177283 resultaten.
Crisis
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
451 Onwerkelijkheid
Je gelooft je ogen niet
Maar het gebeurt toch
stadsschip
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 er werd verteld dat de stad
op een zweem licht dreef
lage plassen door straten
blonken onder een steven
van loom varende gevels
je moest geloven dat torens
staand tot het want behoorden
scherp getekend door wolken
die grauw over de toppen joegen
gebogen wandelaars verdroegen
het was ee...
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
...
Gevaarlijke virussen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 er stroomt een melodietje
diep van binnen in me dat
borrelt naar omhoog een
waarschuwingslied dat in
woorden omgezet wil worden
op zuivere akkoorden dat
breekt de macht van tovenaars
een melodie om niet vastgelegd
gedemoniseerd en gefixeerd
onder te gaan aan angstige
voorstellingen in...
ZOWAAR ZOMAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 zowaar zomaar
kwam ik je tegen
jij lacht naar mij
ik hoefde niets meer
te overwegen
ik dacht die vrouw
die wil ik aan mijn zij
vandaag geef ik
jouw dit gedicht
kijk hoopvol
naar jouw lief gezicht
en zie hoe je net als ooit
weer zo betoverend
naar mij lacht
na 30 jaar vanaf toen
...
Een kleintje pijn
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
617 omdat jij dikwijls
op je rechterzij slaapt
streel ik jouw
linker borst meer
dan je rechter
hoewel dit zeer
tegen mijn gevoel in gaat
daar ik liever
geen stiefkinderen maak
Weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 Storm siddert op de plassen
windvlagen draaien een loer
en de schoongewassen hemel
kleurt voorzichtig parelmoer
Woedende wolken kolken
de hagel ratelt neer
het huivert in mijn oksels
dit is echt hondenweer
Dan weerkaatst de zon weer
schel de natte straat
klimaatverandering en
een were...
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een ...
Vervorming
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Kalende takken
verhullen meer dramatiek
dan een volle boom.
Een rol voor elke drol
netgedicht
1.1 met 16 stemmen
569 Waar denk je aan als je in een wereldwijde crisis zit?
Uiteraard; wc-papier.
Wat is toch die aantrekkingskracht?
Die lokroep van een stuk papier waarmee men de bilnaad opschoont.
Vanwaar die spontane volksstrooptocht?
Is het de angst om de hele dag de broek aan de bips te hebben plakken?
Ban...
Portret
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
468 Mona Elisa
is mooier dan de mooiste
vrouw op schilderdoek.
ZIEKTE-VERZEN
poëzie
2.9 met 17 stemmen
4.731 III-1 Voor Okke
Hij zat gemaklijk op de rand van 't bed,
En sprak van school en leuke jongensspelen,
En hoe de vreemde talen hem vervelen,
En van de vrije Zaterdagse pret.
Ik luisterde gelukkig, want het was
Of 't leven aan mijn leger kwinkeleerde.
Kwellende koorts, die mij verdervend...
C
snelsonnet
4.7 met 11 stemmen
953 Waarvoor is dat nou nodig, is mijn vraag
‘Corona’ schalt en vunst steeds door de ether
Één zender voor het virusnieuws is beter
Want nu groeit dit woord zelf óók uit tot plaag
Gelukkig ben je dáárvan zo genezen:
Zet fijn muziek op of ga boeken lezen
Vaders nipte terugkeer
gedicht
3.4 met 30 stemmen
33.437 Moment waarop hij z'n ogen
opslaat en ziet 'het is
er nog, ik ben er nog'
en weer wegvalt als
een zwakke zender
De machinerie van toe- en
afvoerslangen ruist, zoemt,
flitst codes van onmacht
maar stuurt hem in
z'n zachte landing bij
Buiten de kliniek hangt
behaagziek voorjaar...
Zwaarte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De uren worden bijna ondraaglijk zwaar,
als het avondlicht oplost in de duisternis.
Droeve herinneringen verdringen elkaar
en besef ik grauw wat ik zo vreselijk mis.
Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt
van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad.
De altzheimer gunde ons maar weinig...
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
o...
VERLICHTE SPEURTOCHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Mensen denken diep na
over het levende geloof
hun vragende gedachten
lopen als vele wegen
krioelend door elkaar heen
zijn soms ook een rechte baan
verlangen naar een trefpunt
dat bijna verborgen ligt
onder koepelstruiken
boven deze dichte kluwen
zweeft voortdurend een grote ster
bij nac...
leven tegen dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 in een wereld vol en bol van paniek
bestrijden ze met duizenden de dood
met niet aflatende passie en aandacht
schouder aan schouder werken zij
om de zorg en ellende weg te nemen
door zichzelf eraan bloot te stellen
geen patiënt komt ooit alleen
want het hartstochtelijk gewilde leven
reis...
MONDMASKERSTIKZIJDE!
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
669 In een boom in mijn tuin
Een koppel koolmeesjes
Ze vliegen af en aan,
tot d’ avondstond
Wat vond ik in hun nest?
Mondmaskerstikzijde
waarin tien vogeltjes,
met open mond
© SABAM
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Dodelijk giftig maar schoonheid suggereert jouw naam
Als een rode papaver die we in een wilde tuin zien staan
Geschrokken haastten wij ons langs de andere kant
Met brandende voeten op 't lichtende pad ontkomen aan drijfzand
Scholen en Horeca gesloten kan het nog wel?
Je eigen levensstijl voo...
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
om...
Tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 In een tijd van
onzekerheid
moeten we hoop
zien te houden.
Uit het licht dat we
krijgen,
moeten we kracht halen
en erop vertrouwen dat
het weer de
goede kant op mag
gaan.
Denk aan je medemens,
niet alleen aan jezelf,
dat gebeurt nu wel door
te blijven hamsteren.
Het heeft geen z...
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de z...
Stiefmama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Ik zou
ontsnappen, niet beter weten
en ervandoorgaan, misschien bang
zonder straatkat die mij helpt
maar vrij
Ik zou
afgaan op mijn dromen
de geuren waar ik niet bij kan
door heggen en tuinen struinen
dat zal ik nooit vergeten
Zou het
zo gegaan zijn
en wil jij dat ook
of is aandacht...
Kennis aan de macht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 Wie virologen zijn regeren.
Virussen zijn hun belang.
Wie onwetend zijn betalen.
Wie weten bepalen.
Wie weten bepalen wat we moeten doen,
of gehoorzaam moeten laten.
Zij weten hoe groot het gevaar is,
dat op ons allen loert.
Doorgewinterde politici weten precies
wanneer stemmers knikker...
Stukjes zelfspot
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
431 het was altijd
frappant hoe
haar lach
opening gaf
aan gedachten
ze de vrijheid
liet zich te uiten
op alle gebied
tegendraads
zonder beperking
waar haken en
ogen verschenen
was men geneigd
stemverheffend
gelijk te claimen
dan parelde
haar lach de
agressie kapot
met vileine
...
Weerzien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Daar stonden ze dan
zijn arm rustte op haar kont
zinkwit kwartsbeton.
Kroon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Corona, met grote klauwen sla jij om je heen
COVID-19, 't treft inmiddels niemand meer alleen
In bepaalde groepen alles en iedereen door jou besmet
Vele mensen inmiddels overleden, door het virus weggezet
Corona, tijd zal leren of wij overleven
Ons aan 't virus COVID-19 moeten overgeven
Door...
Aan de vijverkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik geniet, rustig, aan de kronkelende wateroever,
verscholen tussen beuk, berk en 't ritselend riet.
Spied naar muggen, larven en een rare parasiet.
Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever,
naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant.
Ze streelt genotvol en bevallig ha...
Geleefd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Geen glimlach krult ooit nog mijn mond,
een zon die mij nooit meer zal verwarmen.
De wrede dood die mijn huis zo gretig vond,
ondanks mijn vurig gebed om erbarmen.
Uit welke bron put ik dan nog levenslust,
als al wat ik lief had mij word ontnomen,
ik eindelijk in mijn droeve lot berust
en v...