuin wat rook opstijgen,
daarna ruik ik een overdaad aan kruid;
dat gaat nog, maar wat je daarna gaat krijgen,
bezorgt me altijd weer een kippenhuid:
Er klinkt plots een afgrijselijk geluid,
alsof er tanks zijn tuin in komen rollen.…
Weinig pret onder de pet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Versvorm: Rondel-Prime
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar en helemaal niet juist
daar boven moet het kalm en vredig zijn
niet hard, gelijk een strak gebalde vuist
Het knarst daar veel te vaak, alsof een trein
bruut afgeremd wordt door een reuzen knuist
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar…
ZINGTRANT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
577 Sonnetten zijn een soort berijmde psalmen
Dacht ik toen ik de lade opentrok
Een boekomslag zette mij voor het blok
Ik hoorde weer het ouderwetse galmen
Ik rook weer mint, Eau de Cologne walmen
Het orgel dreunde en ik, zondebok,
Wist in mij weer een kleine jokkebrok
Ik deed alsof en dominee bleef talmen
Zoals apostelen naar voedsel visten…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 lispelde voorspellingen van een orde
die haaks op mijn reikwijdte stond
***
jij schraapte vlokken schuim van
elke golf die mij overspoelde, bouwde
een kerker van het witte nat en boeide me
met de wind die nooit ging liggen
je kon het tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof…
Noem mij hypocriet
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
504 Alsof vergankelijkheid
een reden is voor feest,
gelijk wij knielen voor het altaar
met jezus aan het kruis.
Toch doe ik er ieder jaar
aan mee, omdat een plastic
boom de sfeer niet ademt
van bezieling en gezelligheid.…
Panfluit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 dachten niet dat het stoffelijke
onderdanig was aan het geestelijke
we deden de dingen in gewoonte
van doen en daden zonder denken
we waren ook niet bang voor de dood
die kwam zoals de nacht kwam in stilte
met voor iedere geboorte een oude brief
van een kind dat niet lang had te leven
het ontroerde mij, dat barmhartige zwijgen
het was alsof…