Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Twijfel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Hier staan we dan op de hoek van de straat het is nog niet te laat om ons huis in te vluchten daar wachten onze oude stoelen vol ongeduld op ons ze zitten vol gaten van versleten gevoelens en eenzame woorden we zijn nog niet te laat de kachel daar smeult nog wat we wachten vol twijfel wie als eerste binnen gaat.…

Uithoek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Achter zomen Van honderden Meters vlierbes Weggedrukt in Een uithoek van Het dorp dat Misschien in jullie Ogen wel een gehucht Moet zijn geweest En voor mij voelde Als het einde Van de aarde Stond mijn eenzame Wieg, gezelschap Had ik alleen van Koeien en paarden Die mij anders dan Mensen woordeloos begrepen Want…

Metronomisch

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
de lege stoel oogt zo gretig in de langzame schemer die de dag weg zal wuiven met een stervend gerommel ik ben volgzaam als een eend in het eerste levenslicht denkend aan jouw eenzame reis over gekalkte wegen alles herhaalt zich, ofschoon niets bij hetzelfde blijft alleen de wegen blijven vlak mijn wandeling Moderato…
Iniduo24 maart 2015Lees meer >

DRIE VRIENDEN

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14.640
Een gaf zijn hart een jonge vrouw die eenzaam bleef in zware rouw. Een lei zijn hart in 't dichterwoord en eeuwig wordt zijn lied gehoord.…

slapen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
traag keert hij de wereld de rug toe hemel noch aarde kan hij bewegen hij wrijft modderige aarde over zijn gezicht slechts een korrelig spoor blijft achter in het veld van riet vindt hij wat hij verloren had tussen weten en voelen roerloos op zijn plek van wie is broze eenzaamheid ze is van niemand zij is van…
J.Bakx17 september 2017Lees meer >

Twee Zielen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Staren in de koude op deze eenzame dag. Het vasthouden van het houden van, van jou, het licht, dat jij steeds weer liet schijnen. Vervlogen in jaren en jaren met ons beiden. Jij gaf jou hart en ik het mijne. Aan het einde van ons pad nemen wij elkaars ziel om voorgoed in liefde te verdwijnen.…

Pogingen tot relaties

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Ik heb niet geleerd om te leven, ik ben eraan gewend geraakt en probeer om mezelf te zijn bij vrienden die geen eisen stellen en beschikbaar zijn wanneer ik kom of roep dat ik eenzaam ben maar met jou is het anders Soms weet ik achteraf niet of we verbonden waren en dan verdwaal ik in mijn gepeins, dan is er dus geen contact moet…
Zywa21 februari 2019Lees meer >

Bergen der belofte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
het licht en de wolken der hemelstreken met het masker op ons gelaat nu de corona golf ten tweede male over ons heen slaat elk zijn eigen weg in eenzaamheid en wellicht later, veel later pas ontdekken wat covid 19 was…

LAIS CCXCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven.…
Dirk Vekemans14 februari 2021Lees meer >

OUD EN ALLEEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
als hij alleen achterblijft beklaagt hij zich over het feit dat niemand nog iets van zich horen laat een kind en her en der een enkele kraai weggevoerd met de vlagen van de wind het zijn eenzame dagen maar wie bel jij dan pa? Niemand want wat moet ik zeggen?…
catrinus17 december 2022Lees meer >

Geesten

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.999
In een afgelegen hoek van mijn gedachten, waar fluisterend de monsters dwalen, resoneert een echo van eenzaamheid. Broze fragmenten van vertrouwen, onverbindbaar door de tijd, Herinneringen blijven, in hun onzichtbare eigen strijd. Ondanks de afstand, Blijft de pijn een stille metgezel.…

Zonder zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 327
Temidden van onbekenden, Eenzaam door wat wordt gemist, Niet gevonden kan worden, Nu het brein verdwaalt is in mist. Alleen muziek biedt enige troost, Herkenning zonder begrip, Het nu is de nieuwe eeuwigheid, Nu begin noch eind bestaat.…

Avondschrift

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 638
In het zoete duister van frisse lentenachten ligt eenzaam een zin soms loos te wachten: Dan ben je bij me onder woorden slechts schaars gekleed in woordenbroek maagdelijk in vers en zielsverlangen.…
mobar17 april 2026Lees meer >

Venus van Fleringen

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
Jouw goddelijk lichaam uit Parisch marmer gehouwen eenzaam in het zonlicht die lange verstilde jaren verdicht smachtend en wachtende lippen ontvang mijn kus mijn omhelzing de warmte van leven Jouw verstening zal verjaren als wij vertrouwen op onze liefde blijft ook jouw schoonheid behouden…

wat sta je daar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.321
wat sta je daar te lachen eenzaam in het landschap alsof er nog een trein passeren moet die jou van strepen licht voorziet je staat alvast te wuiven stel dat je wordt ontdekt als riet aan eenzaam water dat buigt voor een publiek soms loop ik 's avonds over straat nog net voor sluitingstijd op tijd alsof er steeds iets eerst nog af moet…

ik kan het maar niet begrijpen

hartenkreet
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.946
hoe eenzaam ben je tussen 16 miljoen mensen bij wie je schreeuw om hulp niet wordt gehoord maar je breed in media wordt uitgemeten als je daad uit wanhoop veroordeeld wordt. Niemand zal weten onbekende moeder wat jou er toe bracht om te vluchten naar het hierna zo eenzaam die nacht…

zoeken naar iemand die je begrijpt...

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Alleen maar eenzaamheid en verdriet. Dan wil je niet meer verder gaan, alles vergeten wat iemand vindt of vond. Dan wil je eenzaam blijven staan. Dan wil je dat je niet bestond. En toch maar alleen weer verder gaan en niemand iets vertellen. Je zal je er zelf wel door heenslaan, je blijft het steeds maar uitstellen.…
alice17 november 2008Lees meer >

Vederlicht

netgedicht
4.7 met 52 stemmen aantal keer bekeken 945
lichtvoetig treed zij voor het voetlicht danst zichzelf tot gevleugelde zwaan reikhalzend vliegt zij voorbij de werkelijkheid en waan van dit aardse bestaan alle ogen, op haar gericht tot het doek valt en zij eenzaam huiswaarts gaat in een nacht zonder licht thuis toont de spiegel haar vermoeide gezicht de weegschaal kroont haar tot…

Stille bagage

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 782
Het is bekend, alles wat onopgemerkt bleef leeft in stilte onder de wolkenzoen in het land van jouw heimwee geen schurken die de boel bedriegen of eenzame goden, het noodlot in de hand geen krant met leugens over liefde of een acteur op een zonnig strand met slechts de zon als gezelschap nu de liefde geluidloos is in alles overstemmend zwijgen…

MENSEN ZIJN ALS BOMEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
boom zie je bijna niet hij wordt vaak niet oud sterft eenzaam geveld door verdriet ik vraag me af hoe het kan of ooit kon dat we zo op elkaar zijn gaan lijken omdat we worden verwarmd door dezelfde zon?…
catrinus26 april 2020Lees meer >

Scheiding

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
Tot de dood ons scheidt Tijdens zo’n onecht verbond toont men reeds een keer berouw Het leven gehuld in gestrande rouw De liefde is tevens tot haat bereid Kinderen offeren zich in de stof De een is schuldig, voor de ander de lof Een enkeling gaat samen tot het bittere eind Diamanten schitteren verfijnd Rimpels glimlachen tot men eenzaam…

Sieraad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
Ik houd van Amsterdam in de nacht rijen smalle huizen aan de gracht verlichte ramen, langzame tijd sieraad van mijn eenzaamheid voorspelbaar verkeer overdag door logo's en slogans manoeuvreren stuurse gezichten, professionele lach op steile stukken schuin tourneren van rechts naar links zigzagbaan pas op, daar komen ongelukken van…
Zywa14 november 2025Lees meer >

Schaduwgang in avondzang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 151
Het duister kruipt een worm in blinde schaduw mijn hand versteent rond een verloren woord ik beef en poog terwijl de takken klagen mijn woede wordt door niemand hier gehoord Eenzaamheid als herfstwind in de bomen het koude blauw omringt het zwarte pad de angst van God is in de nacht gekomen een dode vogel in het kille verdorde gras In het…
Jaap Smet28 september 2026Lees meer >

laat me zien

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Geef me mijn vrijheid geef me het leven laat me zien wie ik ben nu ik mezelf niet eens ken laat me zoeken naar de wereld waarin ik woon maak me wakker en haal me uit deze verschrikkelijke droom Laat me leven en deze wereld eens beleven laat me de dingen zien die ik anders zou hebben gemist misschien Neem me mijn tranen weg en geef…
chantal25 januari 2005Lees meer >

vader en zoon

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Vader (in het bos, 1990) Zoon (in de stad, 2000) Hakken die boom stel geen vragen maar werk of er geen toekomst is hak de verwarring uit het bos en de kronkels uit je geest weg met die angst stap op haar af of besluit hier te blijven als je wil weten in hoeverre een glimlach echt is loop dan als de wind suizend en gierend tot de struiken…
Esnirido27 januari 2005Lees meer >

Een engel zevert

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik luister naar motregen Die geleidelijk en gelaten In het hemd dringt De katoenen spons Alsof over een wolkenrand gebogen Reikend naar een havik Een engel zevert Boven heuvel en heg en weg en hei en wei En nog meer dat thuis hoort in deze orde Deze rij die rijmen moet Terwijl ik het omgekeerde verkies Een landschap van Breugel dat uit…
Wim Veen27 januari 2005Lees meer >

Plaats, waar

gedicht
3.1 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.597
Net als bij die onnatuurlijke stilte steun ik op het leenwoord, gewend aan lokale verdoving als ik ben. Ik vul. Net als. Mijn plaats. Maar waar? Op het strand laat ik mij deze eenmalige zomer niet zien, zelfs anoniem niet, gewend als ik ben. Het onweer blijft uit. Maar waar? Net als. Was ik maar weer plaatselijk verdoofd!…

Nacht

hartenkreet
3.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.370
Elke fonkeling schittert in mijn hart De nacht is niet meer zwart Oneindig veel sterren Zeggen mij gedag Ik voel iets Wat ik al wist…
Jantina Ep29 januari 2005Lees meer >

Verloren Hart

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.666
In haar kinderjaren is een droom gestorven op de dag dat haar moeder in de mist verdween Het kind toen nog zo jong zat vol met vragen en de scheuren in haar ziel voelde zich verraden om de liefde die verdween Zij moest de last gaan dragen op schouders die onzeker waren zo vocht zij door de jaren heen een weg die haar verharde dat liefde…
batsie5 februari 2005Lees meer >

Stom

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Ze heeft geen parfum nodig Ze is van steen De geur van 100.000 jaar geleden Hangt nog om haar heen Niets heeft ze te zeggen Misschien iets van weleer Eens verborgen in de diepte Nu gehouwen, krachtig... teer... Zacht en aaibaar is haar huid en koud; gehakt, geraspt, gepolijst schreeuwt ze woordloos naar wie maar naar haar wijst.…