4025 resultaten.
K h vn J
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
739 Wat zie je
aan het einde
van
het lange zicht
een diepe lijn
erbij
in je gezicht
een hart
beproefd
verlangend
naar liefde
Wanneer ik
dan
mijn lamp
over jou
laat schijnen
mijn lief
zie ik
in je ogen
jouw warmte-
oh liefde puur sang -
de schoonheid
van je lach
de zuiverheid
van je hart
je geest zo rein
je pijn
diep weggestopt…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 -------------------------------------------
slingeren - hangen
stillen - glad maken
gekrolde zee - krullende, golvende haar
hier - op het door Dullaert beschreven schilderij
wel - misschien
zilver - het grijs van de ouderdom
goud - het blonde haar
verdruipt - weg druipt
Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 Voor jou dans ik de regenboog
en treed de hemel zachtjes
binnen golft de liefde hoog
bevrijdt jouw zoete lachjes
Van zeemeermin en zonnegod
droomt in de knop der minne
een hartenklop haar bloesem bloot
zeer wulps in den beginne
Was Eva Adams rechterhand
verbannen ver van schoonheid
regelrecht naar niemandsland
waar niets nog op een god…
De wereld is van klei.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
577 Ze kneedt de klei, in de ogen
van verwondering, omlijst door
een ranke schoonheid, kracht
gepolijst door magische handen.
Geroerd door water uit de schaal
van broosheid, de vorm gestileerd
tussen schuld en goedgelovigheid,
in de creatieve verwachting te mogen
zwerven door haar onschendbaarheid.…
gedacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 zeg
De nood en drang
Houdt mijn snelkloppend hartje in bedwang
Het willen van iets echt
Het vechten voor niks slecht
Het bedaren in gedacht
Geeft haar en haar zijn alleen
De macht over mijn hart van steen
De kracht ligt in hetgeen
zoveel gemeen
Het praten en luisteren
Het lachen en zwijgen
Het wachten en friemelen
Terwijl ik u schoonheid…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
Deze week die echt bestond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Voor onze zoon Rik
* 25-07-1990 + 25-07-1990
Vierentwintig jaar geleden is het al
Dat we jou in schoonheid kregen
Jij knappe zoon ons in droefenis gegeven
In de voorlaatste week van de zevende
Maand van het jaar dat nooit zal worden
Vergeten - we hebben je in liefde ontvangen
En zachtjes aangeraakt, tranen gehuild
Omdat wel je…
11
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.615 Nu vergaat haar trotse schoonheid.
Hard gevochten, toch verloren.
Ze doet de roodgloeiende schoenen aan haar voeten
en ze danst, danst, danst
met alles wat ze heeft,
met gloeiende schoenen blijft ze dansen
alsof ze sneeuw wil vertrappen.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 roos op het netvlies
geboren, magisch beeld
tussen het alles of het niets
een bekend gezicht verschiet
van tint als zij uit de transparante ogen kijkt
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een wijsje klinkt
die alleen deze mens verzinnen kan
tekent naast verdriet, de schoonheid…
De Schepping 3
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
480 staan
Ik pak het met de dragline aan
Er is maar één dag tijd~
Hij groef wat kuilen in de korst
Het water stroomde aan
Geen druppeltje werd er gemorst
-Nou ja, wat spatjes op de borst-
Zie daar: De Oceaan
Het nieuwe land dat zo ontstond
Lag nauwelijks één tel braak
Het kiemde rijk aan boerenbont
En strooide vrucht en zaden rond
Ter schoonheid…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 niet
want het zachtroze licht mengt alle kleuren tot liefde
en ik pak je hand
in de ziel van je stap
op de vederlichte herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit te kijken
op een heuvel, koningspaar van een magisch vergeten rijk
onze schatkist het goud van de avond
ons volk de vroege nachtegaal
Zo zitten we stil
alle schoonheid…
Ik ging door het lint
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
829 controle te krijgen
doe je zo'n kans maar één keer op keer op keer op keer op keer
klopte mijn hart in mijn ogen
blikkelijk wilde ik weer naar haar toe
geven dat ik helemaal mij zelf niet meer was
en niet normaal
hang ik mijn emotionele was niet zo buiten aan de draad
was ik helemaal kwijt en vond ik ook niet
verblind door haar schoonheid…
Lofzang op Het Leven II - Openbaring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
631 Haar wonderlijke schoonheid lijkt omgeven
door een indolente dorpsidylle.
Zij accumuleert de werkelijkheid en
buigt daarbij de tijd en ruimte om.
Gehuld in dit gehucht van alledag
klink ik haar vast aan mijn bezielde blik.
Diep in mij ziet zij het vuur. Zij ziet
de drang en bloedrood vuur, ziet mijn verlangen.…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 alle
weelde van het onmogelijke niet alleen te zijn
zo arm en weinig zodat het ons aan niets ontbreekt
niet bedroefd te zijn in werelds zorgelijke wegen
van onvolmaaktheid te mogen leven met de pijn,
gereinigde zuiverheid uit de bron van wilde regen
voedsel voor de zintuigen niets te missen maar
niet alles te moeten begrijpen, haar schoonheid…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij hebben juist weer iemand overleefd
en nee, wij gaan geen gedichten maken godverdomme
waarin we de bezongene niet bezingen maar zijn lot
ontvormen tot een stem van weemoed, zich verstamelend
tot onschadelijke schoonheid…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Krachtig spreken fel Vincent Van Gogh's kleuren
in zijn olieverf impressies een spectrum van
eigentijdse schoonheid en maatschappelijk leed.
Kan Nederland zijn artistieke talenten nu nog
bekoren, waarin door het excellerende vermiljoen
de liefhebber de negentiende eeuwse meester nimmer
meer vergeet.…
Menselijkheid
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.319 dat ik al die schoonheid in mijn vlees moet dragen!...…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 zekerheden
dat onverbloemd en vrij vertoon
pijnlijk aan het licht kan brengen
waarin ik diep te raken ben
zing niet graag in ondertonen
van versluierd honen en betreuren
wil naar boven kunnen brengen
waar ik voor sta, mij in herken
mijn stem laat zich graag voluit horen
tegen alle wreedheid en geweld
waar wij in angst voor schuilgaan
en schoonheid…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Net op 't moment
dat je er vliegensvlug langs rent of rijdt
en er nog net oog en humeur voor en tijd
Of is het gewoon
een verschijnsel van de natuur
Hoe gewoon is dan schoonheid,
onschuld, geduld en puur
Dit gepeinzel geef ik aan aarde
terug en het bos
daar liet het me immers ook los…
Kan pijn je leiden?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Mooi blijven is pijn lijden,
maar wat is schoonheid
als je het innerlijke lijdt?…
De Syrische verpleegster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Toen pas zag ik de twee vriendelijk ernstige ogen,
de pupillen door irissen donkerbruin omrand,
donkere wimpers iets doorgetrokken en gebogen,
geheime schoonheid uit een ver oosters land.
En uit het niets kwam haar koele hand
die zacht streek over mijn koortsig gezicht.…
Genetische schat
netgedicht
1.1 met 23 stemmen
426 applaus dat samen
volmaakt voelde
elkaar stimulerend
aanvoelend in details
de muziek van
wolken en wind
danste met ons mee
en regen spoelde
ons schoon na de
ovatie van bomen
en struiken en het
bloeien en diepste
buigen van de aller-
mooiste bloemen
we dansten heerlijk
luchtig in de lichtste
en doorzichtigste
gewaden om enkel
de schoonheid…
Krullig schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag haar gezicht
en profiel in de
spiegelruit dacht
dat zij a- live
naar binnen
zou stappen
waar ik van
de wereld in
de ban van haar
heftig geemotioneerde
blik de ogentaal aan
het ontcijferen was
die was gemarkeerd
met een buitengewone
hoeveelheid expressie
in kleur en haar gezicht
etste een bizarre
schoonheid…
Wij op de buhne
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Wij op de Buhne
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
376 tussen ons
dansten de woorden
op een eigen melodie
twee mannen op
de bühne nog
zonder publiek
de uitnodigingen
waren niet verstuurd
de schoonheid
als publiekstrekker
zat op de enige stoel
zij was gevraagd
mocht interrumperen
op ieder moment
vandaar haar blanco
script en vrije blik
zij had geschiedenis
met de blonde zonder
dat…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Het is een gave en een
gewicht tegelijk, de schoonheid van
nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit
een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt.
Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt.…
Duisterbloem
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
294 natuur
klimaatzorgen en oorlogen
ze komen samen in de ochtendkrant
arrogantie heeft de voordeur gesloten
gedecoreerd met nog meer twijfels
schaduwen zijn heengegaan
grote geesten lijken verdwenen
eenzaam feit is dat veel mensen
pure natuur zullen vernietigen
de muze is een erudiete duisterbloem
je hebt haar lief, die soevereine schoonheid…
De rust in zijn stem
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.730 Een leven gevuld met innige
klanken en verhalen, de geur van koffie,
de toon van mededogen, de lach achter de weemoed,
de blik die begrijpt, dat schoonheid schuilt in wat vanzelf lijkt te gaan.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Ongenaakbaar in jouw schoonheid,
licht bewogen, zonder schroom.
Een ongebreideld verlangen
neemt bezit van mijn bestaan.
Jouw essentie doet mij smachten
naar een leven dat ik durf te ondergaan.
Echo’s uit een ver verleden
rafelen los als draden van een web.
Een opflakkering van onschuld,
vloeiend, van vloed naar eb.…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…