5005 resultaten.
Met de souplesse van gerimpeld fruit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
656 ligt het fruit
in de koperen schalen
van de tijd
De dag glanst nog onwennig
op beslagen ruiten
en in een oogwenk bonst het hart
de nacht vaarwel
Voorbij zijn ook de late uurtjes
de ontkurkte flessen
het eindige naspel
De dagen raken versleten
waarin verjaarde namen
nogmaals de revue passeren
Deze ochtend masseert
als een koude…
Pijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 wat fluistert de wind als hij mij probeert koud te maken?
wat voelt de zon als ze mij door en door opwarmt?
wat doet de olijftak die terug zwiept in mijn gezicht?
wat maakt mij zo belangrijk?
waarom al die eigen gedachten
waarachtig ik besef het nu
wie ik ben doet niet ter zake
waarom voel ik nu verdriet?…
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater
- Net als mijn gevoel -
Dik bevroren geraakt - zo erg verijsd
Dat de pieren net als ik geen leven
Meer hadden en zich nog dieper, nog
Verder in gingen graven tot geen
Das ze nog vinden kon - te diep,
Te koud…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 Heel binnenkort gaan weer de bloemen geuren
en zoveel dat ons koude hart weer raakt
zal gauw verschijnen in de ochtenduren;
ik kan het wachten nu haast niet meer aan.
De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.…
Houd de kever uit de maand..............
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
693 Tribunalen door de Kerk aangespannen
slaagden niet
ook maar één insect te verbannen
Mei houd daarom voor ons gezond
uw kever koud onder de grond!…
God-geschapen moloch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 In mijn tijd hier, was destijds
zomer erg mooi
Capital Ulaanbaatar
koudste hoofdstad van de globe
1350 m. boven zeeniveau
Siberisch koud
In Terelj Nationaal Park
vliegt ware tijd zonder vleugels
'Melkhi Khad' is Mongools voor
de 'Turtle Rock'
Een God-geschapen moloch
die een condor doet landen op
de waar traagste, van deez' groe…
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.196 Gedekt zijn alle sporen, kalm en zacht,
En alle onwilligheên en stutten boud,
Met veertjes blank als bijenvlerkjes koud,
Belegen werden uit de hemelnacht.…
Versierster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 Ze was jaloers op hen: ze was nog maagd
en deed d'r best, doch liet de mannen koud.
Ze wensten haar gewoon niet aan te raken
en bloempje Roos versierde slechts de muur.
'Wil jij', zo vroeg ze aan een arme buur,
van mij een ongehuwde moeder maken?…
winter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 ín de winter,
die vaak grijs is gemutst
zoek ik de romantiek
van de witte koude
draag dat nog bij me
als jeugd en verte,
ik aan verlangen bouwde
al gaat dat werkelijk voorbij,
niet tegen te houden,
het vertelt nog van toekomst
dat moest ook wel
toenmalig vriezen,
ver onder nul,
als ik de schaatsten onderbond
dwong mij wel die richting…
Veronica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 mee had gemoeid
zouden haar geluiden nog steeds klinken
die vertrouwde stemmen van de dj’s
met tussendoor het geluid van de jingles
de hits van de Bee Gees en de O’jays
wie genoot er niet van al die singles
de laatste minuten met de stem van Rob Out
aan het toestel gekluisterd met tranen in de ogen
ondanks de hitte kreeg je het vanzelf koud…
alleen wat raar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 het is koud buiten. ze murmelt
halfluid voor zich heen
warmt zich aan de lach van een
verliefd paar,
mensen vind haar raar.
ze lacht soms hardop, schrikt van zich
zelf. ontbrekende tanden zichtbaar
ze weet zich bespot, mensen griezelen
van haar,
gluren en zijn erg op hun hoede.
je weet immers nooit met deze mensen.…
'n Maandag vol verwarring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 het plan gesmeed
koffie om elf uur
ik zou haar daar
zou treffen daar waar
de koffie lekker geurt
't Zonnetje scheen
verwelkomde mij
en een ieder die
't plan had gevat
al vroeg uit de
veren te zijn lieflijk
te begroeten
daar aangekomen
waren de stoelen
koud en onbezeten
al wie er kwam
negentig min bleef
absent, de gepleegde
telefoontjes…
Kaaps viooltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 In de supermarkt
stond je met je soortgenoten
de koude grond zo op te fleuren
dat ik wel stil naar je kijken moest.
Bijna de donkerpaarse tulpen naast je,
afgeprijsd, gekocht,
hun droge kopjes hingen net teveel.
Twee dagen later
was jij afgeprijsd,
je violet nog steeds zo fel,
jouw knopjes klein en teer
hingen nu gebogen neer.…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Achter ruiten even koud als vaal,
spattend in een jus van vragen:
Sartre, Nobelprijsweigeraar.
---------------------------
uit: 'Gedichten', 1995.…
Klaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Eens is hij daar
ineens de laatste dag van je leven
zeker als de leeftijd dat toelaat
óók jonger kun je het beleven
Ook al ben je nog niet klaar
met het doen van dingen
zó belangrijk
dat blijft wringen
Je wilt ze nog niet verlaten
zij waar je zoveel van houdt
het idee dat te moeten missen
maakt je ijzig koud
Je hart, het belangrijkste…
Mijn hart steekt (afscheid)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.443 Want jouw plek is niet leeg, kil of koud.
Naast de bloemen een kaars.
Als symbool van jouw licht dat in mij blijft schijnen.…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
Snuiven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
511 Goddank straks komt het koude jaargetijde
de warme zon is al weer maanden heen
en ook het groen uit boom en struik verdween
het jaar bereidt zich voor op zijn verscheiden.…
De mopperkont
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 (Winterversie)
Wellicht komt het wel door die korte dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de koude wind die met zijn vlagen
de laatste blâren van de bomen vaagt.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De koude stilte van de donkere kerk.
Ik zie de oude monumenten weer,
ruik de bestorven wierook van weleer,
herken de schedel, de gebarsten zerk.
De kale koster, zuchtend aan het werk
bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer.
Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.…
Tuinfantasie - 8e tafereel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
458 Maar is het koud en zijn de dagen kort,
dan hoor ik haast geen vogeltje meer fluiten.
Je merkt dat heel de tuin veel stiller wordt.
’t Is wachten tot het groen weer gaat ontspruiten.
Dan zit de torenvalk hoog op haar horst
en zingt de lijster weer uit volle borst.…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Zijn oude ogen tranen, bovendien
heeft hij het bitter koud. Een veer gelaten
toen hij een zware storm moest ondergaan.
Zijn laatste opdracht mag hij niet verknallen.
De zee zij vroeg en zei: Het is gedaan.
Met één-twee-drie in Godsnaam, dan een kruis
laat hij zich biddend naar beneden vallen.…
Een hart van ijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
669 Je bent koud ijskoud ben je geworden, je hart is bevroren
Door al je verdriet en pijn uit je leven, heb je een hart van ijs gekregen
Je bent mishandeld lichamelijk, je bent mishandeld mentaal
Je bent voorgelogen, in de maling genomen en verraden
Ze hebben je aan je lot overgelaten, ze hebben je in de steek gelaten
Ze hebben je pijn gedaan,…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen…
Hij en ik zonder haar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 makreel, kip of biefstuk
Niks daarvan meer voor haar
Anders gaat het niet goed
Toch zit ze paraat, nog altijd hoopvol
Op de beste plek aan de tafel
Links, rechts, één voor hem, één voor mij
Eindeloos geeft ze ons kopjes
een vast ritueel
Eenmaal voldaan nestelt ze zich
Op de beste plek op de bank
Ineens zijn deze plekken leeg
Stil, koud…
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 zwarte ogen zag zij mij aan
die stilte van die grauwe herfstnacht
Geen ster scheen in de hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af
met koude…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Elf steden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
590 Eens schalt door de koude lucht: "van Buren!"
Deze klank omhelst lang vervlogen faam,
die bij ons vorstenhuis steeds mag duren.
Deelnemer Willem-Alexanders schuilnaam
verheelt zijn prins-zijn tijdens de kampuren,
brengt het met Oranjes adel tezaam.…
De Wierschuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 's Nachts moeten pissen betekende met
de zaklamp door het donker waden, naar
een koude, houten WC met tochtgaten.
Viel de batterij uit, dan was het extra
eng en maar de vraag of je je slaapzak
nog heelhuids wist te halen.…