5783 resultaten.
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Het geluid van de schelp is oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen…
MINNE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Dit lijf is vele werelden, een groots heelal.
Zonlicht is de luister, duister is de vacht.
Het hoort en spreekt zich uit in haar:
er is geen weg terug, het is er, is er, al.
Elk woord is ooit een daad geweest,
snakte naar de uitspraak van zijn woord.…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met de seizoenen
naar het donker
herfstachtig rijp en
bruin van het vele…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.0 met 211 stemmen
755 altijd
als ik met
jou verkeer
voel ik iets
van de mystieke
sfeer van hemel
waarin goed
beter en best
geboren lijken
te zijn en helaas
ontsnapten uit
de schepping
om een eigen
rol te spelen
jij bent een
edelsteen met
vele kwalificaties
in het topsegment
zoals volmaakte
schoonheid in getal
zeldzaamheid en
schaarste in
bestaan…
KORT EN KRACHTIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Willen vele denkwijzen en vragen
over Geloof zich uitgebreid op papier,
of bij gesprekken ver of alhier,
aanbieden om mensen te behagen?
Meningsgeschil blijft gemoedsrust belagen,
is een doelgericht aanstormend roofdier,
strijdt dan weer als een opgejaagde stier.
Welke verrassingen zullen opdagen?…
Vol stralende liefde
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
535 jij had een blik
waarin de wereld
schik had
een lach die altijd
aan ging bij
je eerste woord
die de kuiltjes
in je wangen
dieper maakten
dan de gespreide
bedjes voor de
vele kwinkslagen
die aan je hingen
want daar waar jij
was vibreerde plezier
groeide creatief
in woord en beeld
met een niet voor-
gestructureerde
performance…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Stapels zandzakken
weren het niet, een lage streek:
hij is uit velen genomineerd
onder een druk bespikkelde hemel.
Een mum. Een tel.
Het wit van een doel.
Het rood van een roos.
Een zucht. De hel.
Het was geen verfkogel.
Glabella, my Only Mask:
the spot to be or not to be.…
IRIANS ADEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Over dit sneeuw- en ijsrijk verstreken
vele eeuwen, door eerbied en vrees omrand.
Papoea's der bergen hadden die vijand,
vol dreigend wit, vaak van ver bekeken,
bleven veilig in de groene omstreken
van Woondal, geklater aan de waterkant.
De hoge toppen zenden hun vrieslucht
naar beneden, door bossen en weiden.…
Twee voor de prijs van een
snelsonnet
4.5 met 10 stemmen
526 Het werd hoog tijd dat Ajax hem verving
Helaas, maar Heitinga werd Heitinging
VLAAMSE FRIET
De echte Vlaamse friet valt zeer te prijzen
Ik adviseer een ieder ook met klem
Frituur De Smulpaep vlakbij Zaventem
Helaas voor mij te ver om te bereizen
Ik stuurde daarom slim al vele malen
Mijn drones op pad om daar die friet te halen…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
BECHIRA
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
271 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
BREDA 'S HAL
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
273 Bezoekers komen met vele blikken,
welke vragend, soms dwingend mogen heten:
opheldering verwint steeds het wikken.…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen…
ZUIDJORDAAN-IJSTRAND, IJBURG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
435 Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront
het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal
lijn 26 brengt me in een kwartier met een
klerevaart, klereherrie een klere stuk verder
de fiets mag in de tram mee (2,20)
naar het nieuwe land; IJburg blaakt
wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt
op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…
paradox
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
170 er zijn eeuwen in mijn jaren
overgegaan naar kleine
telminuten die telkens
iets van me nemen
een beetje leven die in
zorgen de twijfels aan
mij gunnen, de stap
naar het overgaan
in rap tempo
versnellen
toch heeft het ook iets
gegeven, een paradox
op het voorgaande, een smiley
met vele gezichten en duimpjes
die zich verzetten tegen…
knock-out
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 nog altijd is de ring het paleis
waarin ik mijn dromen kan
incasseren met vuisten die
als kwelgeesten de absurditeit
in mij naar boven haalt
de vele rondes slepen de tijd
van hoek naar hoek, het
touwengevecht is de donder
die de bliksem zonder
slag of stoot het canvas
laat bezoeken al ware het een
eeuwenlange aanlegsteiger
een knock-out…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 het water ligt zwart
de maan gooit er een streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam…
Mensen in tranen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
692 Respect
Mensen in tranen, van geluk
Vele verward, van genot
Maak het VERSCHIL
(Geef sufferds het RECEPT voor RE-S-PECT)…
Gezichtenboek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
519 Ik ben bang voor die plotselinge spontaniteit in het anonieme van die gezichten, althans voor vele daarvan, niet allemaal.
Misschien is er een man met een geweer die op mij wil schieten.
Misschien denken en voelen velen dat ik een hoertje ben gevangen in een raam.
Een kozijn met bloemen voor mijn voeten.…
Manisch depressief
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
818 Manische mensen kennen hoge pieken maar vooral diepe dalen
Samen weer uit het dal klimmen is moeilijk en velen falen...
Klimmen, vallen en weer opstaan en zo stapje voor stapje vooruit
Samen vechtend , huilend,strompelend ga je tergend langzaam het dal uit..…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Dat kruis , die gezichten, die markeringen
ja dat wat nog spookt soms in gedachtenis,
het weten hoe die dagen mistiger werden,
ook in die tijd trof doof houden vele derden.
De oorlog heeft destijds engelen gemaakt,
in de oost en west rampspoed niet gestaakt.…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Dat kruis , die gezichten, die markeringen
ja dat wat nog spookt soms in gedachtenis,
het weten hoe die dagen mistiger werden,
ook in die tijd trof doof houden vele derden.
De oorlog heeft destijds engelen gemaakt,
in de oost en west rampspoed niet gestaakt.…
vier de vrouw
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
950 elk jaar biedt 8 maart ons weer een reden
om de vele vrouwen in ons leven te vieren
de dochters de moeders en de vriendinnen
die wij liever toch dagelijks fêteren zouden
met diep respect en de oprechte waardering
die hun moed hun inzet en inzicht verdient
met een lach weten zij de wereld te keren
veranderen zij somberheid in waar geluk
brengen…
Goedlachse Reus.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Vorm, inhoud, woordkeuze en zinswendingen namen mijn hart in bezit
Vooral de maas speelde een hoofdrol en werd kapitaal; ik dacht : deze zit
De inbreng is zo levensecht gebracht; zou perfect scenario wezen voor geslaagde film, vast een topper
Tevens zeer subtiele hint voor erg velen onder ons lijdende aan een sociaal aanvaarde drug wel droeve flopper…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Als een asceet pijnig ik mijn vermogen
om als levend orgaan deugdzaam
mijn woorden te beperken om zwijgend
de vele poëticale opsommingen der vele
tijdperken dat hier op het kerkhof in
het volle licht der maan zijn samengekomen
om te vereenvoudigen tot er “ niets “ van “ iets “
valt te waarnemen en bediscussieer ik mezelf
met lof uitingen tegen…
En wat dan?
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.263 De engel van vlees en bloed
sloeg haar armen om jouw heen
terwijl de engelenvleugels
hetzelfde deden
het keerpunt van de toverdrugs
was aangebroken
een genadeshot loodste jou
naar het hemelrijk terug
iets wat wij niet meteen zagen
door de brokstukken verblind
door de vele magische momenten
verbijsterd
zoals dat kerkhof in Oudenaarde…
Een altaar in de open lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
550 Waar het kronkelige Bolckpad
het water van de Dommel kruist
en met het lawaai van het asfaltviaduct
op korte afstand
Daar loop ik met kleine, langzame stapjes
over vele roestkleurige treden omhoog
naar de in dezelfde kleur geschilderde offertafel
en ga op een klein, smeedijzeren stoeltje in de buurt zitten,
waar ik in een ontwakend heden…
sprankelt nu op podia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.200 je melodrama
is compleet
ik mag niet eens
meer weten
hoe je heet
jij liet me
liefde smaken
wist mij te raken
dieper dan mijn ziel
omdat ik voor je viel
je sprankelt nu
op podia met
vrienden die je kiest
ze weten niet dat jouw
magie ook hen bevriest
je hebt geleerd
daarmee te spelen
uitnodigend voor velen
mij kon het niet…