11796 resultaten.
Duizendschoon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
648 Zo mooi
als de witte wolken hoog in de hemel
zijn wij nu, vandaag
Met de gouden vlechten
aan elkaar verbonden
Vliegen wij samen
in een geurend veld vol met duizendschoon
Ik kijk diep
in je blauwe parels
en we beloven elkaar
eeuwige en onvoorwaardelijke liefde…
Hemelwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 wolken scholen samen
het miezert hemelwater
steeds groter wordende druppels
die willen raken
stuiteren op het wegdek
ook in het gras waar
vers ontloken sneeuwklokjes
het hoofd buigen
zelfs narcissenstengels
dansen op het ritme van
tot er gedonder klinkt
de meerkoet duikt onder…
Innerlijke Rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik zie ze naar de wolken kijken,
en één voor één het raam uitgaan.
Problemen lossen nu probleemloos op.
Innerlijke rust blijft achter,
temidden van ons roerige bestaan.…
Hemellicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Het licht
van hemel
niet in 'n dicht
.......te vatten
De zon
speelt met wolken
verstoppertje? tikkertje?
als in het nauw: katten
in straten, stegen
op daken
door laat licht
......beschenen
Is het middag?
val van avond?
of ergens
tussenin?
Hemel ontbloot
zich even
-schuchter-
voor ons aangezicht.…
De vissers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 Vereenzelvigd met de
punt van de hengels
willen ze stil leven,
van de wal losgedreven,
op zo maar een dag
verzonken in het gras,
aan het patroon van
wolken overgeleverd.…
Kwantumliefde
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Een lichtpartikel
die over en onder me golft
ben je
ooit geweest
Steeds vorsend
naar de perfecte superpositie
bevinden we ons
op twee plaatsen tegelijk
in een wolk
van onwaarschijnlijkheid
waarin onze impulsen
uiteenrafelen
en naast elkaar tunnelen
zonder ontsnappingsroutes
uit dat mooie kaartenhuisje van ons
Onze liefde is…
Voor anker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
524 ik voelde
de wind van
herinnering
zag zon
oplichtend
wolken kleuren
wist dat jij
mijn intiemste
gedachten ving
in kabbelend
water kaatsten
je ogen
een lach
ruiste in
opschietend riet
jij hebt mij
toen in de
boot genomen
voor anker
gingen wij
nog niet…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Wolken drijven met de wind.
Zonder plan. Vanzelf. Spontaan.
Leven eindigt en begint.
Leven begrijpen is onbegonnen werk.
Elk mens beseft dat. Onbewust.
Alles wat adem heeft weet.
Elk ongeboren kind.…
Buizerd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
558 blijven je vleugels fladderen en proberen
maar het gaat je niet lukken
prachtig mooie buizerd
nooit ga je nog wolken bereiken
het einde van jouw schone vlucht.…
orange blossom special
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
638 even de tijd vasthouden
in een momentopname
de kleurenpracht
van vergankelijkheid
is thans op z'n best
konden wij dit maar
vastleggen zoals bij
het nemen van een foto
doch ginds pakken
de wolken samen
en ligt de wind
al op de loer
nog één keer
zal het bloesem sneeuwen
tot het voorbij gaat…
het jonge gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 een lichaam dat samenvalt met vallende regen
daarna groeit het jonge gras
ijlt een wolk ontastbaar na…
tegenzicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 daar zul je ‘t hebben
het is weer zover
verder dan het oog reikt
in een onbewaakt ogenblik van
volmaakte naaktheid
helder en roerloos
net zo tastbaar als het
blauw dat wolken omringt
verdronken op een terras
wortelend in een lege dorpsschool
waarom zo aanmatigend?
ik ben het al vergeten
en rust nog wat bij een noorderzon…
De zonsondergang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
377 De zonsondergang
brengt een mooi
zonneharpenspel tussen
de lichtblauwe wolken.
Een duistere
sluimerende avond
begint
steeds vroeger.
Zomeravond met gevoel,
je moet
dankbaar zijn dat die
er is.
Met rust in de aanloop
naar de nacht,
is het prachtig dat de
zon
op een mooie manier
onder mag gaan.
Foto Dick Voogd…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
uit het zicht zwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
388 op een bed van ruwe stenen
hoor ik de dreunende zee
op de zandkust slaan
ik heb geen weet van de nacht
als wolken vol verlangen
tijdloos naar de verte scheren
het is om dit verlangen
om dit moment van geluk
dat ik mij geworteld voel
moge de zee zich stilhouden
als is het maar voor even
ik zwaai mijn handen uit het zicht…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Zou jij me begrijpen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 zou jij me begrijpen
wanneer ik je zeg
dat ‘t leven door vingers glipt
handen niet vast kunnen houden
en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen
zou jij me dan willen toefluisteren
dat alles één wordt met de wolken
het lied - dat van verlangen zingt
en jij en ik
en dat wij dan samen ademen
door de mond van de wind…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
zwerveling van overzee
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
376 boven het wassende water
de voortvluchtige vogels
een verloren verlangen welt op
in zijn verweerde hart
de kruiende wolken
boven leigrijze golven
langs de vloedlijn stapt hij
over een verdronken kasteel
zijn kromme vingers volgen
het verzonken blauw
in de verweerde atlas van overzee…
thuiskomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
466 soms laat het raam licht door
dat er gisteren ook al was
te hooi en te gras
op een onbepaalde plek
in het achterhoofd, ergens
achtergelaten zonder bericht
in buurlanden ruikt het naar thuis
en thuis lonken de buurlanden
overal zijn wijkende wolken
maar nergens is een hemel blauwer
dan in gedachte
aan mijn vroegste dagen…
Martini
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
311 Sneeuw valt
alleen voor mij
uit een wolk
aan het plafond.
Met oogleden,
zwaarder dan gedachten,
slaap ik
onder de sneeuw.
**…
We noemen hem Kees XXI; zelfgeweven wolken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
346 alles overziend
zelfgeweven wolken
uitgetelde patronen
opgepookte spoken
onverbroken leegtes
vergleden secondes
stilzwijgende eindes
opgeroepen bloed
beeldend gegraven
verstillende gloed
voorbijgaande aarden
vroegste verwildering
geklopte gemoederen
uitgerookt
vulkanisch
verblind…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Vanuit de donkere warme zee gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen…
Mijn ogen zwijgen luid
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.661 Mijn ogen zwijgen luid
hoe donker is jouw donker
geven alleen dromen licht
zie je nooit meer ster- geflonker
ik houd mijn ogen ziende dicht
was het de voorzienigheid
gaf de dichte mist geen zicht
was zonlicht een oogverblindend feit
of deed het lot jouw ogen dicht
de schaduw zienderogen afgedaan
wat kan kijkdichtheid jou nog leren…
Je Ogen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.116 Soms zijn je ogen donker..
Donker als de nacht..
Met alleen maar leegte..
Maar er komt een tijd..
Dat ook deze ogen weer stralen..
en blinken van levenslust..
Je ogen verbergen niets..
Al zou je het graag willen..
Ze zijn immers de spiegels van je ziel..…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 een donker vuur
dat eeuwig klagen moet,
een donker vuur
dat eeuwig klagen zal
tegen de zwarte
klaagmuur van't heelal.…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Ik ben de Dúivel-god dier grúwbre oorkónde,
't Vervlóekte Boék van laffe deémoed, klein,
Die loert, die loert, koud-donker, donker-rein,
Of Hij die ménsjes niet verdérven kónde.
Ook Hij droeg fier, op 't lijf vol eeuw'ge pijn,
Eén matelóze, toégeschroeide wonde,
Dat alles had zó anders kunnen zijn. -
Zijn Zijn....…
Jouw wit en jouw kleuren.
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
769 Op donkere momenten
knijp je hard in mijn hand schat,
want ons kan niks gebeuren:
en zie: jouw wit en jouw kleuren
breng ik gewoon weer terug.…
Een kunstenaar zijn onvermogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 Hij droomt het donker in de nacht,
en danst de zomer in het schuim.
Een groot onvermogen,
een grote kracht.…
IN LIEFDESSPOREN GAAN
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.494 We zijn elkaar immers niet kwijt
voel ik het sterkste in zo’n nacht
Wanneer het ’s nachts zeer stil is
kan ik je soms in ‘t donker horen
Je zegt: ‘ontdoe je van de deernis’
en ga voort in onze liefdessporen…