5005 resultaten.
jonge moeder
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.398 steeds gebonden
haar hart te veel bezeerd
de weg nooit goed gevonden
geen antwoorden geleerd
het kind niet mogen zijn
dat zij toch echt moest wezen
haar wereld veel te klein
haar blad nog ongelezen
haar woorden onbegrepen
emoties in de knoop
haar liefde ongeslepen
haar dagen te veel soap
geen warmte kunnen geven
zij heeft het zelf zo koud…
stil op straat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.071 Verkeerslichten staan op groen
Ik kan zomaar doorlopen
Maar al had ik een miljoen
Kan ik niet spenderen
Tralies bederven het zicht
Spullen zijn verdwenen
In de etalage brandt wat licht
Mijn reis maar weer vervolgd
Op weg naar het feest
De trap weer opgelopen
Ik ben in de stad geweest
Zonder mensen lijken gebouwen
Verlaten en koud…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 Ik geloof dat ik je wel geloof
In je ogen hopeloos verdwaald
Als jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij en mij te zijn
We blazen roze bellen
En lopen over knalgeel gras
We hoeven niets meer te vertellen
Over hoe het eerder met ons was
We gooien sneeuw door een ruit
Een grote koude…
de rivier
gedicht
3.6 met 83 stemmen
47.188 de veerman bracht me zwijgend naar m'n doel
gene zijde van een ijzig koude stroom
daar wenkte -tussen lelies- een fantoom
ik naderde, gedreven door gevoel
hij vroeg met zachte stem z’n pad te volgen
en leidde mij naar schimmen in het veld
'u wordt verwacht', zo werd me nog verteld
vervolgens werd hij door de mist verzwolgen
de schimmen…
Vrij voelen !!!
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.845 Voorheen voelde het als een koude steen.
Ik voel me weer blij en gelukkig.
Ik kan het leven, denk ik, wel weer aan.
Mijn slechte periode probeer ik te vergeten
en ga nu alleen nog om met mensen die mij "echt" zien staan.…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots volbracht
nu heeft de koude…
goudijs
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.004 blinkend goud kroontje
boven op je hoofd
liefde en lusten
verdriet in ruste
door ijs verdoofd
koningskroon
balancerend op mijn hand
licht en bevet
lastig parket
schoppend in het zand
nu hier graag
voor even of altijd
oppervlakkig en diep
statig schiep
de tijd vermijd
scherpend metaal
oorpiepende kras
koud en kil
de individuele…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 Hij straalt intens zijn koude macht.
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein,
vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn,
water in een strenge nacht tot kracht.…
De tandarts
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.002 't Was koud buiten,
dat kon er ook nog bij,
maar uiteindelijk zit er
een nieuwe vulling in,
dus ik ook weer blij.
Waarmee ik maar beklemtonen wil
dat aan alles
ook een goeie kant zit, zeker wel.
't Was gewoon een kwestie van snelheid,
dus tandarts, dank je wel!…
Het Zilveren Kruis
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.159 Knopjes parelen erover
als ongelijke druppels koud.…
AdaMelk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
988 De koude messen snijden kil door een gestolde melk
Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt
Stil, doch week geknepen
Dril de verse room – drink uit de moederkelk
Gespeende verlangens sijpelen over
De buik als gouden boterberg
Bedekkend de bron van zuivelheid
Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit:
Och arme mocht gij…
liefde op het eerste schrijven
gedicht
3.9 met 90 stemmen
39.203 in zijn
latere gedichten
toont hij
zoveel gezichten
-maakt haar bang-
zij heeft hem met
haar tranen geschreven
sindsdien
is hij stil gebleven
-al weer zo lang-
het was liefde
tot het laatste schrijven
zij voelt
haar schrijfspieren verstijven
-het maakt haar oud-
zijn woorden
nu inktzwart
verduisteren
haar hart
-voelt zo koud…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Ijselfjes, glinsterend van de pret,
schaatsten sierlijk over 't koude glas
en alsof het gisteren nog zomer was
dansten in vluchtige nevelzeeën
schaars geklede winterfeeën.
Verdwaald in duizend dromen
zag ik vannacht de winter komen.
En toch sta ik versteld
nu de oude torenklok mij wakker telt.…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar lichaam koud…
Alles...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.079 In de vlucht van mijn bestaan
sloegen daar mijn vleugels lam,
adem stokte, beweging verstilde,
alsof de bliksem binnen kwam
Donkere wolk , koude regen,
kilte omarmde mijn gevoel,
nutteloos, ontroostbaar,
zonder ook maar enig doel
Op het ene volgde het ander,
hield me nauwelijks tot staan,
enkel enige verantwoording,
geboden me om door…
Twijfel
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.303 Snelle schimmen vullen de ruimte
Verstrengeld vergeten zij aldaar
Zij horen niet bij elkaar
Niet loslaten, zij wachten al een jaar
Aanrakingen zijn lieflijk zo samen
De passie lijkt heel vertrouwd
Een rilling trekt over de lichamen
Al is het zeker niet koud
De klank van muziek tracht pijn te verlichten
Blikken kruisen en tonen schuld
Nog…
Als de heide bloeit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.257 Er ligt een heideveld in het bos
dat gul haar paarse weelde bloeit
waarin insecten diep verzinken
als zij verzot het lokken drinken
dat als een gouden glimlach vloeit
Vogels fluiten een trillend lied
in flirten naar de warme zon
omdat zij een nieuwe dag begon
toen de nacht hen koud verliet
Beuken lijken zich te strekken
alsof zij met…
die gepunt mijn wellust dorsten
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.926 ik plak je poster
op een kale muur
in neonlicht je lijnen
maar krab je ogen uit
ze keken in mijn ziel
ontdekten mijn geheimen
je lichaam voelt koud aan
ik laat mijn handen gaan
langs neus en lippen die
zich vochtig in rood plooien
je ranke borsten die
gepunt mijn wellust dorsten
ik scheur de benen
van je lijf omdat je die
genomen…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Ik ben nu verder koud voor mijn aards lot:
Der aarde vreugden sterven, maar ik druk
Mij-zelf aan mijne borst, en lach noch snik.…
Offerlam
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.874 De begeerte stokt in mijn stem
De honing van mijn ijl geblaat
Lieten haar twijfelend achter
Een meisje nog
Dat haar voddenpop martelt
En niet maalt om mijn hoofs gezwets
Ze wet het mes en dartelt
Ongenadig om haar prooi
Drijft het diep in de strot
Het lam ligt spartelend op het offerblok
Haar greep wordt slapper
Door mijn ader gaat een koude…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
Mijmering
poëzie
3.8 met 26 stemmen
2.843 Vóór ik haar had gezien, was dof en koud
De zomerse natuur, zo warm en licht, -
In 't beekgeruis hoorde ik geen stille kout,
Voor mij was bloem noch star een zoet gedicht;
Haar lief te hebben, werd mij tot een plicht,
Toen ik haar 't eerst en lang had aangeschouwd, -
Elke ademtocht was slechts aan háar gericht, -
Zij scheen me éen enkel wezen…
ik moet je wat zeggen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.494 in donkere dagen is het zo koud en kil
niemand zegt wat tegen me, het is zo stil
ik voel me zo alleen, ook als er mensen langs me gaan
ik ben bang en verdrietig, niemand ziet me staan.....…
Ravage
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.225 Zachtjes trilt de aarde
De stilte voor de storm
De natuur gaat flippen
De ravage wordt enorm
De zon zal verdwijnen
Bloemen verliezen geur
Door droogte geteisterd
Het leven verliest kleur
De liefde lijkt verloren
De warmte wordt koud
Eenzaamheid is geboren
Niemand die van je houd
Tastend in het duister
In de uitzichtloze nacht
Door…
verliefd
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.377 jou en mij
we zochten bei' de warmte op
in de luwte van voorwinters nacht
waar de zon in kim verdronk
de herfst nog werkte aan haar pracht
van talrijk' duizendkleurige bladeren
lichtend als parel'n in schuwe zon
die bij dageraad steeds lager stond
waar onze liefde aan kracht won
groeiend, regen en storm doorstaand
overwinterend koude…
nachtelijk verstillen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.158 waar luchten grauw
en adem mij ontglipt
als zucht diep in de nacht
’t geheime komen tikt
tik tik op ‘t raam
en beeld waaruit de liefde spreekt
klimt door de wasem
zoals de dooi de koude breekt
legt zich langs mij
in poel van mijn gestaar
als ‘k vraag wat er nog meer is
dan een schim van maan die daar
vangt uren in een hand
ze dorstig…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 , wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze herinneringen
beelden en gebabbel van de voorbije zomer
bezwangerd door de strengheid van de eerste sneeuw
boven mij een krijsende, loerende meeuw
niet alleen de zee en de winter waren nabij
ook de somberte, die mij gevangen hield in een
koude…
Aurora
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.146 Ze stapt weer op en gaat
ik zeg nog: pappa komt je toch halen
zij antwoordt: ja, en er verschijnt een lach
ik zie hen beiden als ze komen eten
een lichtpunt op een koude winterdag…