Alle inzendingen over schaduwen

5375 resultaten.

Sorteren op:

December, Januari

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Op straat ligt daar een stervend kind, dat in de blinde woede zijn hart vergat in de schaduw van beschaafdheid.…

Parels uit Schelpen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
zag ik golven in je ogen indrukwekkend jouw lieve glimlach hart werd zonneklaar een lied bezongen in woorden van diepzinnigheid met wuivende zwarte haren en door de poriën van je zwoele lichaam druppelde je mij naar binnen zeilend op de bovenstroom liet je me blozen toen je parels uit schelpen sleurde werd jij mijn eiland tot in de schaduw…
Elinora18 februari 2011Lees meer >

Gekte

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
mijn wapen wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten is als een voortdurende grap lachend bij elke stap ik ben nu weg van de realiteit gekte is mijn nieuwe identiteit mensen wijzen en praten in vragen maar ik ben vrijer dan vrij gekte is nu de baas en mijn wapen niet langer alleen pratend over de starten al mijn staten vrienden als schaduwen…
DN27 februari 2011Lees meer >

Net verslaafd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 792
Net verslaafd maar dan al lang Verspilde tijd die ik in mijn kamer hang Zie de zon, voel verwarming Zon door glas, schaduw op behang Elektronische energie die ik opvang Gemuteerd tot dit nieuwe ding Schijnt de zon? Is het nacht?…

Net een sonnet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.512
Ineens moet ik aan Rembrandt denken en zijn streling van het dierbaar licht de inval waar ik telkens weer voor zwicht hoe hij schoonheid weet te schenken ik tracht te evenaren in beweging aan de luxaflex bij jouw fraaie silhouet als schaduw op ons witte liefdesbed waarboven ik zo af en toch nog spring jouw bruidsboeket bloeit er o zo mooi…

Wat de stilte geeft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 767
Want de dagen van beloften en dromen die niet uitdoven zouden geen afscheid nemen en de stilte een stem geven die bang maakt en jou alleen zou antwoorden wat je nog mocht verliezen totdat je schaduw het ook zou opgeven.…

Populus tremula

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Volg de weg langs levende zuilen die schaduwen van licht geven.…

Herfsttegenstellingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Geen witte bollende zeilen vriendelijke wollige schapen zwevend weidend door diep blauw maar rollend grauwe golven donkere draken blazen koude adem spuwen vuur over verdronken land flets waterig schijnen lichtstralen zwak pogend herinnering te bewaren worden door jagende schaduwen gewist die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen dat ‘…

Het dodenlied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 691
dacht ook niet aan jouw stem toen ik iets hoorde in de wildernis was er heel ver weg liefde een echo van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me stond op het plein bij het standbeeld en tijd loog ook niet om de waarheid toen het tegengestelde mij tegemoet kwam en er iets van jouw schaduw…

Als de hemel daalt

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 676
ook al oogt de lucht zomers blauw en het late groen nog steeds tot verbeelding spreekt vult mijn adem de geest al met belegen dauw; ik word deels van de hemel losgeweekt de voeten dragen schaduw zwaar als het gras in zijn lengte gaat berusten ook de ochtend die steeds meer verlaat verkort mede het licht op gangbare lusten neen, het zijn…

Zonder toom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
In hart en gedachten strooi ik stralen over stranden om de duisternis te breken schaduwen schetsen mijn pad achter de einder baart een jonge storm nieuwe golven het deert mij niet dit strand biedt tomeloos onbegrensde vrijheid.…
Kees Keizer11 oktober 2011Lees meer >

Dromen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 894
Jouw schaduw, zwevend door mijn lichaam, vertelt het verhaal geschreven in mijn wezen, na al die droomloze nachten was ik eenzaam, tot ik eindelijk jouw ziel weer kon lezen.…

Raadsel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Tussen de droom en de realiteit, tussen de beweging en de handeling, valt de schaduw. Wat voor nut heeft mijn bestaan? Ons bestaan. Het is als het einde van het heelal. Het is er niet.…
Eline23 augustus 2012Lees meer >

In de huid van…

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Verlaten mens, treedt uit de schaduw van je nacht, wat zit je nog te mijmeren over nieuwe vragen, er is brood, er zijn spelen hier,loop niet dood in een levensspoor, de dogma’s achterna verlangens versleten in een schrander dier.…
Pama11 december 2012Lees meer >

Een boom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Met liefde kerfde jij je naam in de bast van een jonge boom bleef daar toen een tijdje staan vertraagde tijd als in een droom Vaak kwam jij daarna nog spelen speels lachend in het vrije veld en wat alleen de jeugd kan velen de dagen werden niet geteld Nu, staat de boom op eigen erf volgroeid en rijk aan vruchten geeft schaduw aan mensen…
Jareru2 februari 2013Lees meer >

Veenbrand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
te midden van wiegende bladeren op het ritme van gedempt geluid voelt het licht de schaduw naderen drijven golven hun laatste rimpel uit er is geen dagvullende volheid de stilte is een teken aan de wand zo snijdend stil, zo wijdverbreid geen leegte is er tegen bestand het nulpunt is reeds lang verlaten getuige de verkalking van het been…
Iniduo19 maart 2013Lees meer >

MEIDAG

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.992
Te winter was zijn schoonheid als een beeltenis des levens; koud en ijdel, zo de schaduwe is. Geen schaduwbeeld en is hij nu, geen schijn, maar al dat schoon is, al dat levende, en dat liefgetal.…

de nevelgrijze mantel van het raadsel

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 555
men mocht hem niet storen en immer ging hij moe naar huis hij liep verkeerde kamers binnen zei zelden doodgewone dingen het was ook nooit vandaag in de sporen van zijn vinden de deur alweer naar buiten vergeten vrouw en kind hij liet geen enkele schaduw achter en over uitgezongen stromen spande hij met grote bogen de beweging van de wind…

Cursief ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Het sterven herkent zich in de kleine dood van afscheid, elk moment van minnekozen verlegt de schaduw van de tijd.…
Pama3 juli 2013Lees meer >

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het tuinpad zal nog bladeren verzamelen regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Mensen verdwijnen in haar mond, bang om hun schaduw te verliezen. - de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat.…

Veilig zwijgen?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
daarin te krimpen te of worden uitvergroot weerspiegeld in de schaduw van de vragen een woord in oude teksten waarvoor we tol betalen. Bestudeer de tranen waarin het antwoord drijft het ooit en ginder was de middenweg naar een veiliger oord.…
Pama17 januari 2014Lees meer >

De prijs te hoog ?

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 821
Klasjes kinderen rennen uit school parapluutjes werpen schaduwen over zon en regen en over het aureool van het verleden, door hun praatjes bewegen de hemelen en wordt alles gewist, boort hun schater duizenden kleine gaatjes als een zegen die in plassen aan het asfalt zweeft de moraal van schaamte in een geveinsd boetelicht, kleeft…
Pama16 april 2014Lees meer >

Tijd en ruimte?

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Menselijke schaduwen worden bleker, rekken zich uit in een eindeloze stroom van bitterheid waarin zelfs de zon veroudert, vingers ontstegen aan de bron waarbij de uren zijn geteld.…
Pama24 april 2014Lees meer >

Wanhoop en extase

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 417
In de greep van de de morgenstond bijt het bos op het bitter van de mossen met de nasmaak van de nacht nog in volle mond vloeit de dauw uit gesloten ogen In het voetspoor van z’n uniformiteit, schuurt het eerste licht langs de hoogste takken, strekken schaduwen zich tot levende sculpturen, gekerfd in de magere schors van de vluchtige…
Pama27 april 2014Lees meer >

Op afstand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Zij wil het laten zijn de verf, het nat papier In het besef dat alleen door haar kijken schoonheid ontstaat zich vastzet in de hoofden Zij stelt zich voor als een schaduw, die zich donker vallen laat hoewel de kleuren vrolijk sprekend zijn een weinig verdoft Het hoeft voor haar niet te fijn, dat glipt als zand door vingers heen vormt…

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
tijdens de ontmoeting van schaduwen blijft taal verborgen in onontwarbare kluwen het zwarte bloed sijpelt aderloos door de hersenpan het ego heeft er weet van weerstand is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder…

Zorro zingt voor de regen

gedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.550
Dorstige zaadjes wachten op jou om het donker te verscheuren en de schaduw te leggen. Naakte takken, smeken kachels om nog één dag. Rivieren proberen zich de zee te herinneren en het rood droogt op handen. Regen, waarom ben je een douche voor het groen als je zijn leven kunt zijn? He regen, waarom val je op regen?…

Seine

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
zon op de kademuur verbindt een schaduw kort van oponthoud in lichte schalen de trap afdalend zonder bepaalde tijd wiegt het water blinde lichtvlekken zeilen op een zucht over ronde bogen van de brug hoe ver kun je doordringen in de zon een zwervend leven vol warmte voor een ogenblik verzadigd weven glinsterende draden passanten rusten…

Intieme handelingen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
in nieuwe jurk of broek op pad om de lente te proeven in een bed bij een boom en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt om ons heen in de ruimte, die handelingen ze zijn als lucht happen, door de wolken fietsen achter de zon een schaduw…
mobar2 juni 2015Lees meer >