43953 resultaten.
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
630 Zodra je in het leven denkt, dat je iets hebt bereikt
vallen zwaluwen uit lucht, doordringend gekrenkt
het ideaal blijft onbereikbaar, onhoorbaar lied
het is de liefde die zingt, intens over verdriet
in ongeschreven boeken door essentie van leven
heb ik vandaag een nieuw couplet geschreven
over aarzelende zwanen op zoek naar een meer
weigerende…
Op een zeker mutsenmaakstertje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.592 Zij kneep en plooide dus haar mutsje,
En, onder 't plooien, schonk ze mij
Een vriendlijk lonkje van terzij,
Dat straks gevolgd werd van een kusje;
Ik lach met haar, ik zoen, ik sol,
En, zo toevallig, onder 't mallen,
Doe ik haar van haar stoeltje vallen,
En zet haar mutsje op mijn bol.…
enige houtopstanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 vooral op momenten
die tussen wal en schip
vallen en verdrinken
in koud havenwater, meestal
troebel zoals toegeschreven
aan uren zonder vaste verblijfplaats
maar ook aan alles wat tijdloos is
en binnen kaders relevant
koop nu een pond suiker
nog gauw even voor de winkel sluit
om dorst aan te lengen en later
niet om zoete thee verlegen…
Mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 uw moederschoot
laat het licht schijnen doen
zo zacht als wittebrood
van alle dagen in het jaar
uit honderden welgeteld
zijn het eenendertig maar
die springen in het veld
het is een bekend verhaal
van de spriet en koekoek
die leggen in Mei niet allemaal
dat geldt niet voor waterrallen
die zitten niet in de hoek
waar de klappen vallen…
speciale man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
934 Z’n voordeur meteen uit de scharnieren
lichten om er letterlijk mee
in huis te vallen.
Doe ik zeker!…
Onnavolgbare verschijning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
485 verdord
Mijn levenszender voorgoed gestoord
Alle paden dichtgegroeid en verlaten
Mijn hart een verzameling gaten
Je vult die gaten met je onbegrensde talent
Als ik nu verga heb ik gekend
jouw ontelbare onnavolgbaarheid
die mijn gloeiende hoofd verleidt
te denken in zinderende taal
Het smeedt tot een sluitend verhaal
Liefde en werkelijkheid vallen…
Vraag
gedicht
5.0 met 2 stemmen
1.961 Mijn onderdelen vallen uit elkaar.
Geen nood, atomen maken om
het even waar hun vreugdedans.
Mijn eiwit valt uiteen tot hergebruik.
Een bacterie stribbelt nogal tegen
maar vindt geheid een nieuw tehuis.
Ja, er is veel eeuwigheid in mij.…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof in de lucht van groot verlangen
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
ook de laatste woorden vallen…
Onvergetelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Je gebaren zullen me vertellen
over bladeren in de jaargetijden,
luister, weet, ze lopen uit, ze vallen
vervangen door helderheid
nee nooit, echt nooit vergeefs.…
Wind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De bladeren zijn nog
mooi groen,
maar enkele zie je al
zichtbaar vallen.
Aan de kust is het
stormachtig
en moet je jezelf in
bedwang houden.
Op de pier zie je
enerverende golven,
die klotsen tegen keien.
De meeuwen kunnen
zich net
vliegend houden.
De zon laat zich af en
toe
glimlachend zien.…
Vrouwen vleugels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ik sla mijn vleugels open
Als een pauw is kleurenblind
Kom kijken met je ogen
Voordat je me gauw verslind
Nieuwe veren van de liefde
Ze zullen vallen van verdriet
Wat een lichaam kan bieden
Sterke geest op zijn knieen
Het leven van eeuwig toegeven
Maar diep van binnen leeft
Hij heeft het eeuwige leven
Maar diep van binnen leeft
Zal…
!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat gevoel van vergelen en vallen
tot een tooi om mijn voeten
de rijkdom van wat was, wat niet
ontbrak, dat ken ik goed
maar ik kijk er niet naar
zoals mijn vrienden doen
Zij zakken maar even mee
in mijn schoonheid en dankbaarheid
en gaan dan gauw weer
aan de kant staan
kijken in de put
waarin ik knoppen bot
Dat gevoel van hard werken…
Koude Bladzij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Mijn krant hanteert geen chocoladeletters,
niet nodig om toch bezorgd te zijn,
want in ons gezicht vallen de spetters.
Uw dichter staat u bij met zijn woord,
maar stuit soms op wat zurig venijn,
wordt zijn poëem domweg niet gehoord.…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 onleesbaar zijn de woorden
oud, de zinnen versleten
vergeeld papier
de kaft bind niet meer
een uitgekauwd verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet…
Onbevlekte muze
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
394 het kind met een groot eenvoudig verlangen
het is nog vroeg, de zon aarzelt niet vandaag
er vliegen vrolijke vlinders in jouw lege maag
je kijkt naar de datum, staart naar de klok
de kippen mogen eindelijk uit het hok
je stuurt een vraag naar de wolken
die de dagdromen speels vertolken
het antwoord komt in natte druppels
die vallen…
HET HONDJE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 voelen en zien
hij neemt me mee langs grachten
en grazige groene weiden
zee stranden parken en bossen
en prachtige paarse heide
zoveel waar ik nooit kwam
geen oog voor had voordien
ik had een hondje
een fantastisch dier
dat me overal mee naar toe nam
het wezentje liet mij
zo ongelooflijk veel zien
tranen wellen enkele zwellen
vallen…
Schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 en verhinderend dat ik sterf
ofschoon iedereen me wil vermoorden
om wat Het heeft aangericht
in zijn scheppingsdrift
waaruit ik geboren ben
Alsof ik er iets aan kan doen
hoe mannen en vrouwen mij zien
en welke dwaasheden zij begaan
voor het fantoom met mijn naam
dat onsterfelijk is en naakt
hen strak aankijkt
zodat hun wapens vallen…
het bekende onbekende
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 dit is niet zo bedoeld
als je vreest voor grote ellende
wat je in je lichaam leest
veroorzaakt door die
grote bekende onbekende
als je bang bent voor het beest
o God toch niet die met de zeis
die vrees je van alles het meest
het idee alleen al brengt je van de wijs
daar staat hij die stille kille dood
pas gemaaide klavertjes vier vallen…
Veertjes
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
467 zeker
cum laude
gepromoveerd
in het aanschijn
van de heilige heer
niet dat ik
daarop lijk maar
ben wel geschapen
naar zijn schitterend
beeld en vergelijk
mijn rechter schouder
is jouw vaste plaats
omdat alles wat links
is ook altijd langs
die weg moet gaan
ik laat de laatste
tijd vaak mijn handen
door de haren gaan dan
vallen…
De T.V., een gebruiksaanwijzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 In hersendood scherm ik af
op het einde van mijn programma
Er komen meerdere,
maar voorlopig
laat ik afgelopen van me af vallen.…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schaduw opent
geen deuren
als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon…
Winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 De nachtklokken en de sneeuw,
vallen zonder geluiden samen.
Angsten wachten rustig af,
tot de vrede weer vertrekt.
Gedichten worden niet gedacht.
Het wordt vredig in mijn brein.
Niets kan ik horen buiten.
Binnen wordt het stil.
Alleen mijn vingers schrijven nog.
Mijn hart luistert zonder moeite.
De slaap wil me nu niet vatten.…
Kleintje Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
615 het is dan wel geen instorten in die zin,
maar er vallen in families
vaak wel hele grote gaten.’…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Op je magere kamer zou ik je haren bezingen,
mooie rode haren die bevallig over ranke schouders vallen
Genade zal ik vragen,
tegenover zoveel kwetsbaarheid ben ik weerloos.
Liefste, wees toch beducht voor mijn poëzie,
die vandaag nog barmhartig is
maar morgen bijten zal wanneer de dagen verschijnen.
Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Zou het helpen ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren
door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren.
Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.
Leg je hoofd nu maar neer, mijn herfstige dromer.…
zee in zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 één druppel nieuw licht
maakt
een nieuwe dag
één druppel voor
grensverleggend
nieuw leven
één druppel slechts
draait
een leven om
één druppel
in de woeste zee
en
ik hoor hier en nu
de druppel vallen
en zie
de zee zoals ik
die nooit eerder
zag
maan verbleekt, blijft wel
tussen de wolken staan,
maar toch
één druppel…
Dieren haiku's #3
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
614 Slapeloze nacht-
de schapen zijn de tel kwijt
en vallen in slaap.
In de lucht
hangt een buizerd
-hij bidt.…
Laat me
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Laat me mijn ding doen
Laat me op mijn snufferd gaan
Laat me mijn grenzen bewaken
Laat me vallen en opstaan
Laat mij succes kennen
Laat mij mezelf verwennen
Laat me in de waan
Ik kan het alleen wel aan
Bied hulp en ik luister
De stem in mijn hoofd bepaald
De eigen wijsheid in het duister
Heeft tot nu toe alles nog behaald
Laat mij…
vaderdag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
522 nu nog vallen ze soms
als rijpe vruchten
in mijn schoot
dan proef ik:
mijn vader is ooit wel gestorven
maar voor mij is hij
lang nog niet dood.
mijn vader
had niet alleen wijze woorden
maar maakte die ook waar met de daad.
daarop mag ik nu veilig verder bouwen
ook als dit voor mij ,
soms toch,
aartsmoeilijk
nog gaat.…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.
Ze hielp me overeind.
Ik dacht aan de herfst
die in ons groeit.
***…