5375 resultaten.
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Op straat ligt daar
een stervend kind,
dat in de blinde woede
zijn hart vergat
in de schaduw
van beschaafdheid.…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend op de bovenstroom
liet je me blozen
toen je parels uit schelpen sleurde
werd jij mijn eiland
tot in de schaduw…
Gekte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 mijn wapen
wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten
is als een voortdurende grap
lachend bij elke stap
ik ben nu weg van de realiteit
gekte is mijn nieuwe identiteit
mensen wijzen en praten in vragen
maar ik ben vrijer dan vrij
gekte is nu de baas en mijn wapen
niet langer alleen pratend over de starten
al mijn staten vrienden als schaduwen…
Net verslaafd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
792 Net verslaafd maar dan al lang
Verspilde tijd die ik in mijn kamer hang
Zie de zon, voel verwarming
Zon door glas, schaduw op behang
Elektronische energie die ik opvang
Gemuteerd tot dit nieuwe ding
Schijnt de zon? Is het nacht?…
Net een sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.512 Ineens moet ik aan Rembrandt denken
en zijn streling van het dierbaar licht
de inval waar ik telkens weer voor zwicht
hoe hij schoonheid weet te schenken
ik tracht te evenaren in beweging
aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet
als schaduw op ons witte liefdesbed
waarboven ik zo af en toch nog spring
jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Want de dagen van beloften en
dromen die niet uitdoven zouden geen afscheid
nemen en de stilte een stem geven
die bang maakt
en jou
alleen zou antwoorden wat je nog mocht verliezen
totdat je schaduw het ook zou opgeven.…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me stond
op het plein bij het standbeeld
en tijd loog ook niet om de waarheid
toen het tegengestelde mij tegemoet kwam
en er iets van jouw schaduw…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 In hart en gedachten
strooi ik stralen over stranden
om de duisternis te breken
schaduwen schetsen mijn pad
achter de einder baart
een jonge storm nieuwe golven
het deert mij niet
dit strand biedt tomeloos
onbegrensde vrijheid.…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Jouw schaduw, zwevend door mijn lichaam,
vertelt het verhaal geschreven in mijn wezen,
na al die droomloze nachten was ik eenzaam,
tot ik eindelijk jouw ziel weer kon lezen.…
Raadsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Tussen de droom en de realiteit,
tussen de beweging en de handeling,
valt de schaduw.
Wat voor nut heeft mijn bestaan?
Ons bestaan.
Het is als het einde van het heelal.
Het is er niet.…
In de huid van…
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Verlaten mens, treedt
uit de schaduw van je nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood, er zijn
spelen hier,loop niet
dood in een levensspoor,
de dogma’s achterna
verlangens versleten
in een schrander dier.…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
MEIDAG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.992 Te winter was zijn schoonheid als
een beeltenis
des levens; koud en ijdel, zo
de schaduwe is.
Geen schaduwbeeld en is hij nu,
geen schijn, maar al
dat schoon is, al dat levende, en
dat liefgetal.…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd.…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 Mensen verdwijnen in haar mond,
bang om hun schaduw te verliezen.
- de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.…
Veilig zwijgen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 daarin te krimpen te of worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in oude teksten waarvoor we tol betalen.
Bestudeer de tranen waarin het antwoord drijft
het ooit en ginder was de middenweg naar een
veiliger oord.…
De prijs te hoog ?
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
821 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en over het aureool
van het verleden, door hun praatjes
bewegen de hemelen en wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
zweeft de moraal van schaamte
in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Tijd en ruimte?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
526 Menselijke schaduwen worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Wanhoop en extase
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
417 In de greep van de
de morgenstond
bijt het bos op het
bitter van de mossen
met de nasmaak van
de nacht nog in volle mond
vloeit de dauw uit gesloten ogen
In het voetspoor van
z’n uniformiteit, schuurt
het eerste licht langs
de hoogste takken,
strekken schaduwen zich
tot levende sculpturen,
gekerfd in de magere
schors van de vluchtige…
Op afstand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zij wil het laten zijn
de verf, het nat papier
In het besef dat
alleen door haar kijken
schoonheid ontstaat
zich vastzet in de hoofden
Zij stelt zich voor als
een schaduw, die zich
donker vallen laat
hoewel de kleuren
vrolijk sprekend zijn
een weinig verdoft
Het hoeft voor haar
niet te fijn, dat glipt
als zand door vingers heen
vormt…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Dorstige zaadjes
wachten op jou
om het donker te verscheuren
en de schaduw te leggen.
Naakte takken,
smeken kachels om nog één dag.
Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.
Regen,
waarom ben je een douche voor het groen
als je zijn leven kunt zijn?
He regen,
waarom val je op regen?…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken fietsen
achter de zon een schaduw…