177282 resultaten.
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 Het was geen tijd.
De lentezon
deed alles openbreken,
de wereld om me heen
bleef leeg en stil.
Nieuwe vogels
hoorde ik zingen.
Vuurwantsen
zag ik het terras veroveren.
Vreemde wezens
vulden dag na dag het scherm.
De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaal...
Volhouden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
555
Onze handen zo vaak in
elkaar, of de armen om
elkaar heen.
Het is een tijd geleden
dat het zo was, althans
dat lijkt zo.
Vandaag vroeg je nog
tijdens onze wandeling
"mag ik je vasthouden,
ik mis je warmte".
"Wij moeten het goede
voorbeeld geven," zei ik,
"1,5 meter uit elkaa...
De top
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Op het podium
ietwat bleek van verhoging
maar toch gewonnen
in afzondering
overwon de mens zichzelf
met knakworst en koek.
In kanteling
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
382 zij steelden nog
toen het licht
van de zeis hen trof
in kanteling van
het heelal kleurden
zij een vrije val
niemand heeft ze
ooit geraapt daarvoor
waren zij te laat
geschoren is
het land waar bollen
nog gaan groeien
als er tenminste
kopers zijn die ze ooit
hebben zien bloeien...
Huiskamerpalm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Was ik maar een échte
Zwaaiend in de wind
Huppelend met vlechten
Onbezonnen als een kind.
De zon mijn bestaansrecht
Kruin door stralen bemind.
Grenzen voor mij verlegd
Nu word ik niet getint.
Mij is ontnomen het plezier
Verruild voor kilte van cipiers
Slecht zijn ze, slecht tot op het...
Spermabank twijfel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Ik lig op de bank,
Verveel me dood.
Dan baart de spermabank
Weer zorgen in mijn hoofd.
Het risico blijft groot
Zoals de dank.
De nood is hoog
Het aanbod slank.
Loopt hij mank?
Wordt hij joods?
Is hij blank?
Of toch rood?
Ligt hij op schoot
Warm bij Frank,
Die overspelend voost
O...
Projectie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Ik wil soms zo graag boos zijn
op mezelf
maar ben het dan op haar
Als zij niet lekker in haar vel zit
doet ze tegen mij zo naar
Dat we lijden aan projectie
dat is wel zonneklaar
Ze neemt mij van alles kwalijk
waar ze zelf schuldig aan is
En van haar verlang ik dingen
die ik bij mezelf m...
lenteversje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
475 met het nieuwe groen
ontkiemen ook de woorden
vrolijk dartelend
Nectar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 De bij duizelt weg
van nectarzoete bloesem
lichtelijk dronken
Binnensport
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
704 Het krachthonk is verboden sportterrein.
Mijn oefeningen doe ik nu maar binnen,
mijn fiets hangt in de schuur, daar kan ik spinnen.
Ook klim ik af en toe in een gordijn.
En volgens schema sprint ik ieder uur
vijf meter van het kastje naar de muur.
De lent verschijnt
poëzie
2.2 met 10 stemmen
3.309 De lent verschijnt, de doren bloeit.
En haag en hegge fluistren,
De roze bot, de zonne gloeit
- De liefde is niet te kluistren.
Ze kwam als sluwe hartedief
Bij nacht tot ons getogen.
Nu lonkt ze alom als madelief
Uit duizend blanke ogen.
Er is geen struik, geen kronkelbos,
Ze zit er in ...
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinnerin...
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 De vrouw was bijna uitgerekend
Ze ging bevallen binnenkort
Maar ze moest mee met het transport
Een schrijver heeft het opgetekend
De trein stond stil, de deur ging open
Ze struikelde naar het perron
Daar was het dat de drang begon
Haar vliezen braken bij het lopen
En toen zij eenmaal zon...
licht in het donker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 als stille aanwezigheid nodig is
zijn zij er kalm beslist en zorgend
in de strijd om behoud van leven
zien zij stil begrijpend op ons toe
om hier het verschil te maken
opdat niet het onverklaarbare
ons de adem en het leven neemt
met scherpe geest en snelle voet
redden zij wat er te redden...
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 is meer dan niets horen
voorbij aan geluid
van rumoer, onrust
van het bonzen in je hart
van het wachten
om in stilte vrede te vinden
Stilte
is meer dan stil na de donder
na de laatste slag van een klok
en de storm van een kruisweg
bij de laatste ademhaling van leven
hoorbare stilte bi...
zwijgrecht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 er was ruimte tussen tralies
een vogel in opengesperde lucht
ook waren er geduldige woorden op vezelrijk papier
enige betekenis was er niet
er was ook niets nodig, alleen een geest
die buiten zijn schedel treedt
alleen adem die verhuist, een ongetemde droom
meer viel er niet te zeggen
Bloesem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
482 Stille schildering
Bij het dragen komt leven
in de kimono
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons l...
Limmerick: intersletten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.038 Er zit een geil meisje in Petten
constant op internet te chatten
weet stoere mannen
met gemak te vangen
houd van grondig intersletten
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....langui...
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 Bekijk mijn gespiegelde vergankelijkheid
in de droefenis van jouw bewogen ogen
bomen nemen afscheid van de witte winter
dromen drinken bij het vaarwel van de dromer
hoe iemand met jouw zeldzame schoonheid
tot zulke tedere eenvoudige dingen in staat is
hoe iemand zo teder kan zijn
dat ka...
Virus
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
553 Virus
Het wil "in" ons leven
Het strijdt voor zijn eigen bestaan
En geeft niets om een mensenleven
Er zijn er al zovelen gegaan
Hier werkt de kracht van de natuur
De sterkste wind
Een strijd van lange duur
Wilskracht die ons samen bind
Doodse uitvaarten, hoeveel komen er nog...
STILZWIJGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 de omstandigheden
hebben ons doen zwijgen
en iedereen is stil
de schuldigen
die aldoor dreigen
voelen nu zelf dreiging
koud en kil
en buiten horen
we de vogels
alsof er niets gebeurt
zij kunnen vrijuit
flierefluiten
de wereld is in
tweeën gescheurd
levensmiddel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
452 met een ontsmette kar
in oorlogsgebied
raadzaam verdraagzaam
“ gaat u maar hoor”
de kaas wordt belegen
er zijn vast omwegen
ingesloten om de hoek
met glimlachende vloek
snel de verkeerde chocola
pure tijden van Corona
de koek is op
het klopt voor geen meter
doe nog maar ee...
Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Vertakkende boom
ik heb je zien bladeren
ontluikende stof.
De modegril
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
427 je bent al
langs geweest in
zachte lentegeuren
het was een feest
de kleur
alleen al van
herinnering in
een nieuw begin
nog zonder
contrasten omdat
er nog niets
echt bij paste
speels en pril
wolkte de modegril
verleidelijk langs
mijn zintuigen
die al lang
aangaven te will...
Winnaar (2)
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
678 Diezelfde neef* heeft weer wat uitgehaald:
De stiekemerd heeft een Van Gogh gestolen
‘ ‘k Ben gek op Nuenen zei hij onverholen
Ik wacht totdat verzekering betaalt’
Die stomme neef blijkt wéér een slimme vent
Een vriend is de verzekeringsagent
Verloren ritueel II
gedicht
1.8 met 36 stemmen
18.007 vroeg voorjaar breekt zich het hoofd
over de torens
duiven staren zich wezenloos op de stigmata
ze schijten op het kruis
in het hoge voorportaal ruikt het
naar gecastreerde heiligen
nu verbind me neem me mee nu
vleugels raken de deuren
als je opstaat
-----------------------------...
Ons verloren paradijs ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Op het speelplein van de steden en de dorpen
wordt de voorspelbare eindigheid uitgewist,
gedenktekens van de oude tijd, ook die van
wanhoop en extase, tranen lekken uit werelds
ogen door scheurtjes van de dageraad,
schudt aan de magere stammen van de levensboom
tegenspoed kerft zich in...
Het leven
poëzie
3.7 met 10 stemmen
7.822 Het leven is een krijgsbanier,
door goede en kwade dagen,
gescheurd, gevlekt, ontvallen schier,
kloekmoedig voorwaarts dragen.
Men tuimelt wel, en wonden krijgt
men dikwijls, dichte en diepe…
‘t en vlucht geen weerbaar man, die wijgt,
of hem de dood beliepe!
Het leven is… geen vred...