566 resultaten.
Grafveld in Frankrijk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 landschap
ergens langs de wegkant
een stille straat loopt voor eeuwigheid
tussen graven van bewoners die tijdens
hun leven wel of niet hebben geleden met
kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten
zo’n plaats waar de tijd met lichte tred over
is geschreden op weg naar een volgende dag
voorbij het verleden
de doden zijn naast de akkers…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar sluipende aankomst zal vast
heel zeker enig opzien baren
als ze zich boven onze hoofden ontlast
waarna een wit kleed zich langzaamaan vouwt
over huizen, boerderijen en akkers…
Les Baux en Provence
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.064 De karakteristieke witte rotsen
van Les Alpilles
glimmend na de regenbui
een magere zonnestraal
breekt door de wolken
dampend gebleekt kalksteen
met resten van
een oud middeleeuws fort
om me heen
rotsen, wijngaarden,akkers en
kleurrijke woningen
in de verte stralen enkele
gele bloemen op de rand van
een door bauxiet
okerbruin…
Allardsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 WERKMAN
we lopen het zandpad op
de akker rechts, iets verder de bosrand
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt van
die avond, terwijl vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in voorjaarsgroen met geur
van appelbloesem en sering -weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij geteld…
Zo vroeg (in Nijnsel)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
576 aan de rand van dit bescheiden dorp
dicht nabij het begin dat leidt naar de kim
zie ik over vlakke velden en akkers
waar langs bossen en tussen oevers
de Dommel door ons Nijnsel stroomt
een waas van pril groen over zwart zand
ik heb het plots door, 't raakt mijn hart;
word door dit teken der natuur overmand
het is toch winter, in een windvlaag…
BLOEI BIJ OORLOG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Het door Rusland gekwelde
rijk Oekraïne
toont ondanks zwaar lijden
met onafgebroken trots
zijn wiegende graanvelden
het uitgestrekte koren
zwaait goudgeel verlangend
zich te mogen geven
aan omringende grond
en landen van het Westen
damp uit zwaar geschut
geeft de aren kwade reuk
angst voor verderf
en schokkende vragen
doen alle akkers…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Wijde, luchtige eikenkruinen geven
frisse adem aan akker en weiland,
strelen verkwikkend de broederlijke band
van het blije, tevreden boerenleven.
De lange bomenslingers omgeven
beschermend teer bosbestaan: dit houdt steeds stand.
Veldjes glanzen, dankzij beken langs hun rand,
waarbij vogel- en krekellied wordt verheven.…
NAAR DE OOGST
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Diens ziel is een akker, waarin het graan
valt na langdurig nauwkeurig ploegen.
Het zaad wil zich naar goede aarde voegen,
wortelt lustig om al dieper te gaan.
Maar een steen kan ontkiemen in de weg staan.
Moet het plantje kwijnen of voort zwoegen?…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren meet ik het zwijgen,
peil de diepte van jouw woorden,
laat jij onze herinneringen achter
in het wegglijden van de spijt ?…
Veldkapelletje.
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.257 Tussen akkers en velden
kan men het kapelleke vinden.
Maria er binnenin.
'n Kaarsje voor 't gewin.
Vaak is men er al geweest.
Gebeden,om ter meest.
Maria,eenvoudig en mooi
met allooi.…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.145 Met weemoed denk ik aan de tijd
toen we in de tuin van mijn grootouders
palmtakjes plukten - hoe meer hoe liever -
om de volgende dag mee te nemen naar de kerk
en in de namiddag van Palmzondag
naar de velden te gaan
en die op de akkers
te planten.…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
De historische werkelijkheid
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.929 Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren,
verloor de kiezen jong, de kinderen jong,
geleund op gereedschap met stelen loerde men
met van tandpijn scheefgetrokken smoelen
naar alles wat anders was (reizigers, mooie vrouwen).
Soms werd een hooivork in het onrustbarende gestoken.…
Maak het nou
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
771 Ik maak m'n akker bouwrijp voor het koren,'
nadat ik aan de man: 'Wat maak je?' vroeg.
'Ik maak 't goed in mijn beroep,' verklaarde
de wever, echter zei een beterweter:
'Dat is uitstekend, maar ik maak het beter.'
De man - een veearts - wees naar een der paarden.…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Over akkers en land op een zonneprieel
het begin van de dag het lijkt zo vertrouwd.
Maar sta er eens bij stil en kijk om je heen
er is een nieuwe dag die wordt geboren.
Het licht is gekomen de donkerheid verdween
je kunt zien en loopt niet meer verloren.
Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.…
- Een vroeger Leven -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
650 Het stuk leven waaraan wij hechten
speelt onbewust pianoduetten
verbazingwekkend kort en krachtig
versnelde het voorjaar levens terug
zag ik de bloeiende akkers aan mijn omgeving,
visioenen belichten gevoelig eeuwig leven
beter, feller de ligging van dorpjes,
echte herinneringen komen vaak terug
..al was het in lang vergeten velden
van…
Stuifmeel,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
515 Twijfel zaait onnavolgzame
schaduwen over stoffige paden,
doelen die in de loze engten
van de verten lagen, bleven
verscholen achter luchtkastelen
en onbereikbaar bleken,
zorgeloos was ik vertrokken,
met gebonden handen aan
weerszijden van de akkers,
strijkend langs goudgele aren,
verwaait het stuifmeel van
rusteloze zielen tot waar…
zomerballet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 drinken
innig gouden was in de botten gieten
wijl de kwieke vogels het keukenraam
van moeder zon afspieden
zich tersluiks tooien met waaiers van lover
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich vouwt om het water wars
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
en de mens verwant aan mieren
strepen trekt in de kieren van de akkers…
Kerst: oud verhaal in nieuwe tijd
gedicht
3.0 met 2 stemmen
15.676 We kwamen hier aan
om het land te zien
als toeristen uit verre streken
wat keken we vreemd:
alle akkers geploegd
een kaarsrechte lappendeken
de wind krulde wit,
de kleur van stilte die
de inkt van mijn brief liet verbleken,
maar blies warme woorden
in hoofden van mensen
zo regen zich dagen tot weken
tot de kerst een van hier
o…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 Leeuweriken die hoog
Aan de hemel staan
Zingen hun hoogste lied
Dat mensen vertroost
Bij het harde werk
Op het land in blakerende zon;
Vader en moeder die zwijgend
Hun handwerk doen, de basis
Leggen voor de oogst
Van komend najaar
En ik die kind ben,
Spelend in de droge sloot
Naast de akker waar zij die
Mij kregen hun werk doen…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Zozeer dat we alle goedheid zonder reserves over de akkers uit willen strooien.
Wie zaait zal oogsten!
Lente,
wij kunnen jou niet bezitten,
enkel beminnen.
Knoppen openen geruisloos, de wereld krijgt een nieuw kleed.
De Schepper zelf blijft onzichtbaar.
Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad.…
ZOMERAVOND I
poëzie
4.3 met 3 stemmen
851 De avondwind drijft ver en zwakker
Langs de popels, die de akker
Zomen, over 't land te loor.
Buiten dralen zoete roken —
Geur, die van de zomer is —
En de ogen half geloken,
Droom ik, voor het raam gedoken,
't Uur, dat voor de dromer is.…
Doodlopende weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 wanneer ik weer eens over akkers stap
door brede voren ga, zo diep bevroren
de kraaien zie daar op de torenkap
hun jassen zwart, ze lijken hier te horen
en winter weer zijn glazen offers schenkt
aan sloot en vaart waar reigers onverdroten
ondanks ’t stille wit van dood die wenkt
nog zweven tussen hoop en niet geschoten
besef ik, deze streek…
De Boeren
gedicht
4.5 met 2 stemmen
7.022 's Zondags, na de mis, schuiven zij,
geschoren, in overhemd, vervormd, onwennig, over hun
akkers
en staren naar de aarde die zij in de week niet zien
door het bijziende graven en graaien.
-----------------------------------
uit: 'Gedichten 1948-1993', 1994.…
OOK BOURGOGNE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 En bedevaarttekens van lood of goud
Je schenkt ons een Jakobsschelp, geeft een
Bidsnoer van letters mee, een spiegelmedaille
Je kloosters weten de vinger te leggen op wonden
En serene stilte, insecten zoemen zacht
Weesgegroetjes
Je herinnert ons aan je grond, doordrenkt
Van soldatenbloed
Dat doen ook de bruine sperwers boven de akkers…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 door mijn gedicht
zie meer dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je schilderij
creëren maakt je blij
zet dreigende luchten boven
glooiende akkers…
Brand !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De akkers op de terugweg
zinderen nog na
voorbij Oudeschans
richting Winschoten
een weg afgesloten
verkeersregelaar
geen rook meer te zien
nieuwsjournaal
het hele verhaal
twee schuren in de as
aan de Dijkwaal
het woonhuis doorstond
de brand
niemand dood
of gewond.…
Despoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schiet maar, vernietig maar
laat de bommen maar vallen
op huizen die niet van jou zijn
op al die akkers die ooit omgeploegd en
bewerkt zijn met liefdevolle handen
maar nooit zul jij de liefde leren kennen
en de koestering van warmte
steen ben je, beton, grijsgrauw graniet
een gevangene van je eigen haat
die onverteerd tot onder je huid als…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 De Oekraïense aarde
vol gezegende groeikracht
dreunt onder zwaar geschut
voetstappen van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen…
De stilte
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
495 Een kerkje zo oud
en ach zo geweldig oud
in het hoge gras
de verweerde stenen
een haas rent over
het kerkhof
De wind een koeltje
op deze warme dag
boven de akker zingt
de stijgende leeuwerik
jubelend als een engel
een stipje aan de hemel
Het beekje ritselt en murmelt
de jongen ziet het kerkje zo oud
en ach de verweerde stenen…