8334 resultaten.
AFGHANISTAN
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.040 minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
wanneer de wrede bommen en de mijnen
haar land gewelddadig teisteren, elk dag opnieuw
minstens duizend doden sterft ze, elke dag,
voor haar kinderen, onschuldige kleuters nog,
die niets begrijpen van bruut en donderend kabaal
terwijl haar hart hevig wringt en bloedt,
vertelt ze met haar zachte stem…
Sofia
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.274 Ooit kwam ze uit Duitsland
waarvandaan ze vluchtte met velen
als ratten van land naar land
als je ze ziet, mag je ze strelen
uiteindelijk is ze in Israël geland
Hoe oud denk je dat ik zal zijn?…
HERDENKEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 Onder het zwak aflopend duin
bloeien de blauwe distels
als nooit tevoren
Sterke bladeren als metalen schilden
maken het insecten moeilijk om te landen
De wind snijdt een gat in de lucht
je ziet een herinnering
die vergeefs probeert
één gebied te omlijnen
Een veld vol blauwe tractoren
de gele lucht geladen
groene voren lopen door het…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten,
Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs
Op een eiland, nauwelijks ontsloten,
Kaal en ruw, nog in de steigers
Maar onwezenlijk mooi.…
Als ik in jouw ogen kijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
869 Zij voeren mijn fantasie ver weg
naar een tropisch land; en brengen
mijn ziel tot rust onder de palmbomen
van een wit zandstrand.
En als ik in jouw ogen kijk en zij
voeren mij naar dat tropisch land,
dan voelt het alsof jij daardoor
meer werkelijkheid wordt, mijn
hart in liefde ontbrandt.…
MERLIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 besef waar het ontaardde
en weet immers wie jij bent
ken je werkelijke waarde
toen je dit land hebt verlaten
kreeg ik pas in de gaten
dat je niet meer geloofde in
ons sprookje en dat ik toveren kon
maar nu jij je dwaling overwon
wil ik hem weer zijn
jouw enige echte Merlijn
en waarom ik dat kan?…
De spiegel van al het mooie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Zij voeren mijn fantasie ver weg
naar een tropisch land. En brengen
mijn ziel tot rust onder de palmbomen
van een wit zandstrand.
En als ik jouw ogen kijk en zij
voeren mij naar dat tropisch land,
dan voelt het alsof jij daardoor
meer werkelijkheid wordt;
mijn hart in liefde ontbrandt.…
struinen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
133 we struinden dagelijks in niemandsland
het aangelande land “de Waddenzee “
die de gelegde vloed had gebracht
en eb had verzuimd het verzamelde
goedje mee terug naar moeder zee te nemen
zo verschenen wij, Marten en ik die over de
dijk - de waker over al het goede leven
daarachter behoedde tegen overvliedende
waterdragende stormen - richting…
Ochtendstilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
238 Boerderijen staan zonder
nadruk ergens in het land, aanwezig
in hun eigen ritme, terwijl het bleke blauw naar een
warme rand verschuift en de wereld haar adem lijkt in te houden.…
EAU, EAU, EAU
snelsonnet
3.6 met 25 stemmen
1.738 Zeg schat, ik heb juist bij de poort gelezen:
l’eau, da’s dus water, is hier op rantsoen.
We zullen het met weinig moeten doen,
niet méér dan ’n paar liter, valt te vrezen.
Dus schat, we zullen zuinig moeten zijn,
maar ‘k offer me wel op, ik drink wel wijn.…
Van Bergeyk naar Bretagne
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
508 Zwaag Westeinde
Fra Willibrordus uit Grave benee
de Sluis, André Mieux met de zachte g
waar Mary Servaes zong als ster zonder naam
van Schin op Geul tot de bergen
van Vaals
Die zeven die allerminst op elkaar leken
Doch immer hemelwaarts nooit neerwaarts keken
Waren in één tent vakantie aan 't vieren
In 't lommer- en schaduwrijk land…
Wat ik dacht van Freya LGW II
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
328 Alzo...een ode op hyperborea
lof gezongen op godin Freya!
wringend tussen snarende toetsen
en toetsende snaren
een hypertonale reis: electrifying
geen botsing tussen akoestische stijlen
tokkels van speelklok tot pierement
nu eens op rode oortjeshakken
stuwend transcendent
dan weer bezwerend
met mateloze sprongen
in laarzen van zeven…
een held
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.408 ze noemen je een held
maar je was zo alleen
in het veld
ze noemen je een held
maar je had zo'n angst
voor 't geweld
je was nog jong
geen twintig jaar
was met jezelf
nog niet klaar
was bang voor het gevaar
dat oorlog is
jij wilde geen held zijn
men maakte er een van jou
die stierf voor zijn land
voor zijn kameraden
weerloos --- nodeloos…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 In de verte, in de landen,
Daar ligt wat goud, -
De nacht maakt onze handen
Zo stil - zo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
voordat ze weer zichzelf vergeet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ik moet leven
met de schaduw
die ik maak
ik loop en heb
niet in de gaten hoe
vaak we mensen raken
ik vlieg daarom
veel liever op en kom
zo van mezelf los
ik voel me vrij
zij op de aarde
ziet en volgt mij
tot ik land
ze vangt me liefdevol
weer in haar handen
ik ben langs geweest
neem haar mee voordat
ze weer zichzelf vergeet…
Parasiet
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.110 Hij wilde landen op de kast
maar kreeg de kans toen niet
want beneden hem daar stond een vrouw
en vond hem een grote parasiet...
Ze stond al met de "flitspuit" klaar
en wilde hem bespuiten...
Hij dacht:"dat gaat zomaar niet,
Ik vlieg wel weer naar buiten...…
moeder
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.495 lichtvoetige bewaarster
van mijn vaders donkere ziel
en van mijn lichaam
ik zie je dromen en zingen
je beleefde in gedachten
romantische reizen
naar het “Land des Lächelns”
maar je maakte Apfelkuchen
en ging voor ons
te voet naar de markt
we mochten over je meubels lopen
en in je woonkamer tenten bouwen
je was er
je bent er…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Wij reizen deze zomer
door de mooiste landen
en worden parallellen van elkaar:
afstand in evenwicht,
zonlicht wederzijds ontvangen
dezelfde aarde elders,
evenwel duidelijk voelbaar
voor onze voetstappen.
Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
die vleugels draagt
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
975 ik ving je
met de lucht
die vleugels
draagt
ik heb
je vlucht
heel eventjes
vertraagd
je wilde niet
meer landen
er was geen nest
voorhanden
waarin je
met begrip zou
kunnen wonen
je koos dromen
ver voorbij
de horizon
de ijlte waar het
leven ooit begon
je zult komen
en weer vliegen
vrijheid mag je niet
aan mij verliezen…
Vaarwel Kathinka
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.611 Het laatste uur
in het gezelschap van
de zon, de Ierse Zee, de golven
de wind, de klapperende zeilen
na verandering van koers
Achterover leunde jij
gleed zijdelings weg
Het lichaam koos het moment
om weg te gaan en jij verdween
in het schreeuwen van de meeuwen
boven de zee, het land
de stad en Amsterdam…
Droomstof
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.276 Door de waarheid ingehaald
Vertrekt ze naar het land der dromen
Waar visioenen binnenkomen
En haar dwaallicht vredig straalt
Voorbij de aardse woestenij
Raakt ze lucide sterren
Ziet de kosmos opensperren
Schouwt planeten van nabij
Maakt het gewillig brein
Haar eigen creaties
Restrictieloze impressies
Die werken als karmozijn…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Afscheid bij de zee
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.981 Uiteindelijk eindigt
alles bij de zee
op een eiland eerder
dan daarbuiten
De trage veerpont
overbrugt het afscheid
en wij lopen golvend mee
brengen het koude leven
naar de wijde dodenzee
Wanneer de witte meeuw
duikt in het donk’re water
gaan wij weer aan land
van de zee
de eindeloze zee…
nieuwe wereld
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.949 iemand hield mijn ogen open
en in mijn binnenste zag je het
scenario oplichten in
trage ochtenddauw van dageraad
spelend in een zoektocht van twijfel
bewegend in de wind naar
het ongekende land waarin
doodsbloemen zich uitspreiden in rijping
milde ogen in eeuwigheid
onbesmet achter mijn masker
weent mijn ziel in
een nieuwe wereld die…
in avondlijke stond
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.184 in avondlijke stond
ligt open naakt naast mij
jij, en wij op ‘t strand
van een nog onbekend land
met achter ons een storm
lust en passie
zout lik ik van een wond
en vind je dagelijks nieuw
laat mij weer in jou vallen
de geur van algen en koralen
begeleidt mij tot jouw grond.…
Ik adem je.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.659 Je bent mijn land,
mijn lieve naburige natie
je bent mijn woordenwaterval.
Je bent voor mij, en wel meteen
mijn elke vorm van redenatie,
mijn nooit gedachte revelatie.
Je bent het echt,
en dat is wat ik meen.…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…
Kleurrijke armoede
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.267 Geitengevecht
wit stinkt op straat
en loopt tussen auto’s
op de veemarkt
waar meloenen open
gebeten, gereten
door hun land.
Zo blauw, zo zee,
kakelbont het volk
in hun zwarte prauw.
De Baobab heelt honger,
viskoppen liggen naast
tweedehandswagens waar
kinderen lustig voetballen
met de aarde.…
einder
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
896 onder veeltintige grijsheid
stroomt de zilveren breedte
schuine donkere regenstrepen
waar de hemel de einder raakt
verre kerktorens zijn versluierd
de wind brengt huivering
land en lucht vloeien ineen
in de grote eeuwige stroom
die drast en sombert
en de ruisende regen
meevoert naar kille verten…