3724 resultaten.
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 In de winter, toen mijn gezicht reeds de vormen aannam
van een masker der Azteken, en er wormen, kort als koren,
in mijn oren, zich wiegden, heen, weer, zachtjes heen en weer,
trad er uit het duister een naar voren, als uit plooien
van een zwarte gladiool. Het was te laat.
En, ogen, te jong.…
Ballade van het schokkende nieuwsbericht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 De geruchten zijn naar buiten en ontkennen heeft geen zin
Niets verhindert nog de maalstroom die in korte tijd ontstaat
Het bericht slaat als een bomaanval op Hiroshima in
Waar het management het hoe of wat maar in het midden laat
Wat vergeefs en voor de vorm is, daar ze weten hoe het gaat:
Speculaties, analyses, ja, kopij in overvloed
Want het…
Knalrood
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
807 Tango en Chopin, trefwoorden nooit te onderschatten
HIJ en ik vormen een perfect duo, we laten ons dit nimmer jatten.
No woman no cry werd ooit verkondigd, een prachtig nummer trouwens
Beeldschone vrouwen geven ieder wel positieve energie
Toch zo in-tevreden
.... dit wel te danken aan Ons.....…
Liefdesuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.783 Alles ademt ruim en vrij,
Alles spreekt van melodij;
En de beekjes, die daar bruisen,
En de windjes, die daar ruisen,
Vormen mee de harmonij.
’t Zonnevuur is thans geblust,
Gans het aardrijk haakt naar rust;
Door de schaduw overtrokken,
Voelt het zich ter sluimring lokken,
Door natuur in zwijm gekust.…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 Nieuw denken in toch vergelijkbare vormen
omzichtig wikken en wegen, spelen met realiteiten
voorkomen dat een stap teveel een struikelblok kan blijken
Was het selectief waarnemen of werkelijkheid
toen bij die allereerste ontmoeting de idee ontstond
dat dit het was, waar hoop en beeld in elkaar samenvloeien
de stralende lach, het nog kale hoofdje…
Blodeuwedd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Magiërs Gwydion en Math
vonden de gewonde adelaar,
genazen zijn wonden en
herstelde zijn vorm,
zij zwoeren wraak.
De legers van Gwynedd
trokken op naar Ardudwy,
Gronwy hield lang stand
maar Llew’s scherpe speer
doorboorde zijn stenen schild
en mijn minnaar viel.…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 En toch, temidden ’t woud vol wild
nu wonderlijk gestild,
waar elk zijn koning willoos ziet,
vond hij den vorm der vrouw.
Zijn ogen zijn op haar gekeerd,
hij kijkt hoe nederig zij prijkt,
vol donkerroden wijn,
gericht vanuit de worden naar het licht
en naakt terwijl zij traag ontwaakt.…
Verademing
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 sprongen
heroverweegt vrijheid
en stelt zich iets hoger
in
de honden kijken
besluiten
niets te proberen
alsof blijven
hier een keuze is
geworden
licht valt niet
maar blijft hangen
alsof het ergens op wacht
en dan—
zonder begin
zonder een laatste
hand
is het af niet gebouwd
maar samengevallen in
precies de juiste vorm…
Door spervuur gedoodstraft
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 In Zuilichem, Gelderland
Vliegtuig met Canadezen neergestort
Vijf doden, twee hebben het overleefd
Daarnaast eveneens burgerslachtoffers
Met hun leven gebracht, een groot offer
Het grootste dat men (on)gewild kan geven
Inmiddels rijgen oorlogen zich aaneen
De burgeroorlog Soedan is echt een hel
Met een vorm van ontzettend grof
Geweld…
Linea
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
478 ~ een parafrase op Theseus en Ariadne ~
Zeven dochters met een rozenmond
- de uitverkorenen - hun moeders weenden
als karyatiden bij het Parthenon
gewijd aan stedemaagd Pallas Athene
Een schip voer heen om ver van hier te reizen
met zeven maagden in hun schoon gewaad
zeven malen rond de wereld gaand
zeilend naar Kretenzische paleizen…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 De hellende wereld kreunt getergd
onder de meedogenloze strijd
van Euros en Boreas.
Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend…
LAIS CCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 is het LAIS die het ziet, haar blanke
vuur van huid verhoogd met manestralen?
zijn het in die wilde baren daar haar ranke
hals, haar ogen die het licht doen dralen
voor het in de nacht verdwijnt? bepalen
achtergrond en kleed 't goddelijke lijf,
en maakt het huis als code haar verblijf?
maakt herkenning voor haar staat wel iets uit…
Ons nationaal drinklied
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.014 De mist werd vorm (zo ongeveer),
De mist werd land, werd poel,
De mist werd stad en - te veel eer! -
De mist werd mens, werd smoel.…
Een groot pleeggezin.
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.787 Allemaal een andere vorm een andere kleur,
en toch kwamen we binnen door dezelfde deur.
Soms komt er zomaar een nieuwe bloem tussen,
dan deel je de vaas met broers en zussen.
En dan gaat er zomaar een weg, huilen, boosheid,
onbegrip, omzekerheid, vragen of gewoon pech.
We roepen dan wel eens barst jij dan maar zeg!…
De nacht
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.835 Haar vormen gingen, ’t maagdelijk mooi,
de bruidschat van weleer,
en wat haar bleef, het is niet meer
dan toegedachte fooi.
Zij noemt zich Carmen,
omdat de armen,
die zelf te leeg in ’t leven hangen,
voor zich een naam verlangen
vol van gelezen dromen,
die van haar eigen leven schijnen afgenomen.…
Mijn herboren liefde
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.181 oh mijn lieve frisse Mercedes
Gij hebt met uw vijftien jaar
mijn hart geboeid heroverd
zingend vormen wij een paar
als het contact verbroken wordt
dan bonkt u twee soms drie maal kort
Uw hart mist een soepel fundament
na vijftien jaar benadert dat cement
doch zoevend bezorgt Gij mij plezier
Ge loopt weer als een verse lier
Uw stemgeluid…
Echte vrienden
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
6.867 alleen
Diepe ontroering verschijnt in je ogen
Het beklemmend gevoel laat je los
Je voelt je opgetogen
Je ziet de route door het bos
De bomen knipogen bemoedigend
De vogels doen hierin mee
De paden zijn wel modderig
Maar jij, jij kijkt tevree
Je weet het gaat weer verder
En het kan zoals jij het wil
Er begint zich een toekomst te vormen…
De hand naar haar krullen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
605 Zal ook hij de tijd moeten vormen
leven met zijn eigen lichaam.
Ik hoor; je kunt natuurlijk fijn gaan dwepen
je oude minderwaardigheidscomplex uitbreiden.
Je kunt aanbidden, een sik en snor dragen
van stuifmeel onder je huid leren houden
in het zweet des aanschijn
stamelvelden ontginnen.…
WISSELWERKING
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
891 Dit recensie-belevingsgedicht heb ik op de concertdatum: 19 december 2010 geschreven uit dankbaarheid dit middagconcert te hebben mogen meemaken, omdat het winterse weer extreme vormen had aangenomen en ik slechts 5 minuten met trein, tram en voorzichtig lopen te laat kwam en nog net de zaal in mocht.…
Het regent, het regent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.798 ."
Vege zwermen, regenschermen
spreiden doods hun zwarte vlerken
over vreemde vormen uit,
niet van mensen, maar van zerken;
alle zerken togen uit,
zerken zonder kruis of bede
rust in vrede, rust besluit.…
Wormen 5 fin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 En terwijl hij zat op een brok pinda’s
dat door nat weer pindakaas geworden was
kwam daar door een plas
een lieve zachte vrouwenworm
ze was nog jong en mooi van vorm
die vond hij wel goed passen!
Ze spiegelde zich door plassen.
Zij had het ook geroken,
kwam op een draf op het goedje af
ojee, er kwam een wormenstoetje.…
20 jaar daarvoor
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
658 Ik loop langs jou... je raakt me aan even ben ik weg gesmolten als een kaarsje in de zon ik draai me om
Je kijkt me nog steeds vragend aan
Ik wilde onze ritueel verbreken en zwaaide wat met me armen
Je greep me vast en ik voelde mijn darmen
Aan mijn arm trek je me dicht tegen je aan
Mijn haren vormen gordijntjes over ons gezicht
Jou aroma…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Authentiek door zelfbeschikking—
soeverein zijn in de puurste vorm
doet zelfs de sterren beven in mijn licht.
Nu is de tijd om te gaan:
de verwerping van mijn zelf, mijn ik—transcendentie.
Mijn identiteit, als leugen blootgelegd,
geboren uit illusie en verwachting;
maar dat voorrecht is in blank fluwelen mist opgegaan.…
Schreeuwen in fluistering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
246 1.Soms
Soms wil ik mijn schedel breken.
Gedachten laten verdwalen,
langs monsters en demonen.
Ze lachen naar me.
Soms kan ik niet meer roepen.
Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond.
Omdraaien lukt niet – geklemd
tussen mezelf en hem.
Soms roep ik,
maar waarom?
Zonder iets. Zonder iemand.
Alleen dat witte plafond.
2…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 .
--------------------------------------------------
* Leda - Prachtige (gehuwde) vrouw in de Oudheid die door oppergod Zeus in de vorm van een zwaan heimelijk bezocht werd.
Door zijn toedoen werd Leda moeder van Castor, Pollux en Helena.…
de Zeijerwiek*
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
874 volgepompt uit een wel
Op stenen die het water doen klateren
Al stroomt het water nu minder snel
De wiek kijkt neer op lege velden
De winter doet zijn dorre werk
Ooit deed het veen hier werkers vellen
In kou en hitte onder wisselend zwerk
Nu hebben dichters op de wallen
Op plateaus hun werk geëtaleerd
Vooral de inhoud is ons bevallen
Vorm…
Volg je Hart...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.686 Maar voel jij enige vorm van spijt?
Was er niet één ding wat ik liever had gewild dan een relatie met jou?
Ja, dat jouw hart ook om het mijne schreeuwt.
Ik schreeuw harder dan ik kan,
schreeuw met alle kracht die ik heb naar jou.
Omdat ik zo ontzettend veel van je hou.
Maar het is onmogelijk waar ik naar verlang.…
kind
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
6.244 het hele jonge kind zo onbevangen
dan huilend dan weer met een blijde lach
weet ieders tederheid heel warm te vangen
grootouders trots maar ook ach ach
hun kleinkind heeft met lach en traan
uiterste emoties helder vorm gegeven
maar groei en leven zullen verder gaan
ervaren van verdere emoties ach nog even
eten drinken schone luier slapen…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 al wijkt in vorm en verwen de aarde van de hemel af,
Ik zie weer de hemel dalen
En in volle reinheid stralen
In de blauwe, smachtende ogen, die de goede God u gaf.
En wij drukten ons de handen,
En, in zoet gepeins verward,
Voerde 't paadje ons spraakloos verder
Met de hemel in het hart.…