7336 resultaten.
dromend spelen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
828 dromen
spelen
met de
werkelijkheid
speel en
droom
je eigen
realiteit
in het spel
van nu
droom je
meer dan
mogelijk is
of leef je
mogelijk
minder dan
je wilt
ik speel
mijn droom
en dromend
speel ik dat ik
komen zal bij
bij jou
dat wij
dan samen
spelend
onze kou
zullen verdromen
in het spel
van man
en vrouw…
Licht
gedicht
2.9 met 23 stemmen
13.120 Zo weet ik beslist
Dat de zon scheen toen
Ik voor het eerst
Een vrouw zoende
Tussen haar benen
Toch was het nacht
Of avond op z'n minst
Dat kan niet anders
Ik moet al die jaren
Het licht naast
Het bed voor de zon
Hebben aangezien
Ook is denkbaar dat ik
Die keer verwar
Met een andere
Keer, bij daglicht en later
-------------…
Wegwijzer
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.719 Geen vrouw.
Niet wetend welke wegen
in het grote labyrint
de juiste zijn.
Je vraagt me niets.
Ik zwijg
en bak jouw favoriete taart.…
Harten omgedraaid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.122 wanneer de klok op jong nog staat
vier mannen aan een tafel
harten omgedraaid
gunstig of ongunstig
over de tafel rijpen verhalen
over vrouwen, uiteraard daarover
klinkende glazen
dubbele stemmen dubbel
nu de klok wat ouder slaat
één man nipt zijn borrel
lege stoelen vertellen harten nog
en hij spoelt stemmen weg…
ongesteld rap
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.967 buikkramp, wezenloos, en een heel zwaar hoofd,
hangerig, misselijk, onaangenaam verdoofd,
inlegkruisje, maandverband, met vleugels tegen lekken
van een beetje bloed tot zondvloed
geen pijl om op te trekken
balen nou, maakt dit me vrouw
heeft de natuur dit uitgevonden
laat me nou, heel erg gauw,
over mooie mannen dromen!…
Gepoetste plaat
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
1.210 aangeslagen sleep ik mij
met traangelaat over straat
schamper dan hoe trouw
de verschutte vrouw
opgaat in
geweer tegen een muur
eenmaal ontdaan van al dat zwart
blikkert er heus wel weer wat
prima facie grapte jij nog
terwijl je vertrok
ik poets nu vlot je stalen plaat
voorgoed uit mijn gewreven zicht
kets jij je haan maar…
Gordijnen toe
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.166 Zo begluur ik de nacht
staren uren als seconden
denk ik mij eindelijk vrij
om jou te kunnen vinden,
liefste vrouw die ik bemin.…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar schuimbekkende beesten -De maan in de vrouwen…
Duidelijk genoeg
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.871 "Ik hoef op den duur", Zegt Jan van Dalen
Geen cent belasting meer te betalen
De ontvanger uit Hengelo schreef mij dit
Riek zijn vrouw, ziet de zon weer schijnen
Alle blauwe brieven laten wij verdwijnen
In de Otto of de kolenkit
Want Jan heeft, en dat is een zegen
Vandaag zijn laatste aanmaning gekregen
Staat duidelijk zwart op wit…
Vertel het haar...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.001 Maar het zal moeten;
Hij hield van deze vrouw;
Die elke middag op hem wachtte;
En nu dompelen in rouw.
Hij heeft een moeilijke taak;
Als zijn beste maat;
Eerst een paar flinke borrels genomen,
Belde aan, en het werd die avond stil en laat….…
Een man gaat van huis om te vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Op het station rennen vrouwen
op zoek naar hun minnaars,
die ze de avond tevoren
in onberispelijk tenue hebben achtergelaten.
Pluimachtig strijkend varen zeeschepen
het tegenlicht binnen.
Op de gangboorden klinkt
het roffelen van glimmende herenschoenen.
Feestelijk gekleden beklimmen
de manden van heteluchtballonnen.…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
ademnood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
661 ik luister naar woorden
en een dichter
die niet goed articuleert
kijk naast mij
luister naar één adem
ergens anders in dit café
hoe kwam ik hier
over een rivier en grens
om taal op te snuiven die
zich vermengd met jouw adem
geschuifel van stoelen
de vrouw naast mij vertrekt
en de man daarnaast gaat ook
ik volg en luister elders
weer…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Vrouwen zijn op weg met balsem
en geur van voorjaarsbloemen.
Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.…
Kleuren voor het verleden
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.277 grijp wat groen
van dwarrelende bladeren
tussen kalende bomen
in een herfstseizoen
Schraap een beetje blauw
van de stapelwolken hemel
versierd met slaande vleugels
in de parelende ochtenddauw
proef wat geurig lippenrood
van jouw knuffelende vrouw
met die ongesproken woorden
van liefde intens groot
pluk elke dag
kleur haar onuitwisbaar…
Vertel het haar...........
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.512 Maar het zal moeten;
Hij hield van deze vrouw;
Die elke middag op hem wachtte;
En nu dompelt hij haar in rouw.
Hij heeft een moeilijke taak;
Als zijn beste maat;
Eerst een paar flinke borrels genomen,
Belde aan, en het werd die avond stil en laat….…
Steeds dichterbij
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
3.127 Een opa - voor mijn geboorte
De goudvis, die papa niet meer kon maken
De oma van een vriendinnetje
Mijn overgrootmoeder - te laat om haar te leren kennen
Lotje, mijn cavia, tijdens de vakantie
Mijn oma - zonder dat ik het wist
Een vriend van mijn vriend - door vijf kogels
De sigarenboer - door twee
Een van mijn ooms
De vrouw van een…
Tranendans
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
896 laten we klinken
op alle kostbare tranen
ook al is het voor jou slechts
en enkel bij deze dans
of door de wijn die nu eenmaal
je hart weer wat losweekt
en rust in mijn vrouw-zijn
als in vruchtbare grond
maar als jij nu voor mij
die sluis toch weer opdraait
en de doortocht een feit is
voor ons veilig schip
dan is er misschien
wel…
tafelhoogte
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.272 wat zal blijven
is de diepte wanneer het avondlicht
zich verzamelt in opengesneden gedichten
want daar zal ik slapen
in naakte kleuren, dichter bij het raam
en de vrouw die ik ben
misschien stuur ik wel een ansichtkaart
als ik weer verder moet
of te lang aarzel
aan het tafelblad waarop de lucht
drijft
en schaduwen
laat…
Spiegelbeeld van een zonderling
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
529 Hij bleef een beetje
achter in die andere werkelijkheid
een droomwereld
zonder klagende vrouwen
en verziltende knapen
groef hij zijn eigen kuil
nooit voor een ander
met vallen en opstaan
zijn eigen leven
waar antwoorden ontbraken
hij zich niets meer af kon vragen
in de diepte van zijn drama
bleef hij een beetje achter
in die…
De stilte lacht
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.421 Mijn allerliefste vrouw.
De boomgaard slaapt,
de stilte lacht...…
Buiten de proporties
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
527 Buiten de proporties
is de nacht mijn minnaar
aan wie ‘k dacht en desnoods
mij gaf in alle beelden
die verwoord konden worden
ik kende geen andere duister
dan die ene met dat zwaard
en felle ogen zonder wit
bebaard en toch vrouw
zij was een ruiter zonder paard
doch koetsierde
zij in alle wrangheden
van haar te kort bestaan
waar ze…
vrije keus en oude hoeksteen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 grote geesten
hebben het geklaard
in gelijkheid hebben
man en vrouw de
eenheidsmens gebaard
geen onderscheid
in opvoeding en
open seksmoraal de
vrije keus en oude hoeksteen
staan al tijdenlang diametraal
vlaggen vaandels
en gebalde vuisten
dwingen tot nieuw leiderschap
maar dat pad is al zo vaak belopen
wordt de mensheid het nooit…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 Vrouwen zijn op weg met balsem
en geur van voorjaarsbloemen.
Een tuinman, bezig aan de heg,
groet onverwacht en weet een naam te noemen.
De steen is weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.…
Schreeuwend
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
765 Hoor de echo van mijn
Hart
Vingervlug jouw naam
Schreeuwend de daad
Naar de
Drempel van ontzag
'k Hoor de naklank in jouw
Ziel
Ratelend mijn naam
Juichend van
Ware en
Echt diep zittende
Passie voor een lieve
Vrouw
Gehurkt aan d'vodka
Genietend
Kathedraal
Zij en 't Rode Plein
Moskou (1996, 1997 & 2001)…
flirten met onmacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
488 bij nacht kan ik niet flirten
met mijn verdekte onmacht
die overkomt me juist in dromen
als ik voor het spel van flinke vrouw
steeds lijk te laat te komen
dan breekt de opgebouwde grip
nog vóór mijn handen af
loopt alles in het honderd
bij dag kan ik nog koketteren
scharrel wat rond met schone schijn
pronk met verschoten veren
maar…
Het is niet wat het lijkt
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.458 Ze is wel stil, maar
als je in haar binnenste kon kijken
zie je een bruisende vrouw
die trots wil vertellen over haar kleinkinderen op
wie ze altijd gepast heeft en van wie ze
zoveel kusjes kreeg, krijgt.
Haar kleinkinderen die nu haar neus afvegen,
kwijl weghalen, mond schoonmaken.…
Eenling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 Ik ben uit je schoot ontschoten,
eenling,
altijd een Remi,
nu soms het liefst sans famille,
volwassen worden is niet zien dat iedereen uiteindelijk alleen dood gaat,
maar accepteren dat het bestaan komt en gaat,
uit meer dan alleen een eicel en zaad bestaat,
van kroost tot man,
is niet voor de eerste keer vrijen met een vrouw,
maar bereid zijn…
weelde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
665 er is vrede in mijn tuin
de boom kleurt rood, in waaieringen
langs kristal
avond zucht al, zacht en ongelovig
want de zon zweeft immer nog als nimphen
door mijn hart
zwarte rimpelingen rond het einde
van mijn dag
vertellen me van rouw
maar altijd is er dan die kleine vrouw
haar handen en haar kracht
ze lacht van witte wolken
van…
Met doornen gekroond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
598 zij wisten van het avondmaal
de judaskus met goud betaald
bleef op zijn wangen staan
het snelproces de marteling
met doornen gekroond
gehoond op weg naar kruisiging
het donkert bij de berg van calvarie
de lucht trekt samen en de aarde beeft
als hij zijn geest aan vader geeft
vrouwen hebben hem geschoond
gebalsemd en in witte doeken…