5142 resultaten.
Eindelijk vrij.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.099 Hoog in de bergen
Sta ik op de top
En nu laat ik me vallen
Met de wind in mijn kop
Ik juich en ik schreeuw
Ervaar eindelijk die vrijheid
Vlieg weg van het verdriet
Niet denkend aan het afscheid
Het dal komt in zicht
Maar ik sta klaar
Ik laat me niet meer verrassen
Ja, komt u maar
Ik haal diep adem
En duik in de rivier
Maar schiet…
hoe ik je meer en aldoor lief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.270 nacht
een zwaluwpopje takt al in je navel
drinkt van het zoete vocht dat langzaam welt
en in je buik verliefde vlinders wonen
in schild en pantser glanzen kevertonen
bespikkelen glanzend bruin je goudhaarwoud
jouw lijf is elke millimeter warm land
dat ik bewandel met mijn liefdeszang
op zachte bank onder een vrije hemel
bemind door elke adem…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 Mijn raam wijd open
naar de vroege stilte luisterend
bedenk ik dat jij nog wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…
Zeer aandachtig leven
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
978 maar wacht en durf vertrouwen; straks komt
weer de regen die verkoeling brengt, de adem zal
weer diep gaan, fris de nachten
en het lijkt op nieuw geboren worden; veerkracht
als de dauw van lente over helder groen gras.
Zeer aandachtig leven, wachten.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Breiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.543 En weer ligt er een pasgeboren kind
gehuld in grauwe, haveloze lappen
kribbig ’t plantenbedje plat te trappen
omdat het stekend stro niet lekker vindt
een engel daalt terneer met wijde klappen
het wonder rilt en voelt zich onbemind
omdat de neerstriemende vleugelwind
het schreiende van kou adem doet happen
de kudde waar het lam blind op…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Is het pas gisteren dat ik je achterliet
verstikkend in de opgehoeste woorden
die vol venijn je eigen adem smoorden
als onbeheerst ontplofte staven dynamiet
hoe vaak heb jij gewenst me te vermoorden
en vond je me een gore slet of parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Als straks mijn hand verdort op 't grove laken,
mijn adem stokt en uitbreekt 't laatste zweet,
sla dan met blindheid 't fonklend rechteroog
maar laat het linker ziende opdat ik weet,
wanneer zij soms het sterfbed mocht genaken,
of zij mij liefhad of dit schandelijk loog.…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem
een roze hemel overspant de grijze muren
waartussen lijven zich omarmen
vluchtig als zielen ademen…
Ik vraag je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.273 je niet
Of je je handtekening zet
Op 10 grijze papieren om je liefde te bevestigen
Ik vraag je alleen
Of je van de duiven houdt
Die ik gewend ben te kijken
Het verleden ga ik niet ontkennen
De toekomst zal op een dag komen
En het nu
Wat maakt het de mensen uit
Ze gaan toch altijd kletsen
Blijf deze minuut vullen
Met redenen om te ademen…
Levendood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 en aangenaam
volgroeide in het moederlichaam
en niets m’n drijven kon verstoren
Maar al wat ik had raakte ik kwijt
ik werd door de natuur verdreven
mijn angst werd allereerst gebaard
en nadat m’n wegen waren geklaard
ademde ik schreeuwende het leven
Nooit had ik ’t moois kunnen bedenken
dat het bestaan me belangeloos biedt
want ik adem…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Blijven ademen
is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk we lachten al.
---------------------------------------------------
uit: 'Definities en hallucinaties', 2003.…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen.
je steunde mij daar waar nodig,
sleepte mij er vaak doorheen.…
Laat het regenen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
730 Ja ik voel me verslagen,
Lig bewusteloos in de goot,
Ik kan nauwelijks meer ademen,
Maar ik ben nog niet dood.
Wat morgen komt een nieuwe dag,
Zit het allemaal weer tegen,
Maar ik heb toch dorst,
Dus kom maar op met die regen.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
Elfje
netgedicht
2.1 met 46 stemmen
6.635 muziek op d' achtergrond
geen belletjes, sterrenstof, kaapsviolen
laat staan kleine lichtjes met malle capriolen
`t begon als een allerdaagse ochtendstond
De gong, je trok met ogen wijd gesperd
de voordeur open zonder nog te weten
zonder vermoedens van je eigen toverkracht
In `t portaal, jouw magie, naar je terugbracht
met ingehouden adem…
De gouden schaatsers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 stak 's nachts hun vlam
Na vier jaar weer aan en
Vuurde hen de piste op
Voor 'n schijnbare
gezondheidskür
Temperament smolt
Hun verlangen om
Tot 't ticket voor
De wereld van opluchting
In volle bloei
Daar aangekomen
Blijkt hun roes vrij uniek
En zelfs onwezenlijk
Plots glijden ze weer naar
De bruisende werkelijkheid
En ademen…
Sneeuw
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.551 Warme adem glijdt langs m’n lippen,
langzaam kom je dichterbij.
Ondeugend kijk je in m’n ogen,
je koude neus tegen die van mij!
Lachend in de sneeuw,
met de maan die sterren verlicht.
Komt de gloed van jouw weerkaatsing,
teruggevallen op m’n gezicht!…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
de tulp is niet toevallig
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
663 werd onze nationale bloem
rechtop altijd in één klare kleur
ongeveer d'enige fleur zonder geur
vaak genoemd naar heren in de roem
een en al apollonische helderheid
zo uitdrukkelijk met zes bladen
zo logisch ook op zes helmdraden
heerlijk heldere vormelijkheid
vergelijk dan eens dyonische bloemen
zoals de zinnelijke roos en de pioen
adem…
nacht ontkleedt de dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 legt af voor
eeuwig donkerschap
valer schraler kom
ik duister in zijn macht
alleen wat licht
weerkaatst nog leven
stil of snel bewegend
knipoogt weg van mij
de bocht om en voorbij
donker laat gedachten stelen
vertaalt herinnering in beelden
flitsen pijn en zwart gekrijs
ogenwit stil schreeuwend
meer dan minder zijn
zwartangstig ademend…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 Het is de wind
die fluistert naar de bomen
dat jij, m’n lieve, lieve kind
mag gaan zo als je bent gekomen
Het is de wind
die, ademloos,
jou zachtjes weg zal dragen,
dus laat maar los,
m’n lieve kind
en adem, met de wind...…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Als d’ eerste kreet ik hoorde,
Mijn eersteling, mijn zoon,
En – als uw adem smoorde,
Toen gij ons zijt ontvloôn.
Vraag niet wat me meest ontroerde –
De traan, door smart geschreid,
Of dien ’t geluk mij ontvoerde:
Hen wekte één tederheid.…
't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen
poëzie
4.3 met 17 stemmen
4.250 't Was niet het op- en neerslaan uwer ogen,
't Was niet het heldre lachen van uw mond -
Ik weet niet, weet niet wat mijn lippen bond,
Toen gij daar zaat, het tere hoofd gebogen,
Dat hoofdje, als een bloeme, zacht bewogen
Op iedre adem van de ziel: ik vond,
Ik vónd geen woorden in die éne stond,
Dat ooit…
Meditatie
netgedicht
2.5 met 100 stemmen
17.753 wind
dennenmossen bossen waaien
waar golfjes klotsen
over rotsen rotsen
fraaie waters
in mijn zijn - net wijn
schoonste der schoonheden
komt voorbijgegleden door
mijn lome weten weten
als een gans over egaal
vijvervlak strak en grauw
uitgestreken in het nauw
van de eindstreep -
de dichtgeregen dag - ach
nu vader's adem…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 Onze lieve schat ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij wel dit verhaal
of menen wij dat alles duurt?
Er blijft slechts wat de liefde bouwde....…
DMN De Machinefabriek Noordwijkerhout
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.022 Sirene
Onheilsbode
Eenzaam en hoog
Afscheid
Van de fiets op het grindpad
Zijn hand
Zwaaiend naar mij
Stilte
Adem stokt
Hoofden buigen
Vrezen voor de klap
Een eenzame, stoere lach
Licht verslaat geluid
Dof dreunt de donder
Explosie van stof en gruis
Uiteenspattend
Opwaarts kolkend
De grauwe hemel in
Even blijft hij hangen…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 Hoe het wintert
En kraakt zo helder
Strakblauwe luchten
Boven witte daken
De vogels, zij vluchten
Weg van nog flinter
Dun ijs op 't water
Mensen verzuchten
En de zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme…