5489 resultaten.
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 ze zijn machtig
zij die de lucht versnellen
omdat ze de dood beheersen
en meester zijn
over het leven wanneer ze woorden
aan tongen hangen, vorstelijk getooid
ze zijn ongenaakbaar
zij die in onbegrensde stappen
langs reusachtige huizen gaan
alsof mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen…
verslavingsproblematiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
776 bellen
Die de verslaafde moest gaan vertellen
Dat het afgelopen was met tolereren
Hulpverleners zouden hem leren
Dat het enige dat hem zou resteren
Zijn heroïne verlangen
Te gaan vervangen
Het geschiede aldus
En de verslaafde belande in de methadonbus
De hulpverlening nam het werk echter erg serieus
En liet ook de dikke dame geen enkele…
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Dien ik enkel sinistere heren,
of ben ik toch goed en u het kwaad,
wanneer ik geen godsbeeld ooit zal eren?
En wie neemt nu van wie de maat?
Ik strooi de as van miljoenen doden
op de daken van tempels en kerken,
verblind daarmee de starende goden.…
Broers
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.114 geërgerd telt Jan de minuten
van de steeds luider tikkende klok
en wacht - het gras is te hoog -
op de man die komt maaien
samen met Maarten - zijn broer -
rookt hij een ontevreden pijp
Ah, daar zul je hem hebben
'k zag hem net de hoek omgaan
brult Hein - zijn andere broer -
door het keukenraam
Jan ziet enkel een zwerm kraaien
die stijgen…
Ook vandaag weer zoveel doden
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
835 O ik weet, geen grote dingen
kunnen mensen zoals wij
maar het zijn de kleine daden,
enkel zij maken ons vrij.…
Ongelofelijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 Hierover maakt geen enkel dier zich druk.
De kerken, synagogen en moskeeën
zijn steeds gebouwd, zo hoort men Tom beweren,
voor mensen die de dood niet accepteren:
religie is 't product van waanideeën.
Besef van sterven bij de mens is groot,
waardoor hij soms z'n levensvreugde mist.
Hij lijdt door zijn gepieker over dood.…
Hoe zacht en teder
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
1.879 Zalig wie het antwoord hier toch vindt
en zich ver houdt van wat
enkel rijken kan behagen.…
dag vader
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
2.622 uitgevlakt, tot eeuwig vermaakt
zodat zijn dagen blijven duren
vele uren langer dan zijn gevoel
nog maar kan erkennen
de glanzende glimlach blikt
vijftien bij tien groot omhoog
naar zijn gelaten ogen
in zijn hart nog de warmte
die armen om hem heen
de nachtzoen, zo lang al geleden
is er niets meer te grijpen
beet te nemen hier en nu
op een enkele…
Je bent me vreemd-vertrouwd...
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
3.077 Ik vind het vreemd-vertrouwd hoe al die pijn
toch telkens weer de kop opsteekt
en 'k niet wil leren
je anders-zijn te eren,
of is 't geen onwil, enkel maar genade?
Wat vriendschap is, wat bindt en ons doet reiken
naar elders en naar meer,
het vreemd-vertrouwd zijn wil niet wijken.…
Morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
889 Morgen ben ik vroeg weer uit de veren
Morgen zing ik weer het hoogste lied
Met speels gemak beklim ik hoge toppen
Geen enkele beperking of limiet
Ik wil me als een kampioen ontpoppen
En profileer mij als de favoriet
Morgen ben ik vroeg weer uit de veren
Morgen zing ik weer het hoogste lied
Ik grabbel enthousiast naar trainingskleren
Een…
Mene Tekel
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
764 Het bos verwordt tot zaagselvlakte, kaal
met enkel nog een eik waaruit gebogen
tak als vragend teken steekt en taal
van vroeger spreekt: gewogen en te licht
bevonden jíj die hier de winter ziet:
het oordeel over hinderlijke bomen -
maar uit de stobben zullen loten komen,
uit doodstil vlak weer nachtegalenlied.…
Haat liefde en...
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.959 We maken leuke, lieve,
schattige werkjes,
slechts een enkele keer
maak je mee
dat er iemand bonje schopt,
ruzie maakt met een groep
of met zijn twee.
Nee, we praten over liefde
hoe goed we zijn voor elkaar.
We mopperen zelden
maar toch is het raar
want de klagers onder ons,
zijn meer aanwezig
dan dat je de
liefhebbenden hoort.…
Ik ben van u zo verre
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.999 Ik fluisterde u in de oren
Zo geren een enkel woord!
-ik zong het reeds duizend keren!
nog hebt gij het nooit gehoord!
Ik zong het aan de rozen
Wel honderd, honderd maal –
Licht heeft het afgeluisterd
De wilde nachtegaal.
Ik zei het aan de oostwind
Die ’t aan de wolken bracht –
Ik zei het aan de sterre
In stille, diepe nacht.…
VAST IN MEZELF
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.119 Tweemaal is geen scheepsrecht
En vier keer is er één te veel
Ik hak en sla m’n rug in puin
Met een veel te bot houweel
De muur wil maar niet om
En de ramen barsten niet
De kerker blijft bestaan
En ontaard in kwellend verdriet
Ik wil u enkel zeggen:
Mijn geest zit goed verstopt
Waardoor ik alle ellende
Diep in mijn hoofd opkrop
Een kurkentrekker…
het standpunt van de VVD
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.264 wat moet ik met de waddenzee
daar zijn geen discotheken
er is geen enkel bruin café
(de stapper kan het shaken)
dus weg ermee, snel weg ermee
wat moet ik met de waddenzee
daar is alleen maar wad
het lijkt er niet op Saint Tropez
(je hebt er Moddergat?)…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel bruisen laten
de nevel sluipt nog enkel…
de flat aan de overkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 noemde je ons
en we zuchtten verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw linker mijn rechter was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in jouw flat
ik vroeg me af of de kramp die ik voelde
zich ook voordeed aan jouw hand
en toen ik zag dat jij het vliegen
beter onder de knie had
kon ik enkel…
Geen dromen meer
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.083 Mijn nachten sterven stilletjes in het licht,
jouw armen dragen geen enkel gewicht,
mijn lichaam legt zich moedeloos neer.
Nee, voor mij geen dromen meer.…
de flat aan de overkant
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.563 noemde je ons
en we zuchtten verlangend naar het raam
en hoe grappig het wel niet was
dat jouw links mijn rechts was
zo heb ik uren naar jou staan wuiven
ik in de mijne en jij in jouw flat
ik vroeg me af of de kramp die ik voelde
zich ook voordeed aan jouw hand
en toen ik zag dat jij het vliegen
beter onder de knie had
kon ik enkel…
Voor B.
gedicht
2.9 met 334 stemmen
67.773 heeft een vriend, ik ben getrouwd
men moet de mooie dingen mooi laten
voor een avontuur ben ik te oud
Dat neemt niet weg dat ik haar erg leuk vind
's morgens aan de koffie is zij mijn zonnetje
ze heeft een rok met buidelzak
daar zou ik graag in willen zitten
Zij scoort nauwgezet rattenagressies
ik zit in de bibliotheek en schrijf
de enkele…
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken uit voorbijgangers liefde
zoet, vader, zo zalig
herinner ik mij het wanneer
jouw hart nog slaan kon
voor meer dan enkel…
teveel is ook té
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
767 revolver verborgen
in de holster onder zijn oksel
doet hem de wereld aankunnen
eindelijk baas over eigen lot
God staat op de trein te wachten
zijn laatste reis, weg van hier
waar zoveel mensen hem verachten
uitschelden, verstoten, vergeten
later misschien te ontdekken, schadelijk
de kracht die kan uitgaan van hen
onder invloed van enkele…
mijn sterke wereld was papier
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 drie stappen nog
dan ben ik daar
klaar met mijn leven
ik ga nu maar
drie stappen van de goot
mijn wereld in het groot
van enkel macht
geen liefde en gezag
mijn rol heb ik gespeeld
gevoelloos kil alles geregeld.…
het zeetje zingt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
676 Maar waar
verlangens vliegen in de wolken daar
blijft enkel lichaam achter in het sop
van zand en zee, een lijk in notendop,
een lege schelp met losgewapperd haar.…
Pools intermezzo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 illegaal in het Poolse land
- zijn verstand afwezig toen hij
afreisde naar dat vreemde land zonder
paspoort, niet elke identiteitskaart
kan zomaar afgestempeld worden -
zoekt hij de nacht op
een auto vol autochtonen voert hem
onwetend en welvoeglijk welwillend
naar de open meren van een stad
- waar bedelaars enkel nemen
en altijd vergeten…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 Wat zou ik graag wat mooie woorden vinden
om jou te groeten die ik niet echt ken;
wat zou ik graag je hart aan 't mijne binden
maar zonder je te maken wie ik ben;
maar ach, de woorden moeten telkens wijken
en andere talen spreek ik niet;
hoe kan ik wat zo stil leeft laten blijken
als ik toch weet dat enkel liefde ziet.…
Zwarte mist
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.052 Geen hand die ik bereiken kon
geen stem om op terug te vallen,
geen oor, geen hart
dat luisteren kon of wilde
stappen meer terug
dan vorderingen makend
en alles enkel maar in zwart
niemand zag het, geen lachen,
die druk, die pijn van het alleen zijn,
dat verwoestend alleen zijn
mijn geest, vele malen
gestorven in de koude zwarte…
Waar geen haven is
gedicht
2.4 met 9 stemmen
9.191 Enkel gordijnen
waarachter de buren het nieuws of de nachtfilm
bekijken. Je lyrisch betoog kan bewegen als
een pont aan de steiger, je kapseist hooguit
in het zich van een horizon, een verre vriend.
Op de rede, op straat blijft het stil, al die tijd.…
De eerste maandag van het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
979 De eerste maandag
De Zon kwam op, de lucht klaarde blauw,
besneeuwde weide nog wit, niet door vervuiling grauw,
ik liep langs sloten, dichtgevroren,
met een enkele wak en Zwanen, heel verloren.…
Winter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.598 kouder
Witte wolkjes dreven over
De wereld werd ouder
Wij lagen in het gras
En keken omhoog
We zeiden niets, we zwegen
We zagen een regenboog
Typisch de winter
Om zo plotseling te komen
We lagen daar nog steeds
Onder de kale bomen
De wind liet ons liggen
En speelde met onze haren
De liefde waaide ons tegemoet
En het duurde nog enkele…