8103 resultaten.
gemengde reacties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 nu de wind de takken buigt
is dit geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
bij gedempt licht
en bijna gesloten oog
een tint tussen nevel en zwart
of anders een vorm van helder
nog vóór de tijd van keuze en besluit
maar voorbij het lichaam dat schaduw wierp
een voeg tussen het nu en ons,
hoe de wind is gaan liggen, samen
vanuit een…
Komen en gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 We gaan eraan voorbij.
Niets te hoeven doen.
Veel te kunnen.
Veel te mogen.
Niets te hoeven laten.
Het leven is een zinvol spel.
Toen we onbewust geboren werden.
Als toevallige bedoelingen.
Zoals we bewust weer verder zullen gaan.…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…
LAIS CCXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 En iedereen gaat aan de ziel voorbij,
want ‘iets’ dat ‘is’ bereiken willen wij.
Het heeft LAIS beroerd, in aarzeling.
Het zag de woestenij, begreep het ding
dat in haar leven altijd geeft haar zin
voor de vernietiging. Ontreddering
is het, maar zij is blij en tinteling.…
zomers van geluk
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
481 die mooie dagen van weleer
ze zijn voorbij komen niet weer
de mooie dagen van voorheen
ze bleven achter in een zweem
van onvolmaakt geluk...…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
589 Want voor je het weet is jouw leven voorbij
en is de tijd gestopt.…
Le temps des cerises
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
686 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt meedogenloos
vat op mijn lijf
en in de luwte grijnst
de schaduw van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken drijven
tegen het blauwe zeil…
Het verkeerde verhaal?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
412 Vroeger moest ik wennen
aan mezelf, wie ik was
op filmpjes van mijn moeder
nu aan jouw stem, aan jou
levensecht lachend alsof
je in de andere kamer bent
terug uit het verhaal
waarin ik achterbleef
Het is zo voorgoed voorbij
ook als jij samen met mij
terug zou horen en zien hoe
het was
en evenmin zou begrijpen
dat jij daar toen…
Rood rijzende maan
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
449 ik had je zien lopen
voor de grote rood
rijzende maan aan
een dichterlijke horizon
het landschap straalde
mystiek in gewijde stilte
waarbij langzaam rood
naar geel verschoot
jouw passen
dansten in het gaan
voorbij en terug langs
een wassende maan
waarvan het licht
tot gezicht verijlde in
het diepste donkerblauw
uit de universele…
Alles is blauw, en roze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Ik hurk tegen een hoge muur
wijzers in mijn hoofd
schuiven naar twaalf
Ik ben er, ben er niet
Rook, reis, rustplaats
volle maan
Zoemend, zes, zestien
keer kom ik binnen
waterspiegelingen
Rammelend behang
Ik druk duim voor duim
een stempel op de dagen
Winden waaien voorbij
alles is blauw
ja, alles
scherp blauw
en roze in de…
Overspelig bloot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 leeg kleurden
blikken rap
uit het rammelend
arsenaal roestig
schroot van de
naargeestige band
overspelig bloot
met volgers en
influencers de
tik-tok voorbij
is het nog steeds
niks geworden
tussen hen en zij
met het voorlopig hij
de act zonder smoel
kent geen woorden
grieft communicatief
hen die wel horen
omdat antwoorden
in deze…
Etnisch profileren mag niet meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Bolletjesslikkers meld u aan
De Marechaussee laat u gaan
Ze pikken elke nummer honderd er uit
Dat kan een invalide zijn,
een offschore werker
of een witte-broden-bruid
Nee, nee, etnisch mag niet meer
Criminelen overspoel ons weer
Uw kansen zijn toegenomen
want we gaan er woke aan voorbij
dat 60 procent in de gevangenis
etnisch anders is…
Vallende engelen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 het zijn vallende engelen
ze dansen op het hellend vlak
als lieve oude wolven
het feest is nu voorbij
mijn hart verliest aan slagkracht
het huilt om godsgeschenken
je neemt me bij de hand
de jaarringen worden geteld
maar bomen zwijgen zich stil
ze vangen westenwinden
ze vrezen de letterzetter
er blijft een diepe angst
voor vallende…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
Wie eerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
616 Er loopt een kat door m’n tuin
Niets bijzonders hoor
Die loopt hier elke dag
z’n vaste rondje
Zo loopt ook elke dag
een man langs met z’n hondje
Niets bijzonders hoor
Ook zijn vaste rondje
Zo gaat de tijd in sleur voorbij
Wie gaat eerst, wie geeft de laatste kik
De kat, de man, het hondje of.....ik…
Verhaal uit het bos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 Tot eens een
herfststorm die nooit voorbij
leek te gaan, plaats maakte. Takken
begonnen naar elkaar te groeien.
Als een late omarming. Onder hen:
de eerste witte bloeiers, zoals
het altijd al was al die vorige
lentes.…
Zwaan
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
673 Drie zomers lang
was je een blonde zwaan
geduldig om wat
komen ging
gelukkig
om wat voorbij
was gegaan
mag ik je
mijn zielschilderijen geven
als onderpand, voor
mijn behaagzieke dromen
vroeg je
in het kalme water
van jouw spiegelbeeld
en ik bleef telkens in de waan
dat ik moest dromen
over een blonde zwaan
het was een komen…
DE KLOK STAAT STIL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
665 de klok tikt
de tijd loopt door
we komen steeds
dichter bij elkaar
ik kan haar
bijna voelen en horen
ik haal haar in
zij heeft verloren
ik loop haar voorbij
en zij zegt tegen mij zie daar
het is twee voor twaalf
op deze mooie vredige dag
een weg terug is er niet
en dan gebeurt wat ik niet wil
en net te laat heb ik het door
en laat…
Echt gebeurd, ik stond erbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
720 met een angel, je weet wel: een bij
Het wist: de winter is nabij
Het maakte honing en niet uit liefhebberij
Maar voor de koningin, een hele karwei
Het dacht: nog één keer naar de vallei
In het dal, daar ligt een geurige wei
Met de zoetste smaak, die van aardbei
Het keerde terug, volgevreten na die smulpartij
Maar helaas, het vloog de korf voorbij…
Dankbaar zijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
372 (je moet die regel maar eens luidop lezen);
Al is de zomer nog maar half voorbij
dan voel en zie je herfst vooral.
Toch mogen wij ons hier gelukkig prijzen
want elders is het heet of valt veel regen;
Het is wel zomer ook al voel je ‘t niet
maar straks zal weer die tijd verrijzen.…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Weemoed [1]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
307 Alleen de liefhebbers weten
er iets van, de anderen lopen
eraan voorbij en tasten het aan
Ze weten niet wat ze doen
s Avonds bekijken ze wel eens
een documentaire over iets
dat er niet meer is, maar
hun ijkpunt verandert niet:
het is van voor hun tijd
er zit geen toekomst in
Dus laten ze het verdwijnen
sluipenderwijs gebeuren, alleen…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
Op weg naar..
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
187 Onze gedachten zijn ons vertrouwd
hoe anders met het onverwachte
de lucht van kleur laat verschieten
aan hen die wij ooit kenden, wetende
dat invloeden de wereld veranderen
het leven onze wegen deed splitsen
ook al gaat het allemaal voorbij
reden genoeg om te bezinnen
waar de gezamenlijke reis begon,
haar levenspad te blijven herinneren…
Nalevering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
81 Als gigant
van de puurste bagger
in modder
verstoken gebleven
treurig verheven
hemelen vermeden
voorbij elke
kribbige indroging
de kleibrekende
berekenende golfslag
in verpletterende potten
verstijfd
Het wachten is
op de nalevering
aan zo’n eiland
dat iedere maat der dingen
verloor –
het slib droop
rond
de standvastige…
Op dezelfde dag
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
1.805 Op een dag lag
Je laatst bij ons in de straat
Zomaar op de stoep
Iets voorbij de hoek:
Een pop met gele haren
En een rode broek
Die omhoog kijkt naar de blauwe lucht
Kind waar ben je
En kom toch tot bedaren
Je mammie troost je wel
En je vindt die pop weer snel
Als je thuiskomt
Bij de voordeur op de grond
Zit hij trots te wachten
In de…
zo goed
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
3.676 En kijk, ik struikel, spanker vallend
en roep dat zo het leven moet
Voorbij de eb, voorbij het donker,
me lavend aan jouw overvloed
Ik drink je en ik voel me dronken,
ik zuip jouw lach, je zuur, het zoet
en overstem je lachen brallend.
Ik roep, want weet: zo is het goed!…
dan bel jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.989 En kijk, ik struikel, spanker vallend
en roep dat zo het leven moet
Voorbij de eb, voorbij het donker,
me lavend aan jouw overvloed
Ik drink je en ik voel me dronken,
ik zuip jouw lach, je zuur, het zoet
en overstem je lachen brallend.
Ik roep, want weet: zo is het goed!…
Spiering in de oceaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
541 Voorbij een grens van
progressiviteit, een
dramatische stap naar
dogmatisch conservatisme,
ver van de beoogde creativiteit
en van een reflectief denken,
z'n bewustzijn verloopt
dan instinctief, waarbij hij
z'n verantwoordelijkheid
ontloopt.…
Dief in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.005 Toen zijn lange vingers gleden
langs de kringen van het leven
om te vegen van het stof
dat werd verzegeld met de tijd
was het de weerwil van de wolf
die zijn vijand was gebleken
en het uur had toegekeken
van zijn onbezonnenheid
De lente tikte hem voorbij
nog als een warme voorjaarsregen
tegen vensters van genoegen
die hij dichtsloeg toen…