7884 resultaten.
Uitgesproken !
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.158 Ik roep je naam, maar jij zult niet meer komen
en ik weet mij alleen met dit verdriet.
Wij vormen woorden maar wij spreken niet
de diepe stilte is van ver te horen.
Toch werd je eens als kind bij ons geboren
terwijl je ons als vreemden achterliet.
Wat bleef is de herin'ring aan je lach
er valt een schaduw over ied're dag.…
schoon en rustig
netgedicht
4.0 met 95 stemmen
13.700 van ouds voor schoon bij was gekozen
bij Toetanchamon in pyramide gevonden
'n parfumkruik lavendel in z'n tombe
is er de tuin van eden op nageplozen
adam en eva namen het struikje mee
zonder lavendel voor geur geen leven
beseften ze eenmaal buiten gedreven
in de olie tegen pijn en zielewee
twijgjes maken geesten sereen in tijd
kussens…
Nieuws uit 's Gravenhage
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.285 bonbonnetrie
speciaal in trek
zijn de masculines
chocolade eitjes
vulsel geklutste struif
der nachtegalen
waalsdorpervlakte
verpakt in vloei
men gaat
er van zingen
april mei
vóór dag en dauw
allemachtig mooi hoor
er komt nu verordening
verplichte ringing
als ze gaan vliegen
ter herkenning
wereldwijd
haagse hoogvliegers
onder eigen naam…
en keert zich om
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
945 loop wat in een weiland rond
nam mee een vlieger en veel wind
zoek het kind in mij
roep haar tot ze voor me staat
onbezorgd en blij
ze pakt het touw en rent
ik laat de vlieger los
we zitten samen in het gras
kijken naar de vlieger in de lucht
spreken zonder klank
dan moet zij weer gaan
en keert zich om
dag mijn kind
tot ziens
ik pluk…
Als schrijven op water
hartenkreet
1.9 met 17 stemmen
1.956 Jouw handen die als een
kasteel mij omarmen en die me
raken zoals het water me voedt
waarvan ik drink en dat me waadt
door de mooiste dromen [ met jou ]
En toch wanneer ik je naam
op het water schrijf verdwijnen
de letters bij het licht van de maan
in een tijd die niet lijkt te bestaan
Doch het verhaal doorklieft
de eeuwigheid en kent…
Hergeboorte
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.354 Steeds opnieuw
Steeds je naam
Steeds zachter, op weg naar mijn dromen…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
je wrijft je warm, op vlucht
tussen planeten, waarvan we
de namen zijn vergeten, ik dicht
een arm om je middel heen.…
Ongedwongen leesvoer
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
975 Ik zie gedachten in jouw hoofd
ze komen er niet uit
onvoorspelbaar, het gedrag van mij,
tekenend trek ik de lijn door
zwart op wit, ongekleurd
gemerkt met mijn naam
de beelden die het oproept
zijn van jou en voor jouw rekening.…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Ik Peters
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
852 Peters maakt zich geen illusies
Er bestaat geen sociale economie
Laat staan zo`n maatschappij
Graaiende hebzucht
Kom bij me
Rijk kotsende idioten
Tubaspelende krachten
Verwacht geen vergeving
Almachtig egocentrisch mens
Gooi maar spuug maar
Ik vang vreet en slik
Zal jou verteren
Kom op met vuiligheid
En vunzigheden
Kom bij me
Mijn naam…
Minziek
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
558 Jij nam me mee
die eerste keer
aan houten hand
invoelend de natuur
versmalde jij mijn ratio
naar pril gevoel en grijze lente
en zij, met haar kromme bewegingen
een beetje vochtig in haar trillingen
bracht me weer thuis, bij het haardvuur
waar haar gevoelens de bovennatuur hadden
en samen in deze onvoorspelde liefde
hadden wij…
Mijn "mooi weer tandarts"
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
892 Ze gaat zoeken
naar een gaatje,
vult mijn naam daar in.
Twee uur later
zoekt mijn tandarts,
vindt geen gaatjes,
vult niets in.
Zo, dat hebben we weer
mooi achter de rug.
‘k fiets vervuld van vreugde
de lange afstand terug.…
Ochtendoperette
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.329 Elke morgen nam hij steevast
na het laatste stukje brood
zijn valse tanden uit zijn mond
al waren het twee castagnetten
die hij klepperde voor haar
met scheve blik die werd ontbloot
tijdens zijn ochtendoperette
die hij spelend zo genoot
Maar zij verzuchtte elke morgen
liever was zij alvast dood
als hij weer over tafel klom
om een beschuitje…
Voor en na de klok van vieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
588 met me mee, iets vieren
ze wiegde met haar heupen
schudde met haar kont
trakteerde op een Bossche bol
hij at zijn buikje lekker vol
juist even vlak voor vieren
hij had iets anders in gedachten
maar daar zou hij lang op moeten wachten
daarmee wilde ze hem niet plezieren
dank je voor ’t vieren
zei ze kijkend naar zijn nurkse kop
zelf nam…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Vergeet-me-nietje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
812 Van zo'n hemelsblauw verschiet je
en een naam als die van jou
klinkt haast als een liefdesliedje,
enig mooi vergeet-me-nietje.…
Wat een vriend......
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
769 Wat een vriend is onze Jezus
Die onze zonden op zich nam
Wat een vriend is onze Jezus
Die voor ons op aarde kwam.
Wat een vriend is onze Jezus
Wat een voorrecht dat wij weten
Dat wij mogen zijn van Jezus
En ook naar Hem mogen heten.…
nee-gen-en-nee-gen-tig (99)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
741 tisnietgenoeg
nog ééntje dan, nee serieus,
wat zegt nou he-le-maal een lijst
met honderd namen en gedichten
(nee, serieus, het is nog niet zover
wel 'close', een mijlpaal rijst nu op
het mulle zand vol teksten-wier
dat aanspoelt uit een letter-zee
de vaart vertraagt, terwijl het hoofd
zich vult met golvende gedachten
die rusten op het…
ALLEEN & VELEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 alsof het bakstenen waren
gooide de dichter
met woorden
schelden en vergelden
het enige wat telde
omdat hij geen roddelblad
zelfs geen herfstblad
voor de mond nam
werd hij toegejuicht
voor zijn
nietsziende eerlijkheid
zijn recht
voor de raap voor de stoom
uit zijn oren
kreeg hij applaus en bis
bis nogmaals
maar elk eender…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
Klank- en lichtspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 van verre kwamen zij afgerold
de verkoeling brengende wolken
Donar bemoeide er zich zelf mee
sloeg met zijn hamer de bliksem
de regen spoelde alles schoon
bracht soelaas voor het gras
nam het stof mee van de straten
maakte schoonmaak in een vlaag
klank en lichtspel kwam wat vroeg
net na de middag het was nog dag
liever onweer als de avond…
Meisje in het zand
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 terug jij en ik
Voorgoed bij elkaar
Ook al lijkt het nu veraf
Lijkt het eeuwen geleden
En maakt het wachten me bang
Koude regen komt over me heen
Het kan me eigenlijk niet schelen
Ik blijf volharden
Mijn gedachten zijn bij jou
Omdat ik van je hou
De dag dat ik naar huis kom
Het einde van de wacht
Een vreemd land
Ik schrijf je naam…
Durf je het duister in te gaan?
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
825 Durf je te wenen om zoveel dat
misschien geen naam heeft
maar dat je overal weer ziet?…
als wij
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.586 onze berg berijden
de ravijnen afsnijden
de passen vermijden
in de dans recht in het hart
van onze passie verkeren
in de ontlading van het verlangen
een nieuwe oeroude wereld creëren
als wij
ons intens gedeelde moment
als we samengekomen zijn
elkaar deinend in de ogen kijken
in onze glimlach gevangen
schrijf ik onze namen…
kamerstilte
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
681 vraag me niet
opnieuw
waarom mijn raam
de weg doorsnijdt nog voor
het avond wordt
het licht lag open
op zachte wind en ik bond
mijn ziel aan woorden
verder reikend dan begeerte
of de dingen die ik niet verstond
vraag me niet
in het uur van sneeuw
met vlindervingers, ingetogen
waarom ik me mijn naam
niet kan herinneren wanneer…
Zaailing van zwarte grond IV
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
866 borsten, de kaakjes geklemd
rond rode tepels, stalen de ogen
ongetemd het licht van valse vorsten
die in blinde woede het gepeupel
door het hengstenpad joegen
kreupel geslagen braakte Krelis
zijn gif op het ritme van de roede
de lucht verdonkeremaande
zwarte raven op hun onheilsvlucht
terwijl bliksem de aarde kraakte
krasten zij de naam…
Stof van duizend jaren vroom
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
568 donker klinken
bassen in gewelven
een bariton licht op
raakt namen van
de graven in muren
van spelonken verderop
alten mengen
zonlicht met gebeden
kleuren glas in lood
een enkele sopraan
klimt toon voor toon
langs bogen en pilaren
veegt stof van
duizend jaren vroom
in een ijle solo schoon
ik ben een bas
er is gereserveerd…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te dragen
toen die afscheid nam…
Journal intime (school 11)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.125 Ik schrijf woorden en namen.
Ik gum ze weer uit.
Hij zit drie meter achter me.
Kijkt hij?
Schaar, gum, potlood, plakband.
Zijn ogen zijn licht blauw.
Ik doe ze in mijn etui.
De rits gaat dicht.…
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine houten kruis waar een ongekende naam…