Alle inzendingen over tocht

794 resultaten.

Sorteren op:

Artistieke vingers

netgedicht
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
een glazen bol kaarsen flakkerden door koude tocht een slanke hand met artistieke vingers verstrooide licht uit tal van ringen haar donkere stem legde mijn leven feilloos bloot hoewel ik weerstand bood zij slechtte de muren rond mijn hart het gelag dat ik betaalde in mijn bestaan duidde de plaats waar ik ontspoorde wissels die…
wil melker2 oktober 2011Lees meer >

Door huid heen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 562
In de laatste stadia van de dood huilt de wind over naamloze staken flauwe schijn van geschiedenis maakt een stille tocht langs littekens lichtvoetige schimmen versterven in een lenig landschap waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte en de laatste pagina ontbreekt veraf ligt het dorp voor anker ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Kees Keizer27 december 2012Lees meer >

DE LASTER

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Wat zijn helse tocht, Gruwlijks samenwrocht, Tot zijn naastens smarte, - 't Plet zijn eigen kop - God doorzag zijn harte, En stond wrekend op!…

het leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 685
Soms is je doel wat meer verstopt, dan zal je hulp moeten vragen aan mensen die er voor je zijn anders zal jouw tocht vertragen. Er zal ook voorspoed zijn wanneer je zoekt maar ga dan niet te snel, mis de details van het leven niet want dat ís die zoektocht wel.…

Heimwee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
Maar even te kijken, te voelen, te dromen Die herinnering wil ik niet kwijt Ik vind wel een foto van de tocht langs elf steden. Voor mij was dat die goede oude tijd.…
Trix Brocke18 januari 2016Lees meer >

Ingesponnen wereld?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
Vandaag hoeven ze mij niet te zoeken, op beslagen ruiten verschijnen de wasem van beeltenissen van weleer, een goede beurt, de ruimte maakt zich vrij van stof en herinneringen en enig spoor waarin schaduwen gedwee verdween op hun de tocht door open vensters van de wereld, ging teloor in de donkerste nacht, ontsnapt op lemen…
Pama15 mei 2020Lees meer >

Kinderleed

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
kindlief jij hebt geleden maar nu veilig in het hemels eeuwig kinderhuis op aarde is enorm verdriet moge de engelen hen troosten thuis zegen voor de veteranen de begeleidende agent moest maar die vreselijke tocht gaan naast de eventuele dader het arme slachtoffertje lag daar lieve kinderen blijf bij het buitenspelen…

Van Weert naar Nederweert

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Tijdens zijn tocht van Nederweert naar Weert Werd door een visioen zijn geest beheerd Voor één tel leek hij uitgemanoevreerd Van d'aardbodem te zijn afgeserveerd Nooit eerder had hij zich uitwaarts gekeerd Te ingetogen, geïntroverteerd Nu lacht hij, ietwat te geëxalteerd Dankzij dat voorval terug naar Nederweert Doch tranen laat hij niet…
Max24 september 2022Lees meer >

Cirkel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Vervolg de tocht van je leven, vergeet mijn stilstaand heden. Scheur onze schuwe banden los, 'k leef wel verder in mijn eigen chaos. Laat me nu maar gaan, vergeet ik heb bestaan. Laat deze laatste cirkel van tranen vervagen, in een plas van tedere dagen.…

zus (voor marieke vos)

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.217
laat ik je wat vertellen over in stilte uren tellen over luidkeels roepen in de wind over het wachten op weinig als een kind over hoe ik naar mezelf zocht en toen ik me tegen kwam wilde veranderen hoe ik ben verdwaald op die tocht maar me weer vond in de anderen hoe ik woorden bedacht maar de stilte niet vinden kon hoe ik me gelukkig waande…

bruisend van energie

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 954
hier en daar getrokken aan mijn mouwen maar ik sleep hen mee een moment van rust die bezinning geeft laat je enkel groeien coachen, wijze woorden voelen en beschrijven bruisend van energie ik geef je een hand en kijk daarbij in je ogen wetend dat het goed is de reis door de donkere hemel niet alleen maar met elkaar is een tocht…

Eindeloos van je houden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.351
kleurt rood In de verte raakt hij bijna het water ons bootje dobbert langzaam voort stil en ongestoord vormen we rimpels in het water langzaam roeiend het land steeds verder wind beweegt je haar je speelt met water in een lieflijk gebaar je gebruinde huid steek af tegen het wit van de boot samen roeiend de einder tegemoet deze tocht…

uitpraten

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.065
waarom praten we de pijn niet uit zo kunnen we nimmer de deur tussen heden en verleden sluiten blijft het altijd tochten, stormen zal de kou ons vereenzamen in onszelf het geluk om ons heen is niet een met jou, met mij de facade van de spiegel reflecteert de pijn in ons hart honderdduizend woorden niet een uitspreekbaar gedachten turbulent…
Wim Niesten27 november 2003Lees meer >

Het moment suprême

netgedicht
4.7 met 292 stemmen aantal keer bekeken 818
ontspannen rust ik op het middag bed waar kleine uurtjes spelen met stofjes die door de warmte op hun rug worden gelegd in hun reis langs kierende gordijnen waar het licht hen beschijnt in een mistige choreografie tussen vage paladijnen zij dagen mij uit in hun onvoorspelbare tochten om vrij te zijn mee te gaan en te voelen wat verheven…

Amsterdammer overleden

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Zijn leven stond ineens op de tocht ... omdat hij zijn mening niet zeggen mocht.…

Afscheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
We kwamen op de tocht zoveel momenten tegen die vreugde brachten, ook verdriet, en zo gaat 't leven voort. Je bent er niet meer bij waar wij nu verder moeten; toch willen we je groeten en danken voor zoveel.…

Gebaren

gedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.666
Dat mijn overgrootvader op straat als groet even de rand van zijn hoge hoed beroerde en elke avond op de trap de kaarsvlam met zijn hand tegen tocht behoedde terwijl zijn vrouw zo elegant haar lange rokken ruisend over de treden tilde.…

Schaduwen in Tijd

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 921
Doordrenkt van nachtelijk oranjelicht Kunstvuren neerkijkend op voorbije tochten De oude straat is nu als enige verlicht Een levensweg in alledaagsheid vervlochten Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij Vervaagt en wordt opgenomen door de nacht Terwijl ik het volgende licht nader…

Phantasos

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Hij lacht, noemt u de thuiskomst na zijn tocht. Al spoedig vindt u alles goed, verjaagt hij elk gevoel van schroom, zijn huid zo zacht, zijn mond zo zoet. Diep in uw schoot beweegt hij loom. En ik, ik heb u nooit ontmoet, maar deel vannacht met u een droom.…
Gino Morelli27 november 2006Lees meer >

Andermans hond

gedicht
3.9 met 73 stemmen aantal keer bekeken 21.574
Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat: je snuffelt wat, je kruipt eens onder groen, je doet daar wat je daar moet doen, je kwispelt - nee dat kun je niet - loopt achterna wat vleugels heeft, je rolt je op je ene zij, je andere zij, je ene zij, je mond staat op de tocht, je zoekt in woorden naar een geur, bij grenzen naar vreemd vocht, hoort woest…

Werd diepte gewaar

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
het stormde weer maar ik voelde geen tegenwind dreef logeslagen rond als een stuurloos kind liet me gaan zonder houvast verbaasd door de kracht die mijn geest op het lichaam had keek met ogen die mij zittend zagen verdwaasd op de bank met een chaotisch hart vol vragen de verte lokte door het vrije glas ik voelde hoe tocht mij…
wil melker22 februari 2016Lees meer >

Het vergane populieren bos

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Eens deelde ik in hun vreugde en mocht ik leven om mijn schaduw te brengen op hen die nu mij verwonden door met een snede mijn stronk te doorklieven behartig ik de dood zonder razernij want ik weet, ik ben slechts boom die zonder hart doch met aderen de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake was wanneer ik schreide om de wind die zonder tocht…
elze24 augustus 2009Lees meer >

Rijnvlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
De dagen schreeuwen in het oor van mijn hart En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken Ik loop de kribben af De oeverkiezels over Diep In water Zak Tot later Met mij zakt de zon mee af We worden klein en helder Kalm mijn hart nog even suikerzoete…

Dag oma!

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.692
Verlangde u zo naar uw kind’ren dat u zélf een kaartje kocht dat was zeker een flinke tocht vanuit verpleeghuis “de Vier winden”. Kon u uw eigen jas niet vinden hebt u een andere uitgezocht herkende u de halte bij de bocht of telde u opnieuw de linden?…

maar door zichzelf en door elkaar niet meer

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.129
onstuimig-verre oceaan rolt vloedig-dikke lagen zand over een - van God verlaten - strand om open wonden toe te dekken alsof zij nooit hebben bestaan en diep onder de aarde waar zij hun vleugels zandig nat door tochten langs het donderpad naar het domein van helledromen onmogelijk verzwaarden waar zinnen niet meer in beheer bewegingen…

De Weg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
Kennelijk hebben wij langs de zelfde wegen vroeger naar de zelfde weg gezocht maar aan het einde van de tocht hebben wij elkander lief gekregen en bij het nemen van elke bocht de weinige tegenstellingen ontstegen, hebben wij beiden ook gekregen waar ieder van ons ook hopen mocht .…

Oplichtend wit

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
heb je gezien over de grens een donker gezicht ontsnapte voor even in oplichtend wit hoorde je spreken in oudere talen kon je verstaan in ogen verhalen jij liet me niet gaan greep mijn hand ik voelde slechts kou door tocht van de andere kant in vochtig passeren ik wilde terug voelde in raken hoe zij probeerden zich meester…
wil melker21 december 2011Lees meer >

Druppel des Levens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
is wat mijn lichaam riep, maar de tocht is zo oneindig lang en de dorst te groot, zo ben ik bang dat ik hiervan onmogelijk geniet.…
Josua18 januari 2015Lees meer >

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
De dood is een omhelzing van de wind, ook voor een pad waarvan op zijn tocht, waarvan de vleugels zijn vergaan als plant, geëtst in steen, een zwart altaar waarvan in ‘natura ‘ niets in verval is geraakt.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

nooit eerder gaven we ons bloot

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
je doet voor even deuren dicht maar in het sluiten kiert nog steeds jouw licht ik voel in zachte tocht jouw warmte langs me gaan ze raakt me aan en streelt mijn zinnen ik weet heel diep van binnen dat ik deel in jouw bestaan je vonkte bij het eerst begroeten we brandden vuur in ons ontmoeten zacht gloeit liefde rood in het…
wil melker3 november 2005Lees meer >