535 resultaten.
Levend
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
634 soms wandel ik langs de waterkant
waar wij ons tussen ’t riet verstopten
nog steeds staat het afscheid op palen
en is het water gevuld met droef
al zou ik jou willen gedenken
de koude woorden uit het steen slijten
opdat onze dromen tot leven komen
wat rest is spijt en spijt alleen
soms kom je voor in gedichten
dan leen ik de ruimte even…
ze zijn het niet (voor H.G.)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 ze schudde het hoofd:
ik rende heel hard weg
ik verstopte me in de bloemenkas
een pijnlijke botsing tussen
toenadering en vlucht
ze zouden elkaar niet vinden
zoveel jaren later maakt
een kunstenaar haar portret
oude stukjes hout zoekt hij
in het geborgen huis
hij schildert, boetseert, maakt haar gelaat
van doorleefd verhalend hout…
Blote bast
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 In haar knoesten, kerven woorden
verstopt in de nerven
van het ongeboren blad, weldra
komt het ontluiken
en geeft zij haar
binnenste bloot.…
Schoonmaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Voor verstopte sifonnen
is het geen weer,
maar wel voor lekker zonnen,
op de dijk, aan zee.…
Krabbenbrug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 ik zocht me suf
tussen Veele en Wedde
naar de Krabbenbrug
over het Veelerdiep
bij herberg Hongerige Wolf
aan de Ossedijk
't is achter de rug
het oude verhaal
boer Krabbe die won
sneller rijden kon
dan hoofdeling Addinga
hij ging als eerste
over de Krabbenbrug
nu zit die brug
onder de N368
verstopt
de herberg opgeklopt
tot een luxe villa…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
Marcel Lüske
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Verstopt achter een ferme pokerface
maant hij zichzelf tot onverstoorbaarheid:
‘Doe rustig aan, verzamel navelpluis’…
Marjolein Eijsvogel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
612 met een c
Dat staat zo chique de friemel op papier,
fonetisch ‘hokkie’ oogt meteen zo tokkie
Bezie de naam die boven staat verkond,
bekijk de klinkerrijm, die blije ‘eij’,
in feite keitwee-eiig, dat past bij
een vogel en zo is de cirkel rond
Die twee keer ‘j’, dat zijn twee hockeysticks,
dat is geen toeval, maar voorzienigheid,
’t verstopt…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 de grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn…
Morgenblues
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 gevallen
Klaar, koud,
uitgedroogde bloemen weggeknipt
Slaapdronken langs kanaal gelopen
Glashelder water
spiegelende glasheld’re huizen
stralendblauwe lucht
pad vol kastanjes
Hondenbazen tegemoet
iemand aan de overkant
riep iets tegen zijn mobiel
De man, altijd in kamerjas,
groetend op de stoep
W. kwam ik tegen,
meestal verstopte…
Nachtvlinder
netgedicht
4.7 met 82 stemmen
781 Fietsend door de wereld
Over weilandwegen
Door heimweeregen
Tot trappen stil gezet
De wind die mij belet
Dim de lichten en zie
Het donker van natuur
De sterren fel en vuur
Om planetenbanen
Met opgroeitranen
En vlak voor mij vliegt
Een heel klein beestje vlug
Haar hoofdje zijdezacht
Verstopt zij van de dag
Vragenvrager
Antwoorddrager…
Face to face
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
385 Ik geef je op een briefje dat je las
dat ik besmuikt en stiekem in de zak
verstopte van je donkerblauwe jas
ik voel mij niet senang, op mijn gemak
want spreken doe ik liever face-à-face
als ik het in een mooi gebaar verpak
zoals het frans, de taal die in pays-bas
te zoet is voor een kaaskop, die heeft lak
en ook geen boodschap aan iets…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 Als alles mij teveel is
Verdwaald in mijn bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me…
Berlijn en Charlie Chaplin
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.445 de winkels weer vredig Unter den Linden
de Bundestag rijk gevest onder glazen koepels
‘t IJzeren Gordijn in roeden en botte knekels
als restant in ’t Mauermuseum te vinden
Reichstagsgebäude eerst gründlich ingepakt
door Christo alles onder groot geel zeil verstopt
binnen intussen schoon van roet en bruin gesopt
daarna als nieuw voor hergebruik…
Serveerster.
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.625 goud glinsterende manen
boven zwart fluwelen kraag
je bleke sproeten gelaat
met fonkelende blauwe ogen
jou met dienblad zien balanceren
op het drukke duin terras
geeft mij Vlielands schoonheid
op een presenteerblaadje
verstopt achter een boek
het hart kloppend in je broek
voedt een koel glas bier
je fantasie met wild plezier
mooiste…
Arme Vrouw
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
2.506 De elegante staart van toen,
het fraai gezicht zo koen,
verstopt in een soort pet.
Haar wiegende tred?
Schokt! Ooit zo mooi,
loopt ze thans in zooi.
Die prachtig pralende billen,
ze trillen. Nee, ze lillen!
Wie lief heeft wil ik niet, deed ze.
Wat had kunnen heten, meed ze.…
Beetje ziek
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.208 je bent een beetje ziek
je huilt tranen met tuiten
je neusje zit verstopt
er valt ook niks te snuiten
je knort als een big
ademen gaat niet zo fijn
je wordt zo driftig
je wilt niet ziek zijn
je bent zo klein
en begrijpt het niet
dat je rust moet houden
want je bent zo verkouden
maar je hebt zo'n verdriet
je wilt niet ziek zijn
stil…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Verstopt tussen kapotte dromen
zit een vogel op een tak.
Hij ziet de verwoeste wegen,
hoort de schoten, voelt de pijn,
het tekort aan werk en huizen,
schaamt zich adelaar te zijn.
Verlegen plukt hij aan zijn veren -
voor hij terugvliegt naar zijn ruif
denkt hij, moe en ontevreden:
liever was ik vredesduif.…
Zondagplicht
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.060 ene plicht van sociale aard
heeft zich gister afgemeld:
toch maar niet, klonk het bezwaard
De voordeur blijft dus dicht
We slapen uit
met klokken van diverse richting
Geen familieklittenband
maar vrijen en een luie lunch
De open haard verbrandt
een middag zonder uitdaging
De bel gaat,
blaast verveling aan de kant
achter de krant verstopt…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar
Naar zaad zoekende inheemse vogels
Zo kwetsbaar in het naakte land
Gevangen van wind en regen
Wat ooit verstopt…
Eiland rond een droom
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
696 Zeven werelddromen lang
zwierf jij in dwaze gedachten
in een onbegonnen rugzak
verstopte jij jouw enig hart
tezamen sliepen wij druilerige nachten
gekoesterd in droombuien uit
met vreemde gedachten
liepen wij langs kusten
van het eiland, onze voeten
bewogen in het rulle zand
het strand leek eindeloos, getogen
tussen onvolkomen en verpozen…
stil gedroomd
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
824 Mijn droom sluimert in mijn hart, goed verstopt.
Jij vertelde me uiteindelijk wat ik
en wáár ik het waarschijnlijk vinden zal.
Oh, mijn liefste ook jij hebt me niet begrepen.
Ik begrijp het, ieder heeft zijn eigen droom
En zijn eigen geluk en verdriet.
Dus wees stil, maar vergeet mij niet.
Laat mij dromen , niemand die het
immers ziet.…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten krijgen geen vat
op het ondoordringbaar geheim
dat zich ergens
in mijn grijze cellen verstopt…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 Als takken zwiepen,
zoals wij eens liepen,
een hand in mijn zak,
de ander verstopt
in die van jou,
als wolken jagen
langs de lucht,
mijn stappen naast de jouwe
in vogelvlucht,
als auto’s razen over de weg,
als fietsers proberen
thuis te komen
voor de bui losbarst,
blijf ik me verwonderen
over mijn hand
in de jouwe geborgen…
opgesloten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
546 Klein en onrustig waad je, klam en bang
door de kamer, je zet koffie maar ruikt niks,
je zintuigen zitten potdicht, als een neus
die verstopt.…
Omhuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Kwetsbaar en puur
Geeft toe aan
Weggeredeneerd gevoel
Zo in deze greep
Grijpt het aan
Roept op tot
Beschermend koesteren
Los laten is
Wederkeren naar
Vertrouwde afstand
Van de rede
Het vraagt moed
Te willen omhullen
En omhuld te worden
Tot de kern te geraken
Denkt zij te weten
Wat er huist
Binnenin de schulp
Veilig en verstopt…
Merkwaardig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 Die dagen van toen heb je die jaren lang
verstopt, zelfs niet merkbaar over getobd.
Je hoofd heeft soms nog nachten lang last
van toen kindmachinist zijn en dieseloproer.
Je houdt nu huidig leven stijf tegen je aan
om ook dat nog wetend toch verder te gaan.…
Pommeren 1945
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 Hoe pover en eenzaam, hoe wars van comfort,
dat huisje verstopt in 't Kemzeekse bos.
Mijn moeder in 't wiegje voor de kachel die snort,
zo ging dat in 't land van Reinaert de vos.
Soms tuur ik in spiegels en ogen
en speur naar dat klein kwartje Pruis.
Of, heeft men mij altijd belogen
en zorgt de Kasjoeb voor de ruis?…
Waar is de vrede?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Kind verstopt zich in de kelder.
Waar is de vrede?
Kind stelt zichzelf vragen.
Waar is de vrede?
Kind huilt donkere tranen.
Waar is de vrede?
Kind tuurt in het donker.
Waar is de vrede?
Kind schudt gillend broertje door elkaar.
Waar is de vrede?
Kind stampt met gebalde vuisten rond.
Waar is de vrede?
Kind wacht op de stilte.…
de lente lonkt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
434 het jonge gras dat wenkt en lacht
waar jij straks droomt in zomerpracht
de eerste bloesem, licht en fijn
kleurt takken zacht met roze schijn
de lucht eindeloos helder blauw
de zon die warmer wordend lonkt
hoop ontwaakt, de wereld zingt
nieuw leven dat danst ons tegemoet
lammetjes dartelen, licht en vrij
een kievitsei ligt in de wei verstopt…