5637 resultaten.
De mei van Gorter
gedicht
2.2 met 41 stemmen
12.700 Het is een ding met muziek erin
dat deel uitmaakt van mijne wereld:
op een plank staande of liggende op een schrijftafel
en soms op een hoofdkussen of zoals nu
opengeslagen naast de vuilnisbak op mijn balkon -
een papieren ooievaar kan niet vliegen
en wolken zijn mij geen kamelen in de lucht
en mijn huis is ook geen rots
bezocht door Griekse…
dag lieve schat
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.261 Het is nu zo ver
Het leven te aanvaarden zoals het nu is
Samen verder, geen roze wolk.
Woorden als Mama zullen nooit voor mij klinken.
Dan maar alleen tante zijn, dat is ook een geschenk.
Dag lieve schat.…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland buigen
kale bomen naar de lucht
grijs uitgestrekt
zonder wolken…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 een arm om mijn middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer…
Tennos II
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.211 Wolken drijven steeds weer over
met daaruit hier en daar wat neerslag
ondanks dat mijn hart vol liefde zit
zal ik moeten wachten op die ene dag.…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Toeval
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
842 Zon valt op de gevel
een zoveel duizenste tegel
verlicht door een ster aan de hemel
Wij verven de wolken blauw
zingen op die steiger
dansen door tot de dauw
De zomer komt eraan
een groot feest
hier ver vandaan
Dans dan mens
en laat je gaan
ver weg
o maan o maan
waar komen wij vandaan
waar gaan wij naar toe
toe
het toeval bestaat…
Navelstaren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
754 door het
woud van verbeeldingen
heen, waarmee de kennis
troebel wordt en de ziel
weer openscheurt en je
temperament verkleurt,
en je de jaloezieën sluit voor
de inwendige dageraad,
verlaat het eeuwig klagende
pad van onrust, kantel
molenstenen over putten en
bemalen bronnen, die vol
onmachtig vuur zitten en
volg de gedurige wolken…
Claire Elisabeth
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 Je bent echt mooi
Je jongleert met sterren
hinkelt over oceanen
kust de wolken en danst
op het touw van de horizon.
Hé Claire Elisabeth!
Kanjer!
Je houdt mijn hart
stevig in de hand.
Je bent echt mooi…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 Grijs-witte lucht
die, in beeld van wolken,
langs de kale bomen trekt
en tot schrijven brengt.
Ranja met ijs
of cola met een harde twist,
als ambtenaartje wordt gedist;
al lavend zich weer opgefrist.
Daar in dat vellenbos.
Stronken nat,
bladerzooi,
zandstroom
en alles dat hij zeggen wilde.
De winter is al onderweg.…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 “Keesje klein, en Keesje lief”,
klinkt van boven uit de wolken.
“Hier zijn woorden geen.
In het paradijs dat hemel heet,
Luisteren we alleen.”…
vrij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 iets onbereikbaars
laat nooit echt los
wij zijn geen stenen
zijn geen rots
maar meer een boom
die ziet het als
een wereld die beweegt boven
ons
die wolken ziet dansen
en vogels liederen schrijven
zoals dat eigenlijk hoort
wij zijn de kinderen der
sterrenstof
nooit groeiden wij ouder
en nooit verstoorden zij onze jeugd
wij praten wel zuiver…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 Engelen duwen een wolk voorbij.
-------------------------------
uit: 'Gedichten' (2005)…
Op hoge hindelopenbenen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 jij loopt niet
maar je gaat
in harmonieus bewegen
op hoge hindelopenbenen
droomt nooit weg
maar je ogen trekken
met magie de blikken
van een ander naar je toe
lacht wolken
weg tot blauwe hemel
en laat jouw zon
de mensen warmen
verstaat wat
wij steeds camoufleren
knipt lint en frutsels af
als wij dat willen etaleren
waar je…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
Gelaakte grond
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
616 was ik ooit langs die brute bergen omhoog geklommen
had ik dan geweten waar wolken overgaan in water
steeds breder de baan makend naar beneden
waarom wilde ik hoger waar de grond harder wordt
dichter bij god of goud van aardse zaken
kon ik niet geraken, edoch die gedachte zal ik laken
hoog en machtig striemt de kou, slaat ranselende wind…
weekend is altijd feest
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.691 weer een feest
Wanneer het weekend is aangebroken
En ik even mijn gedachten kan legen in de prullenbak
Zodat mijn emotie en geweten de hoofdlijnen zijn
Voor in het weekend, als ik weer eens lekker
Uit mijn dak ga in de discotheek of als het weer
Eens mooi weer wordt, want dat was het vandaag
Toch wel redelijk en morgen is het dromen op de wolken…
Herfstwind
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.638 Herfstwind verdrijft de witte wolken,
Ganzen trekken langs het lege zwerk,
Nog geuren chrysanten en bloeien orchideeën,
Kon ik mijn vroeger lief nu vergeten,
Bijna was ik gelukkig,
Met mijn bloemenboot op de Fen-rivier,
Wit schuimt de stroom langs de boeg,
Fluit en trom houden maat met de riemslag,
Onder 't rumoer broeden sombre gedachten,…
Prelude ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
634 Deksels vallen van de wolken,
een slagboom aan de horizon,
een paraplu van dromen houdt
de afgedwaalde zinnen niet tegen,
ieder woord een uittocht, snel
verdwenen over de paginarand,
van achter de oorsprong koersend
vanuit een gekend verleden of naar
een onbekende einder, refrein op
een onbeschreven blad, uitvlucht
voor zovele kunstgrepen…
Nestelend in de schepping
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
575 de luwte van de morgenzon
waarin ik voel, hoe ook zij
worstelt in het oneindige
zo tussen het grauw
wil stralen in het blauw
boomtakken zwiepen in kaalheid
gelijk een opgevoerd dansstuk
strooien bladeren rond als confetti
grote bonte vlokken
een kleurig herfstfeest
toch raakt de glans mij nog het meest
ik zie hoe tekenend in de wolken…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 ik draag de winter warmer nu
een dikke trui past beter als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt…
Korzelig ?
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
487 De luie dag is weer gekomen,
mijn blik op de tijd is weids, ik
peddel fietsend huiswaarts om
verder uit te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het duin en
horizon zijn beknopt, de lucht gefopt
door wolken bijeen gedreven schapen.…
Een thermoskan is nog geen kus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Donkere wolken pakken de
koeien samen en schuren nu
de kortste weg naar binnen.
De boer opeens ook al daar
helpt met een stok.
Huu huu, roept hij.
Je kus kan ik wel vergeten
bezig als je bent met het vouwen
van ons dekentje.
De thermoskan is zoek.
De regen valt.
Huu huu roep ik.…
Morgendeken,
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Blouse in de warme wind
gevuld als bollend zeil,
bezeilt de zon , haar maan
tussen huid en hemel,de
eclips van het bestaan
ontstaat de blozing van een
omhelzing, kom in de armen
van het windekind wat tussen
witte donzen en naar naakte
wolken voert zich tot een speelse
lichtval om de monden spreidt,
de bron van oorsprong tot een
brede…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
Als toeval het toelaat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Ergens waar het lot zweeft
tussen geluk en noodlot
stort het toeval neer
blijft soms langer hangen
in de atmosfeer van ongeluk
De regendruppels glinsteren
in hun weerkaatsing van de zon
van de maan en elk beetje licht
Dat een kleine regendruppel
de wolken kan manipuleren
zon en maan beïnvloeden
klinkt schier onmogelijk
Wel kan zij…