703 resultaten.
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht
de handen die reiken
dwars door de waan
De schouder van warmte
die ik zo miste
in het dorre struikgewas
van koningin onbegrip…
Vechten bij stormtij...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Toch wil je wakker blijven, raad vragen en slechts
doen wat moet, zonder al die kronkelingen
in je hersens, zonder het zwarte licht van niet
weten, van dwaasheid en onbegrip.
Hoe nu overleven? Wat wel of niet ondernemen?
Er is wind en er zijn wolken, maar er is veel
meer dan alles wat we voelen of zelfs maar zien.…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.
Strak gespannen in sombere
tijden.
Dof als zij het niet meer
zien zitten.
Ze sluiten zich voorgoed,
wanneer hun tijd gekomen is.…
nomade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 vermoedens
Doorheen zand en woestenij
Over de gegolfde daken heen
Je bent weerloos en toch ongekwetst
Je kijkt me in de ogen
En zet je weg verder
Door de voorsteden en minaretten
Je kruipt waar gaan niet kan
Je zengt in het zonlicht
En zelden rook je een sigaret
Met de wind als bondgenoot
En je gedachten in je broekzak
Zo rijg je een ongehoord…
Leningman, onwennig, hè?
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
919 Frits Bom keert plots weerom als 'Leningman'
Hij persifleert zichzelf in zo'n reclame
Waarvoor de maker zich zou moeten schamen
Maar ja, er komen toch wel klanten van
Waartegen Bom voorheen ten strijde trok
Omdat iets ongehoord of dubieus was
Heult hij nu mee.…
ECHT ZE ZIJN ER NOG (die niet discrimineren)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
658 Ook in dit sinds
kort mijn land
wordt gediscrimineerd
verdorie waar hebben
ze dat toch geleerd
maar er is één iets
dat zich er van distantieert
het kijkt niet naar kleur of geloof
heeft zich aan geen
enkele beweging verpand
is voor elk argument stokdoof
het klinkt bizar is ongehoord
maakt iedereen ziek of van kant
voel me bijna vereerd…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 onverdraaglijk stille linten
druipen huilend langs de kist,
door witte rozen neergevlijd
voor haar wier tijd verstreken is
jouw stem verkleedt ons leed
in vreemde, plechtige clichés,
tekortgeschoten woorden
smorend in verwacht gemis,
verloren in een bloemenzee
en ongehoorde treurmuziek
maar waar is ons verdriet?…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de wind als bondgenoot
en je gedachten in je broekzak
rijg je een ongehoord…
Ononderdanig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.082 De arts echter vond
deze eis ongehoord
en hij zei onverstoord:
'Nee, u krijgt hier geen voet aan de grond.'…
Paniekvoetbal in de rechtbank
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.323 En toch: Feyenoord hoort bij Rotterdam
En Rotterdam bij Feyenoord,
dus eigenlijk is deze hele affaire domweg
ongehoord…
Alles is verval
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Steeds weer duidt het feest
naar hopeloze gasten, boekbinders
van de ergste soort die met valkuilen
analfabeten weet te scoren
we zeggen ongehoord
verschuilen ons achter vodden
wrijven met vinger kurkresten
uit het wijnglas om het vervolgens
in het geniep af te likken
ze schreeuwen dat de nacht
hun eenzaam maakt, herschrijven
telkens…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
Noordernacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 hoorden alles, ook gelal in kroegen
In Poelestraat, waar vindikater-luizen
De aanwas ging ontgroenen
bij Spilsluizen
En naderhand zich in triomf
ging laven
Aan rituelen bij de
Noorderhaven
De Ossenmarkt heeft voor
hen afgedaan
Die is, als Pluto, ondergronds
gegaan
Met Vera en Solution, Oosterpoort
Waar Herbie Hancock speelde ...ongehoord…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 Onbegrip en woede overmeesteren mij
in golven van onmeetbare pijn.
Ik ga op in dit vreselijke getij
het vreet aan al mijn energie,
en het ontneemt me mijn 'zijn',
mijn hel op aarde 'fibromyalgie'.…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
Zusjes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.707 Ooit hebben wij samen
een kamer gedeeld
jij al een puber
ik nog maar kind,
Hoe zout moeten tranen zijn
om onbegrip te stillen
als galachtig noodlot
jouw verbanning inluidt
Kinderoren vangen
een draaiend antwoord
stilvallend gefluister
dat schaamte ontbloot
Leugens afgepeld
in verstrijkende jaren
mijn inwijding bekrachtigt…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…
DSM IV-TR
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.552 De diagnose verdooft
de storm van onbegrip
slaat de psychoot op
in handzame boeken.
Al brult hij de hemel uit,
de pillen binden hem in.
In dimensies langs assen
zit hij op een puntenwolk.
Zijn zenuwen gieren boos
door de strot van wetenschap.
Sissende statistieken sussen
drijven brandslangen uit.…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.
De kinderen zijn er nog, de pasgeborenen
waarmee alles nieuw wordt, of toch
weer anders dan we nu maar kunnen denken.
De toekomst staat te wenken
op de winter, de lente, nog ver weg nu.
Maar komen zullen ze, zeker komen ze.…
Frontaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 wij zitten radicaal aan tafel
zoals onze flessen zich ledigen
in klanken tot woorden
van platgeslagen schuim
tijdens vetgerande glazen
waarmee taal onhoudbaar is
die eenmaal gesproken
monden heeft verlaten
zich nestelt in geheugen
en plooien van moleculen
verzadigd van onbegrip
in morfemen ondeelbaar
wij verlaten stellingen…
Goudgerand gedeelte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 wolken licht
schaduwen wisselen
op je gezicht dat in een
ondefinieerbare stemming is
jij straalt
niet voluit hebt
versluierde momenten
van afwezigheid die
ik niet helemaal begrijp
toch zie ik
de zon doorbreken in
het goudgerand gedeelte
van je nog licht betrokken blik
met klarend blauw in zicht
je lach verheldert
snel ons onbegrip…
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.
Het stof verstikte mij,
de adem werd mij ontzegt.
Ik trok aan de noodrem.
Het levensritme begon weer aan zijn normale tred.
Het bewoog op de gekende wegen.
Het werd weer helder,
ik had teveel gezwegen.…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen.
nu niemand nog in hoofd of haar gelooft,
zwaait enkel de wind nog deuren open.…
Winter 2
gedicht
3.5 met 41 stemmen
13.389 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd samengaan…
INDIVIDUALISME
gedicht
2.7 met 59 stemmen
23.129 Jezus, het orkest in het hart
van een bezetene ziende, de trommelaars
de paukeniers en fluitisten, het
lawaai van het geschetter
en getrommel aanhorend en zijn oor
verdoofd wetend, met een ongeordende stem:
druktescheppers van duivels, vlieg het heelal in
uit dit huis en de lucht werd vervuld van
alleenstaanden, elk in één ruk eenzaamheid
ongehoord…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
Frisse ochtendgymnastiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.053 '
'Ongehoorde rectificatiekolommen!'
Mijn overbuurvrouw,
met de bezem in de hand,
maakt misprijzende gebaren.
Mijn mond wordt vrolijk
en trekt zich in een mooi
gevormde grijnslach.
Ik stoot nog luid 'Aha' uit
en sla mijn voordeur hard dicht.
Eenmaal weer binnen
kan de conversatie
met mijn darmen beginnen.…