4903 resultaten.
Kille wintermist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 Ik loop in mijn eentje door het land
waar ze mijn moeder hebben vermoord
opgehitst door de politieke knechten
van het grootkapitaal, ons land
....dat mijn gedachten vormt
....en mijn verlangende lichaam
....en jouw verlangende lichaam
....verbergt onder collectieve angst
........dat nog steeds gegijzeld wordt
........door de veelkoppige…
W.A.M. 270
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 We zouden bijna vergeten
hoe het grootste muzikale genie
voor de elites van toen
en de wereld van nu
vertoevend bij goden
in de boog van de hemel
gevierd in zijn jeugd
als een wonderkind
aan de hand van zijn moeder
en reislustige vader
in zijn laatste dagen
tussen hemel en aarde
als sterveling kwijnde
arm en gepijnigd
stierf…
bezorgdheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 moeder mag ik naar de disco
nee Yvon wat denk je wel
de jongens dáár dat zijn net duivels
komen rechtstreeks uit de hel
zo’n disco is een poel der zonde
zij belagen daar jouw eer
het begint met lieve woordjes
maar pas op ze willen meer
onder invloed van veel drankjes
gaan er alle remmen los
samen met grijpgrage handjes
jij als meisje…
Vanmorgen werd ik opgebeld
gedicht
5.0 met 2 stemmen
9.399 Bent u dat moeder?
Wat is het lang geleden.
Zou ik door Richard te worden ook Richard zijn, inclusief lichaam,
ademhaling, geheimen, de manier waarop hij ’s ochtends vroeg
zijn veters strikt? Houdt hij bijvoorbeeld van pastinaak?…
moeders soep is pure poëzie (of andersom?)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.417 kies met zorg je basiselementen
vers en voorbereid
ontdaan van hinderlijke delen
en zand
verdeel in handelbare stukjes
hou ze warm
geef ze tijd
om geur en kleur te lossen
kies een invalshoek
kruid en voeg toe
wat smaak en soort bepaalt
eigenzinnig
proef en ruik
hoe geuren sublimeren
de keuken vullen
met verlangen
kies een vorm…
Kerstmis - Den Bosch
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
4.238 Alleenstaande moeder, uitkeringstrekker,
gehakt, aardappelen, sla, de laatste eurocent.
Thuis, cadeaus onder de versierde boom,
op tafel kaarsen en chocolaatjes op een schaal.
Over “kerstvierende” soldaten in den vreemde”,
aanslagen, zinloos geweld, verteld ons het journaal.…
mag ik dan even huilen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.931 een glimlach op je lieve gezicht
daar is die nevel weer
en ik weet ik ben je kwijt
dag mevrouw doe je jas aan het is koud
ja hoor mam zal ik doen
en druk op je grijze haren een zoen
en van binnen huil ik
om mijn moeder waar ik zo veel van hou
ze leeft in het heden
maar beleeft het verleden…
Handicap-hulp, afscheid van Evelien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
797 blijft
en dan ben ik, blijf ik
dat wil ik buitengewoon zijn
met heel veel doorzettingsvermogen,
uithoudingsvermogen en met begrip
ja ik, Giulia Eleonora Liefje, 9 jaar
met veel liefde en met heel veel lach
m'n liefste liefde, m'n liefste lach
en dankbaarheid, ongelofelijke dankbaarheid
aan de hulpen, de helpers, verzorgers:
mijn moeder…
Internationale vrouwendag en Maghan's dochter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 Sprak het trotse Koningskoppel
‘T meisje oogt donkerder dan haar broertje
Zet met verve de strijd door van haar moeder
Is gastspreekster in het voormalig Koninkrijk GB
Op de Internationale Vrouwendag in 2046…
010. nabije afstand
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
527 De bestanddelen van mijn Moeder waren
de geaarde draad, de gloeiende snoer,
alsof ze met mij de kamer binnen
stroomde om op de een of andere manier
te zeggen, Blijf waar ik je kan bereiken,
de schemerige aarde, de donkere aarde.
Praat erover.…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 Wat toont ons het historisch materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
OP DE DOOD VAN MIJN DOCHTERTJE
poëzie
3.8 met 33 stemmen
4.873 De moeder kuste 't lieve wicht
Voor 't levenloos gezicht,
En riep het zieltje nog terug:
Maar dat, te snel en vlug,
Was nu al opgevaren
Bij Gods verheugde scharen.
Daar lacht en speelt het nu zo schoon,
Rondom de hoogste troon;
En spreidt de wiekjes luchtig uit,
Door wee noch smart gestuit.…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 wild dansende bruine lokken
een wipneus en roodroze mond
die steeds stralende glimlachen zond
en niet bereid was om te mokken
Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden trekken sporen verdriet
over haar moeders…
school der poëzie
gedicht
3.9 met 35 stemmen
13.778 Lyriek is de moeder der politiek,
Ik ben niets dan omroeper van oproer
En mijn mystiek is het bedorven voer
Van leugen waarmee de deugd zich uitziekt.
Ik bericht, dat de dichters van fluweel
Schuw en humanistisch dood gaan.
Voortaan zal de hete ijzeren keel
Der ontroerde beulen muzikaal opengaan.…
Pijn in mijn hart
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.837 Hemeltergend vuur
mens en dier verjagend
jankend in de as
pijn in mijn hart
Alweer een kermende moeder
tussen de puinhopen van een oorlog
gevoerd uit winstbejag
pijn in mijn hart
De medische misgreep
die meer vernietigd dan heelt
ongestraft weer een leven verminkt
pijn in mijn hart
de angstige ogen van het kind
waar het smerige…
WAT GEEF IK OM EEN WERELDDEEL?
poëzie
3.0 met 9 stemmen
5.015 Dat éne land is mij genoeg,
Waar mij mijn lieve moeder droeg.
Mijn vaderland, mijn vaderland,
U blijft mijn hart verpand!
Wat maal ik om de grote stad?
Ik ben ze moe, ik ben ze zat!
Mijn needrig huis, mijn lief gezin;
Daar leef ik en daar zweef ik in.
Mijn eigen haard, mijn eigen haard,
Gij zijt mij alles waard!…
CRI DU COEUR
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.086 smaken
de brief was klaar, bezegeld met een kus
de woorden had ik uitgeperst als pus
ik wist niet dat het kant noch wal zou raken
want niemand hielp over mijzelf te waken
ik liep maar rond, gevangen in een lus
van binnen huisden vuurspuwende draken
die bralden over merel, over mus
en plots besloten alles uit te braken
wie was zij: moeder…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 wezen,
als dat al kan:
naar binnengaan
ofwel mijn ziel
door eigen ogen lezen
in mijn aard
ben ik ziende blind
niet dat ik dat zo wil
of dat intimeit mij ontgaat
nee, het is de waarneming
van de immer schone vrouw
te paard en het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt het zicht
tot oerbeeld van de
perfecte moeder…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 Neem me mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Zonder plan
Weg van hier
Naar de duinen
Plant m'n voeten in het zand
Vader tijd
Is daar lief
Zijn hart is
Vol van Moeder natuur
Aan het eind
Van het land
Waar het
Zeezout in je ogen brandt
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest
Waar de vissen…
Zwijgen is...
netgedicht
3.9 met 41 stemmen
1.244 De vraag voorafgaand aan de pijn
Kom bij me zitten
En ja gaat, vechtend tegen tranen
En je zwijgt
Na afloop ga je terug
Je eigen wereld in
De pijn en vernedering achterlatend
Verdoofd door verraad van dichtbij
En je zwijgt
Opnieuw een klop
Je moeder kijkt je schuldig aan
En je zwijgt
De stilte oorverdovend
Is er dan niemand die voor…
Vaderdag ondanks alles
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.948 De kinderen zijn de inzet
Maar die kinderen waren er nooit geweest
als Vader en Moeder niks in elkaar hadden
gezien in die tijd, dus is het ook voor vaders
op afstand die de kinderen niet mogen zien
Vaderdag, dát wilde ik in naam van Vaders en
kinderen even kwijt!…
29 Februari jarig (?)
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.500 Slechts één keer in de vier jaar,
prelude op de Olympiade,
bestaat deze dag, deze datum,
als je op deze dag bent geboren,
ben je zo bijzonder, vierjarig
slechts kun je vieren,
dat je ooit geboren bent,
mijn arme oom Henk geloofde dat
zijn vader en zijn moeder
welbewust hem geboren
lieten worden op deze dag,
welbewust, om hem te pesten…
dat wat niet kwam
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
911 vluchtig ontmoette ik een tere bloem
wiegend op lentewinden die op weg
door krimpend weideland een fris
koele winter ontvoerden
ze leek op een mens in doorbijtend streven
vroegere tijden, drang naar lenteleven
doch ter plaatste verbonden aan moeder aarde
alsof het levensvuur in haar zichzelf reeds bluste
terwijl ze naar elke nieuwe dag…
Gesigneerd
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
725 waarom ben ik zo dichtbij, zo ver af
van deuren die hij wil
sluiten
de geur van lijken waarlangs
hij liep en alle geluiden zoals vuisten
in een voornacht
van schuilkelders vol kinderen
die het angstige huilen schreven op
jonge en oude razernij
op de dode mond
van moeders en vaders en rondom de radeloze bomen
zwijgend bij elkaar…
vlinderen bij zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
934 Rechtstreeks van onder moeders’ rokken
lang geleden naar Neuchatel geëmigreerd
had een spetter hem fris en onverveerd
naar zijn thuisland terug weten lokken
Vluchten vertelt hij me op een Amsterdams terras
moest om dienstplicht te Papoea in de tropen
en celstraf voor vaandelvlucht te ontlopen,
toen al zeker dat na Luns tijd voor verjaring…
vóór de ochtend
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.078 de pillen liggen klaar
naast de fles met sterke drank
om haar verloren moed te schenken
geen schreeuw om hulp of snikken
haar gedachten zijn gesmoord
in doodse stilte wil ze slikken
te moe om te beseffen
dat ze een keuze heeft
wat zij die niet meer leeft
nooit heeft gehad
ze ziet haar moeders lief gezicht
dat in het donker oplicht…
Voor het vertrek
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
1.973 Waar de zilveren maan
in de pupillen verdwijnt
het spookt, in december motregen
één omgekeerde tarotkaart, die van de gehangene
zwijgende op het gezicht van mijn moeder
voor haar vertrek, in ons allebei, klinkt cello
traag, traag, traag
innerlijke beweging die strekt zich als
herinneringen en liefde
dolken en verwijt en weer, liefde…
Uitstoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Als de moeder die het barende kind laat.
Geen drinkgelag blijkbaar
aan duurzaam verbeelden,
legt men de zilveren uitstoot van
nachten op tafel, in plaats.…
Stenen bladzijden
netgedicht
2.7 met 30 stemmen
3.888 Ze voelt de kou van de dood, klemt zich
vast aan man en zoon, die weerzien beloven
in nog dezelfde knipoog van de tijd
De man hertrouwt, wordt twintig jaar later
naast zijn tweede vrouw begraven
dicht bij de tombe waarin z'n vrouw wacht
Geweten gekweld door vaders 'verraad'
verdraagt de zoon 't leven niet; sterft en
op vaders plek in moeders…