Alle inzendingen over donkere wolken

11796 resultaten.

Sorteren op:

de zachte vleugels van een klaproos

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 989
nu en alles ligt ginds de ik- en de jij-vorm wij als afscheid in het geluid van klaprozen ik weet niet meer of wij waren en de gebaren die ik losmaakte uit jouw haren keerden zich naar binnen nog voor de nacht brak en wolken legde in onze adem ik voelde hoe jij wilde vliegen verder dan wij hadden verwacht…

een kind van de maan

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 701
zolang als ik mij kan herinneren voel ik me verwant met de maan ik ben haar nacht in het zwart-witte weefsel wanneer eerste wolken over daken lopen dan denk ik aan een wiegelied zing stil over alles wat ik wil teruggeven aan de wind aan de bladeren aan de jonge vogel die overvliegt hij weet niet hoe bijzonder zijn vleugels zijn…

Wintermorgen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Week op het wit van het wazige land, Week door het grijs van de wolken daarachter, schemert de schijn van de zon, die met zachte goudglans de zomen omrandt. Blank als de glans op het wazig verschiet, week als de schemer van de zon door het grijze, weifelt het licht door mijn stille gepeinzen, schemert de vreugde door mijn lied.…

Jouw blonde zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Over jouw blonde zee waait een stille wind met een gebaar van diepe innigheid jij slaapt omdat je licht bent op een wolk ik zie jouw dromen overdrijven je werpt een kushandje naar mijn onderbuik ik vaar een eindje in de verte waar een meeuw vliegt boven jouw akkergolven.…

het vee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
geschaard aan een groene tafel ver van wereldse roes graast het vee traag vertrouwd onder een hemel die hen behoudt het land waar ze zijn gevoed met eendracht van zware lijven het vee kent geen haast gras groeit als wolken glijden ze bewaren het evenwicht tussen beide.…

verdwijnen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
de wereld krimpt bij zo veel stille uren op de dag een droom op zoek naar houvast valt ontredderd uit de lucht we raken verloren in een mengsel van beelden woorden en wie we waren het wassende water verorbert het land het land wordt weer water eenmaal in de wolken zie je niets tijd om te gaan…
J.Bakx27 oktober 2015Lees meer >

Fries landschap

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.447
Bleef alleen over het rillende riet en in het weiland de jongen in de verte die de zon blikkerend in zijn brandglas ving wat daar gebeurde kan alleen per schilderij Hoe het weiland opsteeg naar de wolken graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf de jongen naar mica geurend, gehurkt als slagschaduw in het maaiveld verdween. ---------…
Bernlef19 januari 2016Lees meer >

Aan de rivier...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Wij zaten -breed uit- aan de rivier Gewoon zitten en kijken ons vertier Er kwamen vogels over wolken ook En samen...…

Papieren vliegtuig

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Wind droeg me mijlenver naar waar ik landen zou, zolang ik zweven kon, in de wolken onderweg naar jou.…
Marije Geerts28 februari 2016Lees meer >

Lente revisited

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
toen hield de regen op met bloeden maar schuurde de droogte een front van geblakerde wolken trok voorbij over bos met bomen van alleen hout en louter dichtbij dan weer bleef adem stijgen naar te ijle hoogten vluchtten zwaluwen naar een vroege dood totdat, alsnog ik vast kon houden…
Iniduo10 april 2016Lees meer >

Jouw dochter mijn nicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
in iedere vlinder zie jij haar elke wolk is een teken dat zij bij jou is ik weet hoeveel je mist en zoekt tussen dagelijkse dingen naar even weer die blik of geur herinneringen ik herken haar soms in jou die lach de kleuren van jouw ogen en leun op de herkenning van toen zij jonger was…
Dianah4 augustus 2016Lees meer >

regenboog

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
ik kan je zien in vol ornaat wanneer regen de zon verlaat je straalt als koning aan een blauwe hemel regeert slechts een moment tussen wolken gewemel je koningsmantel in vele kleuren van fel rood tot violet toveren lichtjes in mijn ogen je hoort het moeilijk… maar ze kraaien van de pret!…

Zonneklaar

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Alle angsten voorbij bij de waterkant in een vreemde stad waar narcissen groeien zonlicht de dag breekt eeuwig zwijgend in het universum van verlangen liefde heeft nieuwe woorden nodig waar wolken in gekte zweven zonneklaar nieuwe gedachten het leven samen zingen.…

de goden verzoeken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
land en kust raken steeds verder uit het zicht wind- en wolk- geesten teisteren een houtje- touwtje vlot nergens en overal thuis met afgesneden wortels Thor, waar ben je als je ijsgeesten met je hamer moet verslaan?…
J. Bakx31 oktober 2019Lees meer >

slow motion

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
vandaag een dag van zuinig zonlicht wolken en bomen omkaderd door een raamkozijn mijn hoofd wendt zich af van het gebaande pad het meandert buiten rechte denkramen om kleurige beelden van een imaginair landschap slingeren vertraagd voorbij herschapen land bij zuinig zonlicht in een gekoesterde dagdroom…
J.Bakx24 januari 2020Lees meer >

Zielsgedicht

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 564
Het werd naar de hemel gedreven op een witte wolk, zo donzig en zacht zijn zieltje was maar even op aarde gebleven al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht. Zijn wiegje zal lang in het huis nog gedijen zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.…

Een sprankje hoop

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
De wolken drijven langs de egaal blauwe lucht. De bloemzaden verspreiden en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…

Meer dan ‘n stoel,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
n blauwe lucht waarin ‘n berglandschap van lobbig geklopte room aan de horizon een eiland van grijs zand voor het eiland helderblauw water en daarin een stoel een stoel in het water niets meer niets minder en toch is de stoel zoals hij daar in het water onder de blauwe lucht met wollig witte wolken meer dan een stoel veel meer…

Levensliefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Wolken zag ik drijven, en weer verder gaan. Alleen liefde blijft. Liefde in mijn hart. Liefde in ons leven.…

Hondengevecht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
verschrikt door ‘t geblaf van honden zag ik ze vechten om een bot met weinig vlees erop ik vluchtte met mijn handen tegen mijn oren tot aan de rivier het glinsterend water de wonderschone bloemen ‘t zachte gras de blauwe hemel met de witte wolk daar kwam ik weer tot mijzelf de wereld voorbij…

De berg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Onverstoorbaar in de zon staat de berg te zijn, te zijn Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw hun bruisende en kolkende vertrek aan zijn voeten, de kinderdrukte en de puberherrie van water dat zich warm speelt in een ingebed avontuur En op de berg sta ik te zijn, te zijn De zon ontvangen, ervaringen en nachtgedachten, oud worden…
Zywa13 augustus 2021Lees meer >

ZIELSGEDICHT

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Het werd naar de hemel gedreven op een witte wolk, die donzig en zacht zijn zieltje was maar even op aarde gebleven al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht. Zijn wiegje zal lang in huis nog gedijen en zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan.…
Greta Casier9 september 2022Lees meer >

Herfstwind

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
HERFSTWIND daar staat ze ‘t is nog een kind ze ziet de bomen wuivend dansen op een been in de straffe koele herfstwind in de late zonneschijn vliegen de wolken als witte zwanen om haar heen en de kleurrijke was wappert aan de lijn en zij … zij wil ook ooit zo’n ballerina zijn ach hoe eenvoudig en fijn kan soms schoonheid zijn…
catrinus8 oktober 2022Lees meer >

Verliefd

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 665
Ik geef je duizend zoenen ik droom je in de nacht mijn wereld stopt met draaien als jij maar naar me lacht je omarming geeft me vleugels je strooit wolken in mijn hoofd het regent alsmaar woorden ontvlamd en toch verdoofd dat ik alsmaar schrijven kan dat ik dit zo mag ervaren betoverd door je blik, je geur, je lijf, je haren…

Vangzeil

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
Bedolven onder diepe lagen van het leven Voert de pen ons naar zanderige verre woorden Een wolk schuift over het land als de weemoed in ons kruipt Het verstilde wachten tot sterren in het vangzeil vallen Hoe het water ons laat gaan hoe we vechten In zinkende tijd met verwaaide woorden naar de lichtste stilte…
J.Bakx6 oktober 2023Lees meer >

Windloze zomerse dag

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Wil je de vrolijke stem horen van een overleden moeder die sombere gedachten steelt bij de rivier met jeugdige energie luister met die eerbiedige glimlach doe het op een windloze zomerse dag wanneer vlinders op bloemen dansen zwaluwen onder zwoele wolken zweven je kunt haar horen met jouw hart.…

Vertrekpunt

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 601
In de herfst verzamelen zij zich met velen bij de waterplas de meesten vertrekken voor de winter wiekend op wolken van ongestild verlangen. Meestal blijven er een paar achter overvallen door angst voor het vliegen zij boetseren met droeve hand de tol van overblijven.…
J.Bakx2 december 2024Lees meer >

Van verre komt de lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Een mooie morgen met wat zon en wolken, en vogels die al even zingen zonder schroom; ze vliegen in en uit de nu nog kale bomen maar zijn voor mij toch al de vreugdetolken van lente die eraan komt, durf te wachten en oefen je geduld nu dag na dag want straks komen weer bloesems aan de bomen en zullen die ook wel wat pijn verzachten.…
Adeleyd2 maart 2025Lees meer >

De man zonder geschiedenis

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
zonder geschiedenis heeft niet veel woorden nodig; de man met een sterk geloof zal bidden te midden van oorlog; de man die op de weg blijft, de strijd van het leven afslaat; de man die het zonder moeder als de meeste verweesden vergaat; de man die de onbekende is en dit voor immer blijven zal; de man die zijn naam vergeet als de wolken…