966 resultaten.
laat je borsten onderzoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Het verkeer stokte
hortend en stotend wrong het
zich dwars door het dorp
in de oktoberzon
blokletterde een spandoek
rood op wit
aan de voeten van een
levensgrote Christus
aan zijn kruis
tegen de kerkmuur aan
laat je borsten onderzoeken
ik was onthutst
de kerk vernieuwd
een monument beschermd
de Christus verkleurd
geel-wit verweerd…
ambachtelijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
957 het oude eiland draagt heel veel
zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt
maar elders, in zijn dorp
mannen rond het vuur der arbeid
rokerig teruggetrokken
achter geur en noeste handen
alle banden houden vast
de stofkwast van de tijd ten spijt
het gaat ze voor de wind
als ouder of als kind
doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
Charisma nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
820 En in het park
onder schaduw van bomen
aan het einde van die straat
zit ik te dromen van ’t dorp
waar ik ben opgegroeid.
Herinneringen en weemoed
naar een onbezorgde tijd
die helaas niet weer zal komen
toen iedereen elkaar kende
passerend met vriendelijke groet.…
Taalstrijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
468 Zijn aldaar in het heuvelland
zes dorpen als het kind,
dat trots zijn tweetaligheid bemint.
Zoekt een klein Limburgs bestand
naar taalsynoniemen binnen
het Belgisch federatief verband.
Van Moelingen tot Remersdaal voert
eensgezindheid nu de moedertaal.…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
Dromend over Limburg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.040 In een dorp is
men ook trots
op de processie
die elk jaar
weer aan het oog
voorbij trekt
en vaak in
het café naast
de kerk eindigt.
Op het plein
staat de kermis
te wachten dat
de mensen uit
het dorp en ook
uit de omtrek
komen genieten
van het vertier.
In verstilde gehuchten
waar elk huis een
verhaal vertelt.…
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Een Oosten rijkse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.103 Zij heeft een snor
speelt tweede viool
al is het niet in Wenen
huilen is er niet bij
behalve na het vallen
over het vele geld
uit Oliesthan: het dorp
waar zij vandaan komt
pompt papalie veel poen
vooral ‘s nacht
hangt alles aan de strijkstok
en wordt er gezwommen in walsen
haar hart is verpand
aan Johan Strauss
en Andre Rieu…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
'N VEILIG HEENKOMEN....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
793 Welkom
heten ze ons
welkom
in hun dorp
Welkom
aan
de slinger
van de Maas
Waarover
ik me verbaas
wie....welkom
worden geheten?…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
Oud en Nieuw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 langzaam sloop
het een in het ander
en dan plots
zijn dertien dorpen
familie van elkander
een trouwpartij
in het groot;
van wie krijg ik
een warme hand
wie staat op als
de kouwe kant
je kunt ook zeggen
om middernacht
werd de teerling geworpen,
had ik zo gedacht
de naam was reeds bekend
en doorheen het eerste ochtendgloren
zal…
Jongen op de brug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Op het bruggetje
Boven de sloot
Staat hij, jongen
Van het dorp -
Waar hij vroeger
In kinderlijke onschuld
Voorntjes ving,
En af en toe
Een stekelbaars,
Staat hij nu
Doelloos te kijken
Naar hoe het water
Onder hem stroomt,
Hij ziet takjes
Voorbij komen,
En af en toe
Wat blaadjes -
Ook zijn gedachten
Worden door het
Water meegevoerd…
DAAD WACHT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
299 Drachtens museum
bewaart weergaloze rijkdom
van wat gebeurde en gedaan
werd in het reusachtige dorp
dit gebouw wil zich echter
nóg groter maken is bereid
zijn zalen en muren
spoedig te verruimen
deze woorden geschreven
in de maand Maart van het jaar
tweeduizendzessentwintig
kijken vol zwellend verlangen
uit naar de tijd waarin…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Over dorp en over veld
't helderklingend klokske schelt;
oud en jong, de dorpelingen
naadren langs de wegelingen,
ieder op zijn best gepint,
vro en welgezind.…
DE KOEHOEDSTER.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.043 Het dorp was naar de mis gegaan;
het meisje liep maar zoetjes aan
door 't groene pad langs 't korenland
en voerde 't koetje aan haar hand.
Het koetje trad maar lijzig aan
en liet de belle al maar gaan,
die rinkte, die rinkte
zo fijn.…
Gedane zaken
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.464 Ver voorbij - is de wijk
van blauwsel binnen handbereik
en raap en reuzel op de hoek.
Van 'bakkertje, ajuus... tot kijk
bij klets- en ouwe wijvenkoek'.
Ver voorbij - is het blok
van elastiek, voor de onderrok
en haagsche-dames-hoedjes.
Waar 't paard een kar met kannen trok
gevuld voor gruttenpaptoetjes…
Het duister
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
961 Alleen in het donker
Wandel ik door het verlaten dorp
Langs het
Spiegelende zwarte water
De koelte
De rust
Kalm ga ik zitten
Beroer de zwarte spiegel
Met de toppen van mijn vingers
Het duister duwt me zachtjes in mijn rug
Ik laat me vallen
Glijd in het ijskoude zwarte water
In de rust
Een laatste schok
Stopt mijn hart
Of vult de leegte…
Onze plek
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
724 Ik rijd nog vaak met de trein
door het dorp waar we fijn
keer op keer elkaar zagen
voor enkele dagen
waar de winterbries fijn was
bij een toch op je fiets
als verkoeling van oververhitte discussies
om niets
ik rijd nog vaak langs 't perron
waar toen alles begon
ik een fout heb gemaakt
niet dat het me nog raakt
waar de friettent zo…
de beelden IV
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
887 zoals gezegd, awel ja
ge weet 't toch
in de morgen als de dauw
zijn parelkes verdampt
aan het zonneke, al die
geel blaaiges bijeen zijn
gekropen in een hoekske
bij het kerkhof
komt zij aangeschoven uit
het niets, uit de vlakte
waar maïs staat de drogen
bietenkoppen stikken in
hun loof, de kiekendief
bloed om het dorp legt
de stenen van…
Over de zuidergrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
942 ik zag je dorp
daar, waar je neerstreek
je ogen op de zon gericht
ja, ik zag jouw land
de schoonheid
door het Vlaamse licht
we liepen wat keuvelend
soms wat stilletjes
het pad van vriendschap weer op
in het weten, het herkennen
stopten we het nutteloze
in een notendop
ik vond jouw wereld
het past bij je zijn
als nobele mens…
Thuis is in het hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
740 We zijn gereisd
over bergen
en door dalen
langs wijngaarden
en door oude dorpen
verstild in de zon
We zijn gereisd
samen in het hart -
thuis van alle dagen
en nachten
En de tijd verstreek -
wegen vergleden -
en wij verstreken
De avond viel
en de boomkrekels zwegen
De nacht kwam
en in de diepe slaap
tijd en lichaam vergeten…
lied en Kafka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 een vrouw
zingt een lied
een liefdeslied
ze is jong hoor je
en ik ben oud
het kon mijn dochter zijn
dus zingt ze
niet voor mij
maar voor haar geliefde
ergens op de berghellingen
terwijl ik
me nauwelijks kan voorstellen
dat een jongeman
op weg gaat naar een dorp
door de eindeloze bergen
en dat ooit nog weet te bereiken…
Open mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Ons dorp is te klein
Ik heb alleen oma
om naar toe te gaan
en mee te praten
Ik masseer haar schouders
en zij strijkt haar vingers
door mijn haar, ik krom
mijn rug voor meer, dieper
Ik span mijn lichaam
tot haar hand mij openbreekt
als vrouw, wie
breekt mij open tot vrouw?…
Weg van waar je bent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Ik voel het ongemak
om blijven waar ik ben
en het probleem over te laten
aan andermans taak of plicht
aan de buren bij wie het gebeurt
aan de rand van het dorp
Er is haast, behoefte
om de huizen en de schuren
in orde te maken, maar
het duurt te lang
of er is te weinig tijd
voor mijn ongeduld
Ik praat met de buren
terwijl we wachten…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Steden en dorpen weggevaagd,
niemand heeft hier om gevraagd.
Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Van boven
netgedicht
3.6 met 36 stemmen
356 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
droog prieeltje met een
private stek uit
de regen en winden…
van boven
netgedicht
2.7 met 53 stemmen
317 nog zijn
de handen los
niet geheel gevuld
met de mooiste
bloemen
het paadje
was al in gebruik
om ze voorzichtig
te plukken en bij
elkaar te zoeken
na het formeren
van twee
veldboeketten
kwam de plaid
met zijn eigen plek
want niet iedere
stad of dorp had een
blinde vlek met een
private stek uit
de regen en wind
vaak hebben…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
putten oktober 1944
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
882 door de stille dorpsstraat
straks zullen dronken brallers
vernielend zuipend en brandstichtend
de hemel verduisteren
zullen vrouwen en kinderen
in doodsnood vluchten
voor het kwaad waarvan
ze het bestaan niet wilden weten
en dat hun leven voor altijd
zal verwoesten
als ze maanden later zullen horen
dat de marcherende laarzen
een dorp…