3891 resultaten.
Ballade
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.017 Alleen ben ik ter venstere, ter deure,
Alleen ben ik, in eenen hoek gedoken,
Alleen ben ik, om op te gaan in treuren,
Alleen ben ik, stil weg of uitgebroken,
Alleen ben ik, het is mij wèl gegeven,
Alleen ben ik in mijn vertrek beloken,
Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.
En nergens zweeft een zweem van gerucht:
Een lege zaal waar 't geruis is gevlucht
Met het sterven van 't roezelig feest.…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
arm
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
821 Wij sluiten alles hermetisch af om
ons te beschermen tegen het gespuis
Zij slapen met open ramen en deuren
Wij leven met de mobiele telefoon, de PC en de TV
Zij zijn verbonden met de hemel, de zon, het water
groene velden en de schaduw van de bomen
De moraal: zijn zij arm, ver van de bewoonde wereld,
of zijn wij het...…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Vergeef ons onze schelmenstreken,
sluit voorgoed de deur en vervolg
de sleur tot nader orde.…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 En dan rolt de wagen, raatlend
lijk de donder, deur de straat,
wijl de ruwe knecht gedurig
vloekend met de djakke slaat.
----------------------------------------------------
uit: Dietsche Warande en Belfort (1906)…
Naaldhakken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Inmiddels ga ik met een zaagje langs de deuren
van elke schoenenwinkel, om die zooi te snoeien,
en als de eigenaren dan beginnen te zeuren,
toon ik ze de hoeven van een paar koeien.…
niemand kent me zoals jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 terugkijk in de tijd
naar vroeger vol
herinneringen
Wat is er toch gebeurd
in en om mij heen
dat jij nog wel weet
wie ik ben
Waar ben IK gebleven
tussen alles wat
ooit was en
is geweest
Jij kent mij zoals ik was
ver terug in de tijd
mijn eigenheid en
mijn echte ik
ik zoek mijzelf in alles
om mij heen, in ruiten,
glazen deuren…
familie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.485 Wel een deur die open staat;
een luist’rend oor voor al jouw praat;
‘n vertrouwd adres waar je kunt schuilen.
Samen lachen, samen huilen
tijdens feesten of verdriet.
Een familieband is heilig en die
veiligheid verbreek je niet.…
Memoire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
519 je voorbij varen
langs aanlegplaatsen van weleer
soms ver in de verte terug
wil ik de weg van mijn geest verklaren
keer op keer zoekend naar de sfeer
en markante jaren
verborgen als het ware
of zijnde achter de rug
door de glazen van heden
wordt nog steeds veel gemeden
de ziel doorsneden
opgeroepen in diffuus licht
waar soms oude deuren…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Bij boos afscheid zouden we deuren
bruusk, bruut dicht willen smijten,
maar vroeg of laat gieren de kieren.…
4 mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Op 4 mei herdenken we de doden en slachtoffers uit de 2e wereldoorlog
Om acht uur twee minuten stilte uit respect voor de slachtoffers van de oorlog
Ik denk aan wat mijn oma mij vertelde
Mijn opa was gevangen genomen en ontsnapt
Van Arnhem helemaal naar Utrecht gelopen
Toen zag mijn oma hem voor de deur met ingevallen gezicht en zijn tenen kwamen…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 '
van in de hal en slaat de deur reeds toe.
Hij rept zich naar de bushalte
waar een joelende bende wacht.
Ik vraag mijn vrouw:
'Vergat je de kersen niet
in zijn brooddoosje?'
Zij zegt verwonderd:
'Kersen in december?
Ben je mal!'
Even bespeur ik een glimlach
in het reeds vervagende spiegelbeeld.…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een dergelijk landschap zien we zelden
ik voel me een kind, zo volledig herboren
de zon hangt nu laag boven de akker
haar warmte streelt het zachte ijs
het ijs wordt nu stilletjes aan wakker
en dit wil ik niet missen in dit winterparadijs
want de ijskristallen openen alle deuren…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen!…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Als tijd het behaagt, deuren geen slot
machtig en krachtig genoeg dicht houden
openen zich andere ramen die zicht geven
als per omgaande paden zo lopen en ladders
sterfelijkheid toegang geven tot gewelven.…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat zich ontwricht ziet worden
over het land en door de lucht
door de grenzen die wij sluiten
naast ook deuren…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Maar her de der zie ik van de wind de bloemblaadjes vallen
en onder de deur en tussen de ramen door tocht ‘t wind.
Tegen beter weten en willen in zullen de paden versmallen
de toekomstige weergoden zijn ons in die zin niet goed gezind
Zetten we daarna liefde enkel om in zerken, in levenloze dingen.…
Avondklokkus
gedicht
3.0 met 5 stemmen
953 Hij toonde
zich een goed verstaander en was zeer galant
hoewel de stad met haar dichtgetimmerde ramen
en geplunderde winkels de kans de dame
een deur te openen ontnam.…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 Terwijl Adriaan van Dis alvast een plekje schuin naast jou heeft besteld
zit jij nu ergens rustig te schrijven en herken jij de geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 echte liefde
snelt het geluk jou motorsnel mee
door jouw dromen waar te maken
voorbij de spanning van de twijfel
vind jij steeds weer een betere ik
mooier dan wie jij ons toch al bent
de willekeur van meningen voorbij
kies jij voor het maken van keuzes
door het onverwachte toch te doen
gemotiveerd voor de volgende stap
door de oude deuren…
Authentiek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Andijvie onversneden
kroppen sla
Geen avocado dadels
zoete druiven
Maar witlof selderij en
knoflooktenen
's Zomers bessen in de
winter penen
Bungelende weegschaal
in zijn kar
Des ochtends kwam gerammel
van de melkman
Met zware glazen flessen stapels
kratten
Zijn wagen heeft hij achter
't paard gespannen
De hoefsmid opent deuren…
BOSCO ETEN & DRINKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 De kinderen zijn de deur uit
Kleinkinderen zijn er nog niet
Mijn man en ik kunnen het nog prima vinden met elkander
Soms vliegen de spetters van ons geluk nog door de slaapkamer
Toch is het stil geworden in ons huis
Is er geen rommel meer in de kamers
Weinig reuring in de tent
keuken schoon en opgeruimd
Dan kijken wij elkander diep in…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 knarsende sloten en
piepende scharnieren
doen mij niet zoveel
zij horen bij het
betreden van een huis
van middelbare leeftijd
waarbij de trap zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 de ruimte tussen jou en mij
gastvrijheid…
is geen open deur alleen
maar het openstaan —
voor wie jij bent, voor wat ik ben
voor wat daar nog tussenin gebeurt
het is niet het geven van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk als een deur die altijd op slot zat.
Jouw stilte was hun schild,
en jij droeg het alsof het bij je hoorde.
Tot de dag dat je de sleutel vond—
niet in hun woorden,
maar in je eigen stem.…
Ik mis het leven
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.548 ik kan niet anders doen dan hopen
Dat er ooit een medicijn voor komt
En dat zijn er velen met mij
We wachten in een eindeloze rij
Kunnen niet rechtop staan en wachten
Maar doen dit dagelijks in onze gedachten
Want we wachten al veel te lang op die bevrijdende kuur
De tijd verstrijkt en dagen en weken vliegen voorbij
Maar nooit komen wij de deur…
It Giet Oan Njet
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
359 Met het oog op morgen
draaien dikke deuren
weer op volle toeren
op het flinterdunne
in 't nachtlijk donker
versgevroren
puurnatuurlijk
winterijs
Vroege ijsvogels
scheren over
Winterswijk
en Zeist en
Ryptjerkstradille
kamilledeel
om de zonlicht
bedervende masten
te gebruiken als
reclamezuilen
met noodpakketten
in noodkreetletters…