1749 resultaten.
Museum
gedicht
3.6 met 27 stemmen
12.006 Veel nachtblauw heeft de stof bewaard.
De mouwen liggen uitgespreid,
zodat het nog gedachten kan omhelzen,
die in dat leven niet zijn uitgesproken
en van dat sterven niet zijn afgeleid.
-----------------------------------------------------
uit: 'Bezoek aan een vrachtschip', 1985.…
Nu op kameel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
667 waar is de tijd
als ik langs cheops rijd
nu op kameel
het fijne stof
weer in mijn ogen bijt
ik het westerszijn vermijd
ze stappen traag
en arrogant door het
woestijnenloze zand
het is ineens cultuur
hun tred heeft al eonenlang
dezelfde voetstap neergezet…
Vergeten
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.057 Een woord van een gedachte
die het stof dat elke herinnering bedekt
niet alles geeft.
De tijd niet alle momenten
laat beginnen
met die eenzame zin.
En mij laat wachten
met verlaten ogen
en
versteende
dromen
die ik steeds
verzamel
en
weer
vergeet
omdat ze
niets
beloven.…
Ní hâo, ik ben een klant
snelsonnet
3.5 met 15 stemmen
1.398 Want plastic heeft z'n beste tijd gehad
en fijn stof - uche uche - is er zat!…
Carthago
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.412 je ligt
allicht
voor alle eeuwigheid
in 't stof der dagen
te wachten
tot de zon
nog één keer
je genade geeft
blootvoets
kaal geschoren
verminkt
tot in het bot gebroken
de zee
tot troost
bij ebbe en bij vloed
beweent je kroost.…
ik bel je
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.609 ze had haar mooiste burka
aangedaan naar de markt
groenten en vlees zou ze kopen
en een lap stof voor dochterlief
ze was gelukkig
niet gewaar van het gevaar
droeg het cadeau van haar man
over haar bloedrode string
een prachtige riem,
weliswaar een beetje zwaar
ik bel je
had hij nog gezegd…
BETER ZAAD DAN NOOIT...
snelsonnet
3.4 met 19 stemmen
1.230 Zorg dat veel populistisch stof opwaait
voordat men nóg meer vreemdelingen zaait.…
Koude grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Hij heft wanhopig zijn handen
vangt het allerlaatste stof
en breekt gedachten af
zijn passen gaan moeizaam
hij hoort alleen nog maar
het gillen en krijsen
van zoekenden naar
een zilveren vogel
verschuift het geluid
hij kijkt nogmaals
omhoog en huivert…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Leo Vroman
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
782 Vandaag keer je terug,
tot de stof van moeder aarde.
Morgen stijg je op als een phoenix,
uit de brandende spaanders
van je gedachten.
Morgen zal jouw bloed,
door vele harten stromen,
want dichters sterven wel,
maar nooit voorgoed.…
zandstorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 vanuit het niets
snijdt de zandstorm
het leven af
het stof omsluit de
kieren van het hart
onder de zandmuur
dringt een zwijgen binnen
de snijdende stilte
vult de ogen van
het kind dat in mij
begraven ligt
het lang vervlogen
huilen dat geluidloos
overschaduwd wordt…
Gebronsde Muze I
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 Zij bruint in het licht van de maan
van de zon wordt zij tot stof
omdat zij eeuwig leeft, nou ja
zo lang als het bestaan
dat op de eeuwigheid beschouwd
verdomde kort kan duren
Voor mij is dat lang genoeg
maar ik vraag niet van haar
dat met onvoorwaardelijke
liefde verder te borduren
* bij een brons van Leny Franken…
Als koel in 't groen baden mijn brandende ogen
poëzie
3.6 met 21 stemmen
2.138 Zo stoort me vaak bij heerlijk werk 't gevoel,
Dat ergens in mijn ziel een vaag gewoel
Van denken is, een halfbewuste drukte,
Tot plots'ling een gedachte, suizend, schiet
Dwars door mijn vrijheid, 't stof van oud verdriet
Waaiend over een vers, dat haast gelukte.…
Wakker worden op een herfstochtend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
725 Of alles ooit tot stof wordt
of ooit stof ook weer vergaat
Gordijnen, esdoorn, ik.
Of de herinnering vergaat, rafelt,
op een morgen schipbreuk lijdt.
Of uiteindelijk niet de hele zaak ontploft
Een gaswolk verleden achterblijft
Dat zien we dan wel weer.…
Nu ik het weer zo voel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het is het unieke, de stof van jaren en vele dagen
soms vragen van weken en jaren en als je blaast
verdwijnt het stof, dan zie je de bewaarde diamanten.…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 van je
jeugd en weten de
gelijmde stukken
nog zitten
pijn en tranen
diep verankerd in je
hart maar de smart
heeft jou sterk gemaakt
wat ooit is weggezet
heb jij weer onder
stof ontdekt en body
met gezicht gegeven
heerlijk trots op jouw leven…
Gedachtegoed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
614 Het knappe, domme blondje trad er binnen,
dat naarstig stof tot overpeinzing zocht.
Van hersenweefsel wou de niet goed wijze
een lap. "'t Is goed om na te denken," zei ze.…
De eenzaat
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.662 in diepe stilte
van vergeten leven
huist de kille mens
met gehaat lichaam
zwarte bloemen
als kern van ik
verstenen zonden
zonder naam
weg van gedachten
gijzeling van licht
dood voor woorden
met vergeest gezicht
niets kan hem
nog meer verteren
dan tot stof
te wederkeren…
COMPLEX
snelsonnet
3.5 met 19 stemmen
2.515 “Ik, George de Tweede, kreeg het voor elkaar,
voor mij beet Saddam wél diep in het stof
zodat ik mooi mijn pappie overtrof”.
Voor heel veel mensen klinkt zo’n rede raar.
Maar psychiaters zien daarin niets geks,
die spreken van een Oedibush-complex.…
Oorzaak
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
1.200 Zo'n vondst doet zeker heel wat stof opwaaien!
Of laten wij ons weer een oor aannaaien?…
Antwerpen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.064 waarom vertoefde ik hier
twee nachten heb ik gedroomd
in het inner van uw stad
mijn woorden geparkeerd
in het uitgehongerde hart
stof heb ik gezogen
pas toen heb ik je aangekleed
met mijn poëzie
mijn Friese pelgrimstocht
door je straten
in het begin zul je wachten
maar nu ik weg ben
zal je aanvaarden dat
mijn tweetaligheid
ook…
een stenen afdronk
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
800 rondom me
waait stof niet op
jij wel
je snijdt
de dag uit mijn mond
en daarna een koude avond
zing maar ijzig, rechts
met het ritme
links
’s nachts, twaalf uur
slaap ik in
er wordt gedanst
op het spoor van asfalt
jij wel…
Dikketruiendag
snelsonnet
3.1 met 20 stemmen
1.930 Dikketruiendag, dat is 't wel
Niet enkel gaan de juffen kennis spuien
In van die fijne witte kabeltruien
We leren onze les ook extra snel
Die dubbeldikke kleding werkt ook tof
Voor 't opnemen van al die zware stof…
Niet meer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.044 Woorden die blijven liggen
en met de as en het stof
van de vergeten liefde
schrijven wat ze verliezen
en waar
het zwijgen kijkt
en ik zie
dat
niemand
met mij
wil waken
bij de droom die
niemand wenst
omdat hij niet meer geboren zal
worden
of beginnen met de woorden
die
de slaap
altijd…
de wind die waait
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.687 verholen, doch scheppende
geest, waai als wind weer vrij
zing uw bruisend lied in alle
talen over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht voor
wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
Sarcofaag verzonken
gedicht
2.2 met 27 stemmen
10.261 .
----------------------------------
uit: 'Alsof ik stof ben', 1989.…
Natte Noten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 grijze hollandse herfstlucht
brengt verkoelende buien
in tuinen kwijnen bloemen
stof spoelt weg van boomblad
noten worden nu geraapt
mensen dragen regenkleding
nóg is het geen wintertijd
bossen lokken voor wandeling
windvlagen lopen mee…
OMGEKEERD
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
474 Omgekeerd in mijn lijf
loop ik over mijn schaduw
naar de zon
benut nu mijn herinnering
die mij in bescherming neemt
tegen nalatigheid
breng de waterval
terug naar de bron
was het stof weg
gedachten zijn ingesluimerd
om te ontkomen
aan woekering
verre vriendschappen
geven de liefde
die ik steeds koesterde…
gooi mij niet weg...
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
609 in dit oneindig
tranendal schijnt
soms toch de zon
dus mij krijg je
niet klein al moet
ik door stof gaan
ik zal altijd weer
opstaan en doorgaan
met leven, ontvangen
en geven want ook
ik mag hier zijn...…