10902 resultaten.
Tot aan mijn knieën in de polder
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
3.761 Drijfklei neemt mij op
tot op een meter diep
waar ik een bodem vind
de oude wei
ik wil mijn woorden geloven
die ik ooit eens profeteerde
de Broekpolder
in haar water spiegel ik mij
naast een divers gevormde gevellijn
met stofbeslagen ruiten
waarin de drab een wazig beeld
hier wonen wij
ze spreken zacht
moe van ’t verhuizen…
Tastend licht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.058 Gebogen in gebroken zicht
onachtzaam stoeiend
glanzend snoer
in traag ontwarren
dof vergleden
sterke jaren
lang voorbij
slechts oude mensen
wisten nog
het recht en stoer
leven doofde
zielloos
woeste stormen
nachten zwegen
uitgestrekt
door dromen toegedekt
het firmament voorbij
licht tast
te laat
in leeg…
Nog even
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
1.607 Nog even laait het rood en geel
in oude eiken eer de bladeren vallen;
ik tel ze niet, - weet niet van hun getallen
maar zie dat het er wel heel veel
zijn, die dan andere taken krijgen:
ze worden humus voor een nieuw begin,
zo vinden zelfs de bladeren een diepe zin
en hoeven niet voorgoed te zwijgen.…
Zachtmoedig binnendringen
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
1.215 Vader was een oude aardappel,
wees op het kaboutertje
in de pinda
Moeder was een gapende wonde
die schreeuwde om verzorging
De oudste dochter, Soen, een
slapend spoor in droge aarde
verzamelde afval, at en genas
verborg heel kunstig haar kracht
verbond via sluipende wegen
Bij verandering van klimaat
groeide zij uit tot een boom…
Lippen vertrekken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
660 los dat haar
eindelijk los dat haar
het vlecht zich eigenharig
tussen de toetsen
handig vingers ontwijkend
die willen ontwarren
neuzen vrij
wroeten in regels
opengesperde vleugels
bespeuren oud schrift
geijkte normen
willen vernieuwen
een verse punt
prikt scherp inzicht
slijpt zachtheid
zonder verlies
en lippen…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 een spel van kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
Liefde volgt
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
859 in het geheim
van leven en dood
past elke sleutel
diep in alles en niets
schrijf ik dan stilte
of een lied
als adem loopt
in alle sloten
door ieders naam
en engelenweg
misschien wordt leegte
overeind gehouden
of spreekt liefde
in het tere vlees
leven kiest dood
dood het leven
het is waar jij en ik
naar oud gebruik
onze…
Woorden waarin we woonden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
743 Woorden waarin we woonden
werden leeg en oud
enkel nog de daden
blijven ons behoud.
Ze zijn meerstemmig
en niet steeds van glas
en nooit komt er een morgen
zoals die gisteren was.
De vogels zullen fluiten
ook al kort de dag
en schuiven wolken voor de zon
en is er wee en ach.…
De kleur van je gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 je zag de vlinder
en je dacht een bloem
ik zag je geest verdwijnen
alleen je hand was warm toen
je wilde vliegen
om er niet te zijn
liet kleuren weer verschijnen
je telde op een oud refrein
mijn handen op je huid
ik wilde je bereiken
je bleef als in een trance
steeds maar naar buiten kijken
ik wil die vlinder zijn
geef mij de kleur…
Sneeuw voor de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.425 Sneeuw voor de zon
Waar ik gisteren begon
Is vandaag geworden
De inspanning van tijd
De meest gehate
En geliefde tegelijk
Gisteren was jij hier nog
En ik
In mij woedt de oorlog
In ruïnes
Waren wij vermist
Diep in onszelf
Maar we worden niet gemist
De wegen die ons leidden
Zijn nu onbegaanbaar
En akelig oud geworden
Daarmee ook achterhaald…
Waar liefde woont....
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
700 Ten einde raad
zong hij voor haar
een tikkeltje verlegen
de oude psalm:
“Waar liefde woont
gebiedt de Heer
Zijn zegen….”
Ontroerd zag hij
haar lippen meebewegen.
Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.…
mijn hart
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.401 leven
Het is emotioneel
Breekbaar
Broos als glas
Het doet pijn
Van verdriet
Het bonkt
Van angst
Het klopt van verlangen
Het klopt voor de liefde
Het klopt voor alle mooie dingen
Geef het geen balast
Het doet wat het kan
Maar ook niet meer
Dan doet het zeer
Bewaar het als kristal
Een klompje goud
Voor het leven
Zo word je oud…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Zij, die Lente heet
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
869 nu winter de laatste niesbui heeft
z'n mantel uitgeveegd
zit lente op zijn schouders
jong en fris en groen
speelt zij met wilde haren
spint een draad van oude dagen
om te glijden naar benee
haar zoete adem zo licht en teer
bemind door vroege vogels
strijkt ontluikend neer
vooruitgesneld door faam
proeft en voelt
een ieder haar naam…
Deinen in broos water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 nog zijn
de meningen verdeeld
over schietlood en kompas
tot averij komt het niet meer
een eigen koers
in oude klompen
niet giftig opgetuigd
met woeste tijden van weleer
ze deinen in broos water
de golfslag al voorbij
het laatste zeil gehesen
overstag was er nooit bij
lager wal zal hen niet raken
hun vrijheid is te groot
zo ver uit…
café HET RAADHUYS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Gemoedelijk drinken viert hoogtij
in deze gezellige ruimte
waar Drachtens verleden blijft leven
aan de wand getuigen oude trompetten
en trekharmonica's van straatmuzikanten
die hier eens speelden en verbleven
allerhande vaten en kannen
tonen de vroegere rijkdom
uit kundige handen geboren
zang en gezamenlijk vermaak
doen al deze geëerde…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.
Van beloftes die beloftes bleven
maar niets vulden en
de kleuren achterlaten van herinneringen die
niets meer verwarmen of wakker maken.
En waar vergeten afscheidswoorden niet meer zijn dan
een laatste regel waar niemand meer op wacht.…
Parel aan haar kroon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
478 Zoals een bekende oude wijsheid luidt:
Volg gewoon het geld en je vindt de macht!
Mark begint nu aan de laatste opdracht
Kwam iemand de verkiezingsuitslag niet uit?
Nederland heeft er totaal geen erg in
Vanwaar steeds die gang naar de koningin?…
Een ochtend in Sussax
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
668 de betrokken mist
ontsnapt aan het
grijs van mijn brein
hangt nu in nevel
boven de oude
schuren van de
buurt
het vermoedt
een grauw
landschap
in de country
nabij Sussax
en sleept mijn
herinneringen
door de asgrauwe
wereld van amper
dertig minuten
opgewarmd met
een eerste Senseo
regulair
hij wil niet mijn
jochie
snuffelt wel…
dit kerstconcert
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
772 de carols klonken als weleer - zo sfeervol -
ook in oude oren
daar lichtte het geluid
een warm gevoelen op, het zong allerwegen mooier
toen er ogen traanden en emotie toch
een uitweg vond
och mama..…
Waar het de derde deert
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
874 oude waarden raken vervangen
door dollartekens in ogen droef nog
van vermoord verleden
gestaag regent het biljetten
en het overstroomde land wordt schraler
in het hart waaruit de eer wegvloeit
buffels loeien en hanen kraaien spijtig
van verloren trots
er straalt gewaand goud in de glimlach
geen vreugde in gemeenschap
wanneer de wereld…
Kwam je tegen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 We liepen als vanouds naar
die oude boom in het park
waar we zovaak hebben gestaan.
Je neemt me in je armen, streelt
mijn haar, jaren glijden weg
het voelt weer zo vertrouwd.
Een laatste kus dan scheiden
onze wegen wij hebben beide
nu een heel ander leven.…
ondervinding
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 je oude huid spreidt zich over de lakens
en met een pen trek je contouren
over continenten
jij zocht ze nimmer op
in het niemandsland staat een huis
met het licht nog aan
doch jij gaat vanavond buiten slapen
onder de nieuwe maan
op het koude steen
kijk je naar het leven ginds
de uiteindelijke stap uit je lichaam
een hemel…
Een avond in Goes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 Een avond in Goes
Waar nuchterheid de bomen voedt
De lucht de aarde geuren doet
Het gras met vele kleuren zoet
mijn hart een houvast geeft
Een avond in Goes
Waar een oude dame vol hartenpracht
recht vanuit haar ogen lacht
En eenzaamheid de ziel verzacht
met mooie woorden zelf bedacht
Maar waar ik ook deze nacht
niet alleen zal zijn…
De dood als een concept
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 het broze leven herkent de zwaluw
die aflatend het tij laat vieren
om dan toch te vluchten daar de
nieuwe kou te striemend
voor hem zal wezen
de dood als een concept in een
oude jas kleedt de jaren magerder
dan de tekenen van de herfst die
de bladeren ontdoen van de titel
dat schoon ook schijn kan zijn
geen minachting van het seizoen…
de ziel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
682 de ziel
dat is zo’n oud belegen woord
ik weet haar niet te vinden
tenzij men aan haar komt
dan doet zij zeer, betrapt
.......................................…
Scherven
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.052 Oude scherven raapt zij opnieuw bij elkaar
haar gebaar
van onuitputtelijk van hem te houden.
Scherven,
ze lijmt ze keer op keer
maar telkens weer
lijkt de lijm niet sterk genoeg te zijn
en weer opnieuw,
ziet zij scherven, groot en klein.
Vlijmscherpe scherven
ze snijden tot in het hart zo diep.…
Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 Het verdriet dat nog ergens was
is nu oud en is alleen nog maar een fractie
van iets dat ooit verdriet genoemd mocht worden
Ik leef nu verder en laat los
Ik ga op in de dingen die zich voor doen
en probeer iets te schrijven dat het voorlezen waard is
Ik wacht nu elke dag op jou en schenk je een lach
als je er weer bent
Blijf mij vervullen…
Hij is er
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 ----------------------------------
Voor mijn oud-collega maar voorál DIERBARE VRIEND
ARNOLD…!…