794 resultaten.
Artistieke vingers
netgedicht
0.5 met 4 stemmen
549 een glazen bol
kaarsen flakkerden
door koude tocht
een slanke hand met
artistieke vingers verstrooide
licht uit tal van ringen
haar donkere stem
legde mijn leven feilloos bloot
hoewel ik weerstand bood
zij slechtte de muren
rond mijn hart het gelag
dat ik betaalde in mijn bestaan
duidde de plaats
waar ik ontspoorde
wissels die…
Door huid heen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 In de laatste stadia van de dood
huilt de wind over naamloze staken
flauwe schijn van geschiedenis maakt
een stille tocht langs littekens
lichtvoetige schimmen versterven
in een lenig landschap
waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte
en de laatste pagina ontbreekt
veraf ligt het dorp voor anker
ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
DE LASTER
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.120 Wat zijn helse tocht,
Gruwlijks samenwrocht,
Tot zijn naastens smarte, -
't Plet zijn eigen kop -
God doorzag zijn harte,
En stond wrekend op!…
het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Soms is je doel wat meer verstopt,
dan zal je hulp moeten vragen
aan mensen die er voor je zijn
anders zal jouw tocht vertragen.
Er zal ook voorspoed zijn
wanneer je zoekt
maar ga dan niet te snel,
mis de details van het leven niet
want dat ís die zoektocht wel.…
Heimwee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Maar even te kijken, te voelen, te dromen
Die herinnering wil ik niet kwijt
Ik vind wel een foto van de tocht langs elf steden.
Voor mij was dat die goede oude tijd.…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
466 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Kinderleed
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
701 kindlief jij
hebt geleden
maar nu
veilig in
het hemels
eeuwig kinderhuis
op aarde
is enorm
verdriet moge
de engelen
hen troosten
thuis
zegen voor
de veteranen
de begeleidende
agent moest
maar
die vreselijke
tocht gaan
naast de
eventuele dader
het arme
slachtoffertje lag
daar
lieve kinderen
blijf bij
het buitenspelen…
Van Weert naar Nederweert
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Tijdens zijn tocht van Nederweert naar Weert
Werd door een visioen zijn geest beheerd
Voor één tel leek hij uitgemanoevreerd
Van d'aardbodem te zijn afgeserveerd
Nooit eerder had hij zich uitwaarts gekeerd
Te ingetogen, geïntroverteerd
Nu lacht hij, ietwat te geëxalteerd
Dankzij dat voorval terug naar Nederweert
Doch tranen laat hij niet…
Cirkel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.041 Vervolg de tocht van je leven,
vergeet mijn stilstaand heden.
Scheur onze schuwe banden los,
'k leef wel verder
in mijn eigen chaos.
Laat me nu maar gaan,
vergeet ik heb bestaan.
Laat deze laatste cirkel
van tranen vervagen,
in een plas van tedere dagen.…
zus (voor marieke vos)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
6.217 laat ik je wat vertellen
over in stilte uren tellen
over luidkeels roepen in de wind
over het wachten op weinig
als een kind
over hoe ik naar mezelf zocht
en toen ik me tegen kwam wilde veranderen
hoe ik ben verdwaald op die tocht
maar me weer vond in de anderen
hoe ik woorden bedacht
maar de stilte niet vinden kon
hoe ik me gelukkig waande…
bruisend van energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
954 hier en daar getrokken
aan mijn mouwen
maar ik sleep hen mee
een moment van rust
die bezinning geeft
laat je enkel groeien
coachen, wijze woorden
voelen en beschrijven
bruisend van energie
ik geef je een hand
en kijk daarbij in je ogen
wetend dat het goed is
de reis door de donkere hemel
niet alleen maar met elkaar
is een tocht…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder tegemoet
deze tocht…
uitpraten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.065 waarom praten we de pijn niet uit
zo kunnen we nimmer de deur
tussen heden en verleden sluiten
blijft het altijd tochten, stormen
zal de kou ons vereenzamen
in onszelf
het geluk om ons heen
is niet een met jou, met mij
de facade van de spiegel
reflecteert de pijn in ons hart
honderdduizend woorden
niet een uitspreekbaar
gedachten turbulent…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Amsterdammer overleden
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.127 Zijn leven stond ineens op de tocht ...
omdat hij zijn mening niet zeggen mocht.…
Afscheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
582 We kwamen op de tocht
zoveel momenten tegen
die vreugde brachten, ook verdriet,
en zo gaat 't leven voort.
Je bent er niet meer bij
waar wij nu verder moeten;
toch willen we je groeten
en danken voor zoveel.…
Gebaren
gedicht
3.3 met 20 stemmen
11.666 Dat mijn overgrootvader op straat als groet
even de rand van zijn hoge hoed beroerde
en elke avond op de trap de kaarsvlam
met zijn hand tegen tocht behoedde
terwijl zijn vrouw zo elegant haar lange
rokken ruisend over de treden tilde.…
Schaduwen in Tijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
921 Doordrenkt van nachtelijk oranjelicht
Kunstvuren neerkijkend op voorbije tochten
De oude straat is nu als enige verlicht
Een levensweg in alledaagsheid vervlochten
Mijn schaduw komt als een tweede bij de lantaarn
Draaiend snelt hij zich strekkend aan me voorbij
Vervaagt en wordt opgenomen door de nacht
Terwijl ik het volgende licht nader…
Phantasos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
631 Hij lacht,
noemt u de thuiskomst na zijn tocht.
Al spoedig vindt u alles goed,
verjaagt hij elk gevoel van schroom,
zijn huid zo zacht, zijn mond zo zoet.
Diep in uw schoot beweegt hij loom.
En ik, ik heb u nooit ontmoet,
maar deel vannacht met u een droom.…
Andermans hond
gedicht
3.9 met 73 stemmen
21.574 Kijk, zei hij, kijk, zo doe je dat:
je snuffelt wat, je kruipt eens
onder groen, je doet daar wat je
daar moet doen, je kwispelt -
nee dat kun je niet - loopt achterna
wat vleugels heeft, je rolt je op je
ene zij, je andere zij, je ene zij,
je mond staat op de tocht, je zoekt
in woorden naar een geur, bij grenzen
naar vreemd vocht, hoort woest…
Werd diepte gewaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
473 het stormde weer
maar ik voelde
geen tegenwind
dreef logeslagen rond
als een stuurloos kind
liet me gaan
zonder houvast
verbaasd door de
kracht die mijn geest
op het lichaam had
keek met ogen
die mij zittend zagen
verdwaasd op de bank
met een chaotisch
hart vol vragen
de verte lokte
door het vrije glas
ik voelde hoe tocht
mij…
Het vergane populieren bos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.065 Eens deelde ik in hun vreugde
en mocht ik leven om mijn schaduw
te brengen op hen die nu mij verwonden
door met een snede mijn stronk te doorklieven
behartig ik de dood zonder razernij
want ik weet, ik ben slechts boom
die zonder hart doch met aderen
de hemel spreekt bij nacht, die mijn wake
was wanneer ik schreide om de wind
die zonder tocht…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete…
Dag oma!
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.692 Verlangde u zo naar uw kind’ren
dat u zélf een kaartje kocht
dat was zeker een flinke tocht
vanuit verpleeghuis “de Vier winden”.
Kon u uw eigen jas niet vinden
hebt u een andere uitgezocht
herkende u de halte bij de bocht
of telde u opnieuw de linden?…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
De Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
816 Kennelijk hebben wij langs de zelfde wegen
vroeger naar de zelfde weg gezocht
maar aan het einde van de tocht
hebben wij elkander lief gekregen
en bij het nemen van elke bocht
de weinige tegenstellingen ontstegen,
hebben wij beiden ook gekregen
waar ieder van ons ook hopen mocht
.…
Oplichtend wit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 heb je gezien
over de grens
een donker gezicht
ontsnapte voor even
in oplichtend wit
hoorde je spreken
in oudere talen
kon je verstaan
in ogen verhalen
jij liet me niet gaan
greep mijn hand
ik voelde slechts kou
door tocht van
de andere kant
in vochtig passeren
ik wilde terug
voelde in raken
hoe zij probeerden
zich meester…
Druppel des Levens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 is wat mijn lichaam riep,
maar de tocht is zo oneindig lang
en de dorst te groot, zo ben ik bang
dat ik hiervan onmogelijk geniet.…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad waarvan op zijn tocht,
waarvan de vleugels zijn
vergaan als plant, geëtst
in steen, een zwart altaar
waarvan in ‘natura ‘ niets
in verval is geraakt.…
nooit eerder gaven we ons bloot
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
790 je doet voor even
deuren dicht
maar in het sluiten kiert
nog steeds jouw licht
ik voel in zachte tocht
jouw warmte langs me gaan
ze raakt me aan
en streelt mijn zinnen
ik weet heel diep van binnen
dat ik deel in jouw bestaan
je vonkte bij het eerst begroeten
we brandden vuur in ons ontmoeten
zacht gloeit liefde rood
in het…