7673 resultaten.
Wintertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Herfst in wintertijd
De klok een uur terug
Zomer zijn we kwijt
De kou hangt in de lucht
Vorst op autoruiten
Vogels op de vlucht
Blaadjes van de bomen
Oktobergloed in het bos
Laat november komen
December komt eraan
Maand van vele feesten
Denk er nog niet aan
Herfst in wintertijd
Laten we dat vieren
Met een uur respijt !…
Wolken donkeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 de wind
fluistert niet meer
maar vlaagt de bomen kaal
wolken donkeren
tot het diepste zwart
regenen leeg uit een vol hart
en ik trotseer
de dovende kleuren
van de herfstgloed
accepteer
verrotting en de dood
met hoop op verder leven
laat de witte deken
van de schepping
mij met rust en stilte dekken
ik zal wachten
tot een nieuwe…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers
bruine bladeren, als 's avonds in de boom
voor huis houtduiven zitten en met veel
geraas verspringen door het groen.
Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan
als toen naar donker water toe. het ruikt.
Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven.…
Stigma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
864 Er hangen vruchten
aan lage bomen,
zij hebben van hoge wind niets te duchten.
Maar de nacht verwondt zichzelf,
bekrast zich
met krijtstrepen aan een ogenblauw hemelgewelf.
De vroegoude man dooft het licht van de pijn,
gewoon,
om niet ziende blind te willen zijn.…
Charisma nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.
Herinneringen en weemoed
naar een onbezorgde tijd
die helaas niet weer zal komen
toen iedereen elkaar kende
passerend met vriendelijke groet.…
Woud van zoete dromen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
934 in het woud van zoete dromen
groeien buigzame bomen
groene kruinen wuiven schaduwen
waar de zon de bodem te vurig raakt
jaarringen genieten er de taaiheid
van een gewortelde kracht
vogels knappen er een uiltje
rond de schemer, in de nacht
er klinkt een heilzaam lied
in de sporen van de wind
daar, waar de weelderigheid
het leven zijn…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zij straalt als vuurwerk
spreekt tot onze verwondering
beweegt als zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Gisteren waarde zij in de bergen rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar…
Kunstschilder.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Hij zet zijn bewondering op het linnen, de
bomen, de bloemen, de vogels, de natuur die
hij adoreert.
Ieder dag is er voor hem één om opnieuw te
beginnen en waar hij veel van leert.
Hij hanteert verschillende stijlen, nu is hij
bezig met een landschap zoals hij dat om zich
heen ervaart.
Iets dat zich voor hem als het ware openbaart...…
Waterdruppels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Helende bomen aan een waterstroom
ontspringend uit een hemelse troon
zullen binnenkort de mens genezen
en hem beter maken in heel zijn wezen.
Dat is de kracht van water
ja, echt, geen getater….…
De echte zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
529 als ik
naar onze wereld kijk
lijkt alles wel gelijk
zoals het groen
van bomen en het huis
wij voelen ons er thuis
toch droom ik
in jouw ogen
meer kleuren dan er zijn
streel je haren
op het randje van
gevoeligheid en pijn
kus je lippen
die naar zoete
warme liefde smaken
jij bent de echte zon
in mijn heelal die andere
beschijnt…
Met de wortels naar boven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Diepte naar water
Hebben gezocht,
Levensbron die daar
Nog wel is, maar
Tot op de bodem uitgeput -
Hebben zich nu naar boven
Gericht, zoeken het leven
Nu boven de grond:
Aarde overspoeld met
Overvloedige regen,
Rijke modder voorzien
Van voedsel en vocht -
Ze hebben hun weg
Naar boven gezocht,
Vormen een opnieuw geboren
Boom…
Regendroom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
605 Er zijn geen belangrijke woorden
voor de fluitist die ons kalmeert in de bomen
maar het geluid uit zijn hart vertelt ons
meer over de oneindigheid van liefde
dan menig woordenboek in een vreemde taal
over mijn hunkering naar jou vertellen kan.…
Het landschap denkt ons
gedicht
5.0 met 3 stemmen
3.446 Alles ligt klaar voor de wandelaar
De beek langs de weg, het seinhuis
het te smalle trottoir als gedachten
die je ontmoet en dan de jouwe
noemt, ook zonder kaart liggen ze daar
en wie de deur uitgaat ziet ze haast
voor ze ons omhelzen en wij denken
dat wij het doen terwijl de bomen minzaam
zwaaien.…
DE PROFEET EN ZIJN OPVOLGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
935 Wij moeten worden als de bomen,
Die luistren in de diepe Grond.
Dan, zal een ruisen door ons stromen,
En alle blaadren worden mond.…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling, bomen…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
Bloemetjes en bijtjes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 Ik broedde liever
op een duivenei
uit de boom
tot ik er ‘snachts
op ging liggen
en het brak.
Wij leerden in
de praktijk dat
je niet sterft van
andermans spuug,
en een bevrucht ei
soms bezweek.…
Paasfeest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
867 het was
storm en regen
wat wij te zien kregen
met Pasen dit jaar
de wind
rukt aan de bomen
alsof de herfst is gekomen
de kosmos
is in de war
Heilige worden gezien als nar
en de wereld is nog steeds
bar en boos nadat
Hij voor ons koos
na al die jaren
dat de Heiland aan
het kruis geslagen
maar een blij feest
voor al de kinderharten…
Natuurvriend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 De momenten uit zijn jeugd
die intiem waren met de natuur
zoals de natuur kan fluisteren
zijn nog bij hem in zijn oude hart
in gedachten dromen bomen
grazen koeien het gras groen
fladderen vlinders fleurig fijn
alsof alles opnieuw aan lente went
tijdens florabloei in de nadagen
van zijn inheemse droombeelden
toont hij zich niet langer…
het seizoen van de raven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
554 dit is het seizoen van de raven
ze zitten overal
zwart gevederde grote raven
krijsen dood en verderf
nu de bladeren vallen
van bemoste bomen
vallen ook de mensen
met bosjes tegelijk
de meesten verzetten zich
anderen steken hun armen in de lucht
en rennen door de wind
over het zand van het strand
zij schreeuwen
de vogels uit hun…
aftakeling
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 vandaag trekt de wind aan
hij blaast deuren heen en weer
het bovenlicht klapt onrust
door de gang
buiten loopt een regenjas
gevuld met de terloopsheid
van een regenachtig uur
aan het stuur van en passant
vecht een tas
om stil te blijven
hangen is een werkwoord
dat zijn lading dekt
vanuit de natte bomen trekt
een koppel spreeuwen luidkeels…
kerstsjabloon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.224 een gedicht maken
voor de kerst
is putten uit de doos
vol clichés die ik van
zolder heb gehaald
weer gaat het over
fonkelende sterren
het dennengroen
en't kindeke
in z'n kribbe
twee dagen lang
sluiten we de ogen
en gordijnen voor
de wereld buiten
warmen ons behaaglijk
aan het haardvuur
en kijken intens tevree
naar de boom en het…
Kom in actie tegen onrecht !
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 in de oudheid doopte men
de ganzenveer in de inktpot
tot de balpen uitgevonden werd
schreef men vele bomen vol
typemachines kwamen er
met een rood-zwart lint
typepootjes kwamen vast te zitten
in de strijd voor
de rechten van de mens
ook vandaag voert Amnesty actie
met drie klikken op de knop
stuur je een ‘brief’ voor hen
die wachten…
Kerst en moeder
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.156 Mits ik mij niet vergis
is het zo kerstmis
lampjes overal bewijzen het al
ik heb snel voor haar een boom versierd
ballen, zilveren ketting
ja de hele mikmak
tevreden kijk ik er na
voor ik in mijn luie stoel zak
hoor ik "nog wijn schat"
ze roept niet naar mij
in haar geest gaat ze iedereen voorbij
en ziet ze zeker daar mijn vader staan…
Zomertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
620 Nog liggend in mijn bed hoor ik vogels fluiten
Het lijkt alsof ze roepen kom naar buiten
Daar waar de bloesem zich al uit de knoppen vecht
De vroege ochtendzon de mist verslaat
De bomen nog kaal zijn, hun bladeren nog verborgen
De lente zich voorzichtig toont door bloemenpracht
De hitte van de zomer in het verschiet
Vannacht heeft de klok…
Mystieke rust
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
536 ik was verdwaald
bomen waren al
geschraald tot aan de top
zon scheen vaag
de theatrale kleuren
van het glas in lood
dat ons de vensters
bood van kathedralen
in het herfstig bos
na zomerlange
beden om verkoeling
heerst er nu mystieke rust
nog zucht de wind
kraken takken zacht
in een devoot ontroeren
zij bezielen nog het
kleurrijke…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…