7668 resultaten.
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Zij weten niet van de schaduw
die de bomen langs het pad
beletterend werpen op het gras ?…
Het komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Een bijl wordt in een boom geslagen.
Ik ben niet laf of bevreesd,
maar besef dat vluchten zinloos is,
hun bloeddorst niet te lessen.
Rustig loop ik naar de schuur,
laad de wapens, slijp mijn messen.…
De kleurrijke esdoorn
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
497 Al met al een prachtig natuurverschijnsel
daar het me ook doet denken aan schoonheidswedstrijd
voor de kleuren van de natuur gewonnen door de zogenoemde boom die
haar herfstkleed heeft aangetrokken en prijkt met rode oranje gele en groene schakeringen.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Bladeren veranderen van seizoen,
verlaten stilstaande bomen, die
niet langer zongedragen zijn.
In de mist klinkt veelstemmig
'vaarwel' stil tussen de takken...
(Ieder) verloren in (eigen) gedachten,
niets ziend, lopend in het duister,
merken we enkel
dat de mist ons haar bevochtigd.…
Veel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
600 'k Kreeg foto's uit het verre noorden,
een gouden zon
boven besneeuwde bergen,
houten rode huizen
het Noorderlicht, rendieren,
over ‘t meer een orb
'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel
van zoon, ook sneeuw,
Versierd de boom
voor het grote grijze houten huis.…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Aarde ademt zacht
bomen fluisteren hun pijn
stilte spreekt in rust
De aarde voel ik ademen
onder mijn blote voeten, een trage hartslag,
een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt
haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Als de bladeren van bomen
aan hun takken stil vergelen
gelijk mijn kinderdromen.
Wil je mij dan strelen
als dat jongetje van toen
en weer vrolijk laten spelen.…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
mijn broer de dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.189 ik zelf, ik kaf het koren
oogst de granen van het land
maar mijn broer die speelt met woorden
hij bezit een dichtershand
ik, ik hak in mei de bomen
voor straks een wintervuur
maar mijn broer zit stil te dromen
en zo zit hij al een uur
ik veeg en schep de stallen
en ik poets de hele dag
maar mijn broer praat over poëzie
of wat dat dan…
Stemmen in steen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
969 En danste onder de witte boom
met engelen als ik.…
Rome
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.134 Huizen van warmte gesierd
door zon en bomen
zoals ik Augustus zie wonen
kijkend over de Tiber.
In jou, mijn Rome,
met je groots geheugen
in alle tijd, verleidelijk
gespreid over je zeven heuvels
leef ik even mee.…
ogen blikken grote gevolgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.010 ik zag je laveren
tegen de wind
het kind in je
speelde met water
je ging overstag
het tuig draaide om
de boom
kwam pas later
de klap was
te hard en
maakte een eind
aan je dromen
het zeil is gereefd
de storm gaan liggen
je kind leeft zich uit
in het kijken naar vissen
lacht naar de zon
weerkaatst in de golven
draait zich uiteindelijk…
Nimmer verstorven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
691 Vlinderlijk wit
danst voorbij haar ogen
pure magie stroomt voort
waar leven ooit begon
en alsmaar verder vloeit
daar bij de levensbron
zij aanschouwt
de wonderen der natuur
en voelt de kracht van de bomen
ongerept en onbevangen
streelt zij haar tere zilveren huid
slaat haar vleugels uit
gaat verder met zoeken
door eeuwigheid
naar…
Slapeloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.015 De maan staat vol,
de bomen niet .
De nacht is hol,
is wat je ziet .
De nacht verdicht,
de kleur is zwart .
Geen enkel zicht,
de duisternis tart .
Geen wind die fluistert,
de nacht is kil .
Hoe je ook luistert,
het blijft ijzig stil .
Je proeft het zout,
van de zee verderop .
De nacht is koud,
het tij komt op .…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Onafgemaakt sterven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.892 Als een boom die wel de bloesems draagt
maar zijn vruchten ziet bederven
aan de takken reeds verwerven
zij de verrotting die het eind aandraagt.
Maar iedere dag voel ik mijn geschraagd
door te leven op de middellijn
die voert naar wat ik zou kunnen zijn,
of mijn voltooiing juist vertraagt
en van beloftes mij berooft.…
spoorloos
hartenkreet
1.3 met 7 stemmen
1.485 zal ik onder onrust blijven liggen
of weggaan van dit pleintje
wat me niet doenbaar lijkt
met een kapot kompas
en een gescheurde kaart
met ergens in een achterzak
een flard herinnering
waarvan ik hoegenaamd de plaats of tijd
niet kan zien en dus beginnen stappen,
ergens naartoe, dichtbij,
nee, zeker niet te ver,
de volgende boom,…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 het lage licht boven de horizon
strijkt met ver reikende vingers van zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Het tere groen aan al die bomen,
het spreekt van kracht en stoere moed,
het laat je zien dat ook het kleine,
het niet getelde er toe doet.
Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
Blad en schemer
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
920 In de ander
houd ik de bomen vast en het zeilen
van de grote zon.
Alles bloeit in het begrijpen;
zeepbellen, de zomer, wind
blauw, wit en roze
bloemen die lachen vanuit
het heden
naar morgen.…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Als de sneeuw weer smelt
ben ik weer een mens tegen de wereld
en het is Hij, die mijn menselijk lichaam langzaam pelt
en mij uiteindelijk als een oude boom velt.…
Turkse Bruiloft
gedicht
2.3 met 202 stemmen
51.301 een zachte fluit, een dreigende trom
zijn plotseling in de maartse straat
waar bomen nog kaal zijn en
mensen moe van wijn en winter
daar komt de bruid
ze stapt in een bakbeest
haar familie staat er biddend bij en
heel haar Barentszstraat
stroomt vol van heimwee
naar een warm land van herkomst
stroomt vol van hoop dat een vertrouwde
vreemde…
Van papa voor Rhodé
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.815 Bitter is de kou rondom mij
Ik kijk op naar de kale bomen
De lucht is grauw
De grond is vochtig en koud
Ik vond je zo lief
Zoals je daar in m’n armen lag
Maar ik kon je niets meer geven
Helemaal niets…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 schraap luchten
bij elkaar en jat
wat buien koel de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 lijnen van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
eindeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
746 van horizon tot einder een
trage zilveren stroming
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
***
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar dauw
aan zilveren draden
naar bomen
en schors
en de geur
van hars.
Heimwee naar echt
oer
eerder.…
dagreis
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
641 reizen in vertraagde tijd is reizen
door een leeggewaaid landschap
waar bomen dwarsliggen en men de dichter
heeft bestolen van zijn woord
in dromen dromen wij van geluk
en vinden iets van onszelf terug
als in de spiegel aan de wand
waarin het kijken is vergaan
tot ogenschijnlijk lijden
waarbij pijn wordt tot een glimlach
die op de lippen…