3891 resultaten.
Achter de geraniums
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.176 Soms komt er een melkboer aan de deur.
Goedendag goede weg.
En een melkfles koop ik dan.
Bel gaat weer.
En dan is er een man met een brood.
Daarna ga ik weer achter de vensterbank.
Gapen als een trut.
Ik word oud.
En ik zit nog steeds achter de geraniums.
Ach daar is niets mis mee.
Ze krijgen kleine nieuwe lootjes en babybladeren.…
Geharst in de Harz
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 aangedraaid
wie zoet is krijgt lekkers
behoeft niets te vrezen
wie stout is de roede:
niemand wist wie vijand was
onwennig in een bange droom
verzorgd van de wieg tot het graf
aan het zwijgtouw van uitkijktorens
die groeten met schoten
in de aanslag met pennen
en witte kruisen in en aan de Spree
waar het water ooit bloed was
open deuren…
Rom Pom Pom
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
3.572 enkel even om
tot onverlaten van de straten
om zichzelf weg te sturen
weg van alles dat voorbij gaat
achter maskers om te gluren
naar het liefste dat hun lief is
noten roffelen op trom
de kalebassenman speelt bas
de burgemeester bombardon
Rom pom pom pom, rom pom pom pom
confetti regent op gazon
de Hoge Pruikenharmonie
speelt achter deuren…
EEN OGENBLIKJE GELUKKIG
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
779 Snij jezelf vannacht, klonk een stem
laat je bloed nu gerust maar stromen
Snij, maande haar innerlijk met klem
laat nu eindelijk wat vreugde komen
Snij jezelf, bevrijd je eindelijk even
zet de deur maar open voor je smart
Je wilt toch ook vreugde in je leven?…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Dan glijdt de trein, schuren van staal,
tot stilstand, openen deuren.
Men stapt uit, er is kabaal,
maar daar is zij, duizend kleuren.
De conductrice van de trein
laat 't altijd zomer zijn.
Haar gulle lach, haar witte tanden,
haar mooi gevormde slanke handen.…
Meisje voor het feest
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.175 Week daar de deur...? de bout schuurt langs de luiken
En 't uur kruipt traag. De dis beurt, glanzend in 't damast,
Zwaar zilver en zoet ooft; in donker-koele kruiken
En transparante fluit smilt 't welig coloriet
Der kaarsen, die hun vlam tot een goud hart ontpluiken.…
De vogels in de winter.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.561 En lang niet hebben zij gewacht,
Of daar komt buiten deur lief Antje,
Die al zo vaak hun eten bracht,
Met broertje en zus; en uit haar mandje
Strooit zij op de bevrozen grond
Met haar kleine handje
Broodkruimels en wat boekweit rond.
O, o, wat nu de vogels blij zijn!
Wat allen met een wip er bij zijn!…
Heel gewoon, maar toch bijzonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 Geeft me een biljet van €50,
vliegt de deur uit en ik ben perplex!
Wanneer ik bijgekomen ben
van deze leuke " gok" kom ik overeind
loop om te tafel heen,
om er vervolgens achter te komen,
dat er nog twee briefjes lagen,
met jawel, de cijfers 1 en 3 erop geschreven!…
een visum naar Eldorado
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 alleen de man achter het loket - een suffe engel - wacht op zijn eerste klant
want wie het loket haalt wordt al snel neergehaald
hier en daar flitst een dolk en in de hoek hoor ik een kettingzaag
even verlang ik naar het lot van de verstekeling in de buik van de bananenboot
en ik zoek de nooduitgang al in een vlaag van heimwee maar die deur…
Hoe het liep
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
929 Tenslotte ruilde zij het om
bij de schilderes voor één met een open deur,
waardoor licht, een nieuwe toekomst scheen.
Haar nieuwe vriend vond dat zo mooi,
dat ze het met hem ruilde
voor zijn schilderij van een tulpenblad,
verweerd, gebogen,
de nerven en groeven
als een krachtige stroom,
beschutting biedend.…
Treintaferelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
534 Wachtend op het bevrijdend gezucht van de deuren
Staat er een onstuimige kudde circusartiesten
De reis reeds afgelegd
Balancerend met een koffer, het nageslacht of een gekrompen fiets
Op het randje
Terwijl een andere meute al staat te briesen
Samengeperst in een zee van geduw.
Meegelopen met de stroom
Een muziekloze stoelendans.…
Braille uit Brugge.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
568 Het tasten aan de blaren van de druivelaar bij de deur
en wandelen langs de wasdraad waar ik leerde lopen
voetje voor voetje met mijn eerste pop in mijn hand.
In mij zijn zovele vragen. Vooral het voelen van geluiden
en de stenen stilte. Het voelen aan de wijzers van de tijd
en de schaduwen van de seizoenen.…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Ik bedoel, er is toch een cesuur, een grens,
een deur die open gaat en sluit, een leven
met deksel open, deksel dicht, met zoet
genot en giftig leed, en dan de finale, ooit.
Maar vanavond nog niet. Straks kom je terug.
Ongetwijfeld opgewonden over de dag.
Dan gaan we lekker knuffelen, eten, kibbelen,
ademen, zoenen.…
Eigenschappen geïnterpreteerd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 geheel roerloos kruipt vervolgens de tijd
zonder echt acht te slaan op het heden
dat eerder werd doorboord en vervolgens bestookt
Syria, ooit een kruidvat, nu slechts kruitvat
en wij, naïevelingen, denken: ooit komt het goed
Zeer waarschijnlijk is dit zo, met de argeloze ge-
dachte van voorbij
Over zal het nimmer zijn
samen door één deur…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 wijzers gingen op haar grote klok
tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren
al stilletjes alleen op weg was naar het huis van God
jaren later sta ik nu weer in diezelfde warme kamer
zit op haar hoge stoel, kijk op de stil gevallen klok
en net als toen bloeien rode petunia's voor de ramen
en na die lange afwezigheid wordt op de deur…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Er zijn talrijke kamers maar geen deuren
er verblijven infantiele lieden en genieën
die allemaal op gezette tijden neerknielen.
Zacht op wolken neerzijgen wel te verstaan
om raad te verzenden als onzichtbare denkstof
en ons heel tof beneden eventjes gade te slaan.…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 Ik keek in de goud gebraden heerlijkheden
Een tafel met daarop een koude kaars
En een paar takjes lavendel in een zilveren vaas
De ober van het restaurant
Staat voor de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Sluit deuren en alle ramen.
Vertrouw niemand meer.
Alleen vertrouwelingen,
die denken willen,
zoals wij.
De vriend staat voor het open raam.
Ervaart het weer zoals weer is.
Ziet donkere wolken drijven.
Ziet de ondergaande zon.
Is klaar om uit te gaan.
Klaar om mensen te willen ontmoeten.
Mensen die in dezelfde huizen wonen.…
Het Kersthuis
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
761 staan
groene dennenbomen en lichtjes in gouden kleuren
die warmte uitstralen van het lichtfeest gebeuren
een standje met allerlei kaarsen en kaarten te koop
de opbrengst is voor mensen die arm zijn en kansloos
zo vormen mensen in gemeenschap één groot licht
als de kerstster die hoop geeft; toekomst gericht
ieder jaar in december moeten de deuren…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 snel de wijzers gingen op haar grote klok
tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren
stilletjes alleen op weg was naar het huis van God…
Jaren later sta ik weer in diezelfde warme kamer
zit op diezelfde stoel, kijk op diezelfde grote klok
en net als toen bloeien rode petunia’s voor de ramen
en na die lange stilte wordt even op de deur…
Vroeger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 vrije wil
een ieder even kwetsbaar
een wereld die eenvoudig
was, met drukte in de straten
een oorlog ver van ons bed
armoede ongezien
in strijd en streven
voor een succesvol leven
klimaat en haat voor onkundige
politiek, de rol van zorgverleners
onderschat, weinig handen maar
voldoende bedden
waar zouden we dan zijn
als alle deuren…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het einde kondigde zich aan
toen het voorjaar werd
bomen nog zonder blad niet wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet…
In transit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 en loop een deur verder henen,
gelijk liesje lot lopen leerde,
langs de lange lindelanen...…
in jaren vergaard
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 *
ik lijst deze tekening in
en hang die boven mijn deur
het is een simpel bewijs
dat de wereld in mij huist
en ik genoeg heb aan deze plek
in het vervolg van mijn unieke reis…
Tijd om te gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Ik zou een deur van een tuin willen openen waarin ik
vrij kan wandelen en mijn flink gevulde rugzak met een voltooid
verleden tijd erin die ik altijd heb meegenomen om het even waar neerzet
Een eigen hof met stukje aarde waar de zaadjes van mijn winters groeien en bloeien.…
Tranen in mijn hart
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.146 O zo klein en mooi
puur uit onverwachte hoek
tranen in mijn hart
Wanneer een nieuwe herfst haar intrede doet
kloppen pure melancholie en weemoed ook op de deur
Onderweg vervaagt het geluid daar ze ook nog eens halt houdt bij
een stilte tot ze uiteindelijk haar bestemming heeft bereikt: winterse verstilling.…
Landschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 de vrouw van mijn kind
ik vermoed achter het Hooglied
geen blauwdruk
in spijkerschrift gebeiteld
wat ik wens te zeggen ligt
besloten in mijn zinnen
Al zou je me de weg versperren
al zou je in mijn ogen kijken
ik loop over de rand van het ravijn, dunner dan een haar
Rechts is jouw huis,
dat ik rondom ken
en van binnen
de deur…
Nitwitmix
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
575 Nog even, voor ik van u afscheid neem
wil ik mijn voet tussen de deur gaan zetten
à la columbo maak ik korte metten
met die blasfeme tongen in het veem
Wie kluivert papa dab in vogelvlugt
wie is die heer van de goedheiligman
die deelt in de mêlee van de malaise
van woord tot prut verwelkte bouillabaisse
der nitwits debuterend in een klucht…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Wanneer je uiteindelijk opstaat en de deur
achter je sluit, blijven de verhalen achter. Maar dragen je
gedachten hun echo met zich mee. En ergens, diep tussen de rekken,
wacht al een nieuw begin: klaar om ontdekt te worden wanneer de tijd er rijp voor is.…
‘în imperiul’
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
391 ’t waren niet haar wenkbrauwen
of ‘t prachtige profiel in de zon
waar voor mij de bad trip begon
maar wachtend voor ’n slurf
om weggezogen te worden
uit de dagelijkse sleur
door ’n open deur
ten faveure van enig herstel
en om ’t gemoed bij te kleuren
uit mijzelf zouden de vleugels nooit groeien
wel vloeiende woorden ter bevestiging…