Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

ZOMERSE GRIL

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 201
Bij de school Warmonderhof gedijen het vee koren en groente weldoorvoed dankzij verspreide stalmest en vergane planten aan de aarde toevertrouwd velden en akkers genieten van gulle regen maar kampen daarna met tergende hitte aren en gewassen verlangen meer water dieren aanbidden de schaduw de zon vol kwelling maakt plaats…

De maatstaf van beschaving

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 169
De kracht van een bouwwerk meet je niet aan de hoogste toren, maar aan de dragers in de schaduw. Een mozaïek breekt als de kleinste steentjes verpulveren. Kijk naar de rafelranden van de stad. Waar het licht het traagst binnenvalt en stemmen fluisteren tegen koud beton.…

Van stormen en blauw

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
Geen stilstaan meer in de schaduw, geen vrees in het zilveren licht. Mijn borst is van stormen en blauw, mijn ogen naar voren gericht. Wat was is ontwaakt en vervlogen, een jubel die zingt in het bloed — met een open, een heldere ogen tegemoet wat de dag mij doet.…
bart devoldere24 september 2026Lees meer >

Een streep licht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 72
eet komen de paarden je halen de paarden van de dood In een onrustige warreling zweven de schimmen van de onbegravenen Boven de hoofden wappert de onzichtbare vlag van vrees zo hoog kan lijden klimmen Een sigaret bungelt tussen smalle lippen Charons kolos van onverschilligheid In motregen en mist halen twee paarden ze op: schaduwen…
J.Bakx16 november 2026Lees meer >

Het huis mijns vaders

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.533
En 'k was gelukkig in de schaduw van dit leven dat naast mijn dromen als een goede vader ging...…

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Laat de schaduw terugkeren over het landschap van ons samenzijn. Schenk jouw kale, trotse bergen aan de melancholieke herfstgoden, zodat zij er hun passie op kunnen koelen, terwijl ik achterblijf met de woeste, stormachtige oceaan van mijn woorden.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Natuurdans van de tijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 71
Van dauw naar middagzon Hoog staat nu de zon, Stralen kussen de aarde, Schaduw krimpt getemd. Warmte op de huid, Bloemen openen hun hart, Zoemen in de lucht. Rustpunt op de dag, Tijd staat heel even stil in Het felle, gouden licht. Ritselend groen danst, Lome bries brengt koele rust, De middag ademt.…

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Opstapje

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.801
Thans onbereikbaar in mijn schaduw in mijn schoenen, neus naar voren en een gepijnigde blik richting einder tot het bekende geluid me weer wakker ruist, m’n gedachten ontneemt en een plotse stilte overheerst. Nu is het tijd om te beslissen. Een fluitsignaal klinkt, ik stap op, vastberaden de geluiden neem ik mee.…

LOFLIED

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 972
stegen met mos waarin karrensporen gesleten in stenen stegen stijl tussen oude muren waar eens het leven drentelde en het kind de klank van zijn lied ontdekte in de armoe verscholen onder een deken van grauwe schaduwen waar de zon niet kwam Licht op kronen van de kathedraal waar de zon speelde en rijk geklede heren geen stegen kenden…

je kartelt in mijn handen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
nog ligt de grond bezaaid met stenen ik stap er overheen ik heb je eindelijk gevonden in jouw kleur en vormen voel ik me niet meer alleen je paarde met de schaduw na het splijten van een rots uit haar kern brak je los met trots ik heb je opgeraapt restanten uit een vorig leven zacht en teder weggeschraapt je kartelt in mijn handen…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

Rondleiding

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
waarin je droomnacht smelt tot kwik zwaar naar je navel lik het lood tot in je schoenen strompel 's nachts als schaduw van een gordeldier de grachten rond en rond rondom de borsten van de stegen stad als zilver zwijgen stappen steen en staal.…

Daar op dat bankje...

hartenkreet
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.163
bankje… Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide Erkenning was slechts mijn enige verlangen Totdat al het beleefde met de wind wegwaaide We zaten toen op dit bankje… Met mijn lippen op elkaar geklemd En een schelle gil ergens in mijn keel Met om mijn verkilde lijf een doodshemd En haar schaduw…
Tulay27 oktober 2003Lees meer >

legenden vonken in de vlammen

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.372
je speelt heimwee legenden vonken in de vlammen ogen dansen in het vuur de schaduwen van half ontblote mannen akkoorden schreeuwen van hun strijd, de pijn die ze hebben geleden het is de donkere kant van het verleden weerklinkend in verdriet lage tonen zeggen niet waarvoor er is gebeden hoeveel de kinderen leden snaren resoneren…

Wraak

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Het uur der wraak snelt naderbij Duisternis hult alles in schaduw Verstikkende mantel bedekt mij Vervult mijn wezen vol afschuw Elementen ontsteken in razernij Doodsangst beneemt ’t verstand Vergrote pupillen beperken zicht Blakerende allesvretende brand Duistere wolken ontnemen licht Gevoelens zakken in drijfzand Bliksemschichten…
Janna Nendels10 december 2002Lees meer >

Depressie (bewerking)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Geslaagd zijn in het leven Gaf jou geen voldoening meer Je miste de zin, het diepere En de blijheid van weleer Nu ben je in dat schemerland Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven…

Die avond bij het meer

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
denk aan die ene avond Bij het meer Constant volgden mijn ogen je Droevige blik En je haren bewogen toch Fris als een zomerwind Gelijk met je stappen Het was vreemd Ik voelde me leeg en Jij lachte naar die late wandelaar die het Koud had en naar huis wilde Langzaam stopte je aan de rand van het Meer en keek rond je Niemand, alleen mijn schaduw…
WildChild1 september 2002Lees meer >

gedachten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.289
wolken houden desondanks de wacht bij sombere gedachten de zon schijnt de horizon staart achter de horizon verdwijnt de zon de hemel vertoont vlekken opvallend lijkend op de donkere wolken die wacht houden bij sombere gedachten de weerman voorspelt een heldere nacht de vlekken verdwijnen aan de horizon sombere gedachten zorgen voor schaduw…
Jan Blaauw2 september 2004Lees meer >

Huize Matanze

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Verdwaalde meeuwen slapen er nog immer in hun schaduwen terwijl in het dorp een grijsaard sterft ook even later dolverliefden huwen waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft De rivier draagt op het kabbelend water de tijd naar veel verder en veel later.…
Kees Keizer30 december 2004Lees meer >

het zonlicht vervaalde

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.872
het blad viel te vroeg ik heb niets genomen de zon scheen volzomer er was liefde genoeg we zochten de schaduw warmte maakt loom jij had ervaring en kende het plekje onder de boom ik lachte toen je me kuste mijn zinnen met jouw passie blusten, het blad viel toen we uitgeput rustten we zagen de herfst in zijn donkerste kleuren we…
wil melker16 januari 2005Lees meer >

Jos...

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 949
genieten met een snik in je keel Je veelzijdigheid bracht zoveel kleur in je leven Hierdoor kon je andere mensen helpen in doodstrijd Woorden die je in het stervensuur kon geven als troost als zij naar de dood werden geleid Je liet je de wereld indrinken en genoot De kleuren van liefde verfde je in pastel Een leven van vreugde maar ook van schaduw…
Gurien Kwantes16 september 2007Lees meer >

Vlakke stilte

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
weerklinken als een uitgestrekte vlakte waar leven zichzelf verloren heeft waar vergane en blindgeworden zichten zwerven langs oude bomen met de dood achter zich aan waarom zeg jij niets laat je mijn stappen zinken naast de langzaam stervende morgen blootsvoets in het achteruitgaan oneindig ver in het vergeten landschap waar schaduwen…

De Wandeling

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
te halen Het zand vindt haar weg De wind voert ze mee naar zee Golven klinken dreigend Ik loop gewoon maar mee Voetafdrukken van weleer Door het water uitgewist Zie ik voor me in gedachten Verzanden in dikke mist De wijdsheid van de zee Geeft nietigheid in gevoel Ik loop alsmaar door Onzeker is mijn doel In de kilte van de schaduw…
Arbro25 oktober 2005Lees meer >

hijgende vlucht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
als stilte overgaat in doelloos zwijgen en dagen zich van licht naar schaduw naar nacht aan elkander rijgen dan sterven bladeren aan de huid bevriest het levenssap rond de ziel stokt de adem in een wezenloos geluid zo beschrijft zich de uitgeholde lach nog slechts verkrampt waar te nemen naast diepe kassen een…

Introïtus (Ps. 4:7)

poëzie
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.454
Bloeien wij, Heer, alleen gelaten Met schaduw en met spiegelbeeld? Al wat ons pijnigt en verveelt Aanzien zij lustloos en verwaten. Ach Heer, zijn wij van u gehaten, En laat Gij toe dat dood ons steelt?…

INDISCHE NACHTEN (2)

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.793
als schaduwen achter een wit decor verschijnen zwijgzaam ranke ambachtslieden de wayangs die ons hun geheim verrieden zij geven gul de kunde aan ons door ze volgen nederig het oude spoor en laten eeuwen door hun handen vlieden aanvaarden wat het leven heeft te bieden want niets wordt gewonnen, niets gaat teloor ze voelen vormen, scheppen…

winterdeken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de dag kent momenten van onzichtbare schaduwen gevoed door gevoelens van verkrachte woorden zij overvallen soms mijn gemoed, zomaar, zonder te schuwen een muur met een zacht fundament is…

de waarheid valt uit de sterrenhemel...

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.032
ik zie je lichaam in de schaduw van de zon... alsof al dat licht je terug toveren kon... maar 's nachts, bij stille maan, staar ik uren uit het raam... de waarheid valt uit de sterrenhemel... ik moet je laten gaan…
moontje30 december 2005Lees meer >

Danse macabre

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.512
naar de contouren van mijn lichaam ik vergat de tijd tot ik de kleuren hoorde van jouw onvermijdelijke komst je voetstappen, grijs en koud verkilden mijn vertrek ik probeerde nog geluid aan te raken …vogelgezang …..windgefluister …….een enkele zucht maar langs de randen van mijn gezichtsveld kroop sluipmoordend een duistere schaduw…