Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

DE „EERSTE DAME"

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Soms uit de kennel van de concubinen Wringt een hoogzwangere zich en werpt haar dracht Voor 't hemelrecht van mijn gebonden voeten. Haar blik kruipt op naar mijn emaillen gelaat En tracht door 't scherpe split der donkere ogen Binnen te dringen tot mijn heersershart.…

Botsing met een vlinder

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 523
ik ben in botsing met een vlinder gekomen nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen waar alles donker is, verdord en stukgemaakt haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot ze danst door alle kamers, in regen en in wind ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood 'ik ga je strelen…

naschok

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
verder is een groot woord als je aan de grond genageld staat de schok zindert nog na je lijf protesteert en haalt daar alles voor uit de kast tranen hartkloppingen gemis gedachten die stilstaan en met moeite naar de volgende minuut kunnen gesleept worden verder is zo ver nu en toch verzet je ongemerkt de ene voet na de andere in een…
jandeb1 april 2015Lees meer >

De flierefluiter

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 635
Hij danst en zingt en fluit het leven vrolijk tegemoet In regen hagel zonneschijn, zijn weer is altijd goed Geen hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood…

IN DE MOSKEE.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 885
En door de ruimte ruiht een bange beê Tot hem, de heerser, aan wiens voeten daar Een mensenhoofd geveld ligt, met gestaar Van brekende ogen in een macht'loos wee. De blanke zuilen stijgen stil omhoog, En bevend droomt het licht in de gewelven, Neerzind'rend wil 't de mensenzee bedelven.…
Edward Koster19 september 2015Lees meer >

Tekens

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.510
Niet bij dokter of tandarts, maar wie weet in een museum of kerk, wees je op de stigmata, wonden die anderen later door een wonder kregen Op je voet een zwarte vlek die niet verdoofd kan als op een opgegeven boom, een vlek op de maan, een nietsziend oog.…

hoe ik ga

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
werwaarts ga ik als deze kromme allee, aldaar zich kruist met het pad waar links en rechts nog bramen rusten in de nevel en het vocht van sappig gras mijn blote voeten wassen omdat najaarswarmte zich laat gelden, werwaarts ga ik wat ligt ten grondslag aan een te verkiezen richting ga ik af op gevoel dan wel het redelijk denken u kent…

Apentroost.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Hij 's dol, hoe hij zich keert of wendt, Toch ziet hij d' apensnoet, Hij rukt de spiegel van de muur En trapt die met de voet. Maar hij bezint zich dra en roept: ‘'t Kon erger, naar ik meen, 'k Zie mijn gelijken overal, 'k Ben nergens ooit alleen.’ Een Duitser nageaapt.…

Woestijnreis

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 586
(voor R) Mijn blote voeten zakken weg in het gloeiend hete zand en emotioneel zit ik strak in de knoop. Soms val ik en zit mijn mond vol met zandkorrels, maar meestal ruk ik met betraande ogen sproeiend op naar de dwarrelende horizon van de vurige hoop, terwijl ik zwaarverdoofd in shock ben zonder borrels.…
Joanan Rutgers20 september 2016Lees meer >

Herfst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.057
De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos en 't bos ruikt als een lijk; mijn voeten gaan over 't mollig mos als over week, rot vlees... En ik denk aan Jezus-Christus, mijn God, die stierf op een dood hout uit 't bos, o, Jezus-Christus!...…

De stilte

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Zie de boom de paden tooien Rondom zijne stille voet, Laat uw ziel zich zo ontplooien En haar bloemen om zich strooien Uit een vroom gemoed. Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid.…

Schumann

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Zie, moederlief, 'k lig weer eens aan uw voeten Als in de tijd toen 'k gans nog was ùw kind. Laat vloeien 't heimwee naar mijn jeugd met zoete Zang, die zich gouden door 't verleden windt.…

In memoriam matris.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 977
En 'k weet: zolang die leid-star van mijn leven, Waar ooit mijn voet mij draagt, mij niet begeve, Blijft gij mijn ziel tot heil, Herinnering!…
Jan Veth23 maart 2017Lees meer >

schijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Dood, met mantel en hoed getooid je zit ons te dicht op de huid je snijdt recht door zee in harten en illusies je zet ons met twee voeten op de grond Dood, dagelijks marcheer je in maskerades voorbij in doorwaakte nachten fileer je onze zielen tot op het bot als een speelbal kantelen we in de tollende wind Dood!…
J.Bakx29 september 2017Lees meer >

het nieuwe jaar

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Laten we beginnen, met elkaar weer liefde te geven, zodat de aarde onder onze voeten niet meer kan beven.…

Het wordt zwaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De standvastigheid onder onze voeten, heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil, waar wij niet meer uit kunnen. De zoete voorsmaak van het begin, is weg en de bittere nasmaak, blijft bijten op de tong. De woorden van vroeger, zijn nog alleen stille klanken.…

Aarde, wees niet streng

gedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.937
De handen voelden water, streelden dieren, de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht, er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong werd scherp, er huisden vuisten in de vingers, de hand bevocht brood, geld, liefde, licht. Je kunt er heel wat boeken over lezen. Je kunt er zelf een schrijven.…

Vogel verschrikkend

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
ik heb nooit om durven kijken projecteerde in slechte tijden vrolijk zijn om blij van te worden in al die tijd hoefde ik niet te weten wat ik van mezelf en anderen heel snel wilde vergeten nooit heb ik erbij stil gestaan zag bij mijn voeten ruïnes langsgaan van het gebeuren die dag nu moest ik wel kijken naar alle lijken…
wil melker18 februari 2019Lees meer >

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
En ik op blote voeten door sjouw op bloeiend akkerland, bouw zandkastelen te ver, dichtbij in rivieren stromend gemoed.…
Pama15 april 2019Lees meer >

Mijn weg door de wereld

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Na een lange reis (tol en schatting inbegrepen in de kostprijs) land ik op ruwe hei en zie een boom (off centre in het verder kale landschap), aan de voet daarvan, als een stil meer, slagschaduw, waarin ik tranen spui, tranen die in de zandbodem wegzinken, jij bent de aarde waarin de hei wortelt, kronkelt, groeit, een…

MensDom

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Witte, oh zo zachte poes ligt als een warm dekentje op m'n voeten Asieldiertjes zulke dankbare schattige snoeten. Hond Spike, vroeger uitgehongerd en mishandeld Is mijn minnekind, bruine goede lodderogen spreken en vertellen.…

Loodzwaar juk.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
Heden vaste rotsachtige grond onder de voeten Enkels duchtig verzwikken; pijn die soelaas biedt De stuk gegooide vaas lijmen, verwerken wat ooit was Zeer geduldig timmeren aan een waardevol kwalitatief leven Hem erg dierbaar danken tot de laatste schrille ademstoot. Afscheid genomen van dat ondraaglijk Loodzwaar Juk…

Ontheemde kinderen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
langs de mors bedekte korzelige muren bomen en houten huizen om de azuren drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren wat komt als trouwsel naar mij toe dorens uit voeten het satijn aan doe het dwalen langs distelhellingen moe naar ‘t vredige landschap room van de koe haar…

De coolste ster

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 374
pracht er was geen venijn of jaloezie want in vrienden maken schiep jij het grootste behagen in deze wereld zonder lach juist het fragiel wit gezicht dat trilde door onderkoelde emoties werd door het publiek totaal gemist in deze drukke entourage je vlamde nog eenmaal in de grote finale waar ieder de gekregen roos aan jouw voeten…

Dolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Te voet door berg en dal gekomen beladen met ons toebehoren, bereikten wij vermoeid als op, de oever van de zee die vredig glad door zilver maanlicht werd beschenen en wenkte, dat vanavond lopen over water ons werd toegestaan zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd en hielden ons voldoende staande met vissen die in ons gespannen net…

magnoliasnel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
onder helderblauwe hemel bloeit de magnolia weer als bode van te vroege lente in een land vol van verwarring biedt zij troostend schoonheid als haar bloesem zich ontvouwt die niet veel later dan alweer op het ritme van de wind vlagend met somber makende somberheid naar de aarde neerwaarts dwarrelt waar voeten haar vertrappen zullen zoals…

Onsterfelijk?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen de oude magiër tekent de…
Pama26 april 2020Lees meer >

De zelfde boei?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Zij glijden van mijn schoot het ruime water op, de boten waarvan de kiel te vroeg werd afgelegd, gebreeuwd met zwarte pek en wit katoen niet te laten zinken, het geluid loeit uit een scheepshoorn van beide zijden, de tegenstelling van het doel, staan alle voeten in een niemandsland, de oevers gescheiden tot aan de overkant, de littekens…
Pama12 juli 2020Lees meer >

Droomland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
de deur naar de overkant klim ik hoog boven de straat langs een bouwvallige gevel gaat mijn been van de richel omlaag vallen kan niet vandaag ik blijf zweven als ik op de balken sta dwars oversteek en onder water ga de enige route naar de andere kant van het centrum niets te kiezen houten platen gang getimmerd paneel met al die voeten…

Afscheid in pijn

netgedicht
5.0 met 79 stemmen aantal keer bekeken 461
ik zag je op strand gebruinde voeten in slippers je droomwinkeltje onder de parasol van riet waardoor het lied ritselde van winds warmte in een brandende zon jij verkocht niet maar samen met de klant een koude sangria in de hand verkenden jullie het spirituele verband van blauwgroen gekleurde golfjes op het mediterrane zand…