8894 resultaten.
Zinkend schip
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.490 De redding lijkt zeemijlen ver,
lijkt te laat te komen.
Mijn bagage des levens ligt her en der,
lijkt verder uit elkaar te stromen.
Is de redding toch nabij?
Wordt het gat gedicht?
Het water staat al tot mijn dij,
Er zal een wonder moeten worden verricht.…
Ochtendroos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.340 Ochtendlicht kietelt heel zacht
ramen nog vers beslagen
handen gaan lief op jacht
zullen zichzelf overdragen
Vanzelfsprekend warm onthaald
door pure hartstocht gevangen
het zwoele passielicht straalt
zacht brandend van verlangen
Zachtjes met een roos strelen
glimlachend onder het dons
tot in de hemel dit bed te delen
is alleen weggelegd…
Spijbelweer revisited
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
694 Het allerliefst met jou
in wuivend gras
en drinken, zittend op jouw jas
uit de fles witte Zuidafrikaan
die in jouw tas was
die wonderwel
perfect op temperatuur was
Lang turen over het kanaal
ver langs de brug
en luisteren wat de bomen ruisen
en zwijgend verder fietsen, want
geluk moet je niet hardop noemen
De rest nippen we thuis, in…
Op een kier
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.879 een tocht die als van ver
langs koude beenderen strijkt
de toeschouwer ongewild
met verschrikte blik verrijkt
de leuning kraakt gespannen
benen uitgestrekt in rust
een rilling neemt gedachten mee
kleine haartjes panieken onbewust
een bijna leeg vertrek verhaalt
niets meer dan een half woord
van binnen schreeuwt de angst
maar niemand die…
Ja...
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
813 De nacht valt deze dag wat langer
in ver en kletsnat lamplicht
waarin het water stuift
vind geen beschutting
niets is waterdicht
een dak op palen laat de wind door
onaf en onverlicht
wil januari schrijven
terwijl mijn hand drijfnat papier beroert
en van mijn hoofd de druppels vallen
ja schrijf ik
dan stokt mijn pen
toch positief…
In der disco
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.754 Je heupen wiegen,
ver uit de maat.
Je benen liegen,
vol op je plaat.…
DE WEERRIBBEN - 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
949 Turfstekers zitten vast
diep in het laagveen
kunnen nergens heen
Bakkersjongens met een boot
vers gebakken brood
verdronken in de sloot
Motorrijder uit de bocht
zwaar gewond
melkwagen aan de grond
Rietdekker maakt amok
meer bier dan goed is
kind dood, zwaar gemis
De Weerribben,
prachtige natuur
elke dag, elk uur…
Mijn schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.989 Ik ben verdwaald in mijn eigen schaduw
strompelend in een doolhof van schemer
een door de groep verlaten zwaluw
ongewild een schichtige deelnemer
De weg naar schittering is te lang
onontgonnen gebied zonder vrucht
ploeterend door uitzichtloze dwang
ontelbaar veel wolken zonder de lucht
Het hiernamaals lonkt met haar veren
prachtige droomtooien…
werelden
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.020 armoede is een slechte adem
een versleten loper
op de steile trap
waar een lucht hangt
uit vreemde keukens
om daar boven te wachten
een koude stille kamer
in niets dan eenzaamheid
rijkdom is gelijkvloers
hoogpolig tapijt vol
blote kindervoetjes
de geur van vers brood
en giechelgrapjes uit de
warme keuken
daar waar zoete kusjes…
Als ik was
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
689 jij legde de schaduw
naast het smalle pad
terwijl de wereld was verlaten
al ver voor het komen van de nacht
aan de bosrand
met een handvol bladeren
trad een voorzichtige eik
nog nabij om zo oud
de gebroken herinneringen
in het sterven te verjagen
wil je niet in de zon gaan staan
vroeg jij
want de zon draagt niet jou
maar jij draagt…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.030 Grimmige cactussen, grind
en steile afgronden ten spijt,
jaag ik de meters ver naar rechts.
Ik voel de hete wind
van de Sahara in mijn nek
en bedenk dat ik misschien
op Afrikaanse brandstof
door deze Spaanse bergen rijd.…
ik zag je
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.311 het was geen stroom van bloed
maar meer van uitvallen
het leven trok nu het kortste eind
de dood leerde me lopen
in vervaging van het nieuwe
naar onopgemerkt in elders
het spel van spelen
doordrongen in verse lichaamslijnen
op ieder perron onderweg
stapten silhouetten op
op zoek naar een hoger baken
niet in zee…
Haar toekomstbelofte na een liefdesleven
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.542 Jij vliegt hoog
Al klimmend grijp ik naar de stukjes lucht
Jij vliegt hoog
Ik grijp het ritme van het klimmen
Jij vliegt hoog
Ver uit mijn zicht
Ik grijp naar stukjes wijsheid
Boven de lucht is er een andere wereld
Spreid een deken voor ons
Wanneer je die bereikt
En rust uit
Ik zal doorgaan met klimmen
Tot ook ik daar zal zijn
En ik…
verborgen vrijheid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
903 onzichtbaar, zonder woorden
vertoeft de vrijheid vaak in mijn hart
onkundig het meestal te uiten
soms zo ver en angstig verborgen
als achter vuile of beslagen ruiten
als ik jou dan wil roepen
mij wat ruimte te geven
wil het speeksel in mijn mond
de schreeuw bijvoorbaat snoepen
gelijk een niet afgegane lont
een schot in de loop bevriest…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 De aarde draait door
en mensen houden vakantie
of treuren ook elders en ver van hier...
Gos toch, God toch, sta ons bij!…
studente
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
670 het groen geloverte
betovert haar, dwingt
haar schoenen uit tot
verbanning van voeten
zonder glans en dan maar naakt
te rusten in het park
op vers gestreken grasmat
haar toekomst te ontdekken
een onwaarschijnlijkheid
die leidt tot haar gelijk
de professor zonder snor
maar montuurloos bebrild
de katalysator tot morgen
bij het schouwen…
Alzheimer
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.207 De leegte in je ogen
Toont de inhoud van je ziel
Die, geruisloos verdronken
In de rivier van jouw heden,
Je ver weg voert van mij,
Onstuitbaar onbereikbaar
Voor de herinnering
Aan ons kolkend verleden.…
De overkant
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
936 Moet daar ergens liggen
een niet te schatten afstand
verdwenen achter de mist
Turend in het grijs
lijkt alles ver weg
maar toch dichtbij
Gedempt klinken geluiden
een stem roept vervormd
onbekend toch bekend
Ik stap in de dichte nevel
onduidelijk nog hoe lang
deze vaagheid duren zal
Maar elke kleine stap
weer een stukje verder…
Weg
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.030 Zondagmorgen,
het slapen van de stad,
ik lig alleen in mijn bed,
de stilte overheerst,
maar toch blijf ik luisteren,
was ik maar ergens anders,
ergens ver weg;
ik lig te denken,
de stemmen in mijn hoofd,
ze zijn soms moeilijk te begrijpen,
luister maar, ze zijn er echt,
zonder te overdrijven;
neem een kijkje in mijn droom,
zie je die…
Een moment
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.125 Soms glijden even in een stil moment
je gedachten terug naar het verleden,
het is vaak niet meer dan een fragment
misschien ver weg van het heden.
Je herkent een foto, een gevoel, in een persoon
of je herinnert je alleen maar iets die dag
bij een ontmoeting, een gesprek, de telefoon.…
" Het Pad " (zaiku's)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
582 Als je boven de tegenstelling kunt uitstijgen,
ben je heel ver op weg. Omkijken is niet wenselijk
dan moet je het pad opnieuw afleggen.
Respect voor de ander is alléén mogelijk,
als je hem accepteert zoals hij is, dan
leer jezelf accepteren.…
Oogopslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Mijn kamer is te klein,
ik schuif de gordijnen dicht,
je kracht omhelst het bloot,
de nacht is ver en zo dichtbij,
het kaarslicht is boterzacht,
smeert mijn hart als oceaan,
zo groot, zo diep, als je tegen
me lacht om mijn zinnen te
ontbloten en weet wat je van
mij verwacht, daarin ben ik
geen partij voor jou en wordt
de vluchtweg…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 We waren klaarwakker voor we sliepen,
dat is een kans, die maar eens in je leven komt;
daarvan zijn we ons heel goed bewust,
ver verwijderd van alles daarbuiten.…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 De aarde wankelt
als een dronken danser
door de piste van vermaak.
...haar ogen zijn de oasen
waar mijn hart in juicht
om een hand die mij beroert
een hand die mij bemint
ver van de bewuste wereld
verruil ons niet.…
Dromenvanger 2
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
528 een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenenlang
heel even
denkt hij terug
met wat weemoed
in zijn ogen
aan het meisje van toen
dat zijn hart zo bekoorde
windwhisper 11 september 2009.…
vals spel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
850 Nu de bladeren zich uiten
In de kou van de natuur
Komt mijn verjaardag
In verse en schrale kuur
En waarom ben ik het
Die in deze tijden
Moet liggen op mijn bed
Waarin ik lang lig uit te zieken
Voor een ijzige open deur
Waarin ik mij ontfutsel
Met pijn en veel gezeur
Over hoofdpijn en kou
Die mijn controverse vormt
Bij de dagen die ik…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 De schreeuw van wie
de zon doet opgaan
helemaal in z'n, met
prachtvolle veren bedekte,
eentje. Triomf
die als doodskreet
kan worden verstaan.
Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.…
nico is geen freak
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 je wordt
toch niet goed
van die lijzige lolbroek
van een dijkshoorn
door de weeks nooit
woensdag bij matthijs
altijd grijze stoppels
vers bijgeknipt
in de neusgaten
om met zijn vleugels
niet mee te trillen
steeds eerst viesvuil kijken
bij smeets 'mag ik even
wat zeggen'
dan geile pretoogjes
richting ria visser
waar mart even ooit…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…