14189 resultaten.
Familie Reünie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.754 elkaar ontmoetten
zo deed ieder zijn ding
Familie zijn we
vaak al tientallen jaren
de één woont dichtbij
voor naar de ander moet je om te gaan, sparen
Het familiebloed stroomt door alle aderen
uiterlijke gelijkenissen vallen op
we voelen elkaar aan
allemaal dezelfde roots, nageslacht volop
Foto's van vroeger en heden
"sprekende" beelden…
nachtmerrie
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
700 Stap ik wat vlugger
opgejaagd door
helse klanken,
zet ik het
op een lopen,
kijk achterom en
zie vage beelden
van witte spoken,
die dreigen
och, laat mij maar
het beste hopen.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 En wat hij denken zou, of zeggen;
een blik misschien, een oud geluid
weerklinkt in mij, voordat het komt.
Het is al hier, de cirkel sluit.
Hetzelfde. Ik en hij. Zo dichtbij
en toch onherroepelijk voorbij.…
de dag van Thor; LGW I
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 [vergeten beeld & geluid]
de laatste lege-nest-rol door Ronda
de volle afwezige bonken p-ronken
de brommende melodie-ideezeëen
de verschralende granietpiepkraakjes
de stuitering in tussentoonmaten
de bevrijdende stuiptrekking der terugtocht…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Poes ligt op de chauffage,
verwacht al dagen vries en kou,
wil alleen nog aan je voeten,
als achter oren gekrabbeld wordt.
Ondanks dikke, lange, zachte vacht
geen zin om buiten te komen,
poes voorspelt een koude winter,
maar sneeuw noch ijs kunnen haar deren.
Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt…
ZORGEND MOEDERSCHAP en de vader.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.048 Vrouwen zijn er voor gemaakt
het krijgen van kinderen
het zwanger zijn het meest
het bevallen het minst
maar dan hebben vrouwen
een baby,'n meisje,'n jongen
en die worden bemoederd
dat bevalt haar het meest!
En als de kinderen het nest
vrijwillig uit zijn gevlogen
dan gaat moeder de vrouw
haar eigen man bemoederen
en noemt hem 't liefst…
Zonder tolk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Overlevering stammende
uit de oudste tijden
van een volk
dat een toren wilde bouwen
reikend tot de hemel
Tegen Gods wil
bleef het volk bijeen
waarop Hij hun taal verwarde
>>>
Overmoed van toen die mensen
hun Toren van Babel
voorbij wolk
in meervoud, hoog aan het gewelf
bouw tot in de hemel
Tegen Gods wil
bouwt 't volk steen-op-steen…
Maria Lichtmis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.955 De winter gaat al henen
want ’t licht is reeds verschenen
zoals de oude Simeon
het in de tempel zag.
Wij zijn nog in het duister,
maar straks komt toch de luister
van ’t licht dat eeuwig schijnt.
Vertrouw nu maar de zangen
die in de stilte hangen
tot droefenis verdwijnt.…
L' amphitheatre romain
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.054 fraaie oude muren glimmen in 't licht
van goudgele zonnestralen
schaduwen van door de zon belichte
vensters werpen zich op de
met bloed, zweet en tranen
bedekte grond van het
Romeinse amfitheater dat
onwillekeurig mijn
diepste gedachten doet terug voeren
naar reeds lang vervlogen tijden
van gladiatoren, gevechten, martelingen…
Wie schrijft blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Dat zeggen oude mensen.
Tijd vliegt niet,
meent een oude dichter.
Dichters leven liever NU.
Dichters gaan niet dood.
Iedereen loopt in kringen rond.
Alles verandert waar je staat.
Dood doet leven leven.
Zo doet ook hoop.
Alles heeft zijn eigen tijd.
Niets nieuws is onder de zon.
Onze zon schijnt en verandert.…
Héroïque Fantastique
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
801 Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed,
Verkleed als ferme jongens, stoere knapen,
Naar schurken die ons landje wilden kapen,
Passé, maar het gevoel weet ik nog goed.
Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur:
“Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…
De Jaar-Wende/Nieuwe jaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
873 On-gegrepen,mis-begrepen
De levenslijn volgeschreven
Oudere bomen die overleveren
De nageboorte in witte strepen,
Het oude in geboorteklanken
Eeuwen-oude gezangen
Bladeren ingeschreven
De vogelpen als kogelpen
Gewassen blauwe inkt,
Hemelsblauw in de bodem dringt
Geslagen humusbladen
Beelden stormen die worden weggeblazen
Glasschreven van…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
Gerechtigheid
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.180 Beschouw de majesteit
Van 't wezen der Gerechtigheid,
En hou het beeld in waarde
Van Gods Stadhouderes op d' aarde.
Wij weten dat haar doen
De val der wereld moet verhoên;
Want zonder recht bezwijken
De zuilen aller Koningkrijken.…
deze keer
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
7.214 Een beeld, een papiertje en een schaap,
is alles wat ik nu nog heb
maar meer zal het worden en worden zal het meer
want deze keer zal ik niet rusten tot ik alle vruchten raap
van het fenomeen dat liefde heet, laatste keer!?…
Zacht
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.395 Prince, mag ik je vragen
niet om mij te treuren, niet
om wrange beelden, niet
om onze weelde ener fel-
begeerde herinnering?…
als Liefde wuift!
netgedicht
3.9 met 184 stemmen
38.543 woord voor woord
fluister ik
de wereld dicht
tot een gulden boek
in zoete winterslaap
waar herinnering
het leven prijst
en licht zich spiegelt
in een fotolijst
flitsen beelden
door de tijd
doorheen pareltjes
van wazigheid
baar ik lettertjes
W O R D E N
nu vonkjes
eeuwigheid…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Vierdimensionaal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.075 In de derde dimensie van het ik
weerspiegelen mijn gedachten
in een spiegel aan de muur
een twee dimensionaal beeld van mezelf
snel, zonder me te laten wachten.…
Breuk
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.229 de mens vat zich onder de streep
in eigen woorden samen
dringt daarmee tot essentie door
en breekt zijn beelden op
hij eigent zich een vaste noemer
waarmee zijn bereik is geduid
daarbinnen is het dat alles klopt
en hij de boeken sluit
maar naarmate hij meer becijfert
ontdoet van eigenheid
vervreemdt met andere woorden
raakt…
You go your way
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.656 Beelden,
die komen
muziek,
die verward.
Waarom zo
dromen?
Waarom
zo hard?
Tranen,
die wellen,
want afscheid
doet zeer.
Maar waarom
dat kwellen:
ik wil toch
steeds meer?
De rust
is vervlogen,
de onrust
zet in.
Is dit
overwogen?
Is dit
het begin?
Ik zweef
boven
het afscheid,
mijn lief
in mijn hart.…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
Zwart-wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
865 Geuren en geluiden
drijven boven bij een beeld.
Weemoed als verlossing,
voor een wereld die je niet meer deelt.
Klauwend in de ijle lucht,
verstikt onder een dikke deken.
opgeruimd en liefhebbend het einde tegemoet,
voor je uit alles wit en achter zwart.…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
Hoe ik mijzelf ontnam
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
888 hoe ik mijzelf ontnam
daarvan droomde ik vannacht
niet dat bij geopende ogen
het bewustzijn daar aan dacht
het was meer een schok
dat ik de eigen weg afsneed
mijn handen bleken vrij
voor een laatse ademslok
de dwingende slaap
schiep dat beeld in het vizier
en toonde zich genadeloos wreed
het ontbrak mij aan gevoel
waarom de overgave…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
assortiment
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
916 je mag wat tranen van me lenen
een frons of zenuwtrekjes rond de mond
en als je aandringt ook een portie weemoed
die uitloopt op gepieker in de avondstond
of heb je liever muizenissen
met rare beelden in het hoofd
een kloppend bloedvat aan de slapen
en brand van binnen die niet dooft
dat alles is bij mij te krijgen
in goede staat en welbeproefd…
sprakeloos
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
761 het is niet waar
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we even deelden
niet dat we
veel woorden scoorden
of de bewegende beelden
uit de kast der verveling
ons op de bank
afleidend doorboorden
we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
niet werd gezegd
wel had alles met
ons te maken
we waren…
sprakeloos
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
768 het is niet waar
dacht ik zomaar
dat jij
je verveelde
in het samenzijn
dat we even deelden
niet dat we
veel woorden scoorden
of de bewegende beelden
uit de kast der verveling
ons op de bank
afleidend doorboorden
we zaten gewoon
te voelen zonder
te raken
kijkend naar wat
niet werd gezegd
wel had alles met
ons te maken
we waren…
Vloedlijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.678 Bij het ritme van de branding
Welke dwingend mij ontsluit
Vloeit het warme nat samen
Beeld ik mij overmand door de zeenimf
Dan voel ik haar slanke vingers in mij
En als mijn schacht soepel deze omklemd
Perst het zilte nat ritmisch ons samen
En glijden wij weg over de toppen der baren
© schrijver Ivan Grud…