Alle inzendingen over donkere wolken

11796 resultaten.

Sorteren op:

Duizendschoon

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
Zo mooi als de witte wolken hoog in de hemel zijn wij nu, vandaag Met de gouden vlechten aan elkaar verbonden Vliegen wij samen in een geurend veld vol met duizendschoon Ik kijk diep in je blauwe parels en we beloven elkaar eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…

Hemelwater

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
wolken scholen samen het miezert hemelwater steeds groter wordende druppels die willen raken stuiteren op het wegdek ook in het gras waar vers ontloken sneeuwklokjes het hoofd buigen zelfs narcissenstengels dansen op het ritme van tot er gedonder klinkt de meerkoet duikt onder…
LadyLove5 februari 2016Lees meer >

Innerlijke Rust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik zie ze naar de wolken kijken, en één voor één het raam uitgaan. Problemen lossen nu probleemloos op. Innerlijke rust blijft achter, temidden van ons roerige bestaan.…

Hemellicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
Het licht van hemel niet in 'n dicht .......te vatten De zon speelt met wolken verstoppertje? tikkertje? als in het nauw: katten in straten, stegen op daken door laat licht ......beschenen Is het middag? val van avond? of ergens tussenin? Hemel ontbloot zich even -schuchter- voor ons aangezicht.…

De vissers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
Vereenzelvigd met de punt van de hengels willen ze stil leven, van de wal losgedreven, op zo maar een dag verzonken in het gras, aan het patroon van wolken overgeleverd.…

Kwantumliefde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Een lichtpartikel die over en onder me golft ben je ooit geweest Steeds vorsend naar de perfecte superpositie bevinden we ons op twee plaatsen tegelijk in een wolk van onwaarschijnlijkheid waarin onze impulsen uiteenrafelen en naast elkaar tunnelen zonder ontsnappingsroutes uit dat mooie kaartenhuisje van ons Onze liefde is…

Voor anker

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 524
ik voelde de wind van herinnering zag zon oplichtend wolken kleuren wist dat jij mijn intiemste gedachten ving in kabbelend water kaatsten je ogen een lach ruiste in opschietend riet jij hebt mij toen in de boot genomen voor anker gingen wij nog niet…

Onbegonnen werk

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 730
Wolken drijven met de wind. Zonder plan. Vanzelf. Spontaan. Leven eindigt en begint. Leven begrijpen is onbegonnen werk. Elk mens beseft dat. Onbewust. Alles wat adem heeft weet. Elk ongeboren kind.…

Buizerd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
blijven je vleugels fladderen en proberen maar het gaat je niet lukken prachtig mooie buizerd nooit ga je nog wolken bereiken het einde van jouw schone vlucht.…

orange blossom special

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
even de tijd vasthouden in een momentopname de kleurenpracht van vergankelijkheid is thans op z'n best konden wij dit maar vastleggen zoals bij het nemen van een foto doch ginds pakken de wolken samen en ligt de wind al op de loer nog één keer zal het bloesem sneeuwen tot het voorbij gaat…

het jonge gras

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 379
een lichaam dat samenvalt met vallende regen daarna groeit het jonge gras ijlt een wolk ontastbaar na…

tegenzicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
daar zul je ‘t hebben het is weer zover verder dan het oog reikt in een onbewaakt ogenblik van volmaakte naaktheid helder en roerloos net zo tastbaar als het blauw dat wolken omringt verdronken op een terras wortelend in een lege dorpsschool waarom zo aanmatigend? ik ben het al vergeten en rust nog wat bij een noorderzon…

De zonsondergang

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
De zonsondergang brengt een mooi zonneharpenspel tussen de lichtblauwe wolken. Een duistere sluimerende avond begint steeds vroeger. Zomeravond met gevoel, je moet dankbaar zijn dat die er is. Met rust in de aanloop naar de nacht, is het prachtig dat de zon op een mooie manier onder mag gaan. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd6 augustus 2019Lees meer >

fotografisch geheugen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
we weten niets meer zeker; of een komeet in een kooi past het portret nog onder de wolken hangt ik ken hen ergens van ook zonder dna toen waren er dezelfde kleuren was water net zo vloeibaar schoof dezelfde wind voorbij zou Adam Eva nog herkennen en dat na al die jaren ook toen niemand foto’s had…
Iniduo2 oktober 2019Lees meer >

uit het zicht zwaaien

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 388
op een bed van ruwe stenen hoor ik de dreunende zee op de zandkust slaan ik heb geen weet van de nacht als wolken vol verlangen tijdloos naar de verte scheren het is om dit verlangen om dit moment van geluk dat ik mij geworteld voel moge de zee zich stilhouden als is het maar voor even ik zwaai mijn handen uit het zicht…
J.Bakx19 oktober 2019Lees meer >

Schaduwstilte

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein de echo gehoord van verborgen muziek waar wolken in gekte voorbij zweven is nu de kalmte van de zomernacht zelfs het afscheid doet geen pijn niet meer in mijn hart nooit meer in mijn gedachten het is voorbij in dankbare schaduwstilte.…

Zou jij me begrijpen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
zou jij me begrijpen wanneer ik je zeg dat ‘t leven door vingers glipt handen niet vast kunnen houden en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen zou jij me dan willen toefluisteren dat alles één wordt met de wolken het lied - dat van verlangen zingt en jij en ik en dat wij dan samen ademen door de mond van de wind…

Op vleugels gedragen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 625
hoog in de lucht gaan staart en vleugels als in vogelvlucht in blauw en grijs tussen witte wolken naar een paradijs jouw voetafdruk op een eiland van warm geluk -- och kon ik even steels daar zijn die pracht meebeleven -- zonlicht op je ogen aarde in zicht tijd voorbijgevlogen…

zwerveling van overzee

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 376
boven het wassende water de voortvluchtige vogels een verloren verlangen welt op in zijn verweerde hart de kruiende wolken boven leigrijze golven langs de vloedlijn stapt hij over een verdronken kasteel zijn kromme vingers volgen het verzonken blauw in de verweerde atlas van overzee…
J.Bakx16 januari 2023Lees meer >

thuiskomen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 466
soms laat het raam licht door dat er gisteren ook al was te hooi en te gras op een onbepaalde plek in het achterhoofd, ergens achtergelaten zonder bericht in buurlanden ruikt het naar thuis en thuis lonken de buurlanden overal zijn wijkende wolken maar nergens is een hemel blauwer dan in gedachte aan mijn vroegste dagen…
Iniduo20 maart 2023Lees meer >

Martini

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Sneeuw valt alleen voor mij uit een wolk aan het plafond. Met oogleden, zwaarder dan gedachten, slaap ik onder de sneeuw. **…

We noemen hem Kees XXI; zelfgeweven wolken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
alles overziend zelfgeweven wolken uitgetelde patronen opgepookte spoken onverbroken leegtes vergleden secondes stilzwijgende eindes opgeroepen bloed beeldend gegraven verstillende gloed voorbijgaande aarden vroegste verwildering geklopte gemoederen uitgerookt vulkanisch verblind…

Tot het einde

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.967
Vanuit de donkere warme zee gegleden Twee diepen zuchten naar beneden Warme handen zacht en fijn over je huidje van satijn Fonkelende heldere blauwe ogen Laten de pijn snel verdoven Vanuit de roze schaduw over je gezicht zo nieuwsgierig naar het licht Daar was het donker warm en klein veilig verborgen Waar rust de zorgen naar morgen…

Mijn ogen zwijgen luid

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.661
Mijn ogen zwijgen luid hoe donker is jouw donker geven alleen dromen licht zie je nooit meer ster- geflonker ik houd mijn ogen ziende dicht was het de voorzienigheid gaf de dichte mist geen zicht was zonlicht een oogverblindend feit of deed het lot jouw ogen dicht de schaduw zienderogen afgedaan wat kan kijkdichtheid jou nog leren…

Je Ogen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Soms zijn je ogen donker.. Donker als de nacht.. Met alleen maar leegte.. Maar er komt een tijd.. Dat ook deze ogen weer stralen.. en blinken van levenslust.. Je ogen verbergen niets.. Al zou je het graag willen.. Ze zijn immers de spiegels van je ziel..…
Esther20 augustus 2008Lees meer >

Willem Kloos

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.224
een donker vuur dat eeuwig klagen moet, een donker vuur dat eeuwig klagen zal tegen de zwarte klaagmuur van't heelal.…

Homo Sum II

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.282
Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde, 't Vervlóekte Boék van laffe deémoed, klein, Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein, Of Hij die ménsjes niet verdérven kónde. Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn, Eén matelóze, toégeschroeide wonde, Dat alles had zó anders kunnen zijn. - Zijn Zijn....…
Willem Kloos25 februari 2023Lees meer >

Jouw wit en jouw kleuren.

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 769
Op donkere momenten knijp je hard in mijn hand schat, want ons kan niks gebeuren: en zie: jouw wit en jouw kleuren breng ik gewoon weer terug.…
Peterdw.30 januari 2010Lees meer >

Een kunstenaar zijn onvermogen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
Hij droomt het donker in de nacht, en danst de zomer in het schuim. Een groot onvermogen, een grote kracht.…

IN LIEFDESSPOREN GAAN

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.494
We zijn elkaar immers niet kwijt voel ik het sterkste in zo’n nacht Wanneer het ’s nachts zeer stil is kan ik je soms in ‘t donker horen Je zegt: ‘ontdoe je van de deernis’ en ga voort in onze liefdessporen…
Ton Rijkers8 februari 2011Lees meer >