7099 resultaten.
Schriftelijk sterven
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
577 ik schreef met
mijn donkere pen
schaduwde lichte letters
met een krullig accent
wist mij in
contrasten te verbergen
verboden emoties liet
ik zo schriftelijk sterven
in cursief kon ik mij
niet staande houden
op mijn verlegen aard
wilde niemand bouwen
nooit heb ik
iets onderstreept
de nadruk moest liggen
bij degene die het leest…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 Je weet dat ik de stilte nodig heb
om me op te laden voor de mensheid
want vragen stellen ligt me niet
antwoorden heb ik niet voor handen
laat me maar even in mijn eenzaamheid
er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand…
Je bent niet uit mijn gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
843 Je bent niet uit mijn gedachten
Niemand die de pijn kan verzachten
Ik mis mijn moeder nog steeds
Ik kan het moeilijk geloven
Dat haar ziel uit haar lichaam is gevlogen
De hemel in
In mijn dromen geef je tekens
Van leven
Maar op deze harde aarde zie ik je niet
Alleen op foto’s en video’s zie ik je bewegen en spreken
Ik huil om je,
en lach…
kanker
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
738 In alle staten
Heb ik de kliniek verlaten
Tranen langs mijn wangen
Niemand om ze op te vangen
In gedachten zag ik mij sterven
Wat met mijn partner
Wat met mijn familie
Wat met mij?…
Uit de tijd
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Zo zie je hoe de tijd alles doet
verschuiven en Slauerhoff straks
een soort Virgilius voor ons is,
een vage schim uit de oudheid,
die nauwelijks nog tot de
verbeelding spreekt, die over
enkele eeuwen door niemand
meer gelezen wordt.…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Door de tijd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
769 ik me geborgen
Wat houd ik van de dag die nog moet beginnen
Weer een donkere nacht voorbij
En een zee van tijd voor mij
Ik wil me heerlijk afsluiten hier vanbinnen
Wat houd ik van de belofte van een nieuwe dag
Ik kan opnieuw beginnen
Zonder haast en zonder stress
Want alles kan en alles mag
Wat houd ik van deze vrijheid
Die gaat niemand…
De zwarte roos
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
646 Zij schuwt ieder daglicht
dekt met een sluier haar rouwend gezicht
niemand die zich tot haar voelt geroepen
Je kan haar alleen 's nachts
en in tranen begroeten.…
Wacht maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Nog merkt niemand het
op, maar ik heb het in me
de briljante ideeën en het gezag
om de dingen te laten lopen
zoals het hoort, tot in de puntjes
uitgewerkt in rapporten
Mijn promotie is een kwestie
van tijd, mijn werk zal gezien worden
het is er al
in mijn hoofd, klaar
om bekend te maken, beleefd
rekening houdend met iedereen…
Het vlammend zwaard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 met donkere kant
omgord met een
stralend koord
het vlammend zwaard
geheven in de laatste
dagen van ons leven
zij oordeelt niet
maar klieft waar goed
en kwaad verbonden zijn
in pijn heelt zeer om
weer naar rein te schonen
ooit zal er weer
een nieuw bestaan
zijn bezieling ondergaan
een ultieme kans want
deze dans ontspringt niemand…
Vruchtbaar bloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 ik zie hoe
kleuren in haar ogen
ongewenste gedachten
leidden naar een
harmonisch model
hand op de schouder
vertrouwelijke woorden
in het samen zoeken naar
compromissen waarin
niemand zijn eer zal missen
lach en humeur
bloeien op waar emoties
hand in hand gaan
op weg naar het
gezamenlijke perspectief
jouw ja en niet
mijn afwijzing…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
Zelf discriminatie?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Of wordt het
vanzelfsprekend
wanneer men
klopt op de deur
van mijn cultuur
en taal die ik niet
versta, het gezicht
zielloos afgekeerd
niemand minder
dan alleen de
af – en toekomst
van mijzelf heb
gediscrimineerd?…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 zij had
lichtjes in
haar ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin
met een kritisch diafragma, mijn
zekerheid in gebroken pixels
worden gewist, ben bang dat ik,
als enige zal worden afgewezen,
maar niemand…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 bevallen binnenkort
Maar ze moest mee met het transport
Een schrijver heeft het opgetekend
De trein stond stil, de deur ging open
Ze struikelde naar het perron
Daar was het dat de drang begon
Haar vliezen braken bij het lopen
En toen zij eenmaal zonder kleren
Op douchen wachtend niet meer kon
Toen werd het hoofdje al geboren
Nee, niemand…
Complot-Theorie, een ct-tje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 Het complot theoretiseren
is voor mij hetzelfde als
het geloof evangeliseren
waar het luisteren het verliest
van een andere levensovertuiging
die die ander, de andere mens kiest
de ruimte van een dialoog vervaagt
woede, venijn en dovemansoren
praten, praten, niemand die meer vraagt
hun geloof zou mij kunnen redden
van de hel met name…
De tweespalt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 waar roze valt
in de tweespalt
van waken en
verder dromen
zijn dimensies
hun grenzen kwijt
er is niemand
die kijkt of past
op overtreding
allen zijn gelijk
op het prilste uur
van de nieuwe dag
als de nacht zijn
beelden in licht
heeft zien sterven
is de keuze vrij
tussen dromen
en werkelijkheid
meteen een wankel
moment…
Grijze Liefdes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Grijze liefdes spieken soms
waar niemand komt dan ik.
Grijze liefdes geven graag
waar gulle gedachten gedijen.
Grijze liefdes kleuren wit,
dan zwart.
In vijftig tinten speculeer ik,
hoe en wat,
waar en wanneer,
waarom en hoewel.
Grijze liefdes zijn grenzeloze liefdes.…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar zeker is:
niemand…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Zacht is doodgaan zelden, maar
er is niemand die dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 bij vlagen zweeft de vraag in mijn hoofd van
is er in het gewone leven nog plaats voor poëzie
dichters moeten zwoegen en de scherpe kanten verwijderen
van bonkige gedichten en de klank verzachten om toch
vooral maar niemand te beschadigen...…
INZICHT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 jij liet mij zien wat
niemand anders kon
liet mij geloven en beleven
wat je ter plekke voor mij verzon
jij creëerde een wereld
die wel en niet bestond
liet mij de boodschap horen
die de stilte ons al die tijd toezond
jij zorgde ervoor dat
ik mijn zinnen weer hervond
liet mij voelen dat het nog bestond
wat ons al die tijd verbond…
De banvloek
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
397 onbekende
melodie voor
gespitste oren uit
een donkerrode
stenen toren
zacht omhulden
tonen de tik
die agressie
geladen was
en toch zijn
boodschap gaf in
verrast ontvangen
nog waren zij
niet klaar met
hun onderling
getwist de
boze blik die
werd geworpen
met ach stik
generaties hadden
elkaar doodgezwegen
om zaken die niemand…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 dat hij wanhopig zou worden
omdat hij de liefde zo lange tijd moest missen
eenzame man in de nacht, voor het beeld Maria
nooit geweten dat hij de moed op kon geven
omdat hij zich niet gewaardeerd voelde
door zijn omgeving aan verandering onderhevig
nooit kunnen vermoeden dat hij de hand
aan zichzelf sloeg diep in de duisternood
omdat er niemand…
Zo Lang
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
569 zo lang zon en maan
op en ondergaan
zal er een dag en een nacht
blijven bestaan
zo lang ik niet weg zal gaan
voor een ander
en jij mij ook nooit
in de kou zal laten staan
omdat de pijn te erg zal zijn
voor jou maar ook voor mij
en ons allebei zal verteren
zolang zullen we
bij elkaar blijven
kan niets en niemand
ons immers deren…
13 JUNI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Dat ik vandaag feest moet vieren
maar dat die lege stoel daar staat
waar niemand op mag zitten
omdat ik wacht op jou
ik kan het niet, nog altijd niet
blij zijn om elk jaar erbij
het voelt gestolen, niet van mij
het is dat schuldig blijven voelen
ik weet het, onterecht
maar toch …
vanmorgenvroeg
ik wachtte en ik wachtte
jij belde niet…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 het licht dat lonkt in een krimpende nacht
de lokroep naar de weg, het opgeheven handje
een wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg…
Sneeuwblindheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 liet John Lennon
zich vertwijfeld
ontvallen
Terwijl zijn handen zich onzeker
over de pianotoetsen bewogen
En hij voor zijn vrienden
voor het eerst
het magische nummer Imagine zong
Er trok
een collectieve siddering
door zijn toehoorders
geraakt door de onmiskenbare diamant
die niemand kon ontgaan
Omdat John zo lang dichtbij
zijn…