15017 resultaten.
Ouder
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.524 Tussendoor sleep hij een kei tot wapen, vrat vuur uit het hout,
in een bed van bladeren schiep hij een bed
van meisjes aan zee, en geuren en slierten regen
uit hun haar of was het zeewater? Zo versierde hij
het leven en de oude boeken deed hij toe.…
Houden van jou is.. (2)
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.132 Houden van jou is mijn vuur voor jou laten branden.
Houden van jou is jou zomaar bellen,
omdat ik je nog zoveel wil vertellen.
Houden van jou is de pijn voelen die jij voelt.
Houden van jou is perfect aanvoelen wat jij bedoeld.
Houden van jou is dansen met jou tot diep in de nacht.…
GAZA
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.149 strook van Gaza
13-jarige Iman
schoten vanuit wachtpost
daar komen doden van
gevallen schooltas
gevluchte Iman
militair eng gedacht
daar komen doden van
een aanslag vermoed
het vuur geopend
doorzeefd met kogels
de 13-jarige Iman
de ambulance komt
een uur te laat
vindt schrift en boeken
van scholiere Iman
niet goed gezien
geschift…
Jacht boven Nieuw Amsterdam
netgedicht
3.4 met 139 stemmen
23.774 Vandaag vliegt de slechtvalk
met vuur aan zijn poten
naar neonreclames flitsend en stil
maar staalhard zijn ogen gericht op de prooi.
Eén klap en de klauwen staan vast in het vlees
bloedveren draaien rond hoge gebouwen
die vogels beschermden in gouden kooien
maar hen nu vleugellam langs ramen strooien.…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 de aarde rilt
beeft
kookt
mensen lopen in paniek
als nestverstoorde mieren
door en langs elkaar heen
redeloos radeloos
al hun kennis
al hun wetenschap
het helpt niet
heeft niet geholpen
de aarde rilt
beeft
kookt
land
overstroomt door alles verwoestend water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren…
Wij samen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.246 Want ooit als mijn blik met de jouwe wordt beantwoord
jouw vuur aangewakkerd door mijn verlangen
dan komen de woorden vanzelf...ineens zoals het hoort…
t(er)reuraarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.208 zich te pletter
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze verwoest, ze splijt
haar gebeeldhouwde torens
soms ijselijk gepolijst
dan weer doordrenkt haar windzang
de broze stilte met twinkelend refrein
ze spreekt niet, stelt geen vragen, maar
ze beeft, ze breekt
als verdoken broosheid
apocalyptische woede vonkt
tot zij drachtig van vuur…
bij een urn
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.075 dat ik jou het kruis moest geven
in een kerk in Hoboken, met een glimlach
bedacht hoe slank je geworden was
net als iedereen na het louterend vuur
Andrea Bocelli “Con te partiro” zong
de blinde bard van wie jij veel had
hoe iedereen als lichtje begon
eindigt als onzichtbaar infrarood
Bach met “Air” mij op “Exception” bracht
de jaren Zestig…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.
't Zal morgen Zondag wezen:
De dag der rust is zacht
Voor hem, die heel de weke
In 't werk heeft doorgebracht.
't Is rustig in de velden,
En vrede is in 't gemoed,
Dat, sterk door 't rein geweten,
De rust niet vrezen moet.…
Umbra mortis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
825 Haar dagen vergaan als rook
van vuren op het strand.
Zij schroeft zich vast
in het verleden en ik
spiraal naar verse lucht.
Buiten ligt het bollenveld
braak en bloeien papavers.
Gelaten wacht zij
tot de wurgende slang
haar te na komt.
Met de beker in de hand
is zij hem toch te vlug af.…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 En dan voort
Weer gespoord
Naar een nieuw avontuur,
En mijn reisweg getekend met bloed en met vuur,
Om de wraak!
Want de wraak
Is de taak
Van de koning van 't woud...
Die, alleen tegen allen, zijn schepter behoudt...
En banier!
Op, hoezee...…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 gedoemd tot stappen terug
naamloos van gezicht
herkenbaar lijdend eerloos
tegen onrecht strijdend
heb jij het huis gezien
waar oorlog inbrak
door de ramen
geweld de muren schudde
en de ruiten brak
vuur vertrouwen schroeide
zodat weerzien
niet meer mogelijk was
heb jij de plaats gezien
waar mensen leven
ruimte gevend aan elkaar
waar…
Breek op
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.753 want voor gij het voelt of beseft
is het vuur in uw ogen gedoofd
en het blinkende zwaard van uw woord
als een kaars bij de kaarsen gezet
om te sterven zoals het behoort.…
Naar Sapfo
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Een vuur verspreidt zich over mijn lichaam.
Ik kan niets anders meer zien dan jou,
mijn oren zitten dicht, behalve voor jouw stem.
Zweet bedekt mij en ik word gegrepen door huivering.
Zolang ik jou ken
Is alles te dragen.
Elke dag opnieuw mis ik je, wil ik jouw stem horen.…
Ode aan Michael Jackson
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.529 en volwassenen
ook die van mijn kinderen
bij het afscheid van mijn zoon
in de toenmalige zesde klas
vertolkten de leraren dansend “thriller”
“Ben” ontroerde met het meest
daarna liet je zoveel mensen genieten van
je muziek en danstalent
er ontstond rumoer om jou
maar je werd vrijgesproken
al werd de publieke mening
waar rook is is vuur…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 Ik maakte voort - de tijd die vloog
vannacht zou hier een haan nog kraaien
en ik hoorde van de snede
bij het aangebroken vuur
nog zeven zinnen van de vos
voorbij het kippenhok verwaaien
waar hij stond - om te verhalen
van zijn onschuld op den duur
Het was de vos die ik verwachtte
of toch niet
dit late uur
Moest ik hem staande hier verbieden…
Ruimteveer
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
655 en lijkt
Taal ontsnapt aan het eind der dingen
geeft elk mens een eigen doodskleed aan
maakt van ieder een schip op weg
naar immer grootser zingen van stijl
en vorm in stof uiteengeslagen licht
met meer antwoorden en meer vragen
een muur te zijn en de klank verdragen
van klacht en onbehagen om eens
vrij van alle dictatuur te zijn
het vuur…
De Fiets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
674 Zo is hij later gevonden, als pas gedoofd vuur.
Een oude man op zolder, op een herenfiets.…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 dromen
kleven, ver uitzicht, waadt
ze door de tranen heen, benen
getooid in zwart brokaat,
handen in afzwerend gebaar,
met madelieven in het natte
haar, kleur op wang en lippen
waaraan geen regenboog kan
tippen, ogend vurig in
gestolen blikken, om zich in
de dubbele moraal te schikken,
waar een mens de lust moest
reven, laat vuur…
Maart
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.659 Maart, Maart,
Roer vrij je staart:
Nog maar een poos kan je ons kwellen en plagen;
Dra zijn je vlagen
Weg met het vuur, dat je houdt aan de haard,
Lastige Maart!…
de dieren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
701 Als laatste avondmaal
staan ze daar rond open vuur.
Hun schreeuwen overstemmen het gejank
van een slachting, vol verachting
begaan zij de moord op een beest
en op de droom van de vrouw die nog een meisje was
Het dier is vergiftigd. De jager
zo slaperig, nam zijn laatste hap verzengend
mals vlees.…
Breekpunt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
466 Dag en nacht ligt je fakeglimlach onder vuur,
blijf jij maar een verbeten slaaf van het kapitalisme,
vier maar blindelings feest, rechtsaf met dat stuur,
als een dolleman op weg naar negativisme.
Grote held, kleed de armen nog maar verder uit!
Blijf maar dikke maatjes met je spilzieke geldwolven,
arrogante tirannen!…
BeLEEFdheid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
811 herhaling van het reeds beleefde
een uitgediepte vorm van zijn
bezigheid met dieptepeiling
bezinning, regelmaat in woorden
uitgebalanceerd een antwoord geven
ervaring van het eeuwig leven
een aangeboren ideaal
een onbegrepen deel zal blijven
waarvan de schokken zwakker, lichter
zullen zijn en worden
aanvullingen zonder reden
idealen, te vuur…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 een verholen blik,
en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te dragen in een spiegelbeeld die
ik heel even zag, uit het heetste vuur…
vaarwel....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
718 De zee van vuur maakte een triest einde aan je bestaan.
Gestaag liep het dovende water de haven in,
als tranen die ons met lege handen deden treuren.
Ons geborgen toevluchtoord,
vergaan in volle glorie hoe kon dit gebeuren
Het einde van een statige oude dame, het einde van uw bijzondere historie…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 Maar dat vuur is uit een vonkje tot zo fel een brand ontgloeid:
Maar die stroom uit kleine druppen tot die zeekolk saamgevloeid:
Maar dat ondier is geboren uit het stof der ledigheid:
En dat onkruid, van één zaadje over d' akker uitgebreid.
Sterfling!…
vuurvogel
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.008 ontdekt zij de enige
alles verbindende alom gezochte
die liefde heet
voor het overige leeft ieder mens
zo zijn eigen verhaal
bomen leerde zij voelen
en beesten verstaan
non verbale dimensies
brengt zij door zichzelf
en haar wortels naar aarde
telkens en telkens weer
en zij weet en de aarde weet
dat waarheid woont in water en in vuur…
Lot
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.255 meer tegen
je gezicht was droef verzild
en oeverloos je vergezicht
je stond gevangen in wit licht
nog als een pop in stille regen
klom de nacht in als een vogel
die verbaasd had omgekeken
Omgedraaid nog als een kat
die zonder staart door donker ging
en zilverzout nam van de hemel
die met jou ten onder ging
jij zag hun steden gaan in vuur…
Van meelevend naar grijpend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Waar ben je nou gebleven,
Wim Kok met je spijkerharde
Afspraken voor het werkvolk
Waar je met je borst fier vooruit
Decennialang te vuur en te zwaard
Voor bent opgekomen - keiharde
Eisen waren het die je namens
Het voetvolk stelde jegens de
Werkgevers die zoals werkgevers
Behoren te doen het klootjesvolk
Uitbuitten - en waar ben…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Jeanne bleef vechten tot het laatst
onder beroemde berende vlammende vuren:
zíj bleef trouw aan haar diepste missie;
taak tot in de laatste
van binnen krijsende uren.
Deze Jeanne in mijn leven draagt bij
in mijn geloof.
Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij,
toen, nu, in moeilijke tijden.…