6828 resultaten.
Bloemengeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 de geur van de lelie stijgt op
uit het veilige veld in het
licht bij het vallende donker
geen kreet van een meeuw
boven een demonische zee
dringt hier door en ik laat mijn
venster hier wijd open staan
met het brandmerk van een
vervolgde in de rug en het zeer
van het keer op keer openrijten
van een wond voor wie ik niet bestond…
Aanvaarding
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Ik hoorde weer jouw stem,
in lange donkere nachten.
Toen kwamen ook de tranen,
een nieuwe wereld ging toen open.
Een wereld vol herinnering...
Herinnering aan jou.
Toen pas was je weer de man...
Waar ik zo veel van hou.…
dorp van weleer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 het dorp stierf
verstikt onder
lagen van as
en puin
een stille dood
in het dorp
leefden bedaarde
beukenbomen
groeiden bloemen
in het korenveld
vervallen huisjes
krom geteisterd
door weer en wind
en altijd in
de donkere verte
die eenzame
fietser onder de
grijszwarte lucht
de sonore klanken
van de kerkklok
mijn gesmoorde…
De schaduwwereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 met jou
ben ik de
schaduwwereld
ingegaan waar
donkere fenomenen
hun eigen zaken
kunnen regelen
zonder toezicht
en op het scherp
van de sneden
een stevig pakket
van normen en
waarden bespaarden
ons de twijfels
over goed en kwaad
metterdaad maakt
ons slagvaardiger
in een wereld die
voor ons niet meteen
vriendelijk wil openen…
Schoenpoetser
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 mensen van een bepaald allooi
alles ligt binnen
hun bereik
hier op straat
poets ik hun schoenen
blinkend als sterren in het heelal
voor slechts een schamele fooi
en in het donker van de nacht
zie ik hem onbereikbaar
oplichtend aan de hemel staan
alleen al met dit beeld voor ogen
voel ik me minstens even zo rijk…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 de grafieken
van opwarming
en klimaat-
verandering
verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief…
Bijna dood
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
502 samen hebben
wij als wachters
de schaduwen
geflankeerd
van de nu al
zwarte zon
omdat haar
universumplaats
sinds de schepping
nooit is vergeven
is zij geen donker
gat gebleven
zij werpt nu
haar schaduwen
in een apocalyptisch
alles verwoestend
scenario dat uit de
verte in aantocht is
nog voedt de
lucht ons met
restanten zuurstof…
vlinderlichte tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
666 het dodelijke licht van de dagen
het klaart niet op
het hart de holle spier die hetzelfde
bloed in het donker doet stromen
de ene lettergreep na de andere het ene
woord dat slechts het andere met zich meetrekt
gevangen in het duister zwerft
de solitaire stervenswens
hij gaat verder luister!…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Donker en rood en traag gaat alles dood
in dit stilmondig begrepen heelal.
Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht.…
LAIS CCXLIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De liefde is een rare lamp waar al
het donker zacht in glimt en glooit rondom:
schaduw maakt in haar klaarte vrije val
en waar de liefde liefde plooit rondom
de wantrouw als verzinsel wijkt alom.…
CHI
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 zij wandelt in jou en met je mee
in de regen tegen de wind
onder omarmende zonneschijn
en in het licht en donker
boven en onder de grond
nu je volwassen bent
en ook toen al als kind
dat nog niets tot weinig kent
ze is overal of nergens en
toch ergens in de natuur
ze is het alles en zelfs jij bent
vervuld van haar ook als je ontkent…
Stil heilige nacht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
748 de lucht
zong donker
boven een
lichte plaats
waar wol
zich warmde
aan de rust
van slaap
wat verder
baarde leven
in drukte van
belang een
beeldschoon
kind dat door
stro uit de wind
werd gehouden
dat zich mocht
koesteren in de
warme gloed
van welkom
die de dieren
gaven van
blijdschap te
weten wie er
onder ons is
gekomen…
jou alleen wil ik
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 ik wil geen diamanten
geen ring van goud
ik wil alleen jou alleen
jouw verhaal vertellen
ik wil geen beloftes
geen wonderen ook
ik wil alleen jou alleen
van nu tot het einde
ik wil geen rijkdom
geen volle schatkist
Ik wil alleen jou alleen
altijd bij mij weten
jij bent voor mij
ogen in donker duister
een rivier in de woestijn
de…
Voorbij het einde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 kom
licht de
horizon op met
wat streepjes
ik wil
voorbij het
einde naar
beginnen kijken
donker
achter mij
laten en de
gaten vullen
die gevallen
zijn toen de
wereld in chaos
ontaardde
het holle gevoel
kwam waarin
zelfs echo de weg
kwijt was
mijn ziel in
kou gevangen
zijn einde
nabij wanhoopt
omdat contacten…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
Vlam
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
680 Als een vlam zou ik willen schijnen,
een baken in het donker van de nacht.
Voor de mensen, wensen, dingen die verdwijnen,
en vergeefs nog op wordt gewacht.
Als een vlam zou ik dan ook willen doven,
langzaam, sierlijk, met een lach.
Maar eerst nog een beetje de tijd beroven,
want ben nog niet klaar voor die laatste dag.…
Ultieme doorzichtigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 langzaam
brokkelde
de Muziek af
toen ik
Verder liep
maar de tijd
kleurde hoorbaar
die herinnering in
met een aparte
audio set
net als stilte
zijn accenten
kreeg in het
donkeren van
avondlicht
en de zon
schitteringen
liet spetteren
in ultieme
doorzichtigheid
zo werkte
verbinding
duurzaam aan het
leven zij had ons
energie…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Ik verlang naar het duister,
kale bomen, zwarte luchten,
naar de bijtende kou die je dwingt
naar binnen te vluchten;
Ik verlang naar het duister
van lange, donkere nachten
waar je in elke schaduw de dood
of boze geesten kunt verwachten;
Ik verlang naar het duister,
het schenkt de schoot van huis en haard
extra licht en luister;
Ik verlang…
Schemering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 mij
niet fantaseren
voelen wat er gaande is
daar buiten een afscheid
hun armen om elkaar
en heel de laan lang
zijn mijn benen moe
van de trimmer die lacht
naar de gelukkige vrouw
tranen in mijn ogen
om de baby in haar wagen
het wordt donker…
bosrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 waarachtig, wat speelt
zich hier af
op de plek waar ik begin
mijzelf aan te vangen
met natuurlijke overgangen
tussen licht en donker
flagrant blijven liggen
tweezijdig ontwaken of slapen
vergeefs de dag verdrijven
die grenst aan vlees noch vis
als voorwoord om nog
wat langer in bed te blijven
alvorens mijn weg te bestraten…
Koosnaampjes
netgedicht
4.6 met 51 stemmen
441 nog steeds
springt de blonde
lok voor je ogen
als je gezicht naar
mij gebogen is
dan twinkelen
donkere ogen
het spannend licht
dat zich in vingers
en handen bevindt
zacht fluisteren
we de woorden
die horen bij
onze pas geleerde
liefdestaal in gebaar
alleen het oefenen
heeft ons te vaak
beentje gelicht
want wij dachten
nog…
Sociale apocalyps
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
465 ogen paniekten
ingehouden angst
voeten roffelden
hun snelle pas
tussen afgemeten
zinnen die donker
dirigerend de
weg wezen
zij langbeende
als furie vooraan
liet zich niets zeggen
haar dwingende ogen
hield de groep bij elkaar
omdat dit aantal nog
een overlevingskans
bleek te hebben
door hun constellatie
en de snel en soepele…
Neem de vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Ontwerp je eigen sleutel, een eenmalige
die stuit op het ijs van een beginnende dag,
bleek en onbruikbaar als maanlicht is, dan,
maar die in het holst van de nacht op zoek mag
naar de opening van jou en mij,
donker en woordeloos ...
Maak er een van karton, een vergankelijke.…
een eigen afrodisiacum
netgedicht
2.7 met 55 stemmen
371 zacht en warm
klonk het bekende
wees welkom
boven alle
geluiden uit
niet overheersend
duidelijk maar met
een donkere toon
die voor mannen heel
verleidelijk was
en voor vrouwen een
eigen afrodisiacum had
dat ook in het herkennen
een subtiel belangrijke
verbindingsrol speelt
zo ook de gedempte
verlichting en de
leeftemperatuur…
Wilders is in de wolken: asielwetten aangenomen
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
474 daar zal ik VOLT-democraat maar niet op rekenen
want een hevig donker onweer breekt los
de felste bliksem slaat in, in Kampen
het Kerkasiel wordt ge(k)raakt
daar zijn, Geerts wetten voor gemaakt…
Komt ooit weer goed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
565 Pijnlijke stilte zo intens voelbaar,
als het diepste donker in de nacht.
Geen geluid ook maar hoorbaar,
niemand die nog ergens op je wacht.
Lege handen die willen grijpen,
naar hetgeen dat in het verleden verloren is gegaan.
Nog een keer liefdevol willen knijpen,
in het lichaam dat altijd naast je heeft gestaan.…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 De koning heeft de sleutel
van de sloten aan de buitenkant
en dat is precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.…
Habitat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
137 De kleur bloedrood lag
op het water,als een herinnering
die niet wilde verdwijnen
Niet het rood van gevaar
maar het rood
van iets dat ooit door een
lichaam had gestroomd
warm en noodzakelijk
en nu buiten zichzelf was
geraakt
In de badkuip trok de bever
kringen door
het water, zijn vacht droeg
het licht van donkere
strepen mee
Hij…