7557 resultaten.
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Een zwarte slang, door een oranje bril,
Doorkruist ons land, staat nergens stil.
Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Voorname achterwerken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 Hout zoals alleen hout
Maar kan zijn - gegroeid
Uit licht, uit sap, natuur die
Altijd nog het laatste woord heeft,
Gebogen tot prachtige gebinten
Die vloeiend aan elkaar bevestigd zijn
Zonder dat er ook maar een enkele spijker
Aan te pas kwam - dat getrouw de wacht
Houdt over 's lands democratie
En oogluikend beschutting geeft
Aan…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Ze staan al in mijn geest,
bepalen mij vanuit een diepe droom
in duister land waarheen ik ben geweest,
oneindig boek, dat nooit hetzelfde leest.…
Veel plezier
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.146 Ik kan mijn draai niet vinden,
mijn hoofd is er niet bij,
sinds jullie zijn vertrokken
zijn jullie ’t dichtst bij mij,
ik zie het vliegtuig stijgen,
mijn hart stijgt bonzend mee
tot jullie veilig landen,
dan landt mijn onrustwee.…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Het is een jaar van afscheid nemen
en water dragen naar het land
Het is een jaar van tegemoetkomen
en handen reiken naar het heelal
Het is een jaar van last verlichten
en ruggen rechten voor wat komt
Het is een jaar van richting kiezen
en voeten plaatsen op gevoel
Het is een jaar van gas terugnemen
en stil staan bij wat telt
Vrienden, moeders…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
weer de regen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 het regent
en het regent
weer die gedachte
aan de regen die maar viel
en viel en viel totdat
alle diepten van de aarde
waren gevuld met water
en God scheidde zout
van zoet zodat er
leven op het land kroop
althans het deel dat
niet van zout hield
ondertussen bleef het
maar regenen en regenen
en al die levende koppies
hieven…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
Het Hoge Noorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
788 Als kind al ben ik vertrokken,
naar die hoge landen aan de zee.
Zwervend in mijn warme bed.
Mijn Bosatlas, daar sliep ik mee.
Ik hou van oude, stoere schepen.
Van ijs, van storm en van zonneschijn.
Het Noorden infecteert als virus.
Een vriendelijk virus in mijn brein.…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Bijna in de sloot
omdat ik onoplettend
op het land let.
Met veel zin zou men
opzettelijk verdwalen
om nog meer te zien.
De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat vijf jaar later
het een hymne van herinnering
zal geworden zijn
met in de groeven
sfeer, geur en licht ...…
HOE GROOT IS AFSTAND
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Is het de taal van het ene of het
andere land
of is het toch die hand
van een vader die nooit naar
z’n kind heeft gereikt?
dit laatste is geloof me
de grootste afstand, niet in mijlen
woorden of wat dan ook
maar de immense grootte
ligt in het feit dat ze elkaar nooit
hebben bereikt…
ECHT ZE ZIJN ER NOG (die niet discrimineren)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
658 Ook in dit sinds
kort mijn land
wordt gediscrimineerd
verdorie waar hebben
ze dat toch geleerd
maar er is één iets
dat zich er van distantieert
het kijkt niet naar kleur of geloof
heeft zich aan geen
enkele beweging verpand
is voor elk argument stokdoof
het klinkt bizar is ongehoord
maakt iedereen ziek of van kant
voel me bijna vereerd…
Dat rondzong
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
396 het niet te
traceren geluid
dat rondzong op
verschillende tijden
irriteerde iedereen
een oorsprong in
techniek of fabriek
kreeg in deze
agrarische gemeenschap
geen handen op elkaar
lichtschuwe
activiteiten in
vervallen en
afgelegen stallen
lagen meer voor de hand
een kleine
bijverdienste
op het toch al
schrale platte land…
Laat het lopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 Een kleine is snel gemaakt
maar dan begint het pas
Wie gaat bij ’t minst geluid
meteen de sponde uit
Wie geeft het de fles
Wie brengt het naar de crèche
Alle twee natuurlijk, altijd bereid
te gidsen naar volwassenheid
Daar bent u hopelijk mee klaar
over 20 – 30 jaar
Het kan ook tot uw dood want
in dit land vol woningnood
blijft uw kind…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een zoete vrucht van mensen die bewegen
hulp en liefde geven
in het land…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 onder een moedeloze hemel
vallen bladerloze bloemen
koude ijswinden geselen
het land
de despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat…
Stro voor iedereen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 Nu ik hier terugkom, zie ik het pas
als een paradijs, dit groene land
de bloemen, het gouden graan
al de rijkdom die ik normaal vond
Nu overweldigt het bekende
mijn nieuwe ogen, vervult het me
met een weemoed al voor
ik aan weggaan denk
Of zal ik blijven voor de rest
van mijn leven, best wetend
dat het zielshart werken is
om samen te…
7 juni 2021
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.555 jij had en hebt nog steeds
de sterkste vleugels
die mij vooruit gaan
in blijvende verbondenheid
om verder te komen
naar het te bereiken eindpunt
waar we zullen landen
en rusten.…
Het voorste van je tong
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 'n Godsdienstig land als Iran.…
KLEM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 daar loopt hij schrijdend
over het land
van bult naar hoop
controleert hij z’n vallen
in het opgeworpen zand
op zoek naar de dood
het moet blijkbaar gebeuren
en zonder zeuren laat
de vijand van menig boer
ze niets vermoedend knallen
hij heeft nog enkele
vallen te gaan en daarna
moeten ze hun zwartfluwelen
jasjes zonder meer afstaan*…
Sinterklaas
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 In het holst van de nacht
maanlicht drapeert gezag door de bomen
mijter en mantel veroveren het land
een oud gebruik met voetsporen
het verlangen heeft altijd bestaan
naar een wereld gevuld met beloftes
het kleed schittert om de brengers
van de welkom geheten dageraad
de fraaie vermommingen spiegelen
hoe wij de werkelijkheid omdraaien…
het vertrekloket
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
831 traag en krakend gaat
het rolluik open
een man met gestolde
woorden en klanken
schuifelt richting vertrekloket
de aarzeling klimt
naar zijn keel omhoog
ontdaan van het zichtbaar
onzichtbaar zijn
het uitgewoond zijn
ontdaan van de
getelde stappen in
dit omheinde vlakke land
het verlangen naar de
kleurrijke geboortegrond
een nasale…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
De baas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
758 zich bergt
Van opkomst, bloei en ook verval
Ik ben de baas van dit gedicht
De weemoed in mijn ziel
Wil ik in de regels branden
Over wat eens was en niet meer is
en nooit meer komt
of
toch weer anders
Ik ben de baas van dit gedicht
Van dit geheel
van klanken
waarover dikke boeken zeggen
dat het woorden zijn
van een taal die in dit land…
Heel even nog .....
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
4.329 Voordat ik afscheid van je moet nemen
en je ons land verlaat.
Heel even nog wil ik je knuffelen
en een zoen geven.
Ik wil je nog even aanraken,
voordat je daar verder gaat leven.
Ik wil je nog even laten weten
dat ik zo ontzettend trots ben op jou.…
Oude handen
gedicht
3.7 met 68 stemmen
21.884 . - Verre landen
waar ik in kan wonen.
Ervaren aderen,
vingers met verhalen.
Handen
die ergens waren;
op schouders, om een hart,
in andere handen.
Aan relings, zwaaiend,
aaiend langs de wanden
van een huis ver van hun huis.…
beloof geen galjoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
892 geen vloot met duizend zoenen
maar laveer op je zee en
in tegenwind neem ik je mee
in blauwgroene golven
zie ik de koers die je
schuimkoppen volgen
maar mijn kiel is verbolgen
snijdt door het water
met het diepste gevoel
strandt een horizon later
in de chaos die ik voorvoel
niet met geweld
je bent niet geveld, jouw boom
is mijn land…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…