8651 resultaten.
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…
schaak
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
814 de zon doet mee, wit als de maan
de wereld uitgewist, staat even stil
we reizen door de nacht
en passant fluit jij
een al bekende melodie…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
Nieuw leven
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.118 ogen stralen
dwalen langzaam
over wit papier
waar gedachten
verhalen vertellen
oude historie
in stil verlangen
weer ontwaakt
uit 100 jaar slapen
een sprookje
van 1001 nachten
breekt de muur
die onverwoestbaar
had geleken
woorden
komen tot leven
dansen op de tijd
en vullen de leegte
die jij achterliet…
Zedenpreker
netgedicht
4.0 met 50 stemmen
847 weet alles beter
maar…
kent arbeiders niet
`t échte leven
nemen ontvangen geven
verschuilt in theorieën
theorie praktijk
integreert niet
woont in wit huis
voelt zich waanzin rijk .…
Winterimpressie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
936 koude windvlagen
witte,grijze,zwarte wolken
vliedden dooreen
voorbij
voorbij
de zee bruist, roept
haar eindeloze energie
het strand schoongespoeld
leeg
leeg
volle regenboog siert
de bewegingsvolle hemel
bijzondere kleuren
energie
energie
we genieten van dit hondenweer
dit natuurspel
laadt onze batterijen op
en meer
en meer…
schone slaper
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.312 Witte vacht, schitterend zacht
asociaal zoals hij is, spinnen kent hij niet
krabben met vernietigende kracht
Volledig behaard, vernietigende staart
empathie is hem onbekend, liefde zijn manier
andere “vrienden” brengt hij van de kaart
snorharen trillen, poezen villen
agressief is zijn karakter, vals om de hoek
een ander zoals hem zouden…
Het was een morgen, kristallijn gezet
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.287 Het was een morgen, kristallijn gezet
op vochte weiden, waar de droppeldauw
de sprieten, stengels buigen deed, aan kelk en steel
schakerend in het lichte grijs gezegen
op gras en groene halmen, in de lucht
heldere vinkenslag, over de vlonder
het reppen van de voeten, de witte tandenlach,
het zingen van de melkster, aan de kimmen
de zomen
ging…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
Sad song
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
787 Ik ween lange dagen,
Grijs en koud,
Breken mijn ogen,
In wat ik liefhad,
Sterven mijn tranen,
Zinloos en leeg,
Drijven woorden,
In gebroken vertrouwen,
Vluchten de schaduwen,
Onrustig en bang,
Huil ik doodse nachten,
In wat ik verlangde,
Breekt mijn hart,
Stil en wit,
Streel ik jou,
In lange uren,
Op een afstand
Van ons laatste lied…
STRIKKEN-JURK
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
9.292 Haar trouwjapon van maagdelijk wit,
versiert met heel veel strikken;
strikken achter, strikken voor,
je zou er in verstrikken.
Ik miste een strik om Friso's nek;
de grootsten zaten onder...
De strikkenjurk van Friso's bruid
vond ik niet zo bijzonder.…
niet alleen
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.418 Ik hoef mijn kamer niet te verlaten
om ergens anders te zijn
ik sluit mijn ogen
en er verschijnt een kleurenfestijn
Ik voel me prettig
ontspan mijn gezicht
en uiteindelijk onstaat
er een helder wit licht.
Ik smelt er mee samen
en reis door de kosmos
mijn ademhaling stopt haast
het lijkt of ik oplos.…
Taal
gedicht
3.2 met 40 stemmen
13.837 Ik denk aan hen in brieven vol rivieren,
wit hout stroomafwaarts, vol van sneeuw en liefde.
Omdat zij eenzaam zijn en onbereikbaar
als woorden.
------------------------------
uit: 'Taal en teken', 1956.…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Bij
de aparte oppoetsbeurt heeft
zij het wit zelfs gladgewreven.
Als het oker later valt, heel
even door de voorjaarsramen,
gaat zij traag een Triste spelen.
Grijze en verstilde beelden zweven
door de avondkamer - ziek. Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Geestelijk gehandicapt
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.406 Bas
Wit gezichtje,
Ogen met een lichtje.
Giechelglimlach en hartje van goud,
Al tien jaar lang vijf jaar oud.
Uitschuifbare ledematen,
Geen zinnen die je kan praten.
Ribben allemaal te tellen,
Jouw gedachtes wil ik me voorstellen.
Welke woorden zou je nemen,
Welke zinnen zou je claimen.…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Recht-tegen-over
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
653 Gesproken woorden zijn zo vaal
daar ze worden wel verdraaid
de kleur van woorden zwart op wit
is de waarde van oneindigheid.
Toch mis ik de blik in de ogen
wanneer geschreven woorden mij raken
dan hoor ik ze veel liever,
zodat je voor mij staat.…
mens zonder vragen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 zon als maan
het andere licht
verzachtte mijn pijn
zwart uit gebroken
verleden werd wit
helend in heden
daglicht was
mat in kristal van
zuivere waarheid
wantrouwen vrat
aan mijn zicht sloeg
een gat in mijn leven
leefde de dagen
slagen die vielen
gaten in groei
verkleumde tot hoopje
mens zonder vragen
kind nooit in bloei…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Niets hoeft te worden uitgesproken;
Het ligt daar zoals het ligt, wit in
De wereld, nog stil van gedachten.
Valt hier iets te verzwijgen? Dit leest
Zich als een boek, wist letters in
Een oogwenk uit.…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
ik en mijn vinger
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.481 ik roer mijn vinger
door het schuim
van de cappuccino
dat blijft altijd achter
omdat ik snel de koffie drink
wat ongeduldig,
een onverklaarbare haast
zonde denk ik vaak
dat witte schuim
en lik mijn vingers af
met de cacao nasmaak
wat een genot
eerst slurpen
en dan de rand
van het kopje aftasten
alsof ik
een vrouwenlijf
betast…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Van jou en mij een foto
in zwart/wit omdat het beter
blijft dan onbetrouwbare kleur…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 ik zag een witte piano staan
op het strand, net voorbij de
vloedlijn..…
Wees Geen Kaars
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.072 wees geen kaars in je eigen licht
straal niet zacht, ga in een flits
als een witte bliksemschicht
vanaf een hoog gelegen torenspits
laat ze zien dat je altijd wint
en als het dan toch even tegenzit
je altijd weer opnieuw begint
weer voorop gaat in de levensrit
vastberaden, met een sterke wil
stoer, sterk, en zonder schrik
maak van alles een…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…