5765 resultaten.
Ik kan niet meer!
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.379 ik kan niet meer tegen de pijn
ik kan niet meer tegen dat gevoel
niks, helemaal niks is meer fijn
en niemand die snapt wat ik bedoel
ik ben nu helemaal op
jullie hebben me voor altijd geraakt
ik was een bloem, nog in de knop
jullie hebben dat kapot gemaakt
waarom vraag ik me af
wat had ik misdaan
niemand verdient zo'n straf
hadden…
Ineens is er die aria
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 geluiden waaien aan
de wind verdraagt de tonen
ze vertellen hoe het ons vergaat
met werken en met wonen
soms lijkt het een orkest
waarin de haast het ritme pakt
dan zijn de trommels op zijn best
de rest is even weggezakt
ineens is er die aria
een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt in
de blijdschap van een lachend kind…
Op de kerk-hoven
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
692 Het lijkt wel alsof het Pasen wordt:
overal bloemen op de graven;
nog haastig even langs gaan bij de doden,
bij de levenden die niet meer hier zijn.
Is de dood plots weer toegelaten;
verdringen kunnen we hem immers niet.…
Stomheid
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
544 Want hoezeer ik ween,
om bloemen in de knop gebroken,
ik heb haar zoetheid nooit geroken.
De klanken kan ik hier niet horen.
Vrienden, broeders,
strijdmakkers met speren in uw handen;
vergeef mij alles wat ik deed:
Mijn snijden, mijn hakken
en mijn zagen,
mijn pijn en nodeloos verdriet.…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit…
Bijna herfst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Zo verging het ook de bloemen,
geen bij meer die om hen heen wil zoemen.
Maar volgende jaren zal het hen beter vergaan
dan zullen ze allemaal in de zomer
in volle glorie in het zonlicht staan
en zullen alle bijen met hun willen vrijen.
Zo anders vergaat een mensenleven.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Appelbeignet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.002 Goudrenetten van Boskoop zo'n stuk of acht
klokhuis zorgvuldig uitgeboord
in vier plakken 2 cm dik gesneden
besprenkeld met limoensap
en een glaasje rum
De bloem bestaat uit kikkererwtenmeel
palmsuiker en steviapoeder voor de zoetheid
geroosterde pijnboompitten fijngestampt
met een snufje laurier en geelwortel
ter bescherming van de darmen…
Waarom?
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
591 Waarom overweldigde je mij toen pas...met witte lelie- bloemen.
Gaf je mij, met mijn ogen dicht...onverwachte zoenen.
Waarom zei je toen pas...dat je van mij hield
waarom pas toen, nadat mijn liefde voor jou, compleet was vernield?…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
739 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
Denkwerk ( 2 )
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
649 in het aardse speuren
de wandel in een gesluimerde middagzon
waarin het ijs zich tot bloemen vormt
een verlept boeket op een schuurraam
de merel op het tuinhek een poging doet
iets lieflijks de stille hof in te zingen
daar, waar de kale winterbomen
mij links en rechts treurende omringen
in die kou zoek ik naar iets
waaraan ik mij…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom gebed, vraagt nochtans stille:
Mijn God, geef mij een bloem en zend me een zonnestraal!
1860…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp
die te vaak gestoken en slachtoffert
zichzelf in stilte waar bloemen…
Indigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Ik zou je graag leven willen geven
vol levensechte dromen
waarin we mooie dingen beleven
genieten waar we aan toekomen
eindeloos wandelen over de hei
vliegen naar tropische oorden
plukken we gezamenlijk bloemen in mei
bezegelen ons zijn met de mooiste woorden
versmelten we in een nacht vol indigoblauw
liefdevol kleurt het zand op je gezicht…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Het is niet te bewijzen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
647 Er is geen bewijs dat God zou bestaan
Maar als men kijkt naar de prachtige natuur
De bomen, de bloemen, zo mooi en puur
Daar kan alleen een Schepper achter staan.
Wij mogen in God als Schepper geloven
Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft
En zich nog bekommert om alles wat leeft
Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
luister naar het geluid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
767 ik weet nog mijn liefje
de dagen van zonlicht
de sterren op je schouders
en het antwoord dat ik schreef
over de bloemen en jouw glimlach
over 't loflied van de zee
op vleugels van een vogel
die ik bewaren zou voor eeuwig
ik weet nog mijn liefje
de reis naar de dood
het anker dat losliet
tussen de stenen op het strand
jij wilde ze…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 Voor de hersenlozen,
en voor de gevoelsarmen
Voor de ingestudeerde fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend…
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 Onbewoonde klokken in lentetijd
tikten tot een nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij…
Bij spiegellichten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 te blijven dromen
onder bloeiende kastanjebomen
bij spiegellichten dichten
op het bankje, op het plein
waar morgen kinderen spelen
dansend als de zomer zelf
in passen vluchtig als de wind
rond een welriekende bloem
te kunnen dromen
bij het groen, het ligusterblad
waar een merelpaartje
een goddelijk nestje had
fonteinen sproeien
vloeien…
Petra
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
671 In haar tas zaten mooie ingrediënten: vlinders, bloemen
en gedichten.
Ze had plezier, ze lachte en zong
want zij was vrij in haar eigen vrijheid.
Haar ogen straalden, de haren los,
een glimlach op de lippen.
De duiven gingen met haar mee, en zij met de duiven.…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 onze lente begint goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
DODEN ZWIJGEN NIET!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.509 Ik leg wel mooie bloemen op je graf
en kom ook regelmatig bij je zitten
Ik kom niet om je te begraven:
"Wat een vrienden heb jij zeg, nu je dood bent
wat een verdriet, geween, nu je dood bent
wat een gedoe, geduw, getrek, nu je dood bent"
Daar hielden wij niet van
wij hielden van elkaar
maatjes van elkaar
naasten van elkaar
Ik kom…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Zieken die zuchten en mensen met
veel verdriet om een afscheid, bloemen
die verwelkt zijn door de grote hitte en
gevangenen en vluchtelingen zonder moed.
Toch is het leven meer: de roos is mooier
dan de roos die wij nu zien. Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.…
Priapus hopseflopst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
550 De ochtend begint koel aan de benen
de tuindeuren opengezet en ieder
behalve ik mag binnenkomen en jij
gaat zo foto's maken met dit licht
Van de bloemen en van jezelf
zo vat jij de dingen samen
elk beeld geconcentreerd verhaal
ik mis je stem en klankvolle vocaal
Jij noemt de dingen bij hun naam
kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs
als smurfen…
Waarover zal ik zingen
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.265 over regenjassen over het lover van geboomte
of zal ik van de liefde zingen
Waarover zal ik zingen over vliegmachines
blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht
of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen…
Ze is zo groot
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.439 Ze haalt haar wijsheid uit een land
waar vuilnisbakken zijn beverfd met bloemen;
's zomers zeilt zij op haar houten ledikant.
Haar lach vliegt zeer omslachtig
als een fazant bijvoorbeeld door het lokaal,
zo kleurig ook; zij houdt van allemaal
en niemand is alleen gelaten.
Ze kan niet haten.…