5765 resultaten.
nieuwe wildernis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gekke is
dat we een dier zijn
tegelijkertijd zijn we
alle dieren in hoe we doen
we liggen doodstil
op de bodem en wachten
of we vermoorden
en verscheuren kinderen
we fladderen even snel
als de kolibrie bij een bloem
we eten dode vissen
gestrand door laag water
we geven een schop tegen
het kind dat door moet gaan
dat…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 En buitentredend, dromensmoe,
Vond ik het volk getooid,
Werpend elkander bloemen toe,
Doch ik heb niet gestrooid.
Wanneer zal op mijn morgensprei
het bloeien wit en rood,
en schud ik, springende in de rei,
De rozen uit mijn schoot?…
Kom schemer met mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 ik wist je
te wonen
in je glazen huis
lente bracht
haar eerste bloemen
op de wind bij je thuis
je decoreerde en schikte
de kleuren van zon die
in jouw vazen zijn voorjaar vond
op het wiegen
van de eerste madelieven
danste je het prille groen
rustte de middag
in een spiegelende tuin
op het zwart van de aarde
waar het leven dit…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
Toe maar...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Hoe teer uw sneeuwklokje beweegt
bij het trager zuchten van de wind
zwak zonlicht haar kracht hervindt
waar het lentezicht erachter leeft
plots dagen krokkussende kleuren
narcissen ontpoppen wit en geel
bij de bosjes treurt geen gekrakeel
zoiets zal hier vast niet gebeuren
tussen bloemen heerst altijd blijheid
staat in natuurwetten beschreven…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag kies ik bij zwart/wit zacht oranje,
een sjaaltje losjes in een knotjesspeld,
het schuimkoralen snoer van tante Anje
en in mijn haar heb ik een bloem gespeld.
Zinderend danst de lente door de lucht,
er luiden voorjaarsboden in de zon,
de kat miauwt zijn maartse lokgerucht,
dekbedden kleuren fleurig een balkon.…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 de wilgen met hun kaalgekapte koppen
staan er, in een strak gelid
de weg scheert langs de waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist…
Ogen vrolijken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 kleur aan
gezicht en lijf gegeven
ogen vrolijken
ontspanning en rust
ik heb je te lang niet gekust
mijn omarming voelt
de branding van een warme zee
in fraaie overslaande golven
je lach deint langzaam mee
als ik vertel van kou en regen hier
jij uitbundiger over jouw vertier
zo heerlijk dat jij hebt genoten
eindelijk bloeien de bloemen…
roze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 haar naam danst als een veld vol bloemen…
ze steelt mijn hart voor
altijd uit mijn blije ogen, ik leg het graag
blind voor haar neer
stil ontroerd vindt heel mijn wereld
slechts verwondering en zacht
zing ik van poppedeintjes,
van een maannacht vol geluk
groot en rond verraadt haar zachte schijn
dat licht heel toverachtig pril kan zijn…
Een brood en spelenbeest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 heb in de wei gespeeld
duizenden bloemen bekeken
ze met elkaar vergeleken
in vorm en bijzondere kleur
voor ieder was licht
vruchtbare aarde
een plaats in de zon
waar hun leven begon
wij met alle talenten
worden gestuurd en geduwd
gemanipuleerd en uitgeprobeerd
voor een plek in de maatschappij
opgevoed en geleid
om te leven op een…
3 jarige wijsheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Zijn pappa zegt: maar daarom liggen er bloemen.
Vraagt de hummel, kunnen die ons beschermen?
Nee dat niet en de kaarsjes dan?
Die zijn er om aan de slachtoffers te blijven denken.
Het kind zegt: we moeten verhuizen,
pappa zegt: boze mensen zijn overal.
En zo is het en niet anders.…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Ach hongerige herfstvlinder
op zoek naar restjes nectar
in de allerlaatste bloemen
Mijn laatste zomergast
ik volg je al een tijdje
terwijl de winterkou
zich reeds aankondigt
Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment als
de gordijnen vallen en
het applaus verflauwt
dan sta ik in het licht
roep jou terug en
geef de bloemen…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…
De vonk ontbrak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 dwarrelen maar
voelde geen wind
wist dat zon
scheen en miste
zijn koestering van voorheen
geluiden genoeg
helaas sprak niets me aan
voelde als leven zonder bestaan
jij voor even weg
kende je verbondenheid met
alles dat in jouw omgeving was
de vonk ontbrak
die altijd schitterde en
een heel intense warmte gaf
ik heb de bloemen…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…
Leven in de Dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Bloemen verwelken in mijn handen
Als je nog leeft, blijf uit mijn zicht
Mijn ogen zullen het laatste zijn
Wat je ziet voor je oplost in het licht
Alles wat ik aanraak breekt
niemand durft mij aan te raken
Wat ooit liefde was is nu de dood
Bloed vergoten in het avondrood
Mijn hart is van steen, zo koud
Zo eenzaam in het eeuwige…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.451 Niet te beschrijven
wat een geur doet in je neus
en in het weke van je hersenen,
een bloem,
strandlucht.
Laatst liep ik op de weg
toen langs mij streek een vleug van vroeger,
van potten inkt en rekenen,
wat ik in der eeuwigheid zou zijn vergeten,
ik liep er tegenop.…
Dat wat ons aan de ziel verbindt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 maan zwemt nog
In rollende golven: verstomd
In haar vertrouwen wie zal om pijn
In borst van een dichter rouwen
Waar golft het graan en kraait de haan
Kukelt een hemelse vonk in de harten
Boven dat wat verlaagt opgejut door 't
Donker gevoel wanneer wordt het
Dwaallicht gedoofd bloost het hoofd en tintelt
Frisse zeelucht temidden van bloemen…
nietig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 ach
mijn kleine hart
ik leg het voor U neer
want elke keer als ik hier ben
dan weet ik weer
dat ik U ken - en weet
dat heel uw grote hart
mij optilt, boven pijn en smart
de zware aardse dingen
langs de weg, daar vond ik roze
wit en gouden bloemen
een lach in duizendmaal
uw naam benoemen
ach
ik weet nu dat- het mag
mijn kleine…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 niet laat smelten
is de kracht van gewetenloze mensen
als kemphanen staan zij
tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies en
gras bedekt met dauw
zegt het kind met een diadeem
van bloemen…
Een mistig vergeten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik streel je gezicht
pak wat donkere
schaduw erbij
anders weerkaatst
licht in je blik
juist daar
waar ik tast
jou zoek lijkt
weten een vaag
en mistig vergeten
wij bewandelen
stukjes bekend
jij lacht met de
bloemen die jou
hebben herkend
nog schijnt
de zon in een
wereld voor samen
toch somber jij
regen wat vaker…
Wit en zwart
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.226 .
------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen"
Uitgeverij WEL, Bergen op Zoom (december 2006)…
Een kind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 ‘k Zit achterover op
m’n zomerstoel
onder de bomen
beschut tegen de hitte
echt lekker koel
Tussen de takken door
speelt subtiel de weinige wind
met de aan hem overgeleverde wolken
en ‘k besef er weer even naar
te kijken als kind
Een land een schip
een bloem een fabeldier
zie jij ze ook
ze knikt en glimlacht om
mijn kinderlijk vertier…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het is bijna de dag van de te verse gravering,
de papieren, bloemen, de dag die zich herhaalt,
alles wil herhalen wat herhaalt kan worden.
Is het 't gemis, de ontroering van toen en nu,
het denken aan het leven wat geleefd werd
het niet weten, nog niet durven uiten en voelen.…
Het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Enkele verwelkte
bloemen
lagen kriskras over
elkaar.
De zon liet haar licht
schijnen
toen de wolken
lichtelijk
verdwenen.
Het gezang van vogels,
was prachtig om te
luisteren.
Mijn gedachten en
herinneringen kwamen
naar boven in de
prachtige omgeving
van de bosrijke natuur.
Foto Dick Voogd…