4425 resultaten.
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Soms uit de kennel van de concubinen
Wringt een hoogzwangere zich en werpt haar dracht
Voor 't hemelrecht van mijn gebonden voeten.
Haar blik kruipt op naar mijn emaillen gelaat
En tracht door 't scherpe split der donkere ogen
Binnen te dringen tot mijn heersershart.…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een…
De flierefluiter
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
635 Hij danst en zingt en fluit het leven vrolijk tegemoet
In regen hagel zonneschijn, zijn weer is altijd goed
Geen hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet
Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet
Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood
Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 En door de ruimte ruiht een bange beê
Tot hem, de heerser, aan wiens voeten daar
Een mensenhoofd geveld ligt, met gestaar
Van brekende ogen in een macht'loos wee.
De blanke zuilen stijgen stil omhoog,
En bevend droomt het licht in de gewelven,
Neerzind'rend wil 't de mensenzee bedelven.…
Tekens
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.510 Niet bij dokter
of tandarts, maar wie weet in een museum of kerk,
wees je op de stigmata, wonden die anderen later
door een wonder kregen
Op je voet een zwarte vlek die niet verdoofd kan
als op een opgegeven boom, een vlek op de maan,
een nietsziend oog.…
hoe ik ga
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 werwaarts ga ik
als deze kromme allee, aldaar
zich kruist met het pad
waar links en rechts
nog bramen rusten in de nevel
en het vocht van sappig gras
mijn blote voeten wassen
omdat najaarswarmte
zich laat gelden,
werwaarts ga ik
wat ligt ten grondslag
aan een te verkiezen richting
ga ik af op gevoel
dan wel het redelijk denken
u kent…
Apentroost.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
919 Hij 's dol, hoe hij zich keert of wendt,
Toch ziet hij d' apensnoet,
Hij rukt de spiegel van de muur
En trapt die met de voet.
Maar hij bezint zich dra en roept:
‘'t Kon erger, naar ik meen,
'k Zie mijn gelijken overal,
'k Ben nergens ooit alleen.’
Een Duitser nageaapt.…
Woestijnreis
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
586 (voor R)
Mijn blote voeten zakken weg in het gloeiend
hete zand en emotioneel zit ik strak in de knoop.
Soms val ik en zit mijn mond vol met zandkorrels,
maar meestal ruk ik met betraande ogen sproeiend
op naar de dwarrelende horizon van de vurige hoop,
terwijl ik zwaarverdoofd in shock ben zonder borrels.…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos
en 't bos ruikt als een lijk;
mijn voeten gaan over 't mollig mos
als over week, rot vlees...
En ik denk aan Jezus-Christus, mijn God,
die stierf op een dood hout uit 't bos,
o, Jezus-Christus!...…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Zie de boom de paden tooien
Rondom zijne stille voet,
Laat uw ziel zich zo ontplooien
En haar bloemen om zich strooien
Uit een vroom gemoed.
Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.…
Schumann
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Zie, moederlief, 'k lig weer eens aan uw voeten
Als in de tijd toen 'k gans nog was ùw kind.
Laat vloeien 't heimwee naar mijn jeugd met zoete
Zang, die zich gouden door 't verleden windt.…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 En 'k weet: zolang die leid-star van mijn leven,
Waar ooit mijn voet mij draagt, mij niet begeve,
Blijft gij mijn ziel tot heil, Herinnering!…
schijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Dood, met mantel
en hoed getooid
je zit ons te dicht
op de huid
je snijdt recht door zee
in harten en illusies
je zet ons met twee
voeten op de grond
Dood, dagelijks marcheer
je in maskerades voorbij
in doorwaakte nachten
fileer je onze zielen
tot op het bot
als een speelbal
kantelen we in
de tollende wind
Dood!…
het nieuwe jaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
571 Laten we beginnen, met elkaar weer liefde te geven,
zodat de aarde onder onze voeten niet meer kan beven.…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De standvastigheid onder onze voeten,
heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil,
waar wij niet meer uit kunnen.
De zoete voorsmaak van het begin,
is weg en de bittere nasmaak,
blijft bijten op de tong.
De woorden van vroeger,
zijn nog alleen stille klanken.…
Aarde, wees niet streng
gedicht
3.5 met 12 stemmen
10.937 De handen voelden water, streelden dieren,
de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht,
er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong
werd scherp, er huisden vuisten in de vingers,
de hand bevocht brood, geld, liefde, licht.
Je kunt er heel wat boeken over lezen.
Je kunt er zelf een schrijven.…
Vogel verschrikkend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 ik heb nooit
om durven kijken
projecteerde in
slechte tijden
vrolijk zijn om
blij van te worden
in al die tijd
hoefde ik
niet te weten
wat ik van mezelf
en anderen heel
snel wilde vergeten
nooit heb ik
erbij stil gestaan
zag bij mijn
voeten ruïnes
langsgaan van het
gebeuren die dag
nu moest
ik wel kijken
naar alle lijken…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 En ik op blote voeten door sjouw op
bloeiend akkerland, bouw zandkastelen te
ver, dichtbij in rivieren stromend gemoed.…
Mijn weg door de wereld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
476 Na een lange reis
(tol en schatting inbegrepen
in de kostprijs)
land ik op ruwe hei
en zie
een boom
(off centre in het
verder kale landschap),
aan de voet daarvan,
als een stil meer,
slagschaduw,
waarin ik tranen spui,
tranen die in de zandbodem
wegzinken,
jij bent de aarde
waarin de hei wortelt,
kronkelt, groeit, een…
MensDom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Witte, oh zo zachte poes ligt als een warm dekentje op m'n voeten
Asieldiertjes zulke dankbare schattige snoeten.
Hond Spike, vroeger uitgehongerd en mishandeld
Is mijn minnekind, bruine goede lodderogen spreken en vertellen.…
Loodzwaar juk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Heden vaste rotsachtige grond onder de voeten
Enkels duchtig verzwikken; pijn die soelaas biedt
De stuk gegooide vaas lijmen, verwerken wat ooit was
Zeer geduldig timmeren aan een waardevol kwalitatief leven
Hem erg dierbaar danken tot de laatste schrille ademstoot.
Afscheid genomen van dat ondraaglijk Loodzwaar Juk…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
De coolste ster
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
374 pracht
er was geen venijn
of jaloezie want
in vrienden maken
schiep jij het grootste
behagen in deze
wereld zonder lach
juist het fragiel
wit gezicht dat trilde
door onderkoelde
emoties werd door
het publiek totaal gemist
in deze drukke entourage
je vlamde nog eenmaal
in de grote finale waar
ieder de gekregen roos
aan jouw voeten…
Dolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Te voet door berg en dal gekomen
beladen met ons toebehoren, bereikten
wij vermoeid als op, de oever van de zee
die vredig glad door zilver maanlicht
werd beschenen en wenkte, dat vanavond
lopen over water ons werd toegestaan
zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd
en hielden ons voldoende staande met vissen
die in ons gespannen net…
magnoliasnel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 onder helderblauwe hemel
bloeit de magnolia weer
als bode van te vroege lente
in een land vol van verwarring
biedt zij troostend schoonheid
als haar bloesem zich ontvouwt
die niet veel later dan alweer
op het ritme van de wind vlagend
met somber makende somberheid
naar de aarde neerwaarts dwarrelt
waar voeten haar vertrappen zullen
zoals…
Onsterfelijk?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
484 Mijn lemen voeten in de levens oceaan, een ode
aan vergeten goden en op de longen van de wind en aan
perkamenten wijzen in de as van vliegend vuur , schimmen
die elkaar in geblinddoekte spiegels omarmen
de aarde kiert door de magma van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank en ook van niet ontdekte plagen
de oude magiër tekent de…
De zelfde boei?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
585 Zij glijden van mijn schoot
het ruime water op, de boten
waarvan de kiel te vroeg
werd afgelegd, gebreeuwd
met zwarte pek en wit katoen
niet te laten zinken, het geluid
loeit uit een scheepshoorn van
beide zijden, de tegenstelling
van het doel, staan alle voeten
in een niemandsland, de oevers
gescheiden tot aan de overkant, de
littekens…
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek
en onder water ga
de enige route
naar de andere kant
van het centrum
niets te kiezen
houten platen gang
getimmerd paneel
met al die voeten…
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 ik zag je op strand
gebruinde voeten
in slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon
jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand…