4016 resultaten.
De vraag van Gorter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
725 Dan keert ze terug van haar nachtelijke tocht
en spint uit dunne zilverdraden,
de beelden van twee Vissen en een Ram
tot een ragfijn weefsel langs kale takken,
stil verlangend naar de terugkeer
van haar koperen minnaar in de avond.…
Zomer
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.309 En 's avonds keek ik
Zo stil en stom -
Ach, toen geleek ik
Een oude blom!
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
God zag me, en zei me:
'Wat doe jij daar?'
'Och' zei 'k 'kom bij me
En pluk me maar!'
-------------------------------------
uit: Eenzame liedjes (1906)…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 de herfst is de avond van het jaar.
vallende bladeren zorgen voor schemering
en het licht van de bloemen is klaar.
deuren en gordijnen gaan dicht
en het mooie meisje met die jurk van haar
ze hangt het netjes terug in de kast,
en ik stoei op een bladerendeken met haar.
de winter is de nacht van het jaar.…
Rome na de Galliërs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
897 Overgebleven eer
sleurt 't landschap weer in actie
houwt uit de heuvels
een ongeziene vlakte
bouwt onstuitbaar voort
aan 'n marmeren uithangbord
Dankzij z'n ballingschap
wakkert de stads beste vriend
de illusie van 'n rustigere
toekomst onbewust aan en
misbruikt z'n inzicht jammer genoeg
niet als dijk tegen
de naderende Tiber
Na de avond…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 Haar vlees wil hem verlokken
zegt hij laat maar
je bent niet bevallig
een huis is ze niet waard
een regenton is goed genoeg
onverschilligt hij
woede moet ze koelen
desnoods op onschuldige
vliegen op witte muur
`s avonds huilt ze stil
in een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt…
Marine in Sodom en Gomorra
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
927 zin in 't zilte schuim
van dek hoorde men ze in gezang
falderie faldera van je hopsasa
jullie landrotten popla poplala
doet 't in je broek bent zo bang
minister Kamps zelf heeft gezegd
de normen van nu af zijn verlegd
we hebben vele vrouwen aan boord
dat is zoals hij wil dat 't hoort
's nachts keurig apart gevest in hutten
bij avond…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.509 dikwijls, maar wat later
Zoek de spiegeling waar haar tinten minder hard gillen
Een zon moet eerst stijgen en doordrongen worden met regen
tot haar stralen doorbreken waar wolken bewegen
Tegen het blauwe linnen een schreeuwend palet zingen
waar oneindig aantal tinten tegen wapperend doek beminnen
En wanneer haar bron voldaan en gracieus de avond…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 de avond verging en de nacht;
toen de morgen hun lichamen vond,
was hun ziel reeds ten prooi aan de nacht
waarin ook de wereld verzonk.
-----------------------------------
uit: Tempel en Kruis (1940)…
De droom
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.168 Bij kaarslicht in een donkere bodega
realiseerde ik me op een avond
dat er een bizarre waanzin
achter haar wimpers brandde,
na lang aandringen
en diverse glazen Rioja
vertelde ze me uiteindelijk
van haar steeds wederkerende droom:
‘Een man met vreemde ogen,
wit en glanzend als kiezelstenen,
gooit met een vastberaden gezicht
gouden honingraten…
De profundis
poëzie
4.0 met 13 stemmen
4.289 van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.
Heere, dat hij ruste in vrede,
zei de priester, ende wij:
Dat hem, in alle eeuwigheden,
't hemels licht geschonken zij!
De profundis!…
Langs zomervelden
poëzie
4.0 met 10 stemmen
1.957 Langs zomervelden wil ik zwerven,
waar, uit den hoge, 't heimvol duister,
doorzilverd van de sterrenluister,
neerzinkt als dauwvocht zoet en lavend;
waar sterren liefdevonken wekken,
en, in den weeldevolle avond,
onze armen zich ten hemel strekken.
1889…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Wijsheid zweeft hoog,
strijd van zijn roots afgeschilderd
gruwelijke werkelijkheid als echo
om de eenzame prairie te vinden
moeder aarde slaat 's avonds
op haar geestentrommel
de dodendans ligt in haar handen,
terwijl de houten panfluit ontwaakt
en de wolken vooraan drijft,
krachtigt native spirit indianenlanden.…
Zonder hem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.110 Och ze kwam de dagen wel door, ze hield
zichzelf bezig…maar alle dagen deed ze
hetzelfde leek het wel. om van de avonden
en nachten maar niet te spreken.
Die leeg en eindeloos bleken.…
Zachte dagen
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.399 vliet
Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond…
ASIEL
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.056 één mag mee in de auto en de tent
die is dat al jaren zo gewend
maar elke zomer gebeurt het weer
je leest het overal keer op keer
HOND ACHTERGELATEN
vastgebonden in het bos of op een veld
een pension of een asiel kost te veel geld
zó komen ze er ook van af
soms met spijt achteraf
menig kat loopt buiten op straat
te mauwen tot 's avonds…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Tot nu, deez' avond voor mijn raam,
Wijl stem en stap weerklinken,
Ik in dit smachten zonder naam
Opnieuw mij mag verzinken.
Maar ànders dan het blinde kind,
Want zie, ik vouw de handen,
En dank de meester die mij mint,
Zaaier der bloemenlanden.…
Toekomstplein van Rotterdam
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.412 Toekomstplein van Rotterdam
Een plein is pas een plein
als 't een plein is met 'n fontein
als je je handjes en je voetjes
kan laten voelen zacht en zoetjes
in schoon springend spetterend water
meimerend over vroeger, heden en later
als je met acceptabel stadsverkeer
kan flaneren met je liefje heen en weer
en als de lichtjes 's avonds…
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 ’s avonds schreef ik je naam
in mijn hart
diep van binnen kwam ik je tegen
liefde bleef hangen
daar kon ik bij uitrusten
om te slapen
als dauwdruppeltjes zacht
liet jij mij hoog zweven
op de snaren van mijn hart
gloeide fluwelen magie
boven mijn verstand
ja 't is voorbij
de wind is gaan waaien
op het gewicht van einde
het water…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Mijn oogstlied klonk -
Mijn avond zonk - -
En schuw, langs lege akker,
Riep nog een enk'le moede toon
Gedachten aan genoten schoon
En blijde arbeid wakker.
Nu wordt het kil
En eenzaam-stil,
In donker blijf ik dromen;
Ik tast naar handen die me ontgaan...
Ik roep de stille zielen aan -
Die nooit meer herwaarts komen...…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 Avond zwart, sterren helder.
Plotsklaps vormt zich de muur,
gegil van staal op staal, brekend
glas dat naar binnen is gedrukt,
in een flits staat de wereld stil,
mijn blik opzij, zij (god zij dank)
heeft niets, ze roept je bloedt, ik
voel het lopen van het hoofd
en wangen over mijn gezicht.…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 Pas ’s avonds legde zij haar masker af
pas als zij in ‘t dromen vluchten mocht
Geheel haar bestaan ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker…
ZACHTE DAGEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
932 Bezaaid is met het gulle sprankelgoud;
Nu schaduwlanen koel
In kalme schemer mijmervol
Zich allerwegen oop'nen; nu het riet
In fluisterbeving zoetlijk neigt,
De vijver waai'rend met zijn schucht're koelt',
De vijver zelf in roerloosheid gestrekt
Zijn lange waat'ren rekt,
Gesust door stille zomerzoelt';
Nu 't donk'rend luchtblauw in de avond…
De Profundis
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.224 van het vroegste morgenbreken,
tot des avonds wederkeer.
Want bij u is medelijden,
is verzachten des gekwels,
groter als het wederstrijden,
als de boosheid Israëls.
Heere, dat hij ruste in vrede,
zei de priester, ende wij:
Dat hem, in alle eeuwigheden,
't hemels licht geschonken zij!
De profundis! zong de bede,
De profundis!…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Het leeft onwrikbaar
tussen het openlopen van de morgen en het slapen van de avond.
Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is.…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Als dan de avond dringt
de zon goud geel in de Noordzee zinkt
zee en land verkleuren in een gouden gloed
besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de duiven op de dam
gejurkt in nederlands oranje
bedekt zij uitdagend zedig
haar kanten witte broekje
terwijl zie zwierend en zwaaiend
uit volle borst haar tonen zingt
met moppen van formaat
die ooit niet tailleur misstonden
luchtig zij vrolijk ondeugend
de avond…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Het noodweer week, en onderdoor de donkere,
zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen
gezonken in de vroege middag, blonk er 'n
reep wit-blakende zonne-hemel heen!
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen!…
Neeeeee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Gisteravond liep ik even over straat
begin van de avond, dus nee, niet laat
gewoon een ommetje om de benen te strekken
er liepen er wel meer, net als ik ' van die gekken"
't Was nog net niet droog maar scheelde niet veel
en ach een druppel meer of minder, ik ben toch nog heel?…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 De avond laat weer zijn schaduw vallen.
De dag kleedt zich uit
en in het terugblikken schilder ik het portret van het mysterie.
Haar laatste stuiptrekking ebt weg in golven en laat tekenen achter
van een naamloos gezicht
en toch zweert mijn hart het te herkennen;
mijn ziel gecreëerd door mijn eigen denken.…
De krekels en de wandelaar
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.110 De avond borg zijn schoonheid weg
- Zijn schatkist op een kier -
Ik zag het niet, 'k zocht langs de weg,
Ik zocht zo'n zingend dier, -
't Was ginder dat ze 't riepen:
Kom hier! kom hier! kom hier!…