6661 resultaten.
Mystiek geweven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 historische
verhalen uit
diverse religies
leggen hun
mystiek geweven
patronen aan
ons voor als deel
van het religieus
te beleven geheel
dat heilige schriften
hebben vastgelegd
van iedere tijd en die
door elke richting op
geheel eigen wijze kunnen
worden uitgelegd in het
warme perspectief en
de emotioneel menselijke
sfeer van hun bestaan…
Hun sprookjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 eerdere contacten
bleven steken op
de arrogantie
van de mens en
eindigden in totale
bestaansontkenning
de mens heeft van
het paradijs een
onleefbare hel gemaakt
onbekende leef genoten
meegesleept in totale
chaos en entropie
naar de ondergang
maar ook zij hebben
nu geen oplossingen
alleen hun sprookjes
zullen voor eeuwig
blijven bestaan…
Ode aan de grootste liefde
gedicht
1.0 met 1 stemmen
1.077 Onverwacht tuimelt zij binnen
zij is de aller schoonste uit schijn
bestaan haar vurigste zinnen
een wervelen met vleugels velijn
die zich om mij heen slaan vol
tederheid oeverloos kwijtraken
zijgend in een liefde die zich dol
gelaafd mij terstond wil verzaken
opzadelen met de ergste pijn
denkbaar omdat zij vroeg of laat
de vlucht opnieuw…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 De hoop dat jij het leven hebt bereikt
dat zin geeft aan ons aards bestaan.
Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in ons hart
een vraag waarop ‘t verstand
geen antwoord weet.…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Watch out
voor het leven zonder liefde
een bodemloos bestaan.
Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel, vuurt
de tongen aan van elk bestaan: waarheid,
kilte in klaarte, het spreekt tot het duurt.…
LAIS CCXLIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 In de nare tombe van het bestaan
waar mufte heerst en van de nijd het kwaad
verzegeld met de letters van de waan,
geketend aan de regels van de haat,
komt plots weer leven vrij.…
RUIG EN LIEF
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 het desnoods
bij drukke stadsgrachten
mijdt kieskeurigheid
alles wat door zijn keelgat kan
verdwijnt snel naar binnen
de wilde schrokop
ontziet geen enkel klein dier
desondanks
verlangt de ruwe rakker
naar hecht gemeenschapsleven
grote groepen nesten
bovenin hoge bomen
zorgen voor knus samen zijn
en sterken nieuw teer bestaan…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we…
Vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Afstand is een weerspiegeling
van verloren tijd in de ruimte
we bezitten een hoop illusies
maar de wind gaat er vandoor
met onze nederige fantasie
vanaf het plafond
van de donkere kamer
is de wereld omkeerbaar
we zien het niet
zoals de mensen het zien
we dwalen, zweven, vliegen
zonder de dweepzucht
van het bestaan
we zijn gevleugeld…
Jouw horen en zien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 fundamenten
zijn blijven staan
ik ben geraakt
met zachte
hemelse krachten
die mijn gedachten
richten op jou
als middelpunt
dit ervaren is
nog spannender
dan geboren worden
in een wereld die
met onze liefde naar
volmaakt zal groeien
in een wereld als
gemeenschap
en deelgenoot
in leven met warme
liefde waar geluk
echt zal bestaan…
Black hole day
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
573 .
_______________ * _________________
Black friday heeft in ons land nooit bestaan
ook halloween heeft wortels in den vreemde
ik voel mij onderhand een ziel-ontheemde
door money, hollywood en disneywaan
Verleiding heeft bij mij geen post gevat
die dag is, ook voor mij, één groot zwart gat
of is het soms een mix van zwarte piet
en sinterklaas…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 zal ik nog voelen, zien, bestaan,
of glijd ik naamloos ergens aan?
poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 Uit de nacht die mij omhult,
zwart als een bodemloze afgrond,
dank ik de goden, zo zij bestaan,
voor mijn ziel, die standhoudt.
In de meedogenloze greep van het lot
ben ik niet geweken, niet gebroken.
Onder mokerslagen van blind toeval
bloedt mijn hoofd, maar buigt het niet.…
Anticiperen, visualiseren en vooral repeteren!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Sinds ik in de slaap, waak, wakker periode
goed anticipeer, visualiseer en vooral repeteer
spring ik zo mijn bed uit het dagelijks podium op
om mijn verplichte kunstjes te vertonen
het is wel een 'One Man Show'
er zit maar één mens in de zaal
die zit me dan vooral niet in de weg
want ik ken de tekst van mijn bestaan
ik weet me goed…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
waslijngeluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 schommelend aan een waslijntje
in de zomerse warmte is alles fijn
wat heerlijk zou het drogen zijn
de warme wind die zachtjes waait
terwijl de zon haar rondjes draait
geen zorgen aan mijn hoofd vandaag
de temperatuur stijgt traag maar graag
ik hang hier lekker in de zon
ik wou dat de zomer nooit begon
maar gewoon voor altijd bleef bestaan…
Tijdverschillen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 moleculen
de vliegensvlugge vonken
van ons trage verstand
met zijn buitenposten
de netvlieswachters, zij
hebben er vergrootglazen voor
nodig om verschillen te zien
in het ademloze water
en die noemen ze tijd
en massa, dus ruimte
kortom het bestaan…
Einde der dagen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
53 Wanneer
mijn toekomst niet meer denkbaar is
morgen een herhaling van vandaag
uur na uur dezelfde dag
wanneer
wanneren eigenlijk niet meer
bestaan, alles nog een keer
gedaan moet worden
wanneer
mijn adem zwakker
mijn bloed langzaam
mijn darmen van slag
wanneer de allerlaatste vraag
is waarom
blijf ik verlangen
naar wat ik niet meer…
Kan de wind gaan liggen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
41 tegenwind ervaren we
in schaduwen van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid
men wordt allengs bewust van komen en gaan
maar zeker, rijkdom van een enkel moment
kan naar een waardevoller gevoel worden geleid
van wat achter het ongeziene ligt;
het is de tijd, die vraagt om inzicht
ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek;
onze…
VIJFSTERRENHOTEL
snelsonnet
4.2 met 12 stemmen
1.692 Ik weet niet of het wel zo’n goed idee is,
zo’n prachtig doelwit in dit tijdsgewricht
dat zoveel dichter bij de hemel ligt,
wat voor een moslimterrorist een pré is.
Reclame lijkt me ook bij voorbaat dwaas, daar
je juist díe lui lokt met de term: opblaasbaar.…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 En langzaam kwam het schip tot stilstand.
Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt.
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote…
de man op het plein of de dood van Coster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 de groene rug van de gebogen man
draagt het midden van het plein,
een overleefd gebaar in zijn hand
voor letterketters en lichtgelovigen.
stil op de drempel van een oude tijd
bevestigd door aanleunende huizen
leeft hij in de plooien van zijn mantel
en het klokkenspel dat er om drapeert.
klinkers en schaduw gaan zijn verstand
niet te boven…
jij in mij
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.811 Alle hardheid in het bestaan
zal met een aanraking vervagen.
Een knappe roze zoen en
ons geluk is bijna niet te dragen.
We proeven geen woorden meer
maar volle vleesvruchten.
Jij zit elke dag zo diep in mij.
Wij zijn gehecht en hebben niets te duchten.…
de hemeldroom
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.461 eiland van de Laatste Dag
boek zonder letter of naam
plek om alles te verstaan
alle grenzen vallen tezaam
was las leefde vandaag korte tijd
in herbergzamende eindigheid
niets dat spijt of lijdt
rust stilte vergeten enigheid
het is een open boek
het hoofd niet gebroken
vragen die vragen oproepen
bestaan niet
wat te doen…
Opnieuw
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
938 De dagen die ik somber was
die tel ik niet
die doen niet mee
in de droge diepte van mijn ziel
kansloos te overleven
liggen lijf en leden
niet meer aan wie ze toebehoort
de dag vindt zijn bestaan terug
wanneer het duister is
een schone kans
te breken naar het licht
het hoofd vol leegte
ingevuld en uitgedaan
van opgedroogde tranen…
Aan Albert Verwey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
804 En in een dromerig bestaan
Werden wij troostloze wezens.
Soms denken wij te veel eraan,
Geluk gevonden in je mooie verzen.…
Rode Rozen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
985 Langzaam volgt de menigte,
Schuifelend haar achterna,
Het begin van een nieuw bestaan.
Die dag vol regen en hagel,
Bij het afscheid brak de zon weer door,
Rusten zal zij tussen rode rozen,
En de liefde van iedere geliefde.…
11 september
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 brandt de wereld valt stil
terrorisme ongrijpbaar en kil
om zich heen slaand
in een wereld die zich vrij waant
vanaf nu denken in ervoor of erna
in termen van blij dat ik nog besta
en temidden van dit wereld- en politiek geraas
eet jij rustig je boterhammetje met kaas
kijk je me lachend en vol vertrouwen aan
ik weet de wereld zal blijven bestaan…
mijn gevoelens
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.394 mijn gevoelens voor jou,
zijn moeilijk uit te drukken
maar ik weet dat ze bestaan
mar ik wil niet ook aan deze relatie, op het eind toch nog kapotgaan.
ik wil nu eindelijk eens gelukkig gaan leven
maar misschien moet ik het ook maar opgeven.
jij ben voor mij toch onbereikbaar
want je woont helemaal daar.…