8894 resultaten.
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
OVERSTEEK....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 De rivier
willen we oversteken
met het veer
Hier
aan de stoep
gaat ie heen en weer
Dwars
op de stroom
met volle kracht
Het is
de veerman
die op ons wacht
De motor
komt voor ons
even tot zwijgen
Het is
alleen de rivier
die -als de derde- lacht
Ze liefhebbert
in
een natuurlijke stilte
Een reiger
stelt
het opvliegen…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van de wisselval
ver…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
Laat me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 laat me los
laat me gaan
ik heb mijn leven geleefd
ben er zo klaar voor
voor ergens hier ver vandaan
praat me niet meer
over leven of over morgen
ik ben moe gestreden
de kanker heeft gewonnen
en heb genoeg geleden
laat me
laat me los
laat me gaan
ik neem jullie allen mee op reis
zoals jullie mij altijd hebben gekend
liefdevol en…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Herfst
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.402 Het is er nu, die vergankelijkheid
die zo kan rotten op de grond
appels die niet ver van de boom vallen
we vinden er ook bodem
aardse van onachtzaamheden
na zwoele zomerse winden
ontdekken er weer eikels
zijn gevallen door koude
het intieme van de nacht
houden van zijn regens
regelmatigheid van zwijgen
tolereren stormen en dromen…
Museumcafé
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De Onze-Lieve-Vrouwe-Kerk,
dichtbij, maar ver weg.
Geel-blauwe treinen kruisen
tussen ons door.
Auto’s passeren in gepaste draf.
Af en toe een voetganger,
met muts of tas of buggy.
De rotonde van Venlo leeft.…
vriendschap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.149 Vriendschap is licht als een veer
met een punt zo hart als een speer.
Je wordt doorboord met verdriet
er is niemand die het ziet.
Het is nu verleden tijd.
Wat achter blijft is spijt.
Je zag het niet aankomen.
Nu ben je verdwaald in je dromen.…
rust, ruimte, vrijheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 oeverloos wil ik genieten
in golven van gevonden rust
grenzeloos, peilloos verdiepen
ver verwijderd van de kust
oneindig wil ik met je reizen
baden in zeeën zonder kim
samen met de zon verrijzen
zeggen dat ik je mateloos min
ruimte wil ik rond mij voelen
zweven zonder tijd of dag
weten wat jij zult bedoelen
als je schreeuwt dat vrijheid…
Over inslapen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
697 Zo'n zoon, die heeft gevonden
met gemak de slaap te vatten:
drie dingen te bedenken
waarvoor hij dankbaar was die dag
Hoe mijn lijf zich nu ontspant
als dank mijn poriën bemant,
ik licht word bijna als een veer
telkens bij een nieuwe dank alweer
Drie dingen zegt hij
maar er is toch zoveel meer
hij is er al één, ach...…
Krantenzaal
gedicht
4.0 met 2 stemmen
1.795 Je blik doorboorde mij zonet
hier op de roltrap in de bieb
ik ben verward maar ook aan zet
en ga opzoek naar waar je liep
Ik zag je in de krantenzaal
op deze uitgelezen dag
verzonken in een goed verhaal
met om je mond een vage lach
En in die aangename sfeer
– een glimlach zwaar dus vederlicht
als ik je kietel met een veer
mors jij je…
unbeatable flying object Matti Nykänen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 zwaluwen doen
hun ding volgens
vogelregels
ze weten wat hen
te doen staat in
de snelle vlucht
een mensvogel
zeldzaam in zijn
soort vliegt als
geen ander
engelen
daargelaten
de hoogvlieger
geschenk van god
kent geen angst
vliegt ver en
verder door de
blauwe lucht
een gevallen
engel verstrikt
in aardse regels
mist…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
LAIS CCXXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt,
als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat
en liefde is nu, ver van ieders haat,
hoe zij ontbreken, in en aan elkaar:
verzegeld wordt het niets dat zo ontstaat,
want schrijven is niet meer dan een gebaar.…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.
Waar is mijn liefste
die mijn lippen weer krult
bij muziek van mijn viool
dansend bij licht der maan
op galabal onder sterren.…
Dedain
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.162 Met je gestifte lippen en
je vooropgezette hermelijn,
de zinnen die je in kringetjes
uitblaast nadat je een
achilleshiel hebt ontwaard
veer je op ten koste van
iemand anders. Zonder prooi
sta je diep je in je hemd.…
Lara - in memoriam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 Ze spreekt me zachtjes toe,
een bekende stem zo dichtbij en toch zo ver,
ze toont mij de weg, maar ik weet niet hoe,
iedere nacht speur ik de hemel af en zie ik mijn ster.
J van Dijck (8 feb 2022)…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
Lux aeterna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Jij bron, jij licht van dag en 't aardse leven
Jij oorsprong van seizoenen en de maan
Die wij in 't hemelduister niet zien staan
Maar schippers meestal gidsend licht kan geven
Jij bron van energie, o grote ster
Jij kracht van 't midden, dichtbij noch te ver…
Moederziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Nu op pensioneren
kán hij het maar niet leren
dat voortaan vliegen zonder veren
op moederloze voeten moeten existeren.
Kil is alles om hem heen
nu zij in die duisterdiepe afgrond viel
moederziel alleen.…
HET KIND EN HET BADWATER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Vaak is het verlangen naar een kind
Het verlangen naar het kind in jezelf
Wat je wellicht, hoogstwaarschijnlijk
Met het badwater hebt weggegooid
Een vers bad is dan broodnodig
Veel zal je zelf moeten afspoelen
Van je af laten glijden, achterlaten
Want ander krijgt je kind geen kans
Niet het kind wat geboren wordt
Noch het kind wat in je…
Grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Een grijze leegte,
een vlakte van oog tot oog,
zo ver als de horizon reikt.
Geen stip, geen lijn, geen omtrek.
Er is niets wat er hoort te zijn.
Het is leeg.
Een grijze omgeving,
zonder plek van mij.
Geen beschutting,
een grote ruimte,
die van niemand blijkt te zijn.
Ik sta erin en kijk er naar.
Maar mijn figuur derangeert.…
Turelurosso
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 Zomervakantiefanaat, zonaanbidder
Voor uw grand départ
vers le sud au soleil
Dwars door de Ardennen of
de Borinage
Stuur ik u alreeds hierbij
un grand message
Legt een tureluurvrouwtje
echt een rood ei
En is haar man werkelijk rood
als een ridder?…
Moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 ook al ben je haar
inmiddels bijna vergeten
je denkt nog weleens
aan bepaalde dagen
het zijn van die beelden
gebeiteld in steeds brosser
wordende gesteenten
die langzaamaan vervagen
toch altijd blijf je het
ver weg voelen en weten
dat je onlosmakelijk uit en naar
haar zult blijven heten
altijd voel je meer van
haar te zijn dan van…
De laatste zonnestraal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 in de baan
van de laatste zonnestraal
dansen de stofdeeltjes
hun dodendans
nog zijn ze zichtbaar
voelen ze de warmte
de kilte nog even
ver weg
dan komt de kou
steeds dichterbij
de zon verdwijnt
de stofdeeltjes
zijn weer onzichtbaar
ze verlangen terug naar
de zichtbare acceptatie
van hun zijn
tot ze moeten vluchten…