8675 resultaten.
Raapte het applaus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 ik raapte het applaus
dat nog opklonk tegen
de sluitende gordijnen
zag de glinsterende ogen
warme lach en bloemen
langzaam uit beeld verdwijnen
voelde het succes
maar kon er niets van vinden
in mijn chaotisch diep van binnen
wilde terug naar de zaal
om weer de flow te proeven
van mijn allerlaatste verhaal
nog één keer volmaakt gelukkig…
Papa
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 Papa lieve papa
jouw leven is geëindigd
en jouw zijn voorbij
Papa lieve papa
opgewacht door wit licht
woon je voor altijd dicht bij mij
Papa lieve papa
dank voor al je hebt gedaan
blijvend verbonden door 't lot
Papa lieve papa
omringd met liefde laat ik je gaan
leg je terug in de handen van God…
Zwarte auto’s
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.476 zwarte auto’s in het groene land
Ik zal het nooit vergeten
op mijn netvlies staat het gebrand
honderden mensen aan de kant
Een lichte trots vervult mijn hart
thuiskomen in een land van vrede
de realiteit is bikkelhard
geen toekomst meer, alleen verleden
Door herinneringen
voor altijd verbonden
‘t is balsem op een open wond
Zij gaan terug…
Je blik breekt woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 je kijkt me aan
maar je blik breekt
woorden die je zeggen wilt
je handen trachten
scherven te vangen
van wat kapot is gegaan
ik kan je niet troosten
jouw ogen zien een verte
die onbereikbaar is
we zijn gaan lopen
steeds kruisen
onze sporen in het zand
later werd het hand in hand
verdween langzaam de verte
kwam jij weer terug…
Groene blaadjes veranderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
628 Herfst met je prachtige kleuren,
wat doe je met de groene blaadjes
Ze vallen met zijn allen,
dwarrelen zachtjes naar beneden
Op het altijd groene gras, vochtig nat
amper te maaien en ik denk terug aan de lente,
de kale takken toen,
die langzaam omgetoverd werden
in blaadjes prachtig groen.…
Het pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Voor mijn verleden hoef ik geen stap meer terug te zetten,
want dat pad is stuk.
Nare gevoelens zijn heen gegaan,
dat pad is gesloten.
Ik kan opgelucht adem halen en weer verder gaan.…
Klein te zijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
541 geen mens mij nog ziet
en ik zal misschien afdalen
gaan slapen bij mierenvolkeren
om weer ondergronds te ontwaken
door de nauwe gangenstelsels
waardoorheen soms het daglicht lekt
zal ik ronddolen en gaan leren
om te begrijpen dat architectuur
ook een optelsom kan zijn van velen
daarna weer omhoog te gaan
uiteindelijk weer terug…
vuile was
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
657 In de vroege ochtend mist
vindt ze niet terug
hetgeen haar hart zo mist.
Bij het kleuren van haar ogen
tekent de spiegel
alle jaren zonder kleur.
In de mand vol vuile was
kreukt haar hart
bij de herinnering aan wat ooit was.…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Was benieuwd
of ik bij jou
toch ergens sporen
van mezelf
nog terug
zou vinden.
Ik vond ze niet
en zag
dat ik voor jou
dus echt nooit
had bestaan.
Ongezien
en ongemist
kon ik
weer verder
met mijn leven.…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
tot volle bloei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 gun me
vooraleer het doodse zich
met werkelijkheid bemoeit
al is het maar heel even
midden alle oorspronkelijkheid
terug te keren
omnevelt door herfst
het kleurrijke
van toen weten
zonder lente te missen
het winterkoninkje
welkom heten
met kloppend hart midden
ontelbaar kleine geneugten
die zomer weerzien
waar liefde
als een…
De zijden draad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 zou dan toch alle
hoop vervlogen zijn door
lijden in ongemak en pijn
ondanks
alle beden en smeken
voor een totaal genezen
nog recht je
standvastig fier de rug
kijkt optimistisch terug
maar feiten
liegen niet in stemmen
die de waarheid kleuren
niemand weet wat
er morgen gaat gebeuren
na positieve samenspraak
de zijden draad…
Thuis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
692 Nee, thuis is waar je
hart blijft als je
weggaat en je kwispelend
omarmt omdat je altijd
weer terug kwam.…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe van het dragen
en leg alles neer
wil ze allemaal verlaten
voorgoed en vliegensvlug
maar dan trekken de banden
mij keihard weer terug…
Ik mis mijn ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
596 Ik mis mijn ik
nu jij er niet meer bent
ik zuig mijn longen vol
maar stik
immers
een ander in mij
heeft mijn persoon
verstoord
Ik mis mijn ik
omdat jij mij en die ander
zo goed kent
snap ik best
dat jij mijn ware ik ook mist
zoals het was in het begin
ik mis mijn ik
kom bij mij terug
en blaas me adem in
ik wacht
niemand anders…
Rode Lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 In omhelzing neem ik de sluipweg terug
naar de diepe lyriek
van brede samenslaap.
De dagoever vrees ik niet,
noch het aanspoelen uit de droomzee
of het felle licht van de bestaansformule.
Immers,
de werkelijkheid
is grootser.…
Eerst is er een berg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De verf kwasten lijken al op een kunstwerk
jij hoeft alleen maar met schilderen te beginnen
kleuren uit te zoeken en te vegen
op het schilders doek, dat geduldig wacht
terug duwt, wanneer te hard geraakt
Met het paletmes trek jij strepen
accentueer met de penselen
het doek beweegt, begint te leven
laat zien dat schoonheid is
zoals een vorm…
De aarde uit mijn ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 aanging
het waren conversaties
die 'k plezierig vond
want ik hoefde me niet
constant te verdedigen,
we lieten elkaar in
de eigen waarde,
de regenwormen,
de emelten
en ik,
Nu is mijn gelukzalige
droom voorbij, ik wrijf
de aarde uit mijn ogen,
en weeg haar op mijn hand,
Besef dat ik uit
aarde ontstaan ben
en er gelukkig in
terug…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 Herinneringen zijn hooiwagens,
hun weg vindend terug naar
de keukens, op de tastzin van
melk. Brood en spek vangen
aan te spoken, de boerenvrouw
snijdt de hespen open. Tegen
haar boezem slaap je in.…
Gestolde tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.141 Mogelijk is ook dat zij terug zien
op de weg die werd afgelegd of is het voor vertrek?
Op deze vragen komt geen antwoord en wat juist is, dat blijft gissen.
Dat geldt ook voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt.
Vandaar mijn wens aan de redactie, dichters en alle lezers,
GOEDE KERSTDAGEN EN GELUKKIG NIEUWJAAR.…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…
Architecturale opdracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 Werp ik dan eens een steen,
stapel hem niet op losse groeven,
een ander gebaar volgt wel
en metselt ons terug tegaar,
al dan niet volgens plan.…
Voorjaar op Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Hoe wonderlijk was vergeten
Nu keren in en uitzicht terug
Eb en vloed mijn eigen brug
Als aandachtig tijdloos weten
Stromend in verhalen
Staat de weidsheid stil
Maakt wijsheid geen verschil
In mijn verbijsterend vertalen
Wolkenpaadjes in het buitengebied
En het meedogenloos moment
Spoelen door en maken schoon
Geborgen zingt het levenslied…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.
Wiegend op de wind
droogt het wasgoed
dat een kind heeft gedaan.…
Twee werelden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
447 ik weet dat
als zij lacht
iemand aan de
rand van haar
bewustzijn
op haar wacht
een vage zwaai
waar donker
even lichter kleurt
lucht bewegelijk
naar het pril
van lente geurt
ambivalentie
maakt haar
blik onzekerder
in de keuze van
de stap vooruit
of een zwaai terug
ze is blijven staan
op het randje
van twee werelden
met lichte…
Veelersluis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een auto past
niet, loopt vast
het was
vooruitgang
iedereen blij
dat het bruggetje
er kwam
ik kijk terug
in de tijd
vind zo'n smal bruggetje
gekkigheid…
THUIS
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
490 je
thuis vinden
thuis voelen
thuis eten
thuis zijn
thuis rond woelen
thuis weten
thuis familie kind’ren
iedereen is er naar op zoek
niets is er zo warm en fijn
zei de huisjesslak
helaas ik ben zo sloom
en nooit op tijd -
op tijd terug
voor de warme prak
de oplossing zag ik
in een heuse droom:
neem je huis toch mee
op je rug…
Oudheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
616 De frisheid van heur haren
danste om mij heen,
bedwelmde mijn zinnen en bracht mij terug
naar tijden lang heen.
Vervluchtigd,
Verloren,
Vergaan in de tijd.
Haar lipjes, zo roze, weken vaneen
en ik dacht nu komt het
maar ze verdween.…