5126 resultaten.
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 Wanhopig telt hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit…
Mijn vader
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
4.254 De was op zolder hangen
want boven is het altijd droog,
halverwege even op adem komen,
steeds die twee trappen omhoog.
Toch is het beangstigend,
het afscheid komt steeds nader,
maar voorlopig geniet ik nog
weer elke week van mijn vader.…
RESET
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
827 gewetenloos wordt je een poot
uitgedraaid een ander knijpt
ongegeneerd je keel dicht steekt
een stok tussen je benen inter-
actie waar je niet goed van wordt
met wijd opengesperde ogen
beleef ik de benauwende realiteit
waarin onvoldoende ruimte is
om te ademen laat staan eisen
te stellen aan de luchtkwaliteit
met een uiterste krachtsinspanning…
Wir War
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.
Leven doe je zij aan zij,
ik vraag je hier: verlang naar mij.…
Verlang naar mij
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.337 Ik voel je adem, de angst neemt toe,
al deze gevoelens maken me moe.
Het hart op de tong, je zachte lippen,
ontroerende woorden die mij ontglippen.
Leven doe je zij aan zij,
ik vraag je hier: verlang naar mij.…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik tuimel door een mijnschacht
Gevuld met hete adem
De minnaar die me belaagt
Een gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga…
haar vruchtvlees
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.623 De aanschouwing van haar ranken flanken
rondingen overvloedig gepresenteerd
eist zij maagdelijk genomen te worden
liefdevol overweldigd en grof verteerd
Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel
pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken
verstikt zij mij adem geeft zoete mond
haar zinnelijke sappen spatten in het rond
wanneer ik mijn dorst les…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen voet dwars
zonder geld wordt niets gemaakt
ik beweeg en fiets mijn premies
laag geschat maar adem…
Tour de France 100 jaar ...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.441 héél erg benadrukken
Tijdritten en sprintetappes
en heel veel vlakke stukken
Truien, wit, geel en groen
Ook het bergklassement is "top"
Voor veel renners een crime
Maar wel 'n trui met bolletjes erop
Mijn bewondering voor deze mannen
Is niet in woorden uit te leggen
Aan radio en buis gekluisterd
doe ik in huis helemaal niets
ik adem…
Zonder titel
gedicht
1.9 met 326 stemmen
105.340 Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd te veel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan buit en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…
Vader met zoon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.293 het zand zit vader met zoon en berust in geduld
De voeten in oude sandalen, machteloos mak
Hoe zou ik u beiden niet herkennen, onlangs nog
zag ik u, mijn broer hield tegen zijn borst bemind
een breekbaar lijfje en in zijn palm rustte toch
precies zo'n handje van zijn klein slaperig kind
Moe heeft het zijn ogen dichtgedaan
alleen zijn adem…
Gesneuveld
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.537 Vragen die de adem voeden.
Raak haar lauwe, grauwe hals
En proef de lome ochtend.
Met een kriebel in de vingertoppen
Vind ik de diepste kern
Vel de beer die mij belaagt.…
dichter
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.069 zijn
bij jou
met steeds meer woorden
in het krijt staan
sprakeloos
van al mijn zinnen
die jij hebt losgemaakt
in mij
toen uit jouw lenteogen
al het winterwater smolt
ontdooide willekeurig
elk woord dat hiervoor stond
hoger klom de zomer
tot de dag totaal was uitgerekt
waar op de ijle toppen
van de kortste nacht
geen woord meer adem…
George is dood
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
2.405 Maar mij deed het veel, het liet me huiveren,
ik snakte naar adem om m'n gedachten te zuiveren.
En ik ging terug naar 1970, ik was nog jong,
ik hoorde hoe hij me 'My Sweet Lord' toezong.
Vol passie liet hij zijn gitaar gieren en janken,
te ver weg om hem toe te juichen en te bedanken.…
sollicitatie
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
2.367 naar complimenten
vissend
vangt u telkens bot
en zelfkennis
missend
verzuipt u in uw lot
uw woorden zijn
vergeten
omdat u zich versprak
tot op de draad
versleten
noemt u uw vodden, pak
een overhemd vol
gaten
met vlekken in het zicht
waar ooit de knopen
zaten
houden nietjes alles dicht
uw adem geurt naar
dieren
- maar dan wel jaren…
De Zwerver
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.500 Zorgeloos dut ik langzaam in
In m'n linkerhand een fles zure wijn
Dronken, met een straaltje spuug op m'n kin
M'n walmende adem stinkt naar azijn
Met m'n hoofd op een steen
Onder een brug aan het Louvre
Bloedend het hoofd, opengehaald het been
Doch vrolijk klinkt mijn ouvre
Het zwerversbestaan zit in m'n bloed
Ik zweet m'n vuile…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
De werkelijkheid zo het is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
967 Vertaalde foto's die in kleur in het hoofd
het vliegen zweven dansen bevriezen,
dat het alleen als sculptuur binnenin de adem berooft
alles om maar niet maar nooit te verliezen.…
Monoloog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
902 leidsplan
dat de Boboïne ijverig ijdel en trots
een half jaar eerder presenteerde van
haar onderhorigen een luisterend oor:
‘wij hebben even zojuist toch maar even
projectmatig planologisch breed ingezet
ons ingezet voortdurend intens strevend
naar HR (= Hoger Rendement) gelukt
ondanks tegenwind averij hoe het ook zij…’
de Boboïne haalt adem…
Gestriemd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.936 tomeloze vloed verandert
Tekent nieuwe lijnen
En haar gelaat glundert weer
De hand vat moed
Om te graaien zonder blos
Naar de ontluikende stroom
De gekartelde bloem
Die zich in een plooi verschuilt
Zie, het hemels geschenk is bezoedeld
Gestriemd, een dichtgeschroeide wonde
Het blijft een raadsel dat brandt
De geur van as en sintels ademend…
Broomhoudende vlamvertragers
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.340 Op verzoek van deze wakkere groenen
begon het AZG een gedegen onderzoek
en uit die academisch onverdachte hoek
bleek dat wij talloos vele miljoenen
giftige stoffen in onze eigen bloedbaan
hebben gekregen door in te ademen,
consumeren en wellicht ook zure regen.
Nu wordt er “snel” iets aan gedaan.…
Silhouet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.059 Tastbaar maken jaren stervend leven
regenachtig of zonnig, elke dag
voel ik de adem naar buiten streven
zie ik het zoeken naar die oogopslag
waar ik mezelf in terug kan vinden
het is meer dan kinderlijk verlangen
ook volwassen zoek ik speelse winden
omdat mijn taken ermee samenhangen
soms voel ik me zeker als vrije man
dan zie ik ook mezelf…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen van
feestguirlandes verre landen stranden zee
dichtbij, en je naam zwerft als een lange adem…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 Je bent zó mooi, vol verleiding
Mijn adem stokt telkens als ik je zie
Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon…
liefde door je heen
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.381 sterrenvingers
wolkloos, wanneer het lied der minnen
in mij komt, als vlinders vol vuur
de eindeloosheid wacht,
duwt mij brandend voort, opwaarts
naar geluk, hoger en hoger,
met vleugels van licht
laat me warmen, wentelen,
waaien
in die zielenvonk
ik kan niets meer bedenken
dan de witte sluiers die
jij ,
getooid
met adem…
DOWN UNDER
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.332 ---------------------------------------------
....Nieuwsfeit:
In Wellington is een Nieuw-Zeelander 244 meter onder water gebleven zonder adem te halen, naar verluidt een wereldrecord. Dave Mullins (26) zwom bijna vijf lengtes onder water in het 50 meter-zwembad van Wellington.…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 De bladeren vallen vroeg dit jaar
ze zijn het ademen doodmoe
in mijn longen rookt de industrie
walst het staal van hoogovens.
Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
de vlakte van inzicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
890 heden, ben ik genood
de toren van uitzicht
te beklimmen
reis met koffers vol
vragen en gedachten
naar de Vlakte van Inzicht
teneinde de wijsheid
te zien, te beminnen
ik bestijg duizend treden
elk bekleed met een
zinderende spreuk
doch boven, geheel buiten
adem aangekomen
stel ik de fundamentele vraag
is zoeken naar de Heilige…