30481 resultaten.
Anonieme tonen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 mijn pink gegeven
hij wilde enkel
handenvol leven
ben weggegaan
heb de naam- en
gezichtloze laten staan…
Durfkapitaal
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
405 Laat vooral je hart toch spreken.
Waar dankbaarheid je lot versterkt.
Daar waar het lot je jouw woord
niet laat breken.
Wordt aan jouw hart een dienst
bewezen. Blijf je in jouw leven
immer oprecht. Ben je als persoon
levensecht.
Durf daarom te kiezen voor een
genieten van elke dag.
Omlijst met die levensvreugde
waaruit je leven mag.…
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 ruimte en compassie biedt
duurzaam is de liefde
als goede wijn op vat
die door de jaren heen
zich rijpen laat…
Een goeroe vertelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Ik wandelde over wegen paden
over velden met in bloei staande hei
nu begon het mij te dagen
wat de goeroe bedoelde toen hij zei:
laat los die karrenvrachten aan gedachten
laat je er niet langer door plagen
en wees werkelijk vrij
Al wandelend denk ik hier over na
en denk: ik denk dus ik besta
en over het gegeven van mijn bestaan
denk ik vervolgens…
Wending
gedicht
1.7 met 3 stemmen
3.960 Laat mij vruchtbaar zijn, muze
zodat mijn woorden kunnen bloeien
op de akker van het klaar liggend blad.
Laat mij bundelen voor de lezer
zodat ook zij wordt losgewoeld.…
Niet alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
615 Ik wil lopen
zonder voetsporen
ik wil gewichtloos zijn
laat me vliegen
laat me alsjeblieft vliegen
Ik wil voelen
zonder tranen
ik wil stappen zetten
zonder weggefluisterd te worden
waar verdwijn ik naartoe?…
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 ik wil ze
hier niet
heb hen mijn
tanden laten zien
in de scherpe kammen
van het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al…
Luister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 je vinden
en laat ons samen wenen
over dat wat
oorlog is…
Nieuwe start
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Worden de tranen die ik om je laat
allemaal gevangen in een vergiet,
tot een druppel op een hete plaat,
die sist hé laat haar nu maar gaan.
Gun mij toch mijn diepste verdriet,
ooit zal ik er heus wel weer staan.…
WARE KUNST
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 naar haar toch open staan
laat je blik eens goed over haar
nog aanwezige schoonheid gaan
weet zijn majesteitelijke blik
door haar tot ons gericht *…
Dit spektakel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
437 bezweren wat
jij met hand en
voeten doet
je laat jouw ogen en
lach met plezier dit
spektakel regisseren…
Je horizon loze ziel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
463 van vorm en
kleur laten stralen
na het extravagante
indalen van je
horizon loze ziel…
Epiloog
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
530 Zie
hoe december
veel avond heeft
hoe onder een waas van nevel
omfloerst licht
wat schaduwen strooit
over aangevroren glinstering
van een wereld
die nog nauwelijks zichtbaar is
vertel me dan
van witte winters
met nog late zomerwarmte
in je stem
neem scherven mee van voorbije dingen
en leg ze in een schrijn van herinneringen
laat ons…
LAIS CLXXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
380 Het drukt het mormel van ’t humane plat
en legt het aan ’t infuus van haar gelijk:
haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk
en laat ervaren al wat verscholen is
onder nijdige slijm, onder de ergernis
die aan de echte stem geen klank meer laat.
‘Versuiker de asse der geschiedenis’,
fluistert het hees in het vuur waar zij gaat.…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 Soms staat alles open en
stormt de wind de lade uit
vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze…
Woekerjaren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 Hersenspinsels laten waaien.
Wilde haren groeien laten.
Met mijn jaren woeker ik.
Met verstand en gevoel,
wil ik liefde voelen.
In hart en kop.
Een jonggebleven dichter ben ik.…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Samen op het bankje
onder de kersenboom
de aflopende dag langzaam
de nacht in laten zakken
Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag…
Wanneer het hart gaat bloeden.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 Het is laat in november,
de straten zijn verregend en..
jouw wrede mond blaast wolkjes
over de vaart, ik kan ze lezen
SOS, averij, schip in nood.
Het leven in mijn schoot gaat dood.
Het is als dobberen in een onbarmhartige oceaan,
wanneer het hart begint te bloeden
komen vroeg of laat de haaien aan.…
kater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 misselijkheid
wakkert mij het nieuwe jaar
het tij van onverschilligheid
in het diep van de ochtend
tot mijn hoofd vol spijkers
mij tot berouw braken laat…
Onderweg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
587 zich
al maar meer beter ervaren
en hoeft steeds minder
het aardse verlies
door mijn ziel
te laten verklaren…
Laatbloeiers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
426 het mooie van
een laatbloeier is
dat hij zo lekker laat nog bloeit
alle anderen zijn dan al vermoeid
ze laten de kopjes zakken
en hun stengeltjes knakken
en de laatbloeier
is de enige die
die dan nog boeit
omdat hij dan nog bloeit
en alle aandacht opeist
en o wat vindt hij dat fijn
en waarmee hij bewijst
dat de mooie ware woorden…
Paasperspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Laat het totaal vernieuwen.
Aanbod van Gods zoon.
Ja, u blijft zich verbazen!
Ploeteren wordt presenteren.
Staan voor een moreel belang.
Nooit meer iemand beschadigen.
Omhels de liefde als dé dimensie.
Laat u door het goede bepalen.
Kijk daar: uw oude jas - versleten leer!
Span u nú in voor eeuwige waarden...…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 als dan overal jouw adem is...,
wat zou ik dan nog trachten,
jij die mij schiep,
in leven riep,
tot vrucht en lied laat rijpen,
jou vast te grijpen,
aan je te ontkomen.…
De 8e dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 De uiterwaarden zijn meren geworden
Waar voor kort nog koeien graasden
Strijken schuimkoppen neer uit de ether
Ik begrijp de natuur, die haar grenzen toespreekt
Maak een gat in de heining
Laat me vrij, laat me wild, één leven lang woest zijn
Zelfs de wet van de jungle verzuipt hier
De geur van het geurloze water is al
De schepping…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Model
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
548 Je staat voorzichtig model
voor mijn onzekere schaduw
het vileine grauwe spook
dat onder mijn bed slaapt
ik wil niet dat je bij me blijft luisteren
of dat je verdwijnt in het duisteren
schreeuw alsof je een leeuw bent
zwijg als de sneeuw in de bergen
en laat me niet moederziel alleen
sta niet model om me alleen te laten
schemering…
Ik wil naar de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Dan kom ik
als ik sterf
graag naar jou
om met jou mee
mijn liefde te laten schijnen
..Alles zal ik ooit achter moeten laten
..en niets ervan is van mij
..behalve dan mijn liefde
..die is van mij
..helemaal van mij
voor mijn liefste hier op aarde
Daarom hoop ik
later met jou mee te mogen
schijnen op hem
..Niets is van mij
..behalve…