669 resultaten.
Verre vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
eeuwig
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.577 was ik maar
een traan op jouw wangen
stil gewenst verlangen
jouw droom in de nacht
de hunkering waar jij naar smacht
een streling om te troosten
gefluister in jouw hart
het mooiste ochtendgloren
zachtheid in jouw ogen
dan kon ik
schuilen in verdriet
met jouw droom in verlangen
waar de stilte van jouw hart
heel zacht ontwaakt
en…
Zwevend..wij..samen...
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.771 De liefde laat ons de passie beleven
Twee lichamen die hunkerend voelen
Afdalend in een voortdurend zweven
Wetend wat liefde voor hen zal bedoelen...…
Entre deux mers
gedicht
3.3 met 35 stemmen
12.726 Hunkeren naar het vuur, smeken om het water.
Vliegen in het luchtledige. Bijten in het zand.
Zie haar. Zie hen. Zie hun poriën van pijn.
Liggend tegen aarde en niet wetend
of ze winnaars of verliezers zijn.
-------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
Platonisch
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
670 je voelen zonder
aanraking enkel een
blik die mij met
de kracht van
een elektrische impuls
meer liefde en warmte
schenkt dan lichamelijke
passie ooit
je zachte stem die
zingt van verlangen
in een melodie van
hunkering naar liefde
elke vezel van mijn lichaam
meer en dieper streelt
dan een hand ooit reiken zal
het houden van
nooit…
Intens verlangen
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.557 Bij het aanschouwen van de bos rozen
Sprak zij slechts dank zonder blozen
Verafschuwde die altijd liefdevolle blik
Vanzelfsprekend zo bovenop veel te dik
Hunkerend naar dat brute die vent in hem
Niet dat softe vragend met omfloerste stem
Nee, haar wil overweldigen dwingt te bukken
Haar kleren nat kussend van het lijf te rukken
En onder…
Buikpijn
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.630 Soms heb ik buikpijn
als ik denk aan jou
Ben kwetsbaar onzeker
omdat ik van jou hou
Soms heb ik buikpijn
als jij me weer verlaat
Ik je zo vreselijk mis
enkel leegte achterlaat
Soms het ik buikpijn
jij zit maar in mijn hoofd
Emotioneel zo afhankelijk
je hebt mijn hart geroofd
Soms heb ik buikpijn
de liefde doet me zeer
Hunker naar…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 die vertroebelen
werkelijkheid en realiteit
Als een waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven
Hunkerend…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen
misschien zeg je wat teders
hier
nu we zijn ontwaakt
is er een gedicht
dat je schrijven moet
waarin je hunkering…
GENEZEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 Ik zie ze allen
hunkeren naar genezing,
vechten om liefde.
Ze willen allen
het hoogste geluk bereiken
en heerlijke rust.
De demonstranten
en dictators proberen
vrede te vinden.
Ze zijn een beetje ziek,
van liefde en verlangen
naar het hoogste geluk.
Ik zou ze allen
willen genezen en ook
mezelf natuurlijk.…
Moe van het gemis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
917 Dit hunkeren naar jou, mijn hoofd is moe
van het gemis dat almaar dieper gaat.
Dit lijf voelt leeg, mijn ziel behoort jou toe.…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 een hunkeren naar toen -
weer kind te zijn
en met ogen vol onbewuste wonder
de vlinders te volgen
in hun vlindervrije vlucht?
Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
erectioneel verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.229 mijn ogen hunkeren naar het licht
dat zich telkens afwaarts keert, het
leven draagt de stervenden in het zicht
van mijn witte handpalm, was er een god
dan zou ik bidden, maar de hemel heeft
de christenen gespleten tot spijs die
reeds gegeten werd
wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde
van het vorstendom, een monarchie…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 heb je niet geplukt
je groeit en bloeit
nu eindelijk voluit
je bloesem zacht bekeken
weet dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
fluistert een klein dissonant
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
702 stem als
een veld vol met
bloemen, in de
melodie die ik proef
in je zoenen, fluistert
een klein dissonant
afstand in voelen
je lach is nog open
maar onderhuids
merk ik, wat tonen, in
harmonie gaan bedoelen
onze passie verzandt
jij wilt nog bloeien
als lente die blijft
ik wil nog groeien
in mijn aards paradijs
toch blijf ik hunkeren…
Het sluieren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 avondhorizon
lieflijk
speelden
onze vingers
het eeuwenoude
spel van het
sluieren en met
opkomende
twinkelende
sterren luieren
die in jeugdige
overvloed
alles in
zonnegloed
zetten en wij
drapeerden de
minipaneeltjes
op elektronische
stekkersteeltjes
op strategische
punten die altijd
met zwarte gaten
naar jouw lach
leken te hunkeren…
Wolvenmaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 De stem van jouw eenzame ziel
klinkt nu weer helder in de lucide nacht
het geluid is duidelijk hoorbaar
het wezen van de aarde huilt
natuur probeert zich te herstellen
nu de wolf weer thuis is in het land
moeder aarde woelt in broze dromen
onder de wolvenmaan, liefde in haar hart
ze komt weer terug met de bloeiwijzer
vol hunkerende…
geduld mijn lief
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
995 geduld mijn lief... geduld
eerst wanneer de dauw
haar glans verliest
de zon haar hoogste punt bereikt
de roos haar bloem volledig heeft geopend
en de varen haar blad heeft ontkruld
eerst dan zal ik jouw tomeloze passie
jouw eindeloze hunkering
leiden tot het hoogst der hoogste
nog even
even geduld mijn lief
laat de branding haar golven inhouden…
overtuigd gevallen
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.066 hij hult zich in de deken
van haar volledig afwezig zijn
zwijgend als een monnik die
gebukt zijn geloften ondergaat
en devoot in stilte lijdt
in de seconden vindt hij niets
slechts een opeenhoping van getel
naar het einde aan zijn afzondering
wacht hem de louterende hunkering
een jeuk die niet te bekrabben valt
eens weer in haar armen…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard
Voor hem die zij ooit had liefgehad
Die droom, een mozaiek van kleuren
Een wazig beeld van tranen
Een zonnevlam van helder gelach
Beroerde mijn moegeweende hart
Verslagen in hopeloze hunker…
JE
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.905 Die waasdromige blik in je ogen
oh, waar denk je toch aan mijn lief
je ontkent mijn striemend onvermogen
je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief
je in mijn armen nemend, stevig vast
vruchteloos kussend je lippen en wangen
je blanke borsten… witte bergen van albast
echter..je negeert mijn hunkerend verlangen
je wereld is een andere, ver…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
In droomgeschapen liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 Jouw warme mannenhanden
laten mijn huid tintelen
van verlangen en hunkering
onze blote voeten raken elkaar
in ’t tedere van de schemernacht
jouw mannelijkheid verraad
het trouwe schijnen van maanlicht
de aanraking van mijn wulpse borsten
doet mij huiveren van intens genot
je dringt langzaam, sappig, in me
als een lenige slang, kronkelend…
Roofdier
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.312 het roofdier slaapt, vermoeiend was de jacht
hij heeft zijn kracht en vaardigheid bewezen
de honger heeft hij even niet te vrezen
de daad werd als in trance door hem volbracht
in ruste oogt hij vriendelijk en zacht
een goedzak om zijn aaibaarheid geprezen
van woeste dadendrang voorgoed genezen
en niets verraadt zijn hunkering naar macht…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Onmogelijk zijn aangezicht
te zien
Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Helaas
moet ik wederom machteloos
en zoveel pogingen verder in de tijd
erkennen, dat geen echte dichter in mij woont,
maar wel een wens, een hunkering,
illusie.…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
de stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn
de hunkering…