11796 resultaten.
de zachte vleugels van een klaproos
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
989 nu en alles
ligt ginds
de ik- en de jij-vorm
wij als afscheid in het geluid
van klaprozen
ik weet niet meer
of wij waren
en de gebaren die ik losmaakte
uit jouw haren
keerden zich naar binnen
nog voor de nacht brak en wolken legde
in onze adem
ik voelde hoe jij wilde vliegen
verder dan wij hadden verwacht…
een kind van de maan
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
701 zolang als ik mij kan herinneren
voel ik me verwant
met de maan
ik ben haar nacht
in het zwart-witte weefsel
wanneer eerste wolken
over daken lopen
dan denk ik aan een wiegelied
zing stil over alles wat ik
wil teruggeven
aan de wind
aan de bladeren
aan de jonge vogel die overvliegt
hij weet niet
hoe bijzonder zijn vleugels zijn…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Week op het wit van het wazige land,
Week door het grijs van de wolken daarachter,
schemert de schijn van de zon, die met zachte
goudglans de zomen omrandt.
Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Jouw blonde zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Over jouw blonde zee
waait een stille wind
met een gebaar
van diepe innigheid
jij slaapt omdat
je licht bent op een wolk
ik zie jouw dromen
overdrijven
je werpt een kushandje
naar mijn onderbuik
ik vaar een eindje
in de verte
waar een meeuw vliegt
boven jouw akkergolven.…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Fries landschap
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.447 Bleef alleen over het rillende riet
en in het weiland de jongen in de verte
die de zon blikkerend in zijn brandglas ving
wat daar gebeurde kan alleen per schilderij
Hoe het weiland opsteeg naar de wolken
graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf
de jongen naar mica geurend, gehurkt
als slagschaduw in het maaiveld verdween.
---------…
Aan de rivier...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 Wij zaten
-breed uit-
aan de rivier
Gewoon zitten
en kijken
ons vertier
Er kwamen
vogels over
wolken ook
En samen...…
Papieren vliegtuig
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
696 Wind droeg me mijlenver
naar waar ik landen zou,
zolang ik zweven kon,
in de wolken onderweg
naar jou.…
Lente revisited
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
532 toen hield de regen op met bloeden
maar schuurde de droogte
een front van geblakerde wolken trok voorbij
over bos met bomen van alleen hout
en louter dichtbij
dan weer bleef adem stijgen
naar te ijle hoogten
vluchtten zwaluwen naar een vroege dood
totdat, alsnog
ik vast kon houden…
Jouw dochter mijn nicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
587 in iedere vlinder zie jij haar
elke wolk is een teken
dat zij bij jou is
ik weet hoeveel je mist
en zoekt
tussen dagelijkse dingen
naar even weer die blik
of geur
herinneringen
ik herken haar soms in jou
die lach
de kleuren van jouw ogen
en leun op de herkenning
van toen zij jonger was…
wolkenzwemster
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 zo blijft zij zeker : onder de bovenlaag
zwemt ze naar de wolken.…
regenboog
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
567 ik kan je zien
in vol ornaat
wanneer regen
de zon verlaat
je straalt als koning
aan een blauwe hemel
regeert slechts een moment
tussen wolken gewemel
je koningsmantel
in vele kleuren
van fel rood tot violet
toveren lichtjes in mijn ogen
je hoort het moeilijk…
maar ze kraaien van de pret!…
Zonneklaar
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
534 Alle angsten voorbij bij de waterkant
in een vreemde stad
waar narcissen groeien
zonlicht de dag breekt
eeuwig zwijgend in het universum
van verlangen
liefde heeft nieuwe woorden nodig
waar wolken in gekte zweven
zonneklaar
nieuwe gedachten
het leven samen zingen.…
de goden verzoeken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 land en kust
raken steeds
verder uit
het zicht
wind- en wolk-
geesten teisteren
een houtje-
touwtje vlot
nergens en
overal thuis
met afgesneden
wortels
Thor, waar ben je
als je ijsgeesten
met je hamer
moet verslaan?…
slow motion
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 vandaag
een dag van
zuinig zonlicht
wolken en bomen
omkaderd door
een raamkozijn
mijn hoofd wendt
zich af van het
gebaande pad
het meandert
buiten rechte
denkramen om
kleurige beelden
van een
imaginair landschap
slingeren
vertraagd
voorbij
herschapen
land bij
zuinig zonlicht
in een
gekoesterde
dagdroom…
Zielsgedicht
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
564 Het werd naar de hemel gedreven
op een witte wolk, zo donzig en zacht
zijn zieltje was maar even op aarde gebleven
al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht.
Zijn wiegje zal lang in het huis nog gedijen
zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Meer dan ‘n stoel,
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 n blauwe lucht
waarin ‘n berglandschap
van lobbig geklopte room
aan de horizon een
eiland van grijs zand
voor het eiland
helderblauw water
en daarin een stoel
een stoel in het water
niets meer niets minder
en toch is de stoel
zoals hij daar in het water
onder de blauwe lucht
met wollig witte wolken
meer dan een stoel
veel meer…
Levensliefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Wolken zag ik drijven,
en weer verder gaan.
Alleen liefde blijft.
Liefde in mijn hart.
Liefde in ons leven.…
Hondengevecht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 verschrikt door
‘t geblaf van honden
zag ik ze vechten
om een bot
met weinig vlees erop
ik vluchtte
met mijn
handen tegen mijn oren
tot aan de rivier
het glinsterend water
de wonderschone bloemen
‘t zachte gras
de blauwe hemel met
de witte wolk daar
kwam ik
weer tot mijzelf
de
wereld voorbij…
De berg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Onverstoorbaar in de zon
staat de berg te zijn, te zijn
Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw
hun bruisende en kolkende vertrek
aan zijn voeten, de kinderdrukte
en de puberherrie van water
dat zich warm speelt
in een ingebed avontuur
En op de berg sta ik
te zijn, te zijn
De zon ontvangen, ervaringen
en nachtgedachten, oud worden…
ZIELSGEDICHT
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
632 Het werd naar de hemel gedreven
op een witte wolk, die donzig en zacht
zijn zieltje was maar even op aarde gebleven
al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht.
Zijn wiegje zal lang in huis nog gedijen
en zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.…
Herfstwind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 HERFSTWIND
daar staat ze
‘t is nog een kind
ze ziet de bomen
wuivend dansen
op een been
in de straffe
koele herfstwind
in de late zonneschijn
vliegen de wolken
als witte zwanen
om haar heen
en de kleurrijke was
wappert aan de lijn
en zij … zij wil ook
ooit zo’n ballerina zijn
ach hoe eenvoudig en fijn
kan soms schoonheid zijn…
Verliefd
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
665 Ik geef je duizend zoenen
ik droom je in de nacht
mijn wereld stopt met draaien
als jij maar naar me lacht
je omarming geeft me vleugels
je strooit wolken in mijn hoofd
het regent alsmaar woorden
ontvlamd en toch verdoofd
dat ik alsmaar schrijven kan
dat ik dit zo mag ervaren
betoverd door je blik,
je geur, je lijf, je haren…
Vangzeil
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
484 Bedolven onder
diepe lagen van
het leven
Voert de pen ons
naar zanderige
verre woorden
Een wolk schuift over
het land als de
weemoed in ons kruipt
Het verstilde wachten
tot sterren in
het vangzeil vallen
Hoe het water
ons laat gaan
hoe we vechten
In zinkende tijd
met verwaaide woorden
naar de lichtste stilte…
Windloze zomerse dag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.077 Wil je de vrolijke stem horen
van een overleden moeder
die sombere gedachten steelt
bij de rivier met jeugdige energie
luister met die eerbiedige glimlach
doe het op een windloze zomerse dag
wanneer vlinders op bloemen dansen
zwaluwen onder zwoele wolken zweven
je kunt haar horen met jouw hart.…
Vertrekpunt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
601 In de herfst verzamelen zij zich
met velen bij de waterplas
de meesten vertrekken voor de winter
wiekend op wolken van ongestild verlangen.
Meestal blijven er een paar achter
overvallen door angst voor het vliegen
zij boetseren met droeve hand
de tol van overblijven.…
Van verre komt de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Een mooie morgen met wat zon en wolken,
en vogels die al even zingen zonder schroom;
ze vliegen in en uit de nu nog kale bomen
maar zijn voor mij toch al de vreugdetolken
van lente die eraan komt, durf te wachten
en oefen je geduld nu dag na dag
want straks komen weer bloesems aan de bomen
en zullen die ook wel wat pijn verzachten.…
De man zonder geschiedenis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
500 zonder geschiedenis
heeft niet veel woorden nodig;
de man met een sterk geloof
zal bidden te midden van oorlog;
de man die op de weg blijft,
de strijd van het leven afslaat;
de man die het zonder moeder
als de meeste verweesden vergaat;
de man die de onbekende is
en dit voor immer blijven zal;
de man die zijn naam vergeet
als de wolken…